Marmarabirlik’ten zeytin alımında tarihi hedef!

Türkiye’nin önemli zeytin üretici birliklerinden Marmarabirlik, yüksek rekolte beklentisinin bulunduğu 2026-2027 sezonunda üreticilerden yapılacak alımları artırmaya hazırlanıyor. Bursa ve Balıkesir’deki üretici ortaklarından gelen yüksek miktardaki rekolte beyanları doğrultusunda alım planını genişleten birlik, bu sezon 64 bin ton zeytin alarak kendi tarihinde yeni bir rekora ulaşmayı amaçlıyor.

Marmarabirlik Yönetim Kurulu Başkanı Ali Yıldız, sezonun oldukça verimli geçtiğini belirterek üreticilerin ürünlerini değerlendirebilmesi için alım merkezlerinin yaygınlaştırıldığını söyledi.

Kasım ayı itibarıyla kooperatiflerin çalışma bölgelerinde zeytin alımlarına başladıklarını aktaran Yıldız, hemen hemen her mahallede alım merkezi açarak üreticilere kolaylık sağlamayı amaçladıklarını ifade etti.

Yıldız, üretici ortakların bu sezon için bildirdiği ön rekolte miktarının Marmarabirlik tarihindeki en yüksek düzeye ulaştığını açıkladı.

Marmarabirlik’te 105 bin tonu aşan rekolte beyanı

Marmarabirlik Yönetim Kurulu Başkanı Ali Yıldız, 2026 yılı zeytin üretiminde hem bölgesel hem de ülke genelinde yüksek rekolte beklendiğini belirtti.

Üretici ortakların birliğe bildirdiği ön rekolte miktarının 105 bin tonu aştığını açıklayan Yıldız, Bursa ve Balıkesir’de toplam 400 bin tona yakın zeytin üretimi tahmin edildiğini söyledi.

Türkiye genelindeki rekolte beklentisinin ise yaklaşık 4 milyon ton olduğunu ifade eden Yıldız, bu miktarın Cumhuriyet tarihinin en yüksek zeytin üretim düzeyi olacağını dile getirdi.

Yıldız, şunları kaydetti:

“Yoğun, bol ve bereketli bir sezon. Kendi tarihimizin en yüksek ön rekolte beyanını aldık. 105 bin tonu aştı. Marmarabirlik çalışma bölgesi olan Bursa ve Balıkesir’de zeytinde 400 bin tona yakın rekolte tahmin ediliyor. Türkiye genelinde ise zeytinde 4 milyon tona yakın rekolte bekleniyor. Cumhuriyet tarihinin en yüksek rekoltesi. 4 milyon tonluk rekolteyle dünya sıralamasında da ikinci sırada yerimizi aldık.”

Açıklanan rakamlar, Marmarabirlik’in faaliyet gösterdiği bölgelerde üreticilerin yüksek miktarda ürün beklentisi içerisinde olduğunu gösteriyor. Bununla birlikte 105 bin tonluk miktar üreticilerden alınan ön rekolte beyanını, 64 bin tonluk rakam ise birliğin gerçekleştirmeyi planladığı alımı ifade ediyor.

Türkiye genelindeki 4 milyon tonluk üretim tahmini de sezon tamamlanmadan ortaya konulan bir beklenti niteliği taşıyor.

Tesis kapasitesi 5 bin ton artırıldı, 64 bin tonluk alım hedefi belirlendi

Marmarabirlik, yüksek üretim beklentisi doğrultusunda zeytin işleme ve depolama kapasitesini de artırdı.

Birlik bünyesindeki tesislerde gerçekleştirilen modernizasyon çalışmalarıyla kapasite 5 bin ton yükseltildi. Böylece üretici ortaklardan daha fazla ürün alınabilmesine yönelik altyapı güçlendirildi.

Marmarabirlik’in bu sezon için belirlediği 64 bin tonluk alım hedefi, gerçekleşmesi durumunda birliğin tarihindeki en yüksek zeytin alım miktarı olacak.

Başkan Ali Yıldız, üretici ortakların ürünlerini daha fazla değerlendirebilmek amacıyla kapasite artırımı yaptıklarını belirterek şöyle konuştu:

“Tesislerimizi modernize ederek kapasitemizi 5 bin ton artırdık ve 64 bin tonluk rekor alım planını gerçekleştirmiş olduk. Böylece üretici ortaklarımızdan daha çok zeytin alarak onlara katkıda bulunmak istedik.”

Marmarabirlik’in 2026-2027 sezonu hedefleri

Üretim ve alım verileri Açıklanan miktar
Marmarabirlik’in hedeflediği zeytin alımı 64.000 ton
Üretici ortaklardan alınan ön rekolte beyanı 105.000 tonun üzerinde
Tesislerde sağlanan kapasite artışı 5.000 ton
Bursa ve Balıkesir’de beklenen rekolte Yaklaşık 400.000 ton
Türkiye genelinde beklenen rekolte Yaklaşık 4.000.000 ton

Rakamlar Marmarabirlik Yönetim Kurulu Başkanı Ali Yıldız’ın 22 Kasım 2026 tarihli açıklamalarına dayanmaktadır. Alım hedefleri ve rekolte tahminleri gerçekleşmiş nihai üretim verileri değildir.

Marmarabirlik’in alım kapasitesini artırması, yüksek üretim dönemlerinde üretici ortakların ürünlerini pazarlayabilmesi açısından önem taşıyor. Ancak üretim artışının sürdürülebilir ekonomik kazanca dönüşmesi, alınan zeytinin işlenmesi ve pazarlanmasıyla da doğrudan bağlantılı.

Bu nedenle birlik, yalnızca alım miktarını artırmaya değil, üretim sonrası işleme, satış ve pazarlama kapasitesini geliştirmeye de odaklanıyor.

Türkiye’de zeytinyağı tüketimi artırılmak isteniyor

Marmarabirlik’in yeni sezon stratejisinde öne çıkan başlıklardan biri de iç tüketimin artırılması oldu.

Başkan Ali Yıldız, özellikle pandemi döneminden itibaren zeytinyağına olan ilginin yükseldiğini ancak Türkiye’de kişi başına tüketimin önemli üretici ülkelerin gerisinde kaldığını belirtti.

İspanya, İtalya ve Yunanistan gibi zeytin üretiminde öne çıkan ülkelerde yıllık kişi başına zeytinyağı tüketiminin yaklaşık 8-10 kilogram seviyesinde bulunduğunu ifade eden Yıldız, Türkiye’de bu miktarın yaklaşık 2 kilogram olduğunu söyledi.

Türkiye’nin dünya zeytin üretiminde önemli bir konuma ulaştığını ancak üretimdeki yükselişin tüketimle desteklenmesi gerektiğini vurgulayan Yıldız, şu değerlendirmelerde bulundu:

“Bizim ülkemizde ise tüketim kişi başı yıllık 2 kilo civarında. Dünyada zeytin üretiminde ikinci sıraya yükseldik çok özel ve kıymetli ama tüketimde halen 2 kilogram aralığındayız. Biz ilk önce ülkemizde kişi başı tüketimi 6-7 kilogramlara çıkarmak istiyoruz. O zaman arz fazlası ortadan kalkacaktır. Tüketim artışına yönelik bizler gibi sektör temsilcilerinin kendisini konumlaması lazım. Sektör aktörlerinin bu yönde el ele vererek çalışmasını temenni ediyoruz.”

Üretim artarken tüketimin de yükselmesi hedefleniyor

Türkiye’de zeytin üretim miktarının artması, ürünlerin hem iç pazarda hem de ihracat pazarlarında değerlendirilmesini daha önemli hâle getiriyor.

Yüksek rekolte dönemlerinde üreticiler açısından en önemli konulardan biri, ürünün uygun koşullarda satılabilmesi ve elde edilen gelirin üretim maliyetlerini karşılayacak düzeyde olması.

Marmarabirlik yönetimi, iç piyasada zeytinyağı tüketiminin artırılmasının fazla üretimin değerlendirilmesine katkı sağlayacağını düşünüyor.

Yıldız’ın açıklamalarında kişi başı yıllık tüketim için ortaya konulan 6-7 kilogramlık hedef, mevcut yaklaşık 2 kilogramlık tüketim düzeyinin belirgin şekilde üzerine çıkılmasını öngörüyor.

Bu hedefin gerçekleşmesi için tüketici alışkanlıklarının geliştirilmesi, ürünlerin farklı gelir grupları açısından erişilebilir olması ve sektör temsilcilerinin ortak çalışmalar yürütmesi önem taşıyor.

Zeytin ve zeytinyağında küçük ambalajlara talep artıyor

Marmarabirlik, tüketimi artırmaya yönelik çalışmalar kapsamında değişen alışveriş alışkanlıklarını da izliyor.

Başkan Ali Yıldız, son yıllarda gıda sektöründe daha küçük ambalajlı ürünlerin tercih edilmeye başlandığına dikkati çekti.

Özellikle bazı zeytin çeşitlerinde bir kilogramlık ambalajlar yerine yarım kilogramlık ürünlerin öne çıktığını belirten Yıldız, seyahat ve piknik gibi farklı tüketim alanları için daha küçük paketlerin de tercih edildiğini söyledi.

Yıldız, tüketicilerin alışkanlıklarına ilişkin şunları ifade etti:

“Bazı zeytin çeşitlerinde artık 1 kilogramlık ürünler değil yarım kilogramlık ürünler tercih ediliyor. Seyahat ya da piknik tarzı 100-200 gramlık ürünler tercih ediliyor. Tek kullanımlık ürünlerimiz var. Halkımız tek kullanımlık ya da bir iki kullanımda tüketip bitirebilecek şekildeki ambalajlara yöneldiğini görüyoruz.”

Tüketicilerin daha küçük miktarlarda ürün satın almaya yönelmesi, zeytin ve zeytinyağı sektöründe ambalaj çeşitliliğini ve pazarlama yöntemlerini de etkiliyor.

Bu eğilim, farklı hane büyüklüklerine ve tüketim alışkanlıklarına yönelik ürünlerin geliştirilmesini önemli hâle getiriyor.

Zeytinyağı üretimi için yeni tesisler kurulacak

Marmarabirlik, yüksek rekolte beklentisinin ardından zeytinyağı üretim kapasitesini artıracak yatırımlara da yöneldi.

Başkan Ali Yıldız, birliğe bağlı kooperatiflerin kendi fonlarıyla yeni zeytinyağı tesisleri kurmaya başladığını açıkladı.

Kurulacak tesislerde öncelikle üretici ortaklara zeytin sıkım hizmeti sunulması hedefleniyor. Bunun yanı sıra Marmarabirlik tarafından satın alınan zeytinlerin bir bölümü de yağ üretiminde değerlendirilebilecek.

Birlik, yeni tesis yatırımlarının yanında mevcut üretim ve işleme tesislerini modernize etmeyi de planlıyor.

Yıldız, tesisleşme ve pazarlama çalışmalarına ilişkin şu ifadeleri kullandı:

“Bu kurulacak tesislerde kendi ortaklarımıza sıkım yapılacak. Ayrıca kendi aldığımız zeytinlerden yağ elde edilerek yine birliğin çerçevesinde değerlendirilecektir. Aldığımız zeytinleri işlemek için tesislerimizi buna göre modernize ederek ya da sıfırdan tesis yaparak çalışmalarımızı başlattık. Çünkü artık seviyeyi artırmamız gerekiyor. Nasıl 64 bin ton alım planı yaptıysak bunun satış ve pazarlamasını da planlamamız gerekiyor. Çalışmalarımıza artırarak devam etmemiz gerekiyor ki üreticilerimizin, ortaklarımızın refahını da biraz daha artıralım.”

Alım, işleme ve pazarlama birlikte planlanıyor

Marmarabirlik’in açıkladığı yeni sezon hedefleri, yalnızca üretici ortaklardan daha fazla zeytin satın alınmasını kapsamıyor.

Birlik, aldığı ürünlerin depolanması, işlenmesi, zeytinyağına dönüştürülmesi ve pazarlanmasına yönelik kapasitesini de geliştirmeyi amaçlıyor.

Yüksek rekolte dönemlerinde alım miktarının artırılması üretici açısından önemli olsa da işlenen ürünlerin tüketiciye ulaştırılması ve satışın sürdürülebilir şekilde yapılması da ekonomik açıdan belirleyici oluyor.

Bu nedenle Marmarabirlik’in 64 bin tonluk alım hedefinin başarısı, satın alınan ürünlerin değerlendirilmesi ve pazarlama süreçlerinin etkin şekilde yürütülmesine de bağlı olacak.

Yeni tesislerin faaliyete geçmesiyle kooperatif ortaklarına sağlanan hizmetlerin çeşitlendirilmesi ve zeytinyağı üretimindeki kapasitenin geliştirilmesi hedefleniyor.

Marmarabirlik’in hedefi üreticinin gelirini artırmak

Marmarabirlik’in yeni sezon için açıkladığı 64 bin tonluk alım planı, üretici ortaklardan daha fazla ürün satın alınmasını ve yüksek rekoltenin değerlendirilmesini amaçlıyor.

Yönetim Kurulu Başkanı Ali Yıldız’ın açıklamalarına göre birlik, yeni alım merkezleriyle üreticilere ulaşmayı, modernizasyon yatırımlarıyla kapasiteyi artırmayı, zeytinyağı tesisleriyle üretimi çeşitlendirmeyi ve pazarlama çalışmalarını geliştirmeyi hedefliyor.

Türkiye genelinde yaklaşık 4 milyon tonluk zeytin rekoltesi beklentisinin bulunduğu sezonda, üretimdeki artışın ekonomik kazanca dönüştürülmesi sektörün öncelikli konularından biri olacak.

Marmarabirlik, 2026-2027 sezonunda 64 bin tonluk zeytin alımı hedefini gerçekleştirmesi durumunda tarihinin en yüksek alım miktarına ulaşacak. Birlik, üretici ortakların gelirini artırmak amacıyla alım kapasitesini genişletirken zeytinyağı üretimi, iç tüketim ve yeni pazarlama yöntemlerine yönelik yatırımlarını da sürdürecek.

Tarımda üretim maliyetleri yeniden yükselişte: Enerji yüzde 53,38 zamlandı, çiftçinin girdi enflasyonu yüzde 32,36’ya çıktı

Tarımsal üretimde kullanılan mal ve hizmetlerin fiyatları, 2026 yılının eylül ayında yeniden yükseldi. Türkiye İstatistik Kurumu tarafından 20 Kasım 2026 Cuma günü açıklanan Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi verileri, özellikle enerji, gübre, yem ve diğer üretim girdilerinde maliyet artışlarının devam ettiğini gösterdi.

TÜİK’in 2020=100 temel yılına göre hesapladığı Tarım-GFE, eylülde bir önceki aya göre yüzde 3,78, 2025 yılının aralık ayına göre yüzde 25,73, geçen yılın aynı ayına göre yüzde 32,36 ve on iki aylık ortalamalara göre yüzde 32,88 yükseldi.

Açıklanan verilerde dikkat çeken en önemli gelişme, enerji ve yağlayıcılardaki fiyat artışının genel tarımsal girdi enflasyonunun belirgin biçimde üzerine çıkması oldu. Bu grupta yıllık fiyat artışı yüzde 53,38’e ulaşırken, yalnızca eylül ayında kaydedilen yüzde 9,56’lık yükseliş maliyet baskısının boyutunu ortaya koydu.

Tarımsal girdi fiyat endeksi eylülde ne kadar arttı?

TÜİK’in açıkladığı verilere göre Tarım-GFE, Eylül 2026’da 1.074,02 endeks değerine yükseldi. Ağustos ayında 1.034,89 olan endeks, bir ayda 39,13 puan arttı.

Geçen yılın aynı döneminde ise endeks 811,45 seviyesindeydi. Böylece eylül 2025 ile eylül 2026 arasındaki endeks artışı 262,57 puan oldu.

Eylül 2026 tarımsal girdi enflasyonu

Gösterge Değişim
Bir önceki aya göre %3,78
Aralık 2025’e göre %25,73
Eylül 2025’e göre %32,36
On iki aylık ortalamalara göre %32,88
Eylül 2026 endeks değeri 1.074,02

Bu rakamlar, tarımsal üretimin yalnızca belirli bir maliyet kaleminde değil, genel girdi fiyatları açısından da yükselişle karşı karşıya olduğunu gösteriyor.

Yılbaşından eylül ayı sonuna kadar oluşan yüzde 25,73’lük artış, üreticilerin 2026 yılı içerisinde tarımsal faaliyetlerini sürdürebilmek için kullandıkları mal ve hizmetlerin fiyatlarında önemli bir yükseliş yaşandığını ortaya koyuyor.

Ancak endeksin 1.074,02 olması, belirli bir ürünün fiyatının 1.074 lira olduğu anlamına gelmiyor. Bu değer, tarımsal girdi fiyatlarındaki değişimi ölçen endeksin seviyesini ifade ediyor.

En yüksek artış enerji ve yağlayıcılarda: Yıllık yüzde 53,38

Eylül ayı verilerinde en dikkat çekici maliyet kalemi enerji ve yağlayıcılar oldu.

TÜİK’in alt grup endekslerine göre enerji ve yağlayıcı fiyatları, Eylül 2025’e kıyasla yüzde 53,38 yükseldi. Yalnızca ağustostan eylüle geçişte kaydedilen artış ise yüzde 9,56 olarak hesaplandı.

Böylece enerji ve yağlayıcılardaki yıllık fiyat artışı, yüzde 32,36 olan genel Tarım-GFE’nin 21,02 puan üzerine çıktı.

Aylık artışta da benzer bir tablo görüldü. Genel tarımsal girdi fiyatları yüzde 3,78 yükselirken enerji ve yağlayıcılar yüzde 9,56 arttı.

Enerji fiyatlarındaki bu yükseliş; tarımsal faaliyetlerde kullanılan yakıt, makine çalıştırma, taşıma ve enerjiye bağlı diğer işlemler bakımından önem taşıyor.

Üretim sürecindeki enerji giderlerinin artması, işletmenin kullandığı üretim yöntemine göre farklı düzeylerde ek maliyet oluşturabiliyor.

Özellikle sulama ve mekanizasyon ihtiyacı yüksek tarımsal faaliyetlerde enerji fiyatlarının seyri, üreticilerin maliyet hesaplarında daha fazla önem kazanıyor.

Burada önemli bir ayrım bulunuyor: Yüzde 53,38’lik artış, enerji ve yağlayıcılar alt grubunun fiyat endeksindeki yıllık değişimi gösteriyor. Her üreticinin elektrik veya mazot faturasının aynı oranda yükseldiği anlamına gelmiyor.

Gübre, yem, tohum ve tarımsal ilaçlarda son durum

TÜİK’in yayımladığı alt grup grafikleri, tarımsal üretimde kullanılan 11 temel girdi grubunun yıllık ve aylık fiyat değişimlerini ortaya koyuyor.

Tarımsal girdilerde yıllık ve aylık zam oranları

Girdi grubu Yıllık değişim Aylık değişim
Enerji ve yağlayıcılar +%53,38 +%9,56
Gübre ve toprak geliştiriciler +%31,90 +%3,76
Hayvan yemi +%31,19 +%3,26
Diğer mal ve hizmetler +%29,66 +%1,48
Binalar +%29,59 +%1,15
Bina bakım masrafları +%27,43 +%1,69
Tohum ve dikim materyali +%26,22 +%2,72
Veteriner harcamaları +%25,37 -%0,57
Makine bakım masrafları +%22,97 +%0,61
Tarımsal ilaçlar +%22,87 +%1,16
Malzemeler +%22,07 +%2,15

TÜİK’in alt grup grafikleri incelendiğinde enerji ve yağlayıcılar dışındaki 10 grubun yıllık fiyat artışının genel Tarım-GFE oranının altında kaldığı görülüyor.

Bu durum, enerji ve yağlayıcıların tarımsal girdi enflasyonu içerisinde belirgin bir fiyat artışına sahip olduğunu ortaya koyuyor.

Aylık verilerde ise 11 alt gruptan yalnızca veteriner harcamalarında düşüş yaşandı. Diğer bütün alt gruplarda fiyatlar arttı.

Veteriner harcamalarındaki aylık gerileme yüzde 0,57 olurken, bu grupta yıllık fiyat artışı yüzde 25,37 düzeyinde gerçekleşti.

Gübre fiyatlarında artış sürüyor: Bileşik gübreler daha hızlı yükseldi

Bitkisel üretimin temel girdileri arasında bulunan gübre ve toprak geliştiricilerde fiyatlar eylülde aylık yüzde 3,76, yıllık yüzde 31,90 yükseldi.

TÜİK’in ayrıntılı Excel veri seti, gübre grubunun kendi içerisinde de önemli farklılıklar bulunduğunu gösteriyor.

Buna göre düz gübrelerde fiyatlar yıllık yüzde 28,30, aylık yüzde 2,05 artarken, bileşik gübrelerde yıllık yükseliş yüzde 36,55’e, aylık yükseliş ise yüzde 5,92’ye ulaştı.

Gübre türü Yıllık artış Aylık artış
Gübre ve toprak geliştiriciler (genel) %31,90 %3,76
Düz gübreler %28,30 %2,05
Bileşik gübreler %36,55 %5,92

Bileşik gübrelerdeki aylık artışın genel gübre grubundan daha yüksek olması, üreticilerin farklı gübre türlerinde karşılaştığı fiyat gelişmelerinin aynı olmadığını gösteriyor.

Bu ayrım özellikle sonbahar ekimleri ve yeni üretim dönemine hazırlık açısından önem taşıyor.

Buğday ve arpa gibi ürünlerde gübreleme planı yapan üreticiler için girdi fiyatlarının yanı sıra kullanılacak gübre miktarı, toprak analizleri ve beklenen ürün verimi de maliyet hesaplarının temel unsurları arasında bulunuyor.

Hayvancılıkta yem maliyetleri yükseldi: Kesif yemlerde yıllık artış yüzde 33’ü aştı

Tarımsal girdi fiyatlarındaki artış yalnızca bitkisel üretimi değil, hayvancılık işletmelerini de ilgilendiriyor.

TÜİK verilerine göre hayvan yemi fiyatları eylülde bir önceki aya göre yüzde 3,26, geçen yılın aynı ayına göre yüzde 31,19 arttı.

Ayrıntılı veri setinde kaba yemler ve kesif yemler arasında farklı fiyat değişimleri görüldü.

Yem türü Yıllık artış Aylık artış
Hayvan yemi (genel) %31,19 %3,26
Kaba yemler %27,18 %3,29
Kesif yemler %33,06 %3,24

Kesif yemlerde yıllık artışın yüzde 33,06’ya ulaşması, yem türleri arasındaki maliyet farklılaşmasını ortaya koyuyor.

Hayvancılık işletmelerinde yem giderleri, üretim maliyetinin önemli bileşenlerinden biri. Bu nedenle yem fiyatlarındaki değişim, işletmenin kendi yemini üretip üretmediğine, dışarıdan ne kadar yem satın aldığına ve hayvan varlığına göre farklı sonuçlar doğurabiliyor.

Süt ve besi hayvancılığı yapan üreticiler açısından yem maliyetlerinin yanı sıra süt ve canlı hayvan satış fiyatlarının seyri de işletmelerin ekonomik durumunu belirleyen temel faktörlerden biri olmayı sürdürüyor.

Yem fiyatlarındaki artışın üretici üzerindeki net etkisini değerlendirebilmek için girdi maliyetlerinin ürün satış gelirleriyle birlikte incelenmesi gerekiyor.

Tarımsal ilaçlarda yıllık artış yüzde 22,87

Tarımsal üretimde hastalık, zararlı ve yabancı otlarla mücadelede kullanılan ilaçların fiyatlarında da artış yaşandı.

Tarımsal ilaçlar endeksi eylülde aylık yüzde 1,16, yıllık yüzde 22,87 yükseldi.

TÜİK’in ayrıntılı verilerine göre alt kategorilerde şu fiyat değişimleri kaydedildi:

Tarımsal ilaç grubu Yıllık artış Aylık artış
Mantar öldürücü ilaçlar %22,23 %0,99
Böcek ve haşere ilaçları %22,39 %0,79
Ot öldürücü ilaçlar %23,36 %1,55
Diğer tarımsal ilaçlar %24,82 %1,22

Bu gruptaki artışların genel tarımsal girdi enflasyonunun altında kalması dikkat çekse de fiyatların yıllık bazda yükselmeye devam ettiği görülüyor.

Üreticilerin bitki koruma maliyetleri, yetiştirilen ürünün türüne, zararlı ve hastalık yoğunluğuna, uygulama sıklığına ve kullanılan ilaca göre farklılık gösterebiliyor.

Tarımda kullanılan mal ve hizmetler yüzde 33,90 arttı

TÜİK’in verilerinde Tarım-GFE, iki ana grupta değerlendiriliyor: Tarımda kullanılan mal ve hizmetler ile tarımsal yatırıma katkı sağlayan mal ve hizmetler.

Her iki ana grupta da eylül ayında fiyat artışı kaydedildi.

Ana gruplara göre tarımsal girdi fiyatları

Ana grup Endeks Aylık artış Yıllık artış
Tarım-GFE genel 1.074,02 %3,78 %32,36
Tarımda kullanılan mal ve hizmetler 1.049,81 %4,05 %33,90
Tarımsal yatırıma katkı sağlayan mal ve hizmetler 1.267,39 %2,02 %22,97

Tarımda kullanılan mal ve hizmetler grubundaki aylık artış yüzde 4,05 olurken, yıllık yükseliş yüzde 33,90’a ulaştı.

Tarımsal yatırıma katkı sağlayan mal ve hizmetler grubunda ise aylık yüzde 2,02, yıllık yüzde 22,97 artış gerçekleşti.

Aralık 2025’e kıyasla ilk grupta yüzde 27,14, ikinci grupta yüzde 17,08 yükseliş yaşandı.

On iki aylık ortalamalara göre ise tarımda kullanılan mal ve hizmetlerde yüzde 34,45, tarımsal yatırıma katkı sağlayan mal ve hizmetlerde yüzde 23,68 artış görüldü.

Bu veriler, üretim sırasında kullanılan girdilerdeki yıllık fiyat artışının tarımsal yatırımlara yönelik mal ve hizmetlere kıyasla daha yüksek olduğunu gösteriyor.

Tarımsal girdi enflasyonu son aylarda nasıl değişti?

TÜİK’in Excel veri seti, 2026 yılı boyunca tarımsal girdi fiyatlarındaki hareketin aynı hızda gerçekleşmediğini ortaya koyuyor.

Yılın ilk aylarında artış devam ederken nisan ayında aylık yükseliş yüzde 5,61’e ulaştı. Mayıs ayında artış hızı yavaşladı, haziranda ise endeks bir önceki aya göre yüzde 0,92 geriledi.

Temmuz ayında sınırlı bir yükseliş görüldükten sonra ağustos ve eylül aylarında aylık fiyat artışları yeniden hızlandı.

2026 yılında Tarım-GFE’nin aylık ve yıllık seyri

Ay Aylık değişim Yıllık değişim
Ocak 2026 +%3,86 +%30,59
Şubat 2026 +%3,10 +%31,55
Mart 2026 +%3,89 +%34,26
Nisan 2026 +%5,61 +%38,97
Mayıs 2026 +%0,44 +%36,65
Haziran 2026 -%0,92 +%32,06
Temmuz 2026 +%0,20 +%27,62
Ağustos 2026 +%3,41 +%30,28
Eylül 2026 +%3,78 +%32,36

Bu tabloya göre 2026’nın ilk dokuz ayında aylık artışın en yüksek olduğu dönem nisan, en düşük olduğu dönem ise haziran oldu.

Yıllık artış oranı da nisan ayında yüzde 38,97 ile yılın ilk dokuz ayındaki en yüksek seviyesine ulaştı. Temmuzda yüzde 27,62’ye kadar geriledikten sonra ağustosta yüzde 30,28’e, eylülde ise yüzde 32,36’ya yükseldi.

Dolayısıyla tarımsal girdi enflasyonunda yıllık artış hızı temmuz ayından sonra yeniden yükseliş eğilimi gösterdi.

Öte yandan Eylül 2025’te yıllık yüzde 34,60 olan artışın Eylül 2026’da yüzde 32,36’ya gerilemiş olması, yıllık karşılaştırmada 2,24 puanlık bir düşüşe işaret ediyor.

Ancak yıllık artış hızının geçen yılın aynı ayına göre düşmesi, fiyatların gerilediği anlamına gelmiyor. Tarımsal girdi fiyatları yükselmeye devam ederken artışın hızı dönemlere göre değişebiliyor.

TÜİK’in grafiklerinde dikkat çeken üç gelişme

Eylül 2026 Tarım-GFE bülteninde yayımlanan grafikler ve Excel verileri birlikte incelendiğinde üç önemli gelişme öne çıkıyor.

İlk olarak, yıllık fiyat artışı bakımından enerji ve yağlayıcılar açık şekilde diğer alt gruplardan ayrışıyor. Yüzde 53,38’lik yıllık artış, bu kalemin genel tarımsal girdi enflasyonundan daha hızlı yükseldiğini gösteriyor.

İkinci olarak, aylık fiyat değişimlerinde enerji ve yağlayıcılar yüzde 9,56 ile ilk sırada bulunurken, veteriner harcamaları yüzde 0,57 düşüşle diğer gruplardan ayrılıyor. Bu da eylül ayında fiyatların hemen hemen bütün ana alt gruplarda yükseldiğini ortaya koyuyor.

Üçüncü olarak, Tarım-GFE’nin yıllık artış oranı temmuz ayındaki yüzde 27,62 düzeyinden eylülde yüzde 32,36’ya çıktı. İki aylık süreçte yıllık değişim oranında 4,74 puanlık yükseliş yaşandı.

Bu gelişmeler, tarımsal maliyetlerdeki artışın son aylarda yeniden güçlendiğine işaret ediyor.

Konya Ovası’nda maliyet artışı neden önemli?

Türkiye’nin önemli tarımsal üretim merkezlerinden Konya’da açıklanan Tarım-GFE verileri, üreticilerin maliyet hesapları açısından önem taşıyor.

Konya; hububat, şeker pancarı, mısır ve çeşitli tarla bitkilerinin üretildiği geniş tarım alanlarının yanı sıra hayvancılık faaliyetleriyle de öne çıkan iller arasında bulunuyor.

Bu üretim yapısı nedeniyle enerji, gübre, yem ve tohum fiyatlarındaki değişimler, Konya’daki tarımsal işletmeler açısından yakından takip edilmesi gereken maliyet başlıklarını oluşturuyor.

Özellikle Konya Ovası’nda sulama ihtiyacı bulunan arazilerde enerji giderleri, üretim maliyetinin önemli unsurlarından biri olabiliyor.

Yer altı suyuyla sulama yapan işletmelerde pompa sistemlerinin çalıştırılması için kullanılan enerji, tarla hazırlığı ve hasat dönemlerinde kullanılan yakıt ve makine giderleriyle birlikte değerlendirildiğinde maliyet hesabında önemli bir yer tutuyor.

Bu nedenle enerji ve yağlayıcılarda yıllık yüzde 53,38’e ulaşan fiyat artışı, Konya’da sulama ve mekanizasyona dayalı üretim yapan çiftçilerin ekonomik koşulları açısından ayrıca önem taşıyor.

Ancak TÜİK’in açıkladığı Tarım-GFE Türkiye geneline ait bir endeks. Bu nedenle yüzde 53,38’lik enerji artışını veya yüzde 32,36’lık genel girdi enflasyonunu Konya’ya özgü bir maliyet artışı olarak değerlendirmek doğru değil.

Konya’daki gerçek üretim maliyetlerini ortaya koyabilmek için ürün bazında mazot, elektrik, gübre, tohum, işçilik, sulama ve diğer giderlerin ayrıca incelenmesi gerekiyor.

Buğday ve arpa üreticileri yeni sezonda hangi maliyetlerle karşılaşıyor?

Konya’da tarımsal üretimin önemli bölümlerinden birini oluşturan buğday ve arpa yetiştiriciliğinde, tarla hazırlığı ve ekim sürecinin maliyetleri üreticilerin yeni sezon planlamasında belirleyici oluyor.

Gübre ve toprak geliştiricilerde yıllık yüzde 31,90, tohum ve dikim materyallerinde yüzde 26,22, enerji ve yağlayıcılarda yüzde 53,38 fiyat artışı yaşanması, bu temel girdi kalemlerinde maliyet baskısının sürdüğünü gösteriyor.

Üreticinin karşılaştığı toplam maliyet ise kullanılan tohum miktarına, gübreleme programına, sulama koşullarına, mekanizasyon düzeyine ve işletme büyüklüğüne göre değişiyor.

Buğday ve arpa üretiminde kullanılan temel girdilerin fiyatlarında artış yaşanması, yeni üretim döneminin finansman ihtiyacını artırabilecek bir unsur olarak değerlendiriliyor.

Özellikle yüksek girdi maliyetleriyle üretim yapan çiftçilerin, ürünlerini hangi fiyatlardan satabilecekleri ve verimliliklerini ne ölçüde koruyabilecekleri önem taşıyor.

Mısır, şeker pancarı ve sulama gerektiren ürünlerde enerji baskısı

Konya’da mısır ve şeker pancarı gibi sulama gereksinimi bulunan ürünlerin yetiştirildiği alanlarda, enerji maliyetleri çiftçinin üretim planını etkileyebilecek önemli unsurlar arasında yer alıyor.

Üretim sürecinde sulama, gübreleme, tarla işlemleri, hasat ve nakliye gibi faaliyetlerin maliyetleri birlikte değerlendiriliyor.

Enerji ve yağlayıcı grubundaki sert fiyat artışı, sulama ve makine kullanımına bağlı giderler açısından önemli bir gelişme olarak dikkat çekiyor.

Özellikle su kaynaklarının korunması ve verimli kullanılması gerekliliği dikkate alındığında, tarımsal üretimde enerji verimliliği ile su verimliliğinin birlikte ele alınması önem kazanıyor.

Konya Ovası’nda modern sulama sistemlerinin yaygınlaştırılması, mevcut sistemlerin verimli işletilmesi ve su kullanımının doğru planlanması yalnızca çevresel açıdan değil, tarımsal işletmelerin maliyet yönetimi bakımından da değerlendirilmesi gereken başlıklar arasında bulunuyor.

Konya’da hayvancılık işletmeleri açısından yem fiyatları

Konya’da süt ve besi hayvancılığı yapan işletmeler için yem fiyatları da önemli bir maliyet unsurunu oluşturuyor.

Eylül ayında hayvan yeminde yıllık yüzde 31,19, aylık yüzde 3,26 fiyat artışı gerçekleşmesi, yem tedarik eden işletmelerin maliyetlerinde yükselişin devam ettiğine işaret ediyor.

Özellikle kesif yemlerde yıllık artışın yüzde 33,06’ya ulaşması, hayvancılık faaliyetlerinde kullanılan yem türleri arasındaki fiyat farklılıklarını ortaya koyuyor.

Hayvancılık işletmeleri açısından yem giderlerinin sürdürülebilirliği, süt ve et üretiminden elde edilen gelirlerle doğrudan ilişkili bulunuyor.

Yem maliyetleri yükselirken ürün satış fiyatlarının aynı ölçüde artmaması durumunda işletmelerin kârlılığı üzerinde baskı oluşabilir.

Bu nedenle hayvancılıkta maliyetleri değerlendirirken yalnızca yem fiyatlarına değil, süt ve canlı hayvan fiyatlarına, işletmelerin yem tedarik yöntemlerine ve üretim verimliliğine de bakılması gerekiyor.

Tarımsal girdi enflasyonu gıda fiyatlarına nasıl yansıyabilir?

Tarımsal üretimde kullanılan enerji, gübre, yem, tohum ve diğer girdilerin fiyatlarında yaşanan artış, gıda fiyatlarının oluşum süreci bakımından önemli bir gelişme.

Çiftçinin üretim için katlandığı maliyetler arttığında bunun ürün satış fiyatlarına yansıması gündeme gelebiliyor. Ancak gıda fiyatlarını yalnızca tarımsal girdiler belirlemiyor.

Ürün arzı, hasat dönemindeki verim, hava koşulları, depolama, taşıma, işleme, perakende maliyetleri ve piyasadaki talep koşulları da nihai fiyatları etkiliyor.

Bu nedenle Tarım-GFE’nin yıllık yüzde 32,36 artması, markette satılan bütün gıda ürünlerinin aynı oranda zamlanacağı anlamına gelmiyor.

Bununla birlikte üreticinin maliyetindeki yükselişin devam etmesi, tarımsal üretimin ekonomik sürdürülebilirliği ve gıda fiyatlarının gelecekteki seyri açısından önemli bir risk unsuru oluşturabiliyor.

Tarımsal girdi fiyatlarının üretici satış fiyatları ve tüketici fiyatlarıyla birlikte değerlendirilmesi, maliyet artışlarının ekonomik etkisini daha sağlıklı ortaya koyabilir.

Çiftçinin maliyetlerini düşürmek için hangi başlıklar öne çıkıyor?

Açıklanan veriler, tarımda maliyet yönetimi ve verimlilik konularını yeniden gündeme getiriyor.

Özellikle enerji maliyetlerindeki yüksek artış, sulamada enerji tasarrufu sağlayan uygulamalar, sulama altyapısının iyileştirilmesi ve tarımsal makinelerin verimli kullanılması gibi konuların önemini artırıyor.

Gübre fiyatlarındaki artış ise toprak analizine dayalı gübreleme, doğru ürün seçimi ve girdi kullanımının planlanması gibi uygulamaların ekonomik açıdan da değerlendirilmesini gerektiriyor.

Hayvancılıkta yem maliyetleri karşısında işletmelerin yem üretim kapasitesi, tedarik planlaması ve hayvan başına verimlilik öne çıkan konular arasında bulunuyor.

Bunun yanında tarımsal üretimin finansmanı, üreticilerin krediye erişimi, kooperatifler aracılığıyla ortak tedarik imkânları ve tarımsal desteklerin etkinliği de maliyet baskısının değerlendirilmesi gereken unsurları arasında yer alıyor.

Konya gibi geniş üretim alanlarına sahip illerde bu başlıkların üretici birlikleri, ziraat odaları, kooperatifler, ilgili kamu kurumları ve üniversiteler tarafından birlikte ele alınması önem taşıyor.

Gözler 22 Aralık’ta açıklanacak ekim ayı verilerinde

TÜİK’in 20 Kasım 2026 tarihinde yayımladığı Eylül 2026 Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi, yılın son çeyreğine girilirken tarımsal maliyetlerin yükselişini sürdürdüğünü ortaya koydu.

Açıklanan verilere göre eylülde aylık yüzde 3,78, yıllık yüzde 32,36 yükselen endekste enerji ve yağlayıcılar yüzde 53,38’lik yıllık fiyat artışıyla en dikkat çekici kalem oldu.

Gübre, yem, tohum ve tarımsal ilaç fiyatlarında da artışlar kaydedilirken, tarımda kullanılan mal ve hizmetlerdeki yıllık yükseliş yüzde 33,90’a ulaştı.

Önümüzdeki dönemde üreticilerin maliyet görünümünü değerlendirmek açısından özellikle enerji, gübre ve yem fiyatlarındaki değişim ile tarımsal ürünlerin satış fiyatları arasındaki ilişki önem taşıyacak.

TÜİK’in Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi’ne ilişkin bir sonraki haber bülteni 22 Aralık 2026 tarihinde yayımlanacak. Bu bültende ekim ayına ilişkin verilerin açıklanması bekleniyor.

Türkiye genelinde ve Konya’da tarımsal üretimin geleceği açısından fiyat artışlarının yanı sıra çiftçinin elde ettiği gelir, üretimin verimliliği ve işletmelerin finansal sürdürülebilirliği de yakından izlenmesi gereken temel göstergeler arasında bulunuyor.

Marmarabirlik 2026-2027 zeytin alım fiyatlarını açıkladı

Marmara Zeytin Tarım Satış Kooperatifleri Birliği (Marmarabirlik), 2026-2027 iş yılı ürün alım kampanyasında uygulanacak nihai fiyatları kamuoyuna duyurdu. Açıklanan fiyatlarda özellikle yağlık zeytin ve küçük kalibreli ürünlerde geçen yıla göre yaşanan düşüş dikkat çekti.

Marmarabirlik Yönetim Kurulu tarafından yapılan açıklamada, bu yıl zeytin üretiminde yüksek rekolte beklendiği belirtilerek üreticilerin ürünlerini değerlendirebilmesi için Birliğin bütün imkânlarını seferber ettiği ifade edildi.

Yeni sezonda zeytin alım fiyatları, ürünün kullanım amacı ve kalibresine göre farklılık gösteriyor.

Marmarabirlik 2026-2027 zeytin alım fiyatları belli oldu

Marmarabirlik tarafından açıklanan nihai alım fiyatları şöyle:

Zeytin türü Alım fiyatı
Sofralık zeytin (180 dane/kg) 160 TL/kg
Sofralık zeytin (380 dane/kg) 55 TL/kg
Ezmelik zeytin (390-410 dane/kg) 50 TL/kg
Yağlık zeytin 40 TL/kg

Açıklanan tarifeye göre en yüksek fiyat, bir kilogramında 180 adet bulunan iri sofralık zeytine verilecek.

Bir kilogramında 380 adet bulunan sofralık zeytinde 55 lira uygulanacak. Daha küçük kalibreli, 390-410 dane aralığındaki ezmelik ürünlerde ise kilogram başına 50 lira ödenecek.

Zeytinde kullanılan dane sayısı, bir kilogram üründe kaç adet zeytin bulunduğunu ifade ediyor. Dane sayısının azalması zeytinin irileştiğini, artması ise küçüldüğünü gösteriyor.

Yağlık zeytin fiyatı yüzde 24,5 düştü: Üretici kilogram başına 13 lira daha az alacak

Yeni sezon fiyatlarında geçen yıla göre en dikkat çekici değişim yağlık zeytinde yaşandı.

Marmarabirlik, 2025-2026 sezonunda yağlık zeytinin kilogramını 53 liradan satın alırken 2026-2027 sezonu için bu fiyatı 40 lira olarak belirledi.

Böylece yağlık zeytinin alım fiyatında kilogram başına 13 liralık, yaklaşık yüzde 24,5 oranında düşüş gerçekleşti.

Yeni fiyatlar üzerinden yapılan hesaplamaya göre geçen yıl 1 ton yağlık zeytin teslim ederek 53 bin lira ürün bedeli elde eden bir üretici, bu yıl aynı miktarda ürünü 40 bin liraya satabilecek.

Bu da aynı miktardaki ürün için 13 bin liralık gelir farkı anlamına geliyor.

Özellikle yağlık zeytin üreticileri açısından açıklanan fiyatlar, üretim giderleriyle karşılaştırıldığında daha fazla önem kazanıyor. Hasat, işçilik, sulama, gübreleme, ilaçlama ve nakliye giderleri, üreticinin elde edeceği net geliri doğrudan etkiliyor.

Küçük kalibreli zeytinde fiyat 55 liradan 50 liraya geriledi

Sofralık zeytinde en yüksek alım fiyatı geçen yıl olduğu gibi 160 lirada sabit tutuldu. Ancak küçük kalibreli zeytinlerin fiyatlandırılmasında değişikliğe gidildi.

Marmarabirlik’in 2025-2026 sezonuna ilişkin açıklamasında 410 dane zeytin için kilogram başına 55 lira taban fiyat belirlenmişti.

Yeni sezonda 380 dane sofralık zeytin için 55 lira açıklanırken 390-410 dane aralığındaki ezmelik zeytin için fiyat 50 lira oldu.

Böylece geçen yıl 410 dane sınıfında 55 lira olan fiyat, bu sezon ezmelik olarak değerlendirilen aynı kalibrede 50 liraya indi.

Bu değişiklik, kilogram başına 5 lira ve yaklaşık yüzde 9,1 oranında düşüş anlamına geliyor.

Öte yandan Marmarabirlik, serbest piyasada özel sektörün çoğunlukla 260-280 dane aralığına kadar alım yaptığını, Birliğin ise 410 dane seviyesine kadar ürün kabul etmeyi sürdürdüğünü bildirdi.

Bu uygulamayla küçük kalibreli ve piyasada alıcı bulmakta zorlanan zeytinlerin de değerlendirilmesi hedefleniyor.

Geçen yıl ile bu yılın zeytin fiyatları arasındaki fark

Marmarabirlik’in 2025-2026 ve 2026-2027 sezonları için açıkladığı fiyatlar karşılaştırıldığında şu tablo ortaya çıkıyor:

Ürün sınıfı 2025-2026 2026-2027 Değişim
Sofralık zeytin, 180 dane 160 TL 160 TL Değişmedi
Küçük kalibre, 410 dane* 55 TL 50 TL -%9,1
Yağlık zeytin 53 TL 40 TL -%24,5

410 dane ürün, geçen sezon açıklanan sofralık taban fiyat kapsamında değerlendirilirken yeni sezonda 390-410 dane aralığı için ezmelik fiyatı açıklanmıştır. Yeni sezonun 380 dane sofralık taban fiyatı ise 55 liradır.

Fiyat karşılaştırmaları, yağlık ve küçük kalibreli zeytin üreticilerinin aynı miktarda ürün teslim etmeleri halinde geçen yıla göre daha düşük brüt ürün bedeli elde edeceklerini ortaya koyuyor.

Marmarabirlik Başkanı Ali Yıldız: Finansmana erişimde yaşanan zorluklar sektörü etkiledi

Marmarabirlik Yönetim Kurulu Başkanı Ali Yıldız, yeni sezon fiyatlarına ilişkin değerlendirmesinde hem yüksek rekolte beklentisine hem de finansman sorunlarına dikkat çekti.

Yıldız, finansmana erişimde yaşanan güçlüklerin zeytin sektörünü de olumsuz etkilediğini belirterek mevcut piyasa koşullarında ürünlerin satılmasının ve bedellerinin tahsil edilmesinin zorlaştığını söyledi.

Birliğin üreticilerin yanında olmak için sorumluluk üstlendiğini ifade eden Yıldız, yüksek ürün arzının alım, depolama, işleme ve pazarlama aşamalarında önemli finansman ihtiyacı doğurduğunu vurguladı.

Marmarabirlik’in bütün kaynaklarını üreticinin ürününü değerlendirebilmek ve emeğinin karşılığını korumak için kullandığını belirten Yıldız, planlanan 64 bin tonluk ürün alımının finansmanını karşılayabilmek amacıyla çalışmalar yürütüldüğünü aktardı.

Marmarabirlik 64 bin ton zeytin almayı hedefliyor

Marmarabirlik’in açıkladığı verilere göre 2026-2027 iş yılında Türkiye genelinde sofralık ve yağlık zeytin rekoltesinin yaklaşık 4 milyon tona ulaşması bekleniyor.

Marmarabirlik’in faaliyet gösterdiği bölgelerde ise üretimin yaklaşık 430 bin ton seviyesinde gerçekleşmesi öngörülüyor.

Birliğe bağlı kooperatiflere iletilen rekolte beyanı 105 bin tona ulaşırken yeni sezonda yaklaşık 64 bin ton ürün satın alınması hedefleniyor.

Marmarabirlik, 250 alım merkezi ve 20’ye yakın depo ve tesisiyle 360 mahallede bulunan ortaklarına hizmet veriyor.

Açıklanan alım planı, ürün miktarının yüksek olduğu sezonda hem üreticilerin zeytinlerini değerlendirebilmesi hem de depolama ve finansman ihtiyacının karşılanabilmesi açısından önem taşıyor.

Zeytin üreticilerine ilk ödeme 27 Kasım’da yapılacak

Marmarabirlik, yeni sezon ürün alım bedellerine ilişkin ödeme planını da açıkladı.

Buna göre üreticilere ürün bedellerinin yüzde 50’si, 15’er günlük dönemler halinde peşin ödeme planı kapsamında ödenecek.

İlk ödeme 27 Kasım 2026 Cuma günü yapılacak.

Ürün bedellerinin kalan yüzde 50’lik bölümüne ilişkin ödeme takvimi ise alım kampanyasının sona ermesinin ardından belirlenecek.

Bu kapsamda ürün teslim eden üreticiler, ilk aşamada hak ettikleri toplam bedelin yarısını alacak. Kalan tutarın ne zaman ödeneceği ise daha sonra duyurulacak.

Üreticinin gündeminde maliyetler ve alım fiyatları var

Marmarabirlik’in açıkladığı yeni fiyatlar, zeytin üretimindeki yüksek rekolte beklentisiyle birlikte değerlendiriliyor.

Ürün arzının artması, özellikle küçük kalibreli ve yağlık zeytinlerin pazarlanmasında güçlük oluşturabiliyor. Bununla birlikte üreticiler açısından yalnızca ürünün satılabilmesi değil, satış fiyatının maliyetleri karşılaması da önem taşıyor.

Geçen yıla göre yağlık zeytinde yüzde 24,5, 410 dane sınıfında ise yüzde 9,1 oranında yaşanan fiyat düşüşü, üreticilerin gelir hesaplarını doğrudan etkileyecek.

Özellikle hasat döneminde ortaya çıkan işçilik ve nakliye giderleri dikkate alındığında kilogram başına birkaç liralık fiyat değişimi, yüksek miktarda üretim yapan çiftçiler açısından önemli gelir farklılıklarına neden olabiliyor.

Marmarabirlik Yönetim Kurulu Başkanı Ali Yıldız ise açıklanan nihai alım fiyatlarının kooperatif ortaklarına, üreticilere ve Türkiye zeytinciliğine hayırlı olması temennisinde bulunarak yeni hasat döneminin bereketli geçmesini diledi.

Yeni sezonla birlikte üreticilerin gündeminde artık açıklanan fiyatların yanı sıra ürün teslimatları, ödeme takvimi ve yüksek rekoltenin piyasa üzerindeki etkileri bulunuyor.

Tarım ÜFE ekimde yüzde 1,02 arttı, turunçgillerde yıllık yüzde 57,83 düşüş

Türkiye İstatistik Kurumu tarafından 17 Kasım 2026 Salı günü yayımlanan Tarım Ürünleri Üretici Fiyat Endeksi (Tarım ÜFE) verileri, tarımsal üretici fiyatlarında yıllık artış hızının önemli ölçüde yavaşladığını ortaya koydu.

2020 yılı 100 kabul edilerek hesaplanan Tarım ÜFE, Ekim 2026’da 1.103,93 seviyesine ulaştı. Endeks, bir önceki aya göre yüzde 1,02, Aralık 2025’e göre yüzde 8,12 ve geçen yılın aynı ayına kıyasla yüzde 9,69 yükseldi.

On iki aylık ortalamalara göre artış ise yüzde 27,64 olarak hesaplandı.

Tarım ÜFE’de yıllık artış yüzde 45,40’tan yüzde 9,69’a geriledi

TÜİK’in geçmiş dönem verileri karşılaştırıldığında tarımsal üretici fiyatlarındaki yıllık artış hızının belirgin şekilde azaldığı görüldü.

Ekim 2025’te yüzde 45,40 olan yıllık Tarım ÜFE artışı, Ekim 2026’da yüzde 9,69’a geriledi. Böylece yıllık artış oranı bir yılda 35,71 puan azaldı.

Eylül 2026’da yüzde 12,93 olan yıllık artış da ekim ayında 3,24 puan yavaşladı.

Buna karşılık eylül ayında aylık yüzde 1,99 düşen endeks, ekimde yüzde 1,02 yükseldi.

Karşılaştırma Ekim 2026
Tarım ÜFE endeksi (2020=100) 1.103,93
Bir önceki aya göre +%1,02
Aralık 2025’e göre +%8,12
Ekim 2025’e göre +%9,69
12 aylık ortalamalara göre +%27,64

Yıllık artış hızının gerilemesi, fiyatların genel düzeyinin geçen yılın aynı dönemine göre düşmesi anlamına gelmiyor. Veriler, tarımsal üretici fiyatlarının yükselmeye devam ettiğini ancak artış hızının önceki yıla göre yavaşladığını gösteriyor.

Tarımda sektörlerin fiyat hareketleri farklılaştı

Ekim ayında tarım ve avcılık ürünleri ile ilgili hizmetlerde aylık yüzde 1,13 artış gerçekleşti. Ormancılık ürünleri ve ilgili hizmetlerde yüzde 0,37, balıkçılık ürünleri ve ilgili hizmetlerde ise yüzde 0,75 düşüş kaydedildi.

Tek yıllık bitkisel ürünler yüzde 7,94 ile ana gruplar arasında en yüksek aylık artışı gösterdi. Çok yıllık bitkisel ürünlerde yüzde 7,13 düşüş yaşandı. Canlı hayvanlar ve hayvansal ürünlerde ise aylık artış yüzde 0,91 oldu.

Sektörlere ve ana gruplara göre Tarım ÜFE

Sektör / ana grup Endeks Aylık % Yıllık %
Tarım ÜFE genel 1.103,93 +1,02 +9,69
Tarım ve avcılık ürünleri 1.089,58 +1,13 +9,17
Tek yıllık bitkisel ürünler 1.027,92 +7,94 +29,02
Çok yıllık bitkisel ürünler 982,58 -7,13 -24,06
Canlı hayvanlar ve hayvansal ürünler 1.269,34 +0,91 +33,09
Ormancılık ürünleri 1.429,73 -0,37 +25,13
Balıkçılık ve su ürünleri 1.300,26 -0,75 +10,88

Canlı hayvanlar ve hayvansal ürünlerde yıllık artışın yüzde 33,09 seviyesinde olması, bu grubun genel Tarım ÜFE artışının üzerinde kaldığını gösterdi.

Çok yıllık bitkisel ürünlerde ise yıllık yüzde 24,06 düşüş gerçekleşti.

Sebze fiyatlarında yıllık yüzde 42,16 artış

TÜİK’in alt gruplara ilişkin grafiklerinde sebze, kavun-karpuz, kök ve yumru ürünleri dikkat çekti.

Bu grupta üretici fiyatları bir önceki aya göre yüzde 13,71, geçen yılın aynı ayına göre yüzde 42,16 yükseldi.

Süt sığırları ve bu hayvanlardan elde edilen işlenmemiş süt grubundaki yıllık artış ise yüzde 42,65’e ulaştı.

Diğer çiftlik hayvanları ve hayvansal ürünlerde yıllık yüzde 35,71, canlı büyükbaş hayvanların ilgili grubunda yüzde 34,16 ve koyun-keçi grubunda yüzde 30,42 artış kaydedildi.

Buna karşılık turunçgillerde yüzde 57,83, yumuşak ve sert çekirdekli meyvelerde yüzde 34,93, üzümde yüzde 34,02 yıllık düşüş gerçekleşti.

Alt ürün gruplarına göre aylık ve yıllık değişimler

Ürün grubu Aylık % Yıllık %
Süt sığırları ve işlenmemiş süt +1,25 +42,65
Sebze, kavun-karpuz, kök ve yumrular +13,71 +42,16
Diğer çiftlik hayvanları ve hayvansal ürünler +2,53 +35,71
Diğer büyükbaş hayvanlar +0,61 +34,16
Lifli bitkiler +9,89 +30,55
Koyun, keçi ve ilgili ürünler +1,02 +30,42
Tahıllar, baklagiller ve yağlı tohumlar +2,54 +19,88
Çeltik +3,11 +4,46
Tropikal ve subtropikal meyveler -9,86 -3,02
Kümes hayvanları ve yumurtalar -2,53 -14,16
Yağlı meyveler -25,66 -16,17
Diğer ağaç, çalı ve sert kabuklu meyveler +0,96 -17,84
Üzüm -13,17 -34,02
Yumuşak ve sert çekirdekli meyveler +10,89 -34,93
Turunçgiller -27,67 -57,83

Turunçgillerde fiyatlar sert düştü

TÜİK verilerinin en dikkat çekici bölümlerinden birini turunçgiller oluşturdu.

Turunçgillerde üretici fiyat endeksi yıllık yüzde 57,83, aylık yüzde 27,67 geriledi. Böylece turunçgiller, ana alt grup grafiğinde hem aylık hem yıllık bazda en yüksek düşüşün yaşandığı grup oldu.

Ürün bazındaki fiyat tablosunda ise limon ve misket limonunun Eylül 2026’da kilogram başına 14,57 TL olan ortalama üretici fiyatının ekimde 9,57 TL’ye düştüğü görüldü.

Geçen yılın ekim ayında 30,76 TL olan fiyatla karşılaştırıldığında limondaki yıllık düşüş yaklaşık yüzde 68,9’a ulaştı.

Zeytinin kilogram fiyatı da bir ayda 80,90 TL’den 60,14 TL’ye geriledi. Böylece zeytinde aylık düşüş yüzde 25,66 oldu.

Üzüm fiyatı ise 32,16 TL’den 27,92 TL’ye düşerek aylık yüzde 13,18, yıllık yüzde 34,03 gerileme gösterdi.

Kuru soğan ve patateste yıllık fiyat farkı dikkat çekti

TÜİK’in ürün fiyatları Excel dosyasında yer alan rakamlar, tarımsal üretici fiyatlarındaki değişimin ürünlere göre önemli farklılıklar gösterdiğini ortaya koydu.

Kuru soğanın Ekim 2025’te kilogram başına 6,26 TL olan üretici fiyatı, Ekim 2026’da 19,43 TL’ye yükseldi. Böylece kuru soğandaki yıllık fiyat artışı yaklaşık yüzde 210,4 oldu.

Patatesin kilogram fiyatı aynı dönemde 7,73 TL’den 16,64 TL’ye çıkarak yüzde 115,3 arttı.

Bununla birlikte her iki üründe de eylül ayına kıyasla düşüş görüldü. Kuru soğan aylık yüzde 11,03, patates yüzde 6,67 ucuzladı.

Bu tablo, aynı üründe yıllık fiyat artışı sürerken aylık fiyat düşüşü yaşanabileceğini gösterdi.

Buğday 16,43 TL, mısır 14,45 TL, arpa 13,32 TL

Türkiye genelindeki tarımsal üretici fiyatlarında hububat ürünleri de yükseliş gösterdi.

Buğdayın kilogram başına ortalama üretici fiyatı eylül ayındaki 15,82 TL seviyesinden ekimde 16,43 TL’ye çıktı. Aylık artış yüzde 3,86, yıllık artış yüzde 21,08 oldu.

Mısırın kilogram fiyatı 13,99 TL’den 14,45 TL’ye, arpanın fiyatı ise 12,91 TL’den 13,32 TL’ye yükseldi.

Hububat, bakliyat ve yağlı tohum üretici fiyatları

Ürün (TL/kg) Ekim 2025 Eylül 2026 Ekim 2026
Buğday 13,57 15,82 16,43
Mısır 11,04 13,99 14,45
Arpa 11,32 12,91 13,32
Çeltik 35,45 35,91 37,03
Ayçiçeği tohumu 32,71 38,58 37,87
Kuru fasulye 40,12 59,92 67,27
Kuru nohut 40,39 39,42 39,28
Kırmızı mercimek 40,65 44,69 43,96
Yeşil mercimek 40,65 28,81 28,73
Soya fasulyesi 19,60 22,49 26,25

Kuru fasulyenin kilogram fiyatının 67,27 TL’ye ulaşmasıyla yıllık artış yaklaşık yüzde 67,7 oldu. Nohut fiyatları ise geçen yılın aynı dönemine göre yaklaşık yüzde 2,75 geriledi.

Mısırda yıllık artış yaklaşık yüzde 30,9, arpada yüzde 17,7 olarak hesaplandı.

Domates, salatalık ve kabakta aylık yükseliş

Sebze fiyatlarında ekim ayında belirgin artışlar görüldü.

Domatesin eylül ayında kilogram başına 15,73 TL olan üretici fiyatı, ekimde 19,85 TL’ye çıktı. Böylece domatesin fiyatı aylık yaklaşık yüzde 26,2 arttı.

Salatalık ve kornişonda fiyat 18,14 TL’den 23,02 TL’ye yükselerek yüzde 26,9 artış gösterdi.

Sakız kabağının kilogram fiyatı 13,51 TL’den 18,47 TL’ye çıkarak yüzde 36,7 yükseldi.

Havuçta yüzde 23,9, dolmalık biberde yüzde 19,5, sivri biberde yüzde 11,3 aylık artış görüldü.

Sebze ve meyvelerde üretici fiyatları

Ürün (TL/kg) Eylül 2026 Ekim 2026 Aylık değişim
Domates 15,73 19,85 +%26,19
Salatalık ve kornişon 18,14 23,02 +%26,90
Sakız kabağı 13,51 18,47 +%36,71
Havuç 10,37 12,85 +%23,92
Dolmalık biber 30,50 36,46 +%19,54
Sivri biber 29,66 33,02 +%11,33
Taze fasulye 50,18 52,95 +%5,52
Kuru soğan 21,84 19,43 -%11,03
Patates 17,83 16,64 -%6,67
Limon ve misket limonu 14,57 9,57 -%34,32
Zeytin 80,90 60,14 -%25,66
Üzüm 32,16 27,92 -%13,18
Elma 29,03 26,76 -%7,82
Nar 39,06 29,07 -%25,58
Çilek 66,07 71,32 +%7,95

Bu fiyatlar üretici düzeyindeki Türkiye geneli ortalama fiyatları gösteriyor. Market, manav ve pazarlarda uygulanan perakende satış fiyatlarıyla aynı değil.

Fındık 186 TL, Antep fıstığı 620 TL

Sert kabuklu meyvelerde de farklı fiyat hareketleri kaydedildi.

Fındığın kilogram başına üretici fiyatı eylül ayında 186,18 TL iken ekimde 186,07 TL olarak gerçekleşti. Geçen yılın aynı ayında 296,89 TL olan fındık fiyatında yıllık yaklaşık yüzde 37,3 düşüş yaşandı.

Antep fıstığının kilogram fiyatı 620,49 TL’ye yükselirken cevizde üretici fiyatı 218,59 TL olarak kaydedildi.

Ürün Ekim 2026 üretici fiyatı
Fındık 186,07 TL/kg
Antep fıstığı 620,49 TL/kg
Ceviz 218,59 TL/kg
Zeytin 60,14 TL/kg
Kuru sarımsak 85,52 TL/kg

Çiğ sütte üretici fiyatı 25,83 TL

Canlı hayvanlar ve hayvansal ürünlerde yıllık artışın yüzde 33,09 olması, bu sektörün genel Tarım ÜFE’nin üzerinde seyrettiğini gösterdi.

TÜİK’in ürün fiyatları tablosuna göre işlenmemiş inek sütünün kilogram başına üretici fiyatı ekimde 25,83 TL olarak gerçekleşti. Eylül ayında 25,51 TL olan fiyat, bir ayda yüzde 1,25 yükseldi.

Geçen yılın aynı dönemindeki 17,77 TL ile karşılaştırıldığında çiğ süt fiyatında yaklaşık yüzde 45,4 artış kaydedildi.

Canlı koyunun kilogram başına ortalama fiyatı 313,80 TL, keçinin 303,80 TL oldu.

Tavuk yumurtasının adet başına fiyatı ise eylül ayındaki 3,77 TL’den ekimde 3,68 TL’ye geriledi.

Hayvancılık ve su ürünlerinde fiyatlar

Ürün Birim Ekim 2026
İşlenmemiş inek sütü TL/kg 25,83
İşlenmemiş koyun sütü TL/kg 52,01
İşlenmemiş keçi sütü TL/kg 42,69
Canlı koyun TL/kg 313,80
Canlı keçi TL/kg 303,80
Tavuk yumurtası TL/adet 3,68
Doğal bal TL/kg 480,61
Hamsi TL/kg 76,48
Palamut ve torik TL/kg 64,30
İç su yetiştiriciliği alabalık TL/kg 204,28

Balıkçılıkta özellikle palamut ve torik fiyatındaki değişim dikkat çekti. Eylül ayında kilogram başına 89,60 TL olan fiyat, ekimde 64,30 TL’ye gerileyerek aylık yüzde 28,24 düştü.

Hamsinin kilogram fiyatı ise 68,02 TL’den 76,48 TL’ye yükselerek yüzde 12,44 arttı.

Konya açısından hububat ve üretim maliyetleri önem taşıyor

Türkiye’nin önemli tarımsal üretim merkezlerinden biri olan Konya açısından TÜİK’in buğday, arpa, mısır, çeltik, ayçiçeği ve hayvancılık ürünlerine ilişkin verileri dikkat çekiyor.

Türkiye genelinde buğday üretici fiyatının yıllık yaklaşık yüzde 21,1, mısırın yüzde 30,9 ve arpanın yüzde 17,7 yükselmesi, tarımsal ürün piyasalarındaki fiyat değişimini gösteriyor.

Bununla birlikte üretici fiyatındaki artış, çiftçinin aynı oranda daha fazla kazanç elde ettiği anlamına gelmiyor. Üretim maliyetleri, verimlilik, ürün kalitesi ve satış koşulları da çiftçinin gelirini etkiliyor.

TÜİK’in bu verileri Türkiye genelini kapsıyor. Bu nedenle söz konusu fiyatlar doğrudan Konya Ticaret Borsasının günlük satış fiyatları veya Konya çiftçisinin ürün satış fiyatları olarak değerlendirilmemeli.

Tarımda fiyat artış hızı yavaşladı ancak ürünler arasındaki fark açıldı

Ekim 2026 verileri, tarımsal üretici fiyatlarında genel artış hızının geçen yıla kıyasla yavaşladığını ortaya koyarken ürün grupları arasında ciddi farklılıkların sürdüğünü gösterdi.

Genel Tarım ÜFE’nin yıllık yüzde 9,69 artmasına karşılık sebze, kavun-karpuz, kök ve yumru ürünlerinde yüzde 42,16, süt sığırları ve işlenmemiş süt grubunda yüzde 42,65 artış gerçekleşti.

Turunçgillerde yıllık yüzde 57,83, üzümde yüzde 34,02 ve yumuşak-sert çekirdekli meyvelerde yüzde 34,93 düşüş kaydedildi.

Bu ayrışma, tarım sektöründeki fiyat hareketlerinin tek bir ürün üzerinden yorumlanamayacağını gösteriyor. Üretim ve arz koşulları, mevsimsellik, talep ve maliyetler fiyatlar açısından önemli olmakla birlikte TÜİK’in bu bülteni ürünlerdeki değişimin nedenlerine ilişkin ayrı bir nedensellik analizi içermiyor.

Tarım ÜFE’nin bir sonraki dönem verileri 16 Aralık 2026’da açıklanacak.

Türkiye’de ayran, kefir ve yoğurt üretiminde rekor: 9 ayda yaklaşık 2 milyon tona ulaşıldı

Türkiye İstatistik Kurumunun (TÜİK) verileri, süt ürünleri üretiminde son beş yıldır devam eden artışın 2026 yılında da sürdüğünü ortaya koydu. Özellikle ayran, kefir ve yoğurt üretiminde yılın ilk dokuz ayı itibarıyla rekor seviyelere ulaşıldı.

2026 yılının ocak-eylül döneminde Türkiye’de 834 bin 27 ton ayran ve kefir, 1 milyon 126 bin 83 ton yoğurt üretildi.

Bu ürün gruplarının toplam üretimi, geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 6,7 artarak 1 milyon 960 bin 110 tona yükseldi.

Ayran ve kefir üretimi beş yılda yüzde 45 arttı

Türkiye’de ayran ve kefir üretimi, son beş yılın ocak-eylül dönemleri karşılaştırıldığında düzenli bir artış gösterdi.

2022 yılının ilk dokuz ayında 574 bin 939 ton olan üretim, 2023’te 615 bin 693 tona, 2024’te 716 bin 270 tona yükseldi.

2025 yılında 779 bin 733 tona ulaşan üretim, 2026’nın aynı döneminde 834 bin 27 tonla rekor kırdı.

Böylece 2022’ye göre üretim artışı yüzde 45’e ulaşırken, geçen yılın aynı dönemine göre yaklaşık yüzde 7’lik yükseliş gerçekleşti.

Yoğurt üretimi 1 milyon 126 bin tonu geçti

Türkiye’nin geleneksel süt ürünlerinden yoğurtta da üretim artışı sürdü.

2022 yılının ocak-eylül döneminde 888 bin 676 ton yoğurt üretilirken, 2023’te bu miktar 919 bin 627 tona ulaştı.

2024 yılında ilk dokuz aylık üretim 1 milyon ton sınırını aşarak 1 milyon 7 bin 421 ton oldu.

2025’te 1 milyon 57 bin 428 tona çıkan yoğurt üretimi, 2026’nın aynı döneminde 1 milyon 126 bin 83 tona yükseldi.

Böylece beş yıllık dönemde yoğurt üretimi yaklaşık yüzde 27 artış gösterdi.

Türkiye’nin son beş yıllık süt ürünleri üretimi

TÜİK verilerine göre, 2022-2026 yıllarının ocak-eylül dönemlerinde ayran, kefir ve yoğurt üretimi şöyle gerçekleşti:

Yıl Ayran ve kefir (ton) Yoğurt (ton) Toplam (ton)
2022 574.939 888.676 1.463.615
2023 615.693 919.627 1.535.320
2024 716.270 1.007.421 1.723.691
2025 779.733 1.057.428 1.837.161
2026 834.027 1.126.083 1.960.110

Tablodaki rakamlar ilgili yılların ocak-eylül dönemlerini kapsamaktadır.

2026’da üretimin zirvesi temmuz ayında görüldü

2026 yılının aylık verileri incelendiğinde, hem ayran ve kefir hem de yoğurt üretiminde en yüksek seviyeye temmuz ayında ulaşıldı.

Temmuzda ayran ve kefir üretimi 103 bin 171 ton, yoğurt üretimi ise 140 bin 86 ton olarak gerçekleşti.

2026 yılı ayran, kefir ve yoğurt üretimi

Ay Ayran ve kefir (ton) Yoğurt (ton)
Ocak 80.487 119.659
Şubat 78.302 110.599
Mart 83.696 114.879
Nisan 96.027 125.691
Mayıs 95.439 120.224
Haziran 98.486 131.876
Temmuz 103.171 140.086
Ağustos 99.433 134.781
Eylül 98.985 128.288
9 aylık toplam 834.027 1.126.083

Geçen yıla göre üretimde önemli artış

TÜİK verilerine göre, 2026 yılının ilk dokuz ayında ayran ve kefir üretimi geçen yılın aynı dönemine kıyasla 54 bin 294 ton arttı.

Yoğurt üretimindeki artış ise 68 bin 655 ton oldu.

2025-2026 üretim karşılaştırması

Ürün 2025 (ton) 2026 (ton) Artış (ton) Değişim
Ayran ve kefir 779.733 834.027 +54.294 +%7,0
Yoğurt 1.057.428 1.126.083 +68.655 +%6,5
Toplam 1.837.161 1.960.110 +122.949 +%6,7

Süt ürünleri üretiminde son beş yıldır devam eden yükseliş, 2026 yılında da yeni rekorlarla sürdü.

Türkiye’nin ayran, kefir ve yoğurt üretimi, yılın ilk dokuz ayında yaklaşık 2 milyon tona ulaşarak sektörün üretim kapasitesindeki artışı ortaya koydu.

PANKOBİRLİK Başkanı Erkoyuncu: Şekerin maliyeti 55 lira, teklif 37 lira

PANKOBİRLİK 54. Olağan Mali Genel Kurulu, 31 Pancar Ekicileri Kooperatifi’nin yönetim kurulu üyeleri ve Türk Şeker’in temsilcilerinin katılımıyla, birliğin Ankara’daki merkez binasında gerçekleştirildi. Genel Kurulda gündem maddelerinin okunmasının ardından divan teşekkül ettirildi ve Divan Başkanlığı seçimi yapıldı. Divanın oluşmasının ardından kürsüye gelen PANKOBİRLİK Genel Müdürü Tolga Demirhan, birliğin faaliyetlerini anlatarak çalışmalar hakkında katılımcılara bilgi verdi.

Konuşmasına, geçmiş dönemlerde kurumda görev yapmış, emek vermiş ve bugün aramızda olmayan isimleri rahmetle anarak başlayan PANKOBİRLİK Genel Başkanı Ramazan Erkoyuncu, hayatta olanlara sağlıklı, mutlu ve huzurlu bir ömür diledi.

“EKONOMİK KRİZ DÜNYA VE ÜLKEMİZ TARIM SEKTÖRÜNÜ OLUMSUZ ETKİLEDİ”

Başkan Erkoyuncu, ülke genelinde, devletin ve milletin iradesinden bağımsız olarak gelişen ciddi bir ekonomik daralmanın olduğunu belirterek tarım sektörünün de söz konusu koşullardan olumsuz etkilendiğini aktardı. Özellikle pandemi sonrasında ortaya çıkan ekonomik darboğazın yansımalarının günümüze de sirayet ettiğini belirten Erkoyuncu, “Bu yıl Allah bereketini verdi, ürünlerde genel anlamda bir bolluk yaşandı. Ancak üretimdeki bolluk, çiftçinin kazanç elde ettiği anlamına gelmiyor. Neredeyse bütün ürün gruplarında çeşitli olumsuzluklar söz konusu. Şeker pancarında da arzu edilen karlılık seviyesine ulaşılmış değil. Bununla birlikte pancar, diğer ürünlerle kıyaslandığında çiftçiye nispeten daha iyi bir kazanç sağladı. Patateste bu yıl olumlu bir tabloyla karşılaşılırken, diğer birçok üründe ciddi fiyat düşüşleri yaşandı” dedi.

“TASARRUF YAPMAK ZORUNDAYIZ”

Üreticinin yaşadığı sıkıntıların ticari faaliyetleri de olumsuz etkilediğini söyleyen Başkan Erkoyuncu sözlerine şöyle devam etti; “Biz 31 kooperatifiz. Bu yıl kooperatiflerimizin yaklaşık yarısı zarar etti, diğer yarısı ise kayda değer bir karlılık elde edemedi. Dolayısıyla önümüzdeki dönemde yapmamız gereken en önemli şey daha çok çalışmak ve tasarruf tedbirlerini kararlılıkla uygulamaktır. Bu ekonomik krizin aynı şekilde devam etmeyeceğine inanıyorum. Ancak mevcut tablo, geçmiş dönemlere kıyasla daha ağır bir ekonomik sürece işaret ediyor. Tarım sektörü bu dönemden oldukça fazla etkilendi. Bu nedenle hem üreticilerimizin hem de kurumlarımızın daha dikkatli ve tedbirli hareket etmesi gerekiyor.”

ŞEKER SEKTÖRÜNDE ZARAR BU YIL DAHA DA BELİRGİNLEŞTİ

PANKOBİRLİK’e bağlı şeker fabrikaları açısından da ekonomik krizin gözle görüldüğünü belirten Başkan Erkoyuncu,  “Zor bir süreçten geçiyoruz. Şeker sektöründe geçen yıl da olumsuzluklar yaşandı ve zarar ettik. Ancak asıl sıkıntının bu yıl daha belirgin hale geldiğini görüyoruz. PANŞEK fiyatları dikkate alındığında şeker maliyeti 55 lira seviyesinde. Buna karşın sunulan teklif 37 lira bandında. Bu da şeker sektöründe yaşanan durumun ne kadar vahim olduğunu gösteriyor” ifadelerini kullandı.

“ORTAK AKILLA HAREKET ETMELİYİZ”

Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı ile istişare halinde olduğunu da belirten Başkan Erkoyuncu, sadece şeker pancarı değil diğer tüm tarımsal ürünler için süreci yakından takip ettiğini belirtti.  Ortak aklın önemine de vurgu yapan Başkan Erkoyuncu, “Birlik olmanın ve ortak hareket etmenin gücünü daha etkin kullanmamız gerekiyor. Üreticilerin ve kooperatiflerin sorunlarının çözümü için güçlü bir iletişim ve istişare mekanizması oluşturulmalı.  Ortak akla ve istişare kültürüne önem vermeliyiz. Ben her türlü tavsiyeye, öneriye ve eleştiriye açığım. Yeter ki eleştiriler nezaket çerçevesinde, yapıcı bir anlayışla dile getirilsin. Fikirlerimizi karşılıklı olarak paylaşalım, tartışalım ve doğru olduğuna inandığımız önerileri hep birlikte hayata geçirelim. Kurumlarımızı daha ileriye taşımanın yolu ortak akıldan, dayanışmadan ve birlikte hareket etmekten geçiyor”dedi.

Kayseri Şeker’den çiftçilere 202 milyon liralık destek: Söküm avansları hesaplara yatırıldı

Kayseri Şeker, şeker pancarı üreticilerine yönelik ayni ve nakdi destekleri kapsamında önemli bir ödeme gerçekleştirdi. Pancar hasadının sürdüğü söküm döneminde üreticilerin finansman ihtiyaçlarına katkı sağlamak amacıyla 201 milyon 998 bin 359 TL tutarındaki söküm avansı çiftçilerin hesaplarına yatırıldı.

Üretim maliyetlerinin karşılanması ve tarımsal faaliyetlerin kesintisiz sürdürülmesi amacıyla yapılan ödeme, pancar üreticilerine ekonomik destek sağlamayı hedefliyor.

 

Pancar üreticilerine 201 milyon 998 bin TL ödeme

Kayseri Şeker tarafından gerçekleştirilen söküm avansı ödemesiyle çiftçilerin hasat döneminde karşılaştıkları mali yüklerin hafifletilmesi amaçlanıyor.

Pancar tarımının ekimden hasada kadar önemli miktarda ekonomik kaynak ve emek gerektirdiğine dikkat çekilirken, üreticilere sağlanan finansman desteğinin tarımsal üretimin sürdürülebilirliğine katkı sunduğu belirtildi.

Kayseri Şeker, çiftçi odaklı destek uygulamalarını üretim döneminin farklı aşamalarında sürdürmeyi hedefliyor.

Başkan Akay: Çiftçimizin güçlü olması tarımın geleceği açısından önemli

Kayseri Pancar Ekicileri Kooperatifi Yönetim Kurulu Başkanı Hüseyin Akay, söküm avansı ödemelerine ilişkin değerlendirmesinde, çiftçilerin ekonomik açıdan desteklenmesinin üretimin devamlılığı için büyük önem taşıdığını vurguladı.

Başkan Akay, yaptığı açıklamada şu ifadeleri kullandı:

“Kayseri Şeker olarak bizim en önemli önceliklerimizden biri, çiftçimizin üretim sürecini güvenle sürdürebilmesine katkı sağlamaktır. Pancar tarımı, yılın farklı dönemlerinde büyük emek, özveri ve ekonomik kaynak gerektiren önemli bir üretim faaliyetidir. Bu süreçte çiftçimizin ihtiyaçlarını gözetmek, ekonomik açıdan desteklenmesini sağlamak ve üretim gücünü korumak büyük önem taşıyor.”

“Sektördeki ekonomik zorluklara rağmen çiftçimizin yanındayız”

Şeker sektöründe yaşanan ekonomik sıkıntılara da değinen Başkan Hüseyin Akay, mevcut şartlara rağmen üreticileri desteklemeye öncelik verdiklerini belirtti.

Akay, açıklamasını şöyle sürdürdü:

“Şeker sektörünün içinde bulunduğu ekonomik zorluklara ve sektör genelinde yaşanan sıkıntılara rağmen, çiftçimizin emeğini ve alın terini önceleyen bir anlayışla bu ödemenin gerçekleştirilmesine büyük önem veriyoruz. Mevcut şartların getirdiği tüm zorluklara rağmen üreticimizin yanında durmak, ekonomik yükünü bir nebze olsun hafifletmek ve üretimin sürdürülebilirliğine katkı sunmak adına önemli fedakârlıklar ortaya koyuyoruz. Kayseri Şeker olarak çiftçimizi desteklemeyi yalnızca bir görev değil, aynı zamanda üretime ve geleceğimize karşı bir sorumluluk olarak görüyoruz.”

“Çiftçimizin gücünü Kayseri Şeker’in gücü olarak görüyoruz”

Söküm avansı ödemelerinin üreticilerin hasat dönemindeki ihtiyaçlarına katkı sağlamasını temenni eden Akay, çiftçilerin ekonomik gücünün tarımsal üretimin geleceği açısından belirleyici olduğunu söyledi.

Başkan Akay, şu değerlendirmede bulundu:

“Gerçekleştirdiğimiz 201 milyon 998 bin 359 TL tutarındaki söküm avansı ödemesinin, çiftçilerimizin söküm dönemindeki ihtiyaçlarına katkı sağlamasını temenni ediyorum. Biz, çiftçimizin gücünü Kayseri Şeker’in gücü olarak görüyoruz. Çünkü biliyoruz ki çiftçilerimizin güçlü olması, tarımsal üretimin güçlü olması demektir. Çiftçimizin emeğini, alın terini ve üretime olan bağlılığını önemsiyor; bu emeğin sürdürülebilir bir üretim yapısıyla desteklenmesini temel sorumluluklarımız arasında değerlendiriyoruz.”

Kayseri Şeker’den üreticilere destek mesajı

Kayseri Şeker’in pancar tarımının gelişmesi ve sürdürülebilirliğinin sağlanması için çalışmalarını sürdüreceğini belirten Akay, açıklamasını şu sözlerle tamamladı:

“Biz Kayseri Şeker olarak bugüne kadar olduğu gibi bundan sonra da çiftçimizin yanında olmaya, pancar tarımının gelişmesi ve sürdürülebilirliğinin sağlanması için çalışmalarımızı kararlılıkla sürdürmeye devam edeceğiz. Birlik, beraberlik ve dayanışma içerisinde üretimin bereketini hep birlikte büyütmeyi diliyor, aziz çiftçilerimize hayırlı ve bereketli olmasını temenni ediyorum.”

Kayseri Şeker’in gerçekleştirdiği 201 milyon 998 bin 359 TL’lik söküm avansı ödemesi, pancar üreticilerinin hasat dönemindeki finansman ihtiyaçlarını karşılamalarına katkı sağlamayı amaçlıyor.

Peynir üretiminde yeni dönem! Nişasta, soya, jelatin ve bitkisel yağ yasaklandı, etiketler değişiyor

Türkiye’de milyonlarca tüketiciyi, süt üreticilerini, mandıraları, peynir imalatçılarını ve gıda sektörünü ilgilendiren yeni bir düzenleme yürürlüğe girdi.

Tarım ve Orman Bakanlığının hazırladığı Türk Gıda Kodeksi Peynir Tebliği (Tebliğ No: 2026/24), 10 Kasım 2026 Salı günü 33426 sayılı Resmî Gazete’de yayımlandı.

Yeni tebliğle peynirlerin üretiminden işlenmesine, muhafazasından taşınmasına, etiketlenmesinden tüketiciye sunulmasına kadar birçok alandaki kurallar yeniden belirlendi.

8 Mayıs 2015 tarihli Peynir Tebliği yürürlükten kaldırılırken, yeni düzenlemede özellikle ürün içeriği, gıda güvenliği, etiket bilgilerinin doğruluğu ve tüketicilerin bilgilendirilmesi üzerinde duruldu.

Düzenleme, yalnızca doğrudan tüketilen peynirleri değil, başka ürünlerin üretiminde hammadde veya yarı ürün olarak kullanılan peynirleri de kapsıyor.

Peynir üretiminde hangi maddeler yasaklandı?

Yeni tebliğin en dikkat çekici hükümlerinden biri, peynir üretiminde kullanılabilecek bileşenlere getirilen sınırlamalar oldu.

Tebliğin 5. maddesine göre peynir üretiminde süt proteini dışındaki proteinler kullanılamayacak.

Aynı kapsamda nişasta ve nişasta bazlı ürünler, jelatin, soya ve soya ürünleriyle süt yağı dışındaki hayvansal ve bitkisel yağların kullanılması da yasaklandı.

Böylece peynir üretiminde süt kökenli olmayan bazı bileşenlerin kullanılması engellenirken, ürünlerin belirlenen bileşim özelliklerine uygun üretilmesi zorunlu hale getirildi.

Ancak nişasta kullanımına sınırlı bir istisna tanındı. Yalnızca çeşnili taze peynirlerde, stabilizör amacıyla ve teknolojinin izin verdiği miktarda nişasta kullanılabilecek.

Düzenlemeyle süt kreması, peyniraltı suyu kreması, tereyağı, süt tozu ve süt proteinleri gibi süt kaynaklı bazı bileşenlerin belirlenen şartlarda kullanılmasına ise izin veriliyor.

Yeni tebliğde öne çıkan yasaklar ve şartlar

Ürün veya uygulama Yeni düzenleme
Süt dışı proteinler Kullanılması yasak
Nişasta ve nişasta bazlı ürünler Genel olarak yasak
Jelatin Kullanılması yasak
Soya ve soya ürünleri Kullanılması yasak
Bitkisel yağlar Peynir bileşeni olarak kullanılması yasak
Süt yağı dışındaki hayvansal yağlar Kullanılması yasak
Çeşnili taze peynirde nişasta Belirlenen amaç ve miktarda istisna
Çiğ sütten yapılan belirli peynirler En az 4 ay olgunlaştırma
“Eski kaşar” ifadesi En az 120 gün olgunlaştırma şartı
“Köy”, “doğal”, “çiftlik” gibi nitelemeler Etiketlerde yasak
Peynirlerin muhafazası ve taşınması 10°C’nin altında
Eritme peynirinin dökme satışı Yasak
Telemenin doğrudan tüketiciye satışı Yasak
Mevcut işletmelerin uyum tarihi 30 Nisan 2027

Çiğ sütten üretilen peynirlerde dört ay şartı

Yeni düzenleme, özellikle çiğ sütten üretilen peynirlerin piyasaya sunulmasına ilişkin kuralları da yeniden belirledi.

Buna göre çiğ sütten veya termizasyon işlemi uygulanmış sütten üretilen ve telemesi haşlanmamış peynirler, taze olarak satışa sunulamayacak.

Bu ürünlerin üretimden sonra uygun koşullarda en az dört ay olgunlaştırılması gerekecek.

Olgunlaştırılmadan tüketiciye sunulacak peynirlerde ise kullanılan sütün en az pastörizasyon koşullarına uygun ısıl işlemden geçirilmesi zorunlu olacak.

Pastörizasyon, sütte bulunabilecek zararlı mikroorganizmaların azaltılmasını veya etkisiz hale getirilmesini amaçlayan kontrollü ısıl işlem olarak biliniyor.

Termizasyon ise çiğ sütün işlenmeden önce daha uzun süre saklanabilmesini sağlamak amacıyla uygulanan daha hafif bir ısıl işlem.

Tebliğde termizasyon, sütün 57-68 derece arasında en az 15 saniye ısıtılması olarak tanımlanıyor.

Bu uygulama pastörizasyonla aynı işlem olmadığından, termizasyon uygulanmış sütlerden üretilen ve telemesi haşlanmamış peynirler için de olgunlaştırma şartı geçerli olacak.

“Köy peyniri”, “doğal peynir” ve “çiftlik peyniri” ifadelerine yasak

Peynirlerin etiketlenmesine yönelik önemli değişiklikler de yapıldı.

Yeni kurallara göre peynirlerin etiketlerinde “köy peyniri”, “geleneksel peynir”, “doğal peynir” ve “çiftlik peyniri” gibi nitelemelere yer verilemeyecek.

Bu ifadelerin yasaklanmasıyla ürünlerin tüketiciye sunuluşunda daha açık ve mevzuata uygun adlandırmaların kullanılması hedefleniyor.

Ancak düzenleme, coğrafi işaretli ürünlerin veya mevzuata uygun yöresel peynir adlarının tamamını yasaklamıyor.

Coğrafi işaret olarak tescil edilmiş peynirler, ilgili tescil şartlarına ve gıda mevzuatına uygun olmak kaydıyla kendi adlarıyla piyasaya sunulabilecek.

Yöresel veya ülkesel adlarıyla bilinen peynirlerin de coğrafi işaretten kaynaklanan haklara aykırı olmamak şartıyla bu isimlerle satılmasına izin verilecek.

Böylece ürünün gerçek çeşidini tanımlayan isimlerle, tüketicide belirli bir üretim yöntemi veya kalite algısı oluşturabilecek genel nitelemeler birbirinden ayrılmış olacak.

Peynirin yağ oranı ve olgunlaşma bilgisi etikette yer alacak

Yeni tebliğle peynir ambalajlarında bulunması gereken bilgiler de ayrıntılı biçimde düzenlendi.

Peynirin yağlılık sınıfı, ürün adıyla aynı görünürlükte ve aynı punto büyüklüğünde belirtilecek.

Belirlenen istisnalar dışında peynirin olgunlaştırılmış veya olgunlaştırılmamış olması da etikette ürün adıyla birlikte gösterilecek.

Olgunlaştırılarak piyasaya sunulan peynirlerde yalnızca son tüketim tarihi bulunması yeterli olmayacak.

Bu ürünlerde üretim tarihi de gün, ay ve yıl şeklinde etikette yer alacak.

Ayrıca ürünün ne kadar süre olgunlaştırıldığı tüketiciye açıkça bildirilecek.

Tebliğe göre olgunlaştırma süresi, üretim tarihinden itibaren en az kaç gün olgunlaştırma yapıldığını belirten bir ifadeyle gösterilecek.

“Eski kaşar” yazabilmek için en az 120 gün olgunlaştırma gerekiyor

Peynir etiketlerinde sıkça kullanılan “eski” ifadesi için de belirli bir şart getirildi.

Yeni düzenlemeye göre kaşar peynirlerinde “eski” ibaresinin kullanılabilmesi için ürünün en az 120 gün olgunlaştırılmış olması gerekiyor.

Bu süreyi tamamlamayan kaşar peynirleri, etiketlerinde “eski” ibaresini kullanamayacak.

Böylece kaşar peynirinin olgunlaşma süresine ilişkin ifadeler belirli bir teknik kritere bağlanmış oldu.

Çiğ sütten üretilen peynirlerde özel uyarı bulunacak

Tebliğle çiğ sütten üretilen bazı peynirlerin etiketlerinde özel bir bilgilendirme zorunluluğu getirildi.

Üretim sürecinde pastörizasyona eşdeğer ısıl işlem uygulanmamış çiğ sütten veya termizasyon işlemi görmüş sütten üretilen ve telemesi haşlanmamış peynirlerin etiketlerinde “çiğ sütten üretilmiştir” ifadesi bulunacak.

Bu ifade ürün adıyla aynı yüzde yer alacak ve harflerin x-yüksekliği en az 3 milimetre olacak şekilde yazılacak.

Böylece tüketicilerin satın aldıkları ürünün çiğ sütten üretilip üretilmediğini daha kolay öğrenmeleri sağlanacak.

Koyun, keçi ve inek sütü karışımları açıkça belirtilecek

Farklı hayvan türlerinden elde edilen sütlerin bir arada kullanıldığı peynirlerin etiketlerinde de yeni kurallar uygulanacak.

Birden fazla hayvan türünün sütünden üretilen peynirlerde kullanılan sütlerin hangi hayvanlara ait olduğu ürün adının yanında belirtilecek.

Örneğin inek, koyun ve keçi sütlerinin birlikte kullanıldığı ürünlerde bu bilgiler açıkça yazılacak.

Hayvan türleri, kullanılan süt miktarına göre çoktan aza doğru sıralanacak.

Farklı hayvan türlerinin sütlerinin karıştırılmasıyla üretilen peynirlerin etiketlerinde söz konusu hayvanların görsellerine ise yer verilemeyecek.

Tek bir hayvan türünün sütünden üretilen peynirlerde, hayvan türünün adı ve görselinin kullanılmasına belirlenen şartlarda izin verilecek.

Çeşnili peynirlerde yüzde 6 ve yüzde 15 sınırı

Yeni düzenleme, cevizli, baharatlı, otlu ve benzeri çeşnili peynirlerin üretiminde kullanılabilecek çeşni oranlarını da belirledi.

Buna göre çeşnili peynirlerde toplam çeşni oranı yüzde 6’yı geçemeyecek.

Çeşnili taze peynirlerde ise toplam çeşni oranı en fazla yüzde 15 olabilecek.

Fındık, fıstık, badem ve ceviz gibi sert kabuklu meyvelerin kullanımı da belirli koşullara bağlandı.

Taze peynirler için tanınan istisna dışında bu ürünlerin tane veya parça halinde kullanılması gerekecek. Susam ve çörek otu gibi baharatlar ise son üründe tane halinde bulunacak.

Şeker kullanılan çeşnili taze peynirlerin etiketlerinde ilave şeker oranının belirtilmesi zorunlu olacak.

Eritme peynirlerinin satışına yeni sınırlamalar

Peynir üretiminde kullanılan ürünlerin bileşimi ve satış şekline ilişkin düzenlemeler eritme peynirlerini de kapsıyor.

Yeni tebliğe göre eritme peynirlerinin dökme olarak piyasaya arz edilmesine izin verilmeyecek.

Eritme peynirlerinin geleneksel, yöresel veya coğrafi işaretli peynirleri çağrıştıracak ve tüketiciyi yanıltacak biçimde üretilerek satışa sunulması da yasaklandı.

Eritme peynirlerinde ürün adının ambalajın temel görüş alanında açık biçimde yer alması gerekiyor.

Bu düzenlemeyle farklı ürün gruplarının tüketici tarafından karıştırılmasının önlenmesi amaçlanıyor.

Teleme doğrudan tüketiciye satılamayacak

Yeni tebliğde telemenin piyasaya sunulmasına ilişkin sınırlamalar da bulunuyor.

Peynir üretiminin ara ürünlerinden biri olan teleme, doğrudan son tüketiciye satılamayacak.

Ancak tebliğde belirtilen teknik ve hijyenik şartlara uygun olarak üretilen telemelerin, onaylı işleme tesislerinde peynir üretiminde kullanılmasına belirli koşullarda izin verilecek.

Bu düzenleme, telemenin nihai tüketim ürünü olarak satışını ve üretim sürecindeki kullanımını birbirinden ayırıyor.

Peynirler 10 derecenin altında muhafaza edilecek

Yeni düzenleme yalnızca üretim aşamasını değil, ürünlerin depolanması, taşınması ve satışa sunulmasını da kapsıyor.

Tebliğe göre peynirlerin ve telemenin muhafaza, taşıma ve piyasaya arz süreçlerinde 10 derecenin altındaki sıcaklıklarda tutulması zorunlu olacak.

Bu uygulamayla soğuk zincirin korunması ve ürünlerin gıda güvenliği koşullarına uygun biçimde tüketiciye ulaştırılması amaçlanıyor.

Peynirlerin satışa hazır ambalajlarında ise gıdayla temasa uygun malzemelerin kullanılması gerekecek.

İşletmelere 30 Nisan 2027’ye kadar süre verildi

Tarım ve Orman Bakanlığı, yeni kurallara geçiş için mevcut gıda işletmecilerine süre tanıdı.

Tebliğin yayımlandığı 10 Kasım 2026 tarihinden önce faaliyet gösteren işletmeler, 30 Nisan 2027 tarihine kadar yeni düzenlemelere uyum sağlamak zorunda olacak.

Bu tarihe kadar söz konusu işletmeler için 2015 tarihli eski Peynir Tebliği hükümleri uygulanacak.

30 Nisan 2027 tarihinden önce piyasaya arz edilen ve yeni kurallara uygun olmayan peynirler, dilimlenebilir eritme peynirleri için getirilen özel hüküm dışında, raf ömürleri bitene kadar piyasada bulunabilecek.

Dilimlenebilir eritme peynirlerinde ise 30 Nisan 2027 tarihinden sonra yeni tebliğe aykırı ürünlerin piyasada bulunmasına izin verilmeyecek.

Kurallara uymayan işletmelere yaptırım uygulanacak

Yeni tebliğe aykırı hareket eden işletmeler hakkında 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun ilgili hükümleri uygulanacak.

Denetimlerde üretim süreçleri, kullanılan bileşenler, ürünlerin etiket bilgileri, muhafaza şartları ve piyasaya arz yöntemleri değerlendirilebilecek.

Mevzuata aykırılık tespit edilmesi halinde ilgili kanun hükümleri kapsamında idari yaptırımlar gündeme gelebilecek.

Konya’daki süt ve peynir üreticilerini de ilgilendiriyor

Yeni düzenleme, Türkiye’nin önemli tarım ve hayvancılık merkezlerinden Konya’daki süt ve süt ürünleri sektörünü de yakından ilgilendiriyor.

Konya’da faaliyet gösteren mandıralar, süt işleme tesisleri, peynir üreticileri ve perakende satış işletmelerinin yeni kurallara göre üretim ve satış süreçlerini gözden geçirmeleri gerekecek.

Özellikle çiğ sütten peynir üretimi, olgunlaştırma süreleri, ürün bileşimi, etiketleme ve soğuk zincir koşulları, işletmeler açısından dikkat edilmesi gereken başlıkları oluşturuyor.

Düzenleme kapsamında mevcut işletmelerin 30 Nisan 2027 tarihine kadar gerekli uyum çalışmalarını tamamlaması gerekiyor.

Tüketiciler peynir satın alırken nelere dikkat etmeli?

Yeni düzenlemeyle peynirin içerik ve üretim özelliklerinin ambalaj üzerinde daha açık biçimde belirtilmesi hedefleniyor.

Tüketicilerin ürün satın alırken peynirin gerçek adını, kullanılan süt türlerini, yağlılık sınıfını, olgunlaşma bilgilerini ve son tüketim tarihini kontrol etmeleri önem taşıyor.

Çiğ sütten üretilen ürünlerde bulunması zorunlu özel bilgilendirme ile farklı süt türlerinden üretilen peynirlerin içerik açıklamaları da tüketicilerin ürünler arasında karşılaştırma yapmasını kolaylaştıracak.

10 Kasım 2026’da yürürlüğe giren yeni Peynir Tebliği ile peynir üretimi ve satışında teknik kurallar daha ayrıntılı şekilde belirlendi.

Nişasta, soya, jelatin ve süt yağı dışındaki yağlara getirilen yasaklar; çiğ süt, olgunlaştırma, etiketleme ve muhafaza şartlarına ilişkin hükümlerle birlikte Türkiye’de peynir üretimi ve ticaretinin yeni düzenleme dönemini başlattı.

TMO, 500 bin ton buğday ihracatı için ihaleye çıkıyor

Toprak Mahsulleri Ofisi (TMO), stoklarında bulunan arz fazlası buğdayın yurt dışına satılması amacıyla toplam 500 bin tonluk ihracat ihalesi düzenleneceğini açıkladı.

TMO’dan yapılan açıklamada, Türkiye’de 2026 yılında Cumhuriyet tarihinin rekor buğday üretimine ulaşıldığı belirtilerek, oluşan arz fazlasının uluslararası pazarlarda değerlendirilmesinin hedeflendiği bildirildi.

Farklı ülkelerden gelen buğday talepleri doğrultusunda hazırlanan ihracat planının, yurt içi arz güvenliği ve piyasa ihtiyaçları gözetilerek uygulanacağı vurgulandı.

Buğday ihracatı için ihaleler 17 ve 18 Kasım’da yapılacak

TMO, ekmeklik ve makarnalık buğday ihracatı için iki ayrı ihale gerçekleştirecek.

İhale tarihi Buğday türü Miktar
17 Kasım 2026 Ekmeklik buğday 400.000 ton
18 Kasım 2026 Makarnalık buğday 100.000 ton
Toplam 500.000 ton

İhalelerle Türkiye’deki arz fazlasının değerlendirilmesi, üreticilerin emeğiyle yetiştirilen ürünlerin dış pazarlara ulaştırılması ve ülkeye döviz kazandırılması amaçlanıyor.

TMO’dan rekor üretim ve ihracat açıklaması

Toprak Mahsulleri Ofisi, Türkiye’nin tarımsal üretim kapasitesi, depolama altyapısı ve lojistik imkânları sayesinde uluslararası tarım ticaretinde stratejik bir konuma sahip olduğunu belirtti.

Kurumun açıklamasında şu ifadelere yer verildi:

“Ülkemizde bu yıl ulaşılan Cumhuriyet tarihinin rekor buğday üretimiyle birlikte oluşan arz fazlasının değerlendirilmesi ve farklı ülkelerden gelen ürün taleplerinin değerlendirilmesi amacıyla 17 Kasım’da 400 bin ton ekmeklik buğday, 18 Kasım’da ise 100 bin ton makarnalık buğday ihracatı için ihaleler gerçekleştirilecektir. Yurt içi arz güvenliğimiz ve piyasamızın ihtiyaçları gözetilerek planlanan bu ihracatla, üreticilerimizin emeğiyle yetiştirilen ürünlerin uluslararası pazarlarda değerlendirilmesi ve ülkemize döviz kazandırılması hedeflenmektedir.”

İç piyasanın ihtiyaçları öncelikli olacak

TMO, buğday ihracatının yurt içindeki gıda arz güvenliğini olumsuz etkilemeyecek şekilde planlandığını bildirdi.

İhracat çalışmalarında Türkiye’nin arz-talep dengesi ve piyasa gelişmelerinin yakından takip edileceği belirtilirken, üreticilerin emeğinin korunmasının temel öncelikler arasında bulunduğu vurgulandı.

Açıklamada, “İhracat çalışmalarımız, bu öncelikler temelinde yurt içi arz-talep dengesi ve piyasa gelişmeleri yakından takip edilerek yürütülecektir” ifadeleri kullanıldı.

Küresel gıda arzına da katkı hedefleniyor

TMO, başlıca buğday ihracatçısı ülkelerdeki gelişmelerin küresel tarım ticaretini etkilemeye devam ettiğine dikkat çekti.

Türkiye’deki arz fazlasının ihtiyaç duyulan ülkelere ulaştırılmasının, küresel gıda arz güvenliğine de katkı sağlayacağı belirtildi.

17 ve 18 Kasım tarihlerinde yapılacak ihalelerle toplam 500 bin ton buğdayın ihracatı hedeflenirken, satış fiyatları ve ihracatın gerçekleştirileceği ülkelere ilişkin ayrıntılar henüz açıklanmadı.

Sonbahar yağışları sebze hasadını erkene çekti: İzmir’de bereketli sezon, üreticinin yüzü gülüyor

İZMİR – Türkiye’nin tarımsal üretim açısından önemli merkezlerinden İzmir’de, yıl boyunca etkili olan yağışlar kışlık sebze üretimine olumlu yansıdı. Geçmiş yıllarda kuraklık ve yetersiz yağış nedeniyle olgunlaşması geciken sebzeler, bu yıl uygun hava koşullarının etkisiyle daha erken hasat edilmeye başlandı. Üreticiler, yağışların hem verimi hem de ürün kalitesini artırdığını belirtirken, toplanan sebzeler Türkiye’nin dört bir yanındaki pazarlara gönderiliyor.

Verimli ovaları, uygun iklim koşulları ve gelişmiş tarımsal üretim altyapısıyla öne çıkan İzmir, özellikle kışlık sebze yetiştiriciliğinde Türkiye’nin önemli üretim merkezleri arasında bulunuyor. Kentin Torbalı, Bayındır, Tire, Menemen, Menderes ve Çeşme ilçeleri başta olmak üzere birçok bölgesinde brokoli, kök kereviz, karnabahar, pırasa, ıspanak, enginar ve lahana gibi ürünler yetiştiriliyor.

Bu yıl yağışların önceki yıllara göre daha elverişli seyretmesi, hasat takvimini değiştirdi. Sebzelerin gelişimi hızlanırken tarlalarda ürün toplama çalışmaları erkene alındı. Hasat döneminin başlamasıyla üretim bölgelerinde hareketlilik artarken, çiftçiler ürünlerini hallere, marketlere ve pazarcılara ulaştırmaya başladı.

Türkiye’deki brokolinin yüzde 56’sı İzmir’de üretiliyor

İzmir, yalnızca üretim çeşitliliğiyle değil, Türkiye’nin toplam sebze üretimindeki payıyla da dikkat çekiyor. Kent, brokoli, kök kereviz, enginar, ıspanak, karnabahar ve pırasa üretiminde ülke genelinde ilk sırada yer alıyor.

İzmir’in Türkiye üretimindeki payları şöyle:

Sebze Türkiye üretiminde İzmir’in payı
Brokoli %56
Kök kereviz %51
Karnabahar %32
Enginar %25
Pırasa %24
Ispanak %23

Özellikle brokoli ve kök kereviz üretiminde Türkiye toplamının yarısından fazlasını karşılayan İzmir, bu ürünlerin ülke genelindeki arzında belirleyici bir konumda bulunuyor.

Kışlık sebze üretiminin yoğunlaştığı ilçelerde hasadın erken başlaması, ürünlerin pazara sevk edilme takvimini de öne çekti. Yağışların üretim üzerindeki olumlu etkisi, geçmiş yıllarda kuraklıktan etkilenen çiftçiler açısından da önem taşıyor.

İl Tarım Müdürü Akdoğan: “Bütün ürünlerimizde bu sene çok bereketli bir sezon var”

İzmir İl Tarım ve Orman Müdürü Kahraman Akdoğan, kentin iklimi ve verimli tarım arazileri sayesinde kışlık sebze üretiminde güçlü bir potansiyele sahip olduğunu belirtti.

Tarımsal üretimin geliştirilmesi için yürütülen destekleme çalışmalarına da değinen Akdoğan, bu yıl yaklaşık 1,5 milyon lira kaynakla proje yürüttüklerini ve üreticilere yüzde 50 hibeli fide dağıttıklarını açıkladı.

Akdoğan, yağışların sebze üretimine etkisi ve sağlanan destekler hakkında şu ifadeleri kullandı:

“Verimli arazilerimiz var. Bu sayede üretim potansiyelimiz yüksek. Bakanlık olarak kışlık sebze üretimini destekliyoruz. Bu yıl yaklaşık 1,5 milyon lira kaynaklı proje yürüttük ve yüzde 50 hibeli fide dağıttık. Bu sayede kışlık sebze üretim potansiyelimizi her sene artırma yönünde çalışmalarımız devam ediyor. Açıkçası bütün ürünlerimizde bu sene çok bereketli bir sezon var. Geçen yıllarda yaşanan kuraklığın tarım üretimi üzerinde olumsuz etkileri oluştu. Yağışlar, 2026’nın başından beri etkili oldu hatta şu anda da devam ediyor. Yağmur açısından bereketli bir sezon, üreticimizin yüzü gülüyor. Bu sayede ürün kalitemiz de arttı. İnşallah yağışlar böyle giderse gelecek sene de aynı bereketi bekliyoruz. Yağışlar, sebze hasadını bu sezon 10 gün civarında erkene çekti.”

Akdoğan’ın açıklamaları, yağışların yalnızca ürün miktarını değil, sebzelerin gelişim sürecini ve hasat zamanını da etkilediğini ortaya koydu.

Geçmiş yıllardaki kuraklığın ardından 2026’da yağışların daha elverişli seyretmesi, kışlık sebze yetiştiriciliğinde üreticilerin beklentilerini yükseltti. Tarımsal desteklerle birlikte değerlendirildiğinde, yağışların sağladığı avantajın üretim kapasitesinin artırılması bakımından da önem taşıdığı belirtiliyor.

Üreticiler hasada 10-15 gün erken başladı

İzmir’de yazlık ve kışlık sebze yetiştirerek geçimini sağlayan üretici Asil Kaynak da bu yıl yağışların ürünlerin gelişimini olumlu etkilediğini söyledi.

Brokoli, kereviz, lahana ve pırasa yetiştirdiğini belirten Kaynak, geçmiş yıllara kıyasla hasada daha erken başladıklarını ve ürün kalitesinden memnun olduklarını dile getirdi.

Üretici Kaynak, sezonun verimine ilişkin şu değerlendirmede bulundu:

“Brokoli, kereviz, lahana ve pırasa hasadımızı 10-15 gün erkene çekti. Yağmur olmasaydı hasada 10-15 gün sonra başlayacaktık. Uzun zamandır bu yağmuru almadığımız için bu yıl rekoltemiz daha yüksek. Verim şu an çok iyi, beklentilerimizin üzerinde. Kalite de daha yüksek.”

Hasadın başlamasıyla sabahın erken saatlerinde tarlalara gelen üreticiler, olgunlaşan sebzeleri toplayarak satışa hazırlıyor. Ürünlerin hallere, marketlere ve pazarcılara sevk edilmesiyle kışlık sebzelerin tarladan tüketiciye uzanan yolculuğu da hız kazanıyor.

Brokoli, lahana, pırasa ve kerevizin tarladan satış fiyatları belli oldu

Üretici Asil Kaynak, hasat edilen sebzelerin tarladan satış fiyatlarını da paylaştı.

Kaynak’ın verdiği bilgilere göre brokoli kilogram başına 20-25 liradan, lahana 10-15 liradan, pırasa 30-35 liradan, kereviz ise 30 liranın üzerindeki fiyatlardan satılıyor.

Ürün Tarladan satış fiyatı
Brokoli 20-25 TL
Lahana 10-15 TL
Pırasa 30-35 TL
Kereviz 30 TL’nin üzerinde

Fiyatlar, üretici Asil Kaynak’ın açıkladığı tarladan satış bedelleridir. Market ve pazarlardaki perakende fiyatlarını göstermemektedir.

Üreticilerin açıkladığı fiyatlar, kışlık sebzelerin üretim aşamasındaki ekonomik karşılığını da ortaya koyuyor. Ancak tarladan satış bedelleri ile tüketicinin pazarda veya markette ödediği fiyatlar arasında nakliye, işçilik, ürün kayıpları ve ticaret zincirindeki diğer maliyetler nedeniyle farklılıklar oluşabiliyor.

Bu nedenle hasadın erken başlamasının tüketici fiyatlarına ne ölçüde yansıyacağı, ürünlerin piyasaya arz miktarı ve satış koşullarına bağlı olarak şekillenecek.

Bereketli yağışlar tarımsal üretime olumlu yansıdı

İzmir’de bu yıl yaşanan gelişmeler, yağışların tarımsal üretimdeki önemini bir kez daha gösterdi. Geçmiş yıllarda yetersiz yağış nedeniyle sebzelerin olgunlaşmasının geciktiği üretim bölgelerinde, bu sezon hasadın 10-15 gün erkene çekilmesi çiftçilere avantaj sağladı.

Ürünlerin daha erken gelişmesi ve kalite artışı, üreticilerin sezon değerlendirmelerine de olumlu yansıdı. Özellikle brokoli, kereviz, karnabahar ve pırasa gibi Türkiye üretiminde İzmir’in yüksek paya sahip olduğu sebzelerde, hasat döneminin başlamasıyla tarlalardaki hareketlilik arttı.

İzmir İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün üretimi desteklemeye yönelik projeleri de devam ederken, üreticiler önümüzdeki dönemde yağışların tarımsal üretime uygun şekilde sürmesini bekliyor.

Türkiye’nin kışlık sebze ihtiyacının karşılanmasında önemli rol üstlenen İzmir’de, bereketli yağışların ardından başlayan erken hasat hem üreticileri sevindirdi hem de ülke genelindeki sebze pazarlarına ürün sevkiyatını hızlandırdı.

TMO, kasım ayında 5,5 milyon ton hububatı piyasaya sunacak: Fiyatlar değişmeyecek, yemlik buğdaya 90 gün vade

Toprak Mahsulleri Ofisi (TMO), 30 Ekim 2026 tarihinde yaptığı açıklamayla kasım ayına ilişkin hububat satış programının ayrıntılarını kamuoyuyla paylaştı. Buğday, arpa ve hububat ürünlerinin piyasaya arzında istikrarı sağlamayı hedefleyen kurum, kasım ayında toplam 5,5 milyon ton ürünün satışa sunulacağını açıkladı.

Türkiye genelinde un, makarna, bulgur, bisküvi, irmik ve yem sanayisi başta olmak üzere hububat kullanan sektörlerin hammadde ihtiyaçlarını karşılamayı amaçlayan düzenleme, özellikle üretim maliyetleri ve gıda fiyatları açısından önem taşıyor.

TMO’nun açıklamasındaki en dikkat çekici ayrıntılardan biri ise satış fiyatlarına zam yapılmaması oldu. Kurum, kasım ayında gerçekleştirilecek satışlarda hasat sezonunun başlangıcında ilan edilen fiyatların geçerli olacağını bildirdi.

1 Eylül’den bu yana 1,5 milyon ton hububat satıldı

TMO Genel Müdürlüğü tarafından yapılan açıklamada, hububat piyasalarında arz güvenliğinin sağlanması, sektörlerin hammadde ihtiyaçlarının uygun koşullarda karşılanması ve gıda fiyatlarında istikrarın desteklenmesi amacıyla satış faaliyetlerinin sürdürüldüğü belirtildi.

Kurum, 1 Eylül 2026 tarihinde başlayan satışlar kapsamında bugüne kadar yaklaşık 1,5 milyon ton hububatın piyasaya sunulduğunu açıkladı.

Bu satışlarla Türkiye genelinde hububat işleyen işletmelerin ve ilgili sektörlerin hammadde ihtiyaçlarının karşılanmasına katkı sağlandı.

TMO’nun kasım ayında piyasaya arz edeceği 5,5 milyon tonluk ürün miktarı ise eylül ayından bu yana gerçekleştirilen yaklaşık 1,5 milyon tonluk satışın 3,7 katına karşılık geliyor.

TMO’dan fiyat açıklaması: Herhangi bir artış yapılmadı

Hububat piyasalarında üreticiler, sanayiciler ve tüketiciler açısından en önemli başlıklardan biri satış fiyatları oldu.

TMO, kasım ayında satışa sunacağı ürünlerin fiyatlarında artışa gitmediğini açıkça belirtti.

Kurumun açıklamasında şu ifadelere yer verildi:

“Kasım ayında da toplam 5,5 milyon ton ürün piyasaya arz edilecektir. Satışlara hasat başında açıklanan fiyatlarımız üzerinden devam edilecek olup herhangi bir fiyat artışı yapılmamıştır.”

Bu kararla birlikte un, makarna, bulgur, yem ve diğer hububat bazlı ürünleri üreten işletmelerin hammadde maliyetlerinde öngörülebilirliğin korunması amaçlanıyor.

Özellikle ekmek, unlu mamuller ve yem maliyetlerinin gıda fiyatları üzerindeki etkisi düşünüldüğünde, TMO’nun fiyat artırmadan satışları sürdürmesi piyasa açısından önemli bir gelişme olarak değerlendiriliyor.

Ancak TMO’nun satış fiyatlarını sabit tutması, perakende gıda fiyatlarının da aynı seviyede kalacağı anlamına gelmiyor. Nihai ürün fiyatlarında enerji, işçilik, nakliye ve diğer üretim giderleri de belirleyici oluyor.

Hububat satışları TÜRİB üzerinden de devam edecek

TMO, hububat stoklarının satışında mevcut kanalları kullanmayı sürdürecek.

Bu kapsamda lisanslı depolarda bulunan stoklar, Elektronik Ürün Senedi (ELÜS) aracılığıyla Türkiye Ürün İhtisas Borsası (TÜRİB) üzerinden serbest satışa sunulacak.

Kurum, bu satışların kişi ve kuruluş ayrımı yapılmaksızın gerçekleştirileceğini bildirdi.

TMO depolarında bulunan ürünlerin satışları ise doğrudan ilgili sektörlerin kullanımına yönelik sürdürülecek.

Bu kapsamda un fabrikaları, makarna üreticileri, bulgur ve bisküvi sanayicileri, irmik üreticileri, yem fabrikaları, besiciler, yetiştiriciler ve kanatlı hayvancılık sektöründeki işletmeler satışlardan yararlanabilecek.

Lisanslı depolarda bulunan stoklarla TMO depolarındaki ürünler için farklı satış kanallarının kullanılması, hububatın ihtiyaç duyulan sektörlere ulaştırılmasını kolaylaştırmayı hedefliyor.

1 milyon ton yemlik buğday için 90 gün vade ve üç taksit imkânı

TMO’nun kasım ayına ilişkin açıkladığı programın en önemli başlıklarından biri de hayvancılık ve yem sektörüne yönelik destekleyici satış koşulları oldu.

Yem hammaddesi arzını artırmak amacıyla besicilere, yetiştiricilere ve yem fabrikalarına yönelik sürdürülen arpa satışlarına ek olarak düşük vasıflı buğdayların da satışına devam edilecek.

Kurum, ilgili sektörler için 1 milyon ton düşük vasıflı yemlik buğdayı özel ödeme koşullarıyla satışa açtı.

Bu kapsamda alıcılara iki farklı ödeme seçeneği sunulacak:

  • 90 gün vadeli satış: Yemlik buğday, herhangi bir vade farkı uygulanmadan 90 gün vadeli olarak satın alınabilecek.
  • Kredi kartına üç taksit: İlgili sektörlerde faaliyet gösteren alıcılar, kredi kartıyla üç taksitli ödeme seçeneğinden yararlanabilecek.

Bu uygulamanın özellikle yem fabrikalarının ve hayvancılıkla uğraşan işletmelerin hammadde tedarikini kolaylaştırması, nakit akışına destek olması ve üretim maliyetleri üzerindeki baskıyı azaltması hedefleniyor.

TMO, söz konusu uygulamanın gıda enflasyonuyla mücadeleye de katkı sağlamasını amaçlıyor.

Anadolu Ajansı

Kasım ayı hububat satış programında öne çıkan rakamlar

Açıklanan uygulama Miktar ve koşullar
Kasım ayında piyasaya arz edilecek hububat 5,5 milyon ton
1 Eylül’den 30 Ekim’e kadar gerçekleşen satış Yaklaşık 1,5 milyon ton
Özel ödeme koşullarıyla satışa açılan yemlik buğday 1 milyon ton
Yemlik buğdayda vadeli ödeme 90 gün, vade farksız
Kredi kartıyla ödeme 3 taksit
Kasım ayı TMO satış fiyatları Hasat başında açıklanan fiyatlar geçerli

Not: TMO açıklamasında 1 milyon tonluk yemlik buğday satış programı ayrıca duyurulmuştur. Bu miktarın 5,5 milyon tonluk toplam arzın dışında olduğu belirtilmemiştir.

Karadeniz’deki lojistik güçlükler satış kararında etkili oldu

TMO’nun yemlik buğday satışlarına ilişkin kararında, Türkiye’nin yakın coğrafyasında devam eden savaşın Karadeniz üzerinden yapılan ürün tedarikinde oluşturduğu lojistik güçlükler de etkili oldu.

Karadeniz, Türkiye’nin tarımsal hammadde ticaretinde önemli ulaşım güzergâhlarından biri olarak öne çıkıyor.

Bölgedeki savaş nedeniyle yaşanan lojistik sorunlar, ürün tedariki ve taşımacılık maliyetleri açısından belirsizlik oluşturabiliyor.

TMO, bu koşulları dikkate alarak hammadde arzını desteklemeyi ve ilgili sektörlerin finansman yükünü hafifletmeyi amaçlıyor.

Özellikle yemlik buğdayda sağlanan 90 günlük vade ve kredi kartına taksit imkânının, üretim faaliyetlerini sürdüren işletmelere ödeme kolaylığı sağlaması bekleniyor.

Konya’daki un, makarna ve yem sanayisi açısından önemli

TMO’nun kasım ayında uygulayacağı 5,5 milyon tonluk hububat arz programı, Türkiye’nin önemli tahıl üretim ve işleme merkezlerinden biri olan Konya açısından da dikkat çekiyor.

Konya, buğday ve arpa üretiminin yanı sıra un, makarna, bulgur ve yem sanayisindeki işletmeleriyle hububat piyasasında önemli bir yere sahip.

Bu nedenle TMO’nun hububat satış miktarını yüksek tutması ve hasat başında açıklanan fiyatlarda artışa gitmemesi, Konya’daki tarıma dayalı sanayi işletmelerinin hammadde tedarik planlamalarını da ilgilendiriyor.

Özellikle un ve makarna üreticileri için buğday fiyatları, yem fabrikaları ve hayvancılık işletmeleri için ise arpa ve yemlik buğday maliyetleri önem taşıyor.

TMO’nun açıkladığı 1 milyon tonluk yemlik buğday satış programı, Konya’da faaliyet gösteren yem üreticileri ve hayvancılık işletmeleri açısından da değerlendirilebilecek bir tedarik imkânı oluşturuyor.

Bununla birlikte kurumun açıklamasında, 5,5 milyon tonluk toplam arzın illere göre dağılımına ilişkin ayrı bir miktar belirtilmedi. Bu nedenle Konya’ya tahsis edilecek ürün miktarı henüz netleşmiş değil.

TMO: Arz güvenliği ve fiyat istikrarı için tedbirler sürecek

Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğü, 30 Ekim 2026 tarihli yazılı açıklamasında yemlik buğday satışları, Karadeniz’deki lojistik sorunlar ve piyasa istikrarına yönelik şu değerlendirmelerde bulundu:

“Yem hammaddesi arzının artırılması amacıyla besici-yetiştirici ve yem fabrikalarına yönelik devam eden arpa satışlarına ilave olarak düşük vasıflı buğdaylar da (yemlik) ilgili sektörlerin yanı sıra yem sanayine yönelik satışa sunulmuştur.

Ayrıca, yakın coğrafyamızda devam eden savaşın Karadeniz üzerinden ürün tedarikinde yol açtığı lojistik güçlükler dikkate alınarak, hammadde tedarikinin kolaylaştırılması, sektör maliyetlerine destek olunması ve gıda enflasyonuyla mücadeleye katkı sağlanması amacıyla ilgili sektörlere yönelik 1 milyon ton düşük vasıflı buğday (yemlik) vade farksız 90 gün vadeli ve/veya kredi kartına üç taksitte ödemeli olarak satışa açılmıştır.

TMO, piyasa gelişmelerini ve sektör ihtiyaçlarını yakından takip ederek arz güvenliğini ve fiyat istikrarını destekleyici tedbirleri almaya devam edecektir.”

Hububat piyasalarında kasım ayı hareketli geçecek

TMO’nun açıkladığı satış programıyla birlikte kasım ayında hububat piyasasında yüksek miktarlı kamu arzı devam edecek.

Kurumun fiyat artırmadan satışları sürdürme kararı, özellikle hammadde ihtiyacı bulunan sanayi işletmeleri açısından önemli bir gelişme olarak öne çıkıyor.

Bunun yanında yemlik buğdayda sağlanan vadeli ödeme ve taksit kolaylığıyla hayvancılık sektörünün hammaddeye erişiminin desteklenmesi hedefleniyor.

Kasım ayı boyunca piyasaya sunulacak 5,5 milyon tonluk hububatın, arz-talep dengesi ve sektörlerin maliyetleri üzerindeki etkisi yakından takip edilecek.

TMO, hububat piyasasında arz güvenliğini korumak ve fiyat istikrarını desteklemek amacıyla piyasa gelişmeleri doğrultusunda yeni tedbirler almaya devam edeceğini bildirdi.

 

Türkiye’de 21 milyon ton pancar üretimi bekleniyor: Şekerde arz fazlası oluşacak

Türkiye’nin önemli şeker pancarı üretim merkezlerinden Konya’da, 2026 yılı üretim sezonuna ilişkin değerlendirmelerde bulunan Pancar Ekicileri Kooperatifleri Birliği (PANKOBİRLİK) Genel Başkanı Ramazan Erkoyuncu, pancar üretimi ve şeker veriminde olumlu bir sezon geçirildiğini belirtti.

Aynı zamanda Konya Pancar Ekicileri Kooperatifi Yönetim Kurulu Başkanı olan Erkoyuncu, bu yıl hem üretim miktarının hem de pancarın şeker oranını ifade eden polar değerlerinin iyi seviyelerde gerçekleştiğini söyledi.

Türkiye genelinde 21 milyon ton pancar üretiminin beklendiğini açıklayan Erkoyuncu, elde edilecek şeker miktarının yaklaşık 2,8 milyon tona ulaşacağını ifade etti.

Türkiye’de 2,8 milyon ton şeker üretimi bekleniyor

Pancar üretiminde geçen yıla benzer şekilde verimli bir sezon yaşandığını belirten Erkoyuncu, özellikle pancarın şeker oranlarının yüksek seviyelerde kalmasının üretime olumlu yansıdığını dile getirdi.

2026 yılı üretim beklentilerini değerlendiren Erkoyuncu, şu ifadeleri kullandı:

“Genel olarak değerlendirirsek dünden bugüne iyi bir yıl, iyi bir sezon diyebiliriz. Yaklaşık 21 milyon ton şeker pancarı üretilmesi bekleniyor. Bundan da yaklaşık 2 milyon 800 bin ton gibi bir şeker bekleniyor. Dolayısıyla yine geçen yıldan bu yıla 500 küsur bin ton şeker stoku devrediliyor. Bu arz-talep dengesinde yine arz fazlası oluşacak.”

Türkiye’nin yıllık şeker tüketiminin yaklaşık 3 milyon ton olduğunu belirten Erkoyuncu, üretimin tüketim miktarına yakın olmasına rağmen geçmiş dönemlerden devreden stokların piyasada arz fazlasına neden olacağını söyledi.

Türkiye’nin şeker üretim ve tüketim tablosu

Gösterge 2026 yılı verileri
Beklenen şeker pancarı üretimi 21 milyon ton
Beklenen şeker üretimi 2,8 milyon ton
Yıllık şeker tüketimi Yaklaşık 3 milyon ton
Önceki yıldan devreden stok 500 bin tonun üzerinde
Konya’nın şeker ihtiyacını karşılama payı %17
Konya Şeker’in iç piyasa satış kotası 454 bin ton

Veriler Ramazan Erkoyuncu’nun 30 Ekim 2026 tarihli açıklamasına dayanmaktadır. Üretim rakamları yıl sonu beklentisidir.

Şeker ithalatına gerek kalmadan üretim karşılanacak

Ramazan Erkoyuncu, Türkiye’de şekerli mamul ihracatı yapan firmaların Dahilde İşleme Rejimi (DİR) kapsamında sahip olduğu ithalat hakkına ilişkin önemli açıklamalarda bulundu.

Sistem kapsamında şekerli ürün ihraç eden firmaların, ihraç ettikleri ürünlerde kullanılan şeker miktarı kadar sıfır gümrükle ithalat yapabildiğini hatırlatan Erkoyuncu, yeni düzenlemeyle bu ihtiyacın yerli üreticiler tarafından karşılanacağını belirtti.

Erkoyuncu, konuyla ilgili şu açıklamayı yaptı:

“O, kaldırıldı. Şöyle ki şeker üretenler taahhüt etti. Yurt dışından ithal edilmesi gereken haktan doğan rakamların tamamını, biz şeker üreticileri karşılamayı taahhüt ettik. Türkiye’ye dışarıdan hiç şeker girmiyor. Bütününü biz karşılayacağız. Dolayısıyla şekerde dışarıya hiç para vermiyoruz. Belki bu yıl yine şeker fazlalığımızdan kaynaklı C değil de A kotası yani iç piyasada satılacak miktardan iç piyasa fiyatından değil, ihraç fiyatıyla biraz daha ihraç edebilecek pozisyondayız. Belki tarihinde ilktir.”

Erkoyuncu’nun açıklamalarına göre, yerli şeker üreticilerinin ihracatçı firmaların ihtiyaçlarını karşılamasıyla şeker ithalatının önüne geçilmesi ve oluşan üretim fazlasının değerlendirilmesi hedefleniyor.

Türkiye’nin şeker ihtiyacının yüzde 17’sini Konya karşılıyor

Konya’nın Türkiye şeker sektöründeki stratejik önemine dikkat çeken Ramazan Erkoyuncu, ülkenin yıllık şeker ihtiyacının yüzde 17’sinin Konya Pancar Ekicileri Kooperatifi tarafından karşılandığını açıkladı.

Konya ve Çumra’daki şeker fabrikalarının üretim kapasitesini artırmaya yönelik yatırımların devam ettiğini belirten Erkoyuncu, çiftçilerin üretim maliyetlerini azaltacak uygulamalara da öncelik verdiklerini söyledi.

Konya Şeker’in üreticilere yönelik uygulamalarını anlatan Erkoyuncu, çiftçinin teslim ettiği pancardan elde edilen küspenin tamamının üreticiye verildiğini bildirdi.

Ayrıca geçmişte uygulanan tohum zorunluluğunun kaldırıldığını ve farklı pancar kotalarına ilişkin yeni düzenlemeler yapıldığını ifade etti.

Bu uygulamalarla çiftçilerin üretim koşullarının iyileştirilmesi ve maliyetlerinin azaltılması amaçlanıyor.

Konya ve Çumra fabrikalarının günlük kapasitesi 32 bin tona yükseldi

Konya Şeker’in üretim altyapısına yönelik yatırımlar kapsamında Konya ve Çumra’daki fabrikaların günlük toplam pancar işleme kapasitesi artırıldı.

Daha önce günlük 26 bin ton olan toplam işleme kapasitesi, yapılan yatırımların ardından 32 bin tona yükseltildi.

Erkoyuncu, kapasite artırımıyla pancar işleme kampanyasının daha kısa sürede tamamlanmasını ve üretim sürecinde yaşanan şeker kayıplarının azaltılmasını hedeflediklerini söyledi.

Özellikle pancarın fabrikalarda bekleme süresinin azaltılması, üretim verimliliği açısından önem taşıyor.

Konya Şeker’in iç piyasa kotası 454 bin ton

Ramazan Erkoyuncu, Konya Şeker’in iç piyasada satış yapabileceği şeker kotasının 454 bin ton olduğunu açıkladı.

Bu miktarın üzerinde gerçekleşecek üretimin ise ihracata yönlendirilmesi veya şekerli mamul ihracatı yapan firmaların ihtiyaçlarının karşılanmasında kullanılması gerektiğini belirtti.

Türkiye genelinde beklenen arz fazlasının da benzer yöntemlerle değerlendirilmesi gündemde bulunuyor.

2026 yılında pancar üretiminde verimli bir sezon geçirilmesi, Konya’nın hem tarımsal üretim hem de şeker sanayisindeki ağırlığını koruduğunu ortaya koyarken sektörün önündeki temel konular arasında üretim fazlasının değerlendirilmesi, ihracat imkanlarının geliştirilmesi ve çiftçi maliyetlerinin azaltılması yer alıyor.

Konya’da dünyanın en pahalı baharatı safranın hasadı başladı: Üreticilere yeni gelir kapısı olabilir

Konya Büyükşehir Belediyesi, tarımsal üretimde çeşitliliği artırmak, su kaynaklarının verimli kullanılmasını sağlamak ve üreticilere yüksek katma değerli alternatif ürünler sunmak amacıyla yürüttüğü çalışmalarını sürdürüyor.

Bu kapsamda Meram ilçesinin Hatıp Mahallesi’nde bulunan Tıbbi Aromatik Ürünler Bahçesi’nde ekimi gerçekleştirilen safran çiçeklerinin hasadına başlandı. Dünyanın en pahalı baharatlarından biri olarak bilinen safranın Konya’nın iklim ve toprak şartlarında yetiştirilebilirliği, gerçekleştirilen üretim çalışmasıyla araştırılıyor.

Başkan Altay: Çiftçilerimize alternatif gelir kaynakları oluşturuyoruz

Uluslararası Tarım Şehirleri Birliği ve Konya Büyükşehir Belediye Başkanı Uğur İbrahim Altay, Konya’nın tarımsal potansiyelini geliştirmek ve üreticilere yeni gelir kaynakları sunmak amacıyla çalışmalar yürüttüklerini belirtti.

Başkan Altay, Konya’da alternatif tarımsal üretimin önemine dikkat çekerek şu açıklamayı yaptı:

“Konya’mızda tarımsal üretimin sürdürülebilirliğini sağlamak, su kaynaklarımızı verimli kullanmak ve çiftçilerimize katma değeri yüksek alternatif ürünler sunmak için gayret ediyoruz. Bu kapsamda Hatıp Mahallemizde bulunan Tıbbi Aromatik Ürünler Bahçemizde gerçekleştirdiğimiz çalışmalarla hem farklı bitkilerin Konya’mızdaki yetiştiriciliğini deniyor hem de üreticilerimize örnek olabilecek uygulamalar gerçekleştiriyoruz.”

Safranın Konya’daki verimliliği araştırılıyor

Safran hasadının başlamasının memnuniyet verici olduğunu ifade eden Başkan Altay, yürütülen çalışmanın bilimsel veriler ışığında üreticilere yol göstereceğini vurguladı.

Altay, açıklamasında şu ifadeleri kullandı:

“Dünyanın en pahalı baharatı olarak bilinen ve büyük oranda ithal edilen safranın Konya’mızın toprak ve iklim şartlarında yetiştirilebilirliğini ortaya koymayı amaçlıyoruz. Bu çalışmayla elde edeceğimiz veriler, bölgemizde safran yetiştiriciliği yapmak isteyen çiftçilerimiz ve genç girişimcilerimiz için yol gösterici olacak. Konya’mızın tarımsal potansiyelini daha da geliştirmek için alternatif ürünlere yönelik çalışmalarımızı sürdüreceğiz.”

Safran hasadı 20-25 gün sürüyor

Konya Büyükşehir Belediyesinin Hatıp Mahallesi’ndeki bahçesinde yürütülen safran üretimi, oldukça hassas bir hasat süreci gerektiriyor.

Yaklaşık 20 ila 25 gün devam eden hasatta, kaliteli ürün elde edilebilmesi için safran çiçekleri günün ilk ışıklarında özenle toplanıyor.

Toplanan çiçekler soldurma işleminden geçiriliyor. Ardından safrana kendine özgü rengini ve aromasını veren kırmızı renkli tepecikler, yani stigmalar, çiçeklerden dikkatlice ayrılıyor.

Bu parçaların kurutulmasıyla ekonomik değeri yüksek olan safran baharatı elde ediliyor.

Safran üretiminin yoğun emek gerektirmesi ve çiçeklerden sınırlı miktarda baharat elde edilmesi, ürünün yüksek piyasa değerinin başlıca nedenleri arasında bulunuyor.

Konya’da safranın yanı sıra 12 farklı ürün daha yetiştiriliyor

Konya Büyükşehir Belediyesi Tıbbi Aromatik Ürünler Bahçesi, farklı bitki türlerinin yetiştirilmesi ve bölgenin tarımsal üretim imkânlarının araştırılması açısından da önemli bir çalışma alanı oluşturuyor.

Bahçede safranın yanı sıra şu ürünlerin yetiştiriciliği gerçekleştiriliyor:

  • Tıbbi nane, adaçayı, kekik ve biberiye

  • Ekinezya ve papatya

  • Aronya, ahududu ve böğürtlen

  • Üzüm ve salep

Bu çalışmalarla üreticilerin, genç girişimcilerin ve öğrencilerin alternatif tarımsal üretim konusunda bilgilendirilmesi amaçlanıyor.

Konya çiftçisi için yeni bir üretim seçeneği olabilir

Türkiye’nin önemli tarım merkezlerinden Konya’da su kaynaklarının verimli kullanılması, tarımsal üretimin sürdürülebilirliği açısından öncelikli konular arasında bulunuyor.

Bu nedenle ekonomik değeri yüksek alternatif bitkilerin yetiştirilmesine yönelik çalışmalar önem kazanıyor.

Konya Büyükşehir Belediyesinin safran üretim denemesiyle bitkinin bölgedeki yetişme şartları, verimliliği ve üretim potansiyeli kayıt altına alınıyor.

Elde edilecek sonuçların, Konya’da safran üretimine yönelmek isteyen çiftçiler ve genç girişimciler açısından yol gösterici olması bekleniyor.

Bununla birlikte safranın yaygın bir alternatif ürüne dönüşebilmesi için verimlilik kadar sulama ihtiyacı, işçilik maliyetleri, ürün kalitesi ve pazarlama imkânlarının da değerlendirilmesi gerekiyor.

Konya’da başlayan safran hasadı, kentin tarımsal üretim çeşitliliğini artırmaya yönelik çalışmaların yeni örneklerinden biri oldu.

Pancar üreticilerine 952 milyon liralık avans ödemesi hesaplara yatırıldı

Tarım ve Orman Bakanlığı, şeker pancarı üreticilerine yönelik mali destek kapsamında yeni bir ödeme gerçekleştirdi. Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı, 28 Ekim 2026 Çarşamba günü yaptığı açıklamada, pancar üreticilerine yönelik 5’inci avans ödemelerinin hesaplara yatırıldığını duyurdu.

Toplam 952 milyon lira tutarındaki avans ödemesi, şeker pancarı üretimi yapan çiftçilerin hesaplarına aktarıldı.

Bakan Yumaklı’dan üreticilere bereket mesajı

Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı, NSosyal hesabından yaptığı paylaşımda ödemelerin gerçekleştirildiğini belirterek şu ifadeleri kullandı:

“Toplam 952 milyon lira büyüklüğündeki 5’inci avans ödemelerini pancar üreticisi çiftçilerimizin hesaplarına aktardık. Üreten Türkiye’nin emektarlarına hayırlı ve bereketli olsun.”

Pancar üreticilerine 5’inci avans desteği

Gerçekleştirilen ödemeyle birlikte pancar üreticilerine yönelik avans uygulamasında beşinci aşama tamamlandı.

Şeker pancarı üretiminde avans ödemeleri, çiftçilerin üretim sürecindeki finansman ihtiyaçlarının karşılanması açısından önem taşıyor. Özellikle gübre, mazot, sulama, işçilik ve hasat gibi giderlerin karşılanmasında üreticilere nakit imkânı sağlayan avanslar, tarımsal faaliyetlerin sürdürülmesine katkıda bulunuyor.

Konya’daki pancar üreticilerini de ilgilendiriyor

Türkiye’nin önemli şeker pancarı üretim merkezlerinden biri olan Konya’da da üreticiler, tarımsal girdi maliyetleri ve üretimin finansmanı açısından avans ödemelerini yakından takip ediyor.

Konya ve çevresinde geniş bir üretici kitlesini ilgilendiren şeker pancarı tarımı, bölgenin tarımsal ekonomisinde ve şeker sanayisinin ham madde tedarikinde önemli bir yer tutuyor.

Bununla birlikte, Bakan Yumaklı’nın açıklamasında 952 milyon liralık ödemenin illere göre dağılımına, Konya’ya aktarılan tutara ve ödemeden yararlanan çiftçi sayısına ilişkin ayrıntı paylaşılmadı.

TİGEM 211,9 ton yağlık ayçiçeği satacak

Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü (TİGEM) Altınova Tarım İşletmesi Müdürlüğü, toplam 211,9 ton yağlık ayçiçeği satışı yapacak.

Resmi Gazete’de yayımlanan ilana göre, satışa çıkarılacak ürünlerin 172,74 tonunu LG50480 çeşidi, 39,16 tonunu ise Kalamis çeşidi oluşturacak.

Ayçiçekleri, partiler halinde açık artırma usulüyle satılacak.

İhale 6 Kasım’da

2026 yılı istihsali ürünler için düzenlenecek ihale, 6 Kasım 2026 tarihinde gerçekleştirilecek.

Satış kapsamında toplam miktar şöyle olacak:

Çeşit Miktar
LG50480 172,74 ton
Kalamis 39,16 ton
Toplam 211,9 ton

TİGEM’in ilanıyla birlikte yağlık ayçiçeği satışının açık artırma yöntemiyle gerçekleştirilmesi planlanıyor.

Buğday üretiminde güçlü tablo: Kişi başına 288 kilogramla yıllık ihtiyacın üzerine çıkılması bekleniyor

Türkiye’de 2026 yılı bitkisel üretim tahminleri, özellikle tahıl ve meyve grubunda yüksek artış beklentisine işaret ediyor.

Türk Ziraat Yüksek Mühendisleri Birliği Genel Başkanı Fehmi Kiraz, TÜİK tarafından açıklanan yılın ikinci bitkisel üretim tahminlerini değerlendirerek, bu sezon yağışların ve hava koşullarının olumlu seyretmesinin üretim rakamlarına da yansıdığını söyledi.

Kiraz’ın verdiği bilgilere göre, tahıllar ve diğer bitkisel ürünlerde geçen yıla göre yüzde 17,3, meyveler, içecek ve baharat bitkilerinde yüzde 60,8 artış beklenirken, sebze üretiminde yüzde 0,8 azalış öngörülüyor.

Bitkisel üretimde 2026 tahmini

Ürün grubu 2026 üretim tahmini Yıllık değişim
Tahıllar ve diğer bitkisel ürünler 78,6 milyon ton +%17,3
Sebzeler 33 milyon ton -%0,8
Meyveler, içecek ve baharat bitkileri 31,5 milyon ton +%60,8
Buğday 24,8 milyon ton —
Arpa 10 milyon ton —
Zeytin 4,3 milyon ton Uzun yıllar ortalamasının üzerinde

Buğdayda kişi başına 288 kilogramlık üretim

Kiraz, özellikle buğday ve arpa üretimindeki yükselişi önemli bulduklarını belirterek şu ifadeleri kullandı:

“Buna göre, yaklaşık üretim miktarlarının tahıllar ve diğer bitkisel ürünlerde 78,6 milyon ton, sebzelerde 33 milyon ton, meyveler, içecek ve baharat bitkilerinde ise 31,5 milyon ton olarak gerçekleşeceği öngörüldü. Özellikle buğday üretiminin 24,8 milyon tona, arpa üretiminin ise 10 milyon tona ulaşması sevindirici.”

Kiraz, 24,8 milyon tonluk buğday üretiminin kişi başına yaklaşık 288 kilograma karşılık geldiğini belirterek, bunun Türkiye’nin kişi başına yıllık 250 kilogramlık ihtiyacının üzerine çıktığını söyledi.

“Dolayısıyla 24,8 milyon tonluk buğday üretimi, kişi başı 288 kilogram ile Türkiye’nin 250 kilogramlık yıllık ihtiyacını rahatlıkla karşılamakta ve hatta üzerine çıkmaktadır. Bu durum, hem halkımızın gıda güvenliği hem de hayvan yemi tedariki açısından son derece olumlu bir gelişmedir.”

Buğdayda üretim-ihtiyaç karşılaştırması

Gösterge Miktar
Toplam buğday üretim tahmini 24,8 milyon ton
Kişi başına üretim 288 kg
Kişi başına yıllık ihtiyaç 250 kg
Üretimin ihtiyacın üzerindeki farkı 38 kg
Kişi başına ihtiyacın aşılma oranı Yaklaşık %15,2

Bu tabloya göre, buğdayda tahmini üretim kişi başına yıllık ihtiyacın yaklaşık 38 kilogram üzerine çıkıyor.

Yağlı tohumlarda dışa bağımlılık sorunu sürüyor

Tahıl üretimindeki olumlu tabloya karşın yağlı tohumlu bitkilerde dış alım ihtiyacının devam etmesi bekleniyor.

Kiraz, yağlı tohumlu bitkiler içerisinde yalnızca ayçiçeğinde yüzde 22 artış görüldüğünü belirterek, bu alandaki açığın halen önemli boyutta olduğunu söyledi.

Kiraz, “Hem gıda yağı hem de hayvan yemi olarak kullanılan, altın değerindeki yağlı tohumlu bitkilerde dış açığımız yine yüzde 50 civarında seyredecek ve yaklaşık 2,5-3 milyar dolarlık dış alım yapmamız gerekecektir” dedi.

Bu nedenle destekleme politikalarında yağlı tohumlu bitkilere daha fazla ağırlık verilmesi gerektiğini belirten Kiraz, üreticinin bu alana yönlendirilmesinin dışa bağımlılığın azaltılması açısından önem taşıdığını ifade etti.

Yağlı tohumlarda öne çıkan tablo

Başlık Beklenti
Ayçiçeği üretimindeki artış %22
Yağlı tohumlarda dış açık Yaklaşık %50
Tahmini dış alım ihtiyacı 2,5-3 milyar dolar

Meyve üretiminde yüzde 60,8 artış bekleniyor

Meyveler, içecek ve baharat bitkilerinde üretimin geçen yıla göre yüzde 60,8 artarak 31,5 milyon tona ulaşması bekleniyor.

Ancak üretimdeki artışın fiyatlara aynı yönde yansımadığına dikkat çeken Kiraz, bazı meyvelerde fiyatların üreticinin beklentisinin altında kaldığını söyledi.

“Halen hasadı devam eden elma ve zeytinde müdahale alımlarının güçlendirilmesi, fiyat dengesinin oluşmasında kritik rol oynayacaktır” diyen Kiraz, üretim artışının çiftçinin gelirine de yansıması gerektiğini vurguladı.

Zeytinde üretimin 4,3 milyon tona çıkması bekleniyor

Zeytin üretiminde ise dikkat çekici bir artış öngörülüyor.

Kiraz, Türkiye’de uzun yıllar ortalama zeytin üretiminin yaklaşık 2 milyon ton seviyesinde bulunduğunu, bu yıl ise üretimin 4,3 milyon tona ulaşmasının beklendiğini söyledi.

Bu tahmin gerçekleşirse zeytin üretimi uzun yıllar ortalamasının iki katından fazla seviyeye çıkacak.

Zeytin üretimi karşılaştırması

Dönem Üretim
Uzun yıllar ortalaması Yaklaşık 2 milyon ton
2026 tahmini 4,3 milyon ton
Tahmini artış Yaklaşık 2,3 milyon ton
Uzun yıllar ortalamasına göre artış Yaklaşık %115

“Müdahale alımları zamanında ve daha yüksek hacimde yapılmalı”

Yüksek üretimin fiyatlarda üretici aleyhine baskı oluşturmaması gerektiğini vurgulayan Kiraz, çiftçinin üretimden vazgeçmemesi için müdahale alımlarının güçlendirilmesini istedi.

Kiraz şu önerileri sıraladı:

“Müdahale alımları bu yıl zamanında ve çok daha yüksek hacimde gerçekleştirilmeli, çiftçimizin kazancı güvence altına alınmalıdır. İhracat kanalları ve teşvikleri bu yıla özel artırılmalıdır. Kişi başı ortalama 2 kilogram olan yıllık tüketim, tüketici destekleri de sağlanarak iki katına çıkarılmalıdır. Zeytinyağı üretimindeki teşvikler ve tüketimi artırıcı politikalar güçlendirilmelidir.”

Buna göre zeytin ve zeytinyağında yalnızca üretimin artırılması değil, iç tüketimin ve ihracatın da aynı ölçüde güçlendirilmesi gerektiği belirtiliyor.

Yaklaşık 100 milyon kişinin gıda ihtiyacı vurgusu

Kiraz, Türkiye’nin yalnızca kendi vatandaşlarının değil, turistlerin ve ülkede bulunan misafirlerin de gıda ihtiyacını karşılamak durumunda olduğuna dikkat çekti.

“86 milyon vatandaşımız ile 15 milyon turist ve misafirimiz olmak üzere yaklaşık 100 milyon insanın gıda güvenliğini bu kadim Anadolu topraklarında sağlamak, doğrudan milli güvenliğimiz ve beka meselemizdir” diyen Kiraz, tarımsal üretimin stratejik önemine vurgu yaptı.

Genel tablo, 2026’da özellikle buğday, arpa, meyve ve zeytin üretiminde güçlü artış beklendiğini, buna karşılık yağlı tohumlarda dışa bağımlılığın önemli bir sorun olmaya devam ettiğini ortaya koyuyor.

TÜİK açıkladı: Tahıl ve meyve üretiminde büyük artış bekleniyor

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), 23 Ekim 2026 tarihinde yayımladığı 2026 Yılı Bitkisel Üretim İkinci Tahmini ile Türkiye’nin tarımsal üretim görünümünü ortaya koydu. Verilere göre, geçen yıla kıyasla tahıllar ile diğer bitkisel ürünlerde ve meyve üretiminde önemli artışlar beklenirken sebze üretiminde sınırlı gerileme öngörülüyor.

TÜİK’in tahminlerine göre tahıllar ve diğer bitkisel ürünlerin (yem bitkileri hariç) toplam üretim miktarının yüzde 17,3 artarak 78,6 milyon tona ulaşması bekleniyor. Meyveler, içecek ve baharat bitkilerinde yüzde 60,8 artışla 31,5 milyon ton üretim tahmin edilirken sebzelerde yüzde 0,8 azalışla 33 milyon tonluk üretim öngörülüyor.

Buğday ve arpa üretiminde güçlü artış beklentisi

Tahıl üretiminin 2026 yılında bir önceki yıla göre yüzde 30,9 artarak yaklaşık 44,8 milyon tona ulaşacağı hesaplandı. Özellikle Türkiye’nin temel tarım ürünleri arasında yer alan buğday ve arpadaki yükseliş tahminleri öne çıktı.

Buğday üretiminin yüzde 37,9 artışla 24,8 milyon tona, arpa üretiminin ise yüzde 66,7 yükselişle 10 milyon tona çıkması bekleniyor.

Tahıl ürünlerine ilişkin üretim tahminleri şöyle:

Ürün 2026 üretim tahmini Yıllık değişim
Buğday 24,8 milyon ton +%37,9
Arpa 10 milyon ton +%66,7
Mısır 8,1 milyon ton -%4,7
Çavdar 247 bin ton +%21,5
Yulaf 298,7 bin ton +%3,9

Buğday ve arpadaki belirgin yükselişe karşılık mısır üretiminin yüzde 4,7 azalarak 8,1 milyon tona gerileyeceği tahmin ediliyor.

Şeker pancarında üretim 22 milyon tona ulaşacak

TÜİK’in açıkladığı verilerde şeker pancarı üretimine ilişkin tahminler de dikkat çekti. Türkiye genelinde şeker pancarı üretiminin 2025 yılına göre yüzde 5,8 artarak 22 milyon tona ulaşacağı öngörüldü.

Yağlı tohumlarda ise farklı bir görünüm ortaya çıktı. Ayçiçeği üretiminin yüzde 21,8 artarak 2,4 milyon tona yükselmesi beklenirken soya üretiminde yüzde 14,3 azalış tahmin edildi.

Diğer önemli tarla ürünlerine ilişkin tahminler şöyle:

Ürün 2026 üretim tahmini Yıllık değişim
Şeker pancarı 22 milyon ton +%5,8
Ayçiçeği 2,4 milyon ton +%21,8
Soya 127,6 bin ton -%14,3
Patates 6,2 milyon ton -%3,1
Nohut 525 bin ton Belirtilmedi
Kuru fasulye 204,3 bin ton Belirtilmedi
Kırmızı mercimek 368,6 bin ton Belirtilmedi

Şeker pancarı ve ayçiçeğinde artış beklenmesine rağmen patates ve soyada üretim kaybı öngörülmesi, tarla bitkilerindeki değişimin ürünlere göre farklılaştığını gösterdi.

Konya tarımı açısından buğday, arpa ve pancar verileri öne çıkıyor

Türkiye’nin önemli tarımsal üretim merkezlerinden Konya’da, TÜİK’in özellikle buğday, arpa, mısır ve şeker pancarına ilişkin tahminleri yakından takip ediliyor.

Konya Ovası’nda geniş ekim alanlarına sahip buğday ve arpa için ülke genelinde açıklanan artış tahminleri, tarımsal üretim açısından olumlu bir görünüm sunuyor. Bununla birlikte Türkiye genelindeki artış oranlarının Konya’da da aynı düzeyde gerçekleşeceği anlamına gelmediği, il bazındaki kesin değerlendirmenin bölgesel üretim verileriyle yapılabileceği belirtilmeli.

Şeker pancarında ülke genelinde beklenen yüzde 5,8’lik artış da Konya açısından önem taşıyor. Türkiye’nin şeker pancarı üretiminde önde gelen illerinden olan Konya’da üretim miktarının yanı sıra alım fiyatları, sulama giderleri, gübre, enerji ve işçilik maliyetleri çiftçilerin ekonomik durumunu belirleyen başlıca unsurlar arasında bulunuyor.

Bu nedenle üretim miktarındaki artışın çiftçi gelirlerine nasıl yansıyacağı, hasat sonuçları ve ürün fiyatlarının netleşmesiyle daha açık görülebilecek.

Sebze üretiminde düşüş bekleniyor

TÜİK verilerine göre Türkiye genelinde sebze üretiminin 2026 yılında yüzde 0,8 azalarak yaklaşık 33 milyon ton seviyesinde gerçekleşmesi bekleniyor.

Sebze grubunda bazı ürünlerin üretiminde artış öngörülürken özellikle kuru soğandaki düşüş tahmini dikkat çekti.

Sebze Yıllık üretim değişimi
Hıyar +%10,2
Havuç +%7,5
Beyaz lahana +%9,1
Karnabahar +%13,7
Kuru soğan -%30,8
Sakız kabak -%5,2
Kıvırcık marul -%13,0
Taze soğan -%12,6

Özellikle kuru soğan üretiminde beklenen yüzde 30,8’lik azalış, sebze grubundaki en belirgin düşüş tahminlerinden biri oldu.

Üretim miktarındaki azalma tek başına fiyat artışı anlamına gelmese de arz koşulları, stoklar, ithalat ve tüketim talebiyle birlikte piyasa fiyatlarını etkileyebilecek unsurlar arasında değerlendiriliyor.

Meyve üretiminde dikkat çeken yükseliş

TÜİK’in ikinci tahminine göre 2026 yılında meyveler, içecek ve baharat bitkilerinin toplam üretiminin yüzde 60,8 artarak 31,5 milyon tona ulaşması bekleniyor.

Meyve grubunda en yüksek artış oranlarından biri kirazda öngörüldü. Kiraz üretiminin geçen yıla göre yüzde 289,7 artacağı tahmin edildi.

Elma üretiminde yüzde 97,4, şeftalide yüzde 109,2, nektarinde yüzde 114,9 ve üzümde yüzde 60,5 artış beklentisi açıklandı.

Meyve Yıllık üretim değişimi
Kiraz +%289,7
Nektarin +%114,9
Şeftali +%109,2
Elma +%97,4
Üzüm +%60,5
Zeytin +%75,5
Muz -%2,4

Meyve üretimindeki yüksek artış tahminleri, 2025 yılına kıyasla önemli bir toparlanma beklentisine işaret ediyor. Ancak üretim miktarındaki artışın üretici ve tüketici fiyatlarına etkisi, hasat dönemindeki arz ve piyasa koşullarına bağlı olacak.

Turunçgiller ve sert kabuklu meyvelerde de artış var

TÜİK’in açıkladığı verilerde turunçgil üretiminin de geçen yıla göre artacağı öngörüldü.

Mandalina üretiminde yüzde 36, portakalda yüzde 76,4 ve limonda yüzde 65 artış hesaplandı.

Sert kabuklu meyvelerde ise fındık üretiminin yüzde 62,6, ceviz üretiminin yüzde 86,8 ve Antep fıstığı üretiminin yüzde 42,6 artması bekleniyor.

Ürün Yıllık üretim değişimi
Mandalina +%36,0
Portakal +%76,4
Limon +%65,0
Fındık +%62,6
Ceviz +%86,8
Antep fıstığı +%42,6

Muzda yüzde 2,4 üretim azalışı tahmin edilirken zeytin üretiminde yüzde 75,5 artış öngörüldü.

Üretim artışı çiftçinin kazancına yansıyacak mı?

TÜİK’in ikinci tahminleri, 2026 yılında Türkiye’nin tahıl ve meyve üretiminde geçen yıla göre önemli bir artış yaşanabileceğini ortaya koyuyor. Özellikle buğday, arpa, kiraz, elma ve bazı turunçgil ürünlerindeki yüksek artış oranları tarımsal üretim görünümünde öne çıkıyor.

Bununla birlikte üretim miktarındaki yükseliş, üreticilerin gelirlerinde aynı oranda artış yaşanacağı anlamına gelmiyor. Ürün fiyatları, sulama, gübre, mazot, enerji ve işçilik maliyetleri ile pazarlama koşulları, çiftçilerin kazançlarını doğrudan etkiliyor.

Konya gibi geniş tarım alanlarına sahip bölgelerde de üretim miktarlarının yanı sıra çiftçinin ürününü hangi fiyattan satacağı ve üretim maliyetlerini ne ölçüde karşılayabileceği önem taşıyor.

Öte yandan TÜİK’in açıkladığı rakamlar kesinleşmiş hasat sonuçlarını değil, 2026 yılına ilişkin ikinci üretim tahminlerini kapsıyor. Yıl sonu gerçekleşmeleriyle tahminler arasında farklılıklar oluşabilecek.

Tarımsal girdi fiyatları ağustosta yıllık yüzde 30,28 arttı

Türkiye İstatistik Kurumu, ağustos ayına ilişkin Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi (Tarım-GFE) verilerini açıkladı.

Buna göre Tarım-GFE, ağustosta bir önceki aya göre yüzde 3,41, geçen yılın aynı ayına göre ise yüzde 30,28 arttı.

Endeks, 2025 yılı aralık ayına göre yüzde 21,15, 12 aylık ortalamalara göre de yüzde 33,05 yükseldi.

Enerji ve yağlayıcılarda artış yüzde 43’ü aştı

Tarımda kullanılan mal ve hizmetler endeksi aylık yüzde 3,77, yıllık yüzde 31,63 artarken; tarımsal yatırıma katkı sağlayan mal ve hizmetler endeksindeki yükseliş aylık yüzde 1,17, yıllık yüzde 22,16 oldu.

Yıllık bazda en yüksek fiyat artışı yüzde 43,14 ile enerji ve yağlayıcılarda gerçekleşti. Tohum ve dikim materyalindeki yıllık artış ise yüzde 31,19 olarak kayıtlara geçti.

Yıllık artışın en düşük olduğu alt gruplar yüzde 21,16 ile malzemeler ve yüzde 22,59 ile tarımsal ilaçlar oldu.

Enerji maliyeti bir ayda yüzde 9,58 arttı

Aylık verilere göre de üreticinin enerji maliyetlerindeki yükseliş dikkat çekti. Enerji ve yağlayıcılar ağustosta bir önceki aya göre yüzde 9,58 artarak en yüksek aylık yükselişin yaşandığı alt grup oldu.

Gübre ve toprak geliştiricilerdeki aylık artış ise yüzde 0,59 olarak hesaplandı.

Gösterge Artış
Tarım-GFE aylık %3,41
Tarım-GFE yıllık %30,28
12 aylık ortalama %33,05
Enerji ve yağlayıcılar yıllık %43,14
Enerji ve yağlayıcılar aylık %9,58
Tohum ve dikim materyali yıllık %31,19

Şeker pancarında yüzde 20’lik zam tartışması büyüyor: Mazot yüzde 70, gübre yüzde 69 arttı, üreticiler 3 bin 720 liraya itiraz ediyor

TÜRKŞEKER’in 2026-2027 üretim yılı şeker pancarı alım fiyatını prim dahil ton başına 3 bin 720 lira olarak açıklaması, üreticilerin ve çiftçi kuruluşlarının tepkisine neden oldu. Konya, Eskişehir, Erzincan, Aksaray ve Nevşehir’den fiyatın yeniden belirlenmesi çağrıları gelirken, bazı üretici kuruluşları gelecek yıl pancar ekiminin azalabileceği uyarısında bulundu. Son bir yılda mazot yüzde 70,7, bazı gübreler yüzde 69,2, tarımsal girdi fiyatları ise yüzde 27,62 arttı. TÜRKŞEKER’in fabrika çıkış şeker satış fiyatındaki artış da yüzde 29,73’e ulaştı. Pancar alım fiyatına yapılan yüzde 20’lik zam, çiftçinin üretim maliyetleri karşısında yeni bir tartışmanın odağına yerleşti.

Türkiye’nin stratejik tarım ürünlerinden şeker pancarında 2026-2027 üretim yılı alım fiyatının açıklanması, üretici kesiminde geniş çaplı itirazlara yol açtı. Türkiye Şeker Fabrikaları AŞ (TÜRKŞEKER), 13 Ekim 2026 tarihinde şeker pancarının ton başına alım fiyatını kota tamamlama primi dahil 3 bin 720 lira olarak duyurdu.

Geçen yıl 3 bin 100 lira olan fiyatın yüzde 20 artırılması, üretici kuruluşlarının beklentilerini karşılamadı. Konya başta olmak üzere Eskişehir, Erzincan, Aksaray ve Nevşehir’de faaliyet gösteren ziraat odaları, pancar ekicileri kooperatifleri ve üretici dernekleri, artan üretim maliyetleri karşısında açıklanan fiyatın yetersiz olduğunu belirterek yeniden düzenleme yapılmasını istedi.

Tepkilerin temelinde çiftçinin son bir yılda karşılaştığı maliyet artışları bulunuyor. Mazot, gübre, elektrik, sulama, tohum, ilaç, işçilik ve nakliye giderlerindeki yükselişin pancara verilen yüzde 20’lik zammın önemli ölçüde üzerinde kaldığını belirten üreticiler, açıklanan fiyatın üretimin sürdürülebilirliğini tehlikeye atabileceğini savunuyor.

Tartışmalar yalnızca bu yıl çiftçinin eline geçecek gelirle de sınırlı değil. Bazı üretici kuruluşları gelecek sezon pancar ekim alanlarının azalabileceğini gündeme getirirken, Türkiye’nin şeker üretimi, fabrikaların ham madde ihtiyacı ve tarımsal üretimin geleceği açısından da uyarılarda bulunuyor.

Konya’da pancar fiyatına itiraz: Ton başına 5 bin lira talep ediliyor

Türkiye’nin önemli şeker pancarı üretim merkezlerinden Konya’da, açıklanan alım fiyatına yönelik tepkiler dikkat çekiyor. Bölgede pancar tarımı yapan üreticiler açısından özellikle sulama, elektrik, mazot ve gübre maliyetleri temel sorunlar arasında bulunuyor.

Konya Pancar ve Tarım Ürünleri Üreticileri Derneği (KONPADER) Başkanı Ahmet Bestil, fiyat açıklanmadan önce şeker pancarının ton başına en az 5 bin lira olması gerektiğini gündeme getirmişti.

Bestil, üreticilerin artan gübre, mazot, elektrik ve sulama giderleri nedeniyle ciddi maliyet baskısıyla karşılaştığını belirterek pancar alım fiyatının bu koşullar dikkate alınarak belirlenmesini istedi.

Fiyatın hasat dönemi başlamasına rağmen geç açıklanmasını da eleştiren Bestil, çiftçinin üretim planlaması yapabilmesi ve gelirini öngörebilmesi açısından alım fiyatının zamanında duyurulmasının önemine dikkat çekti.

TÜRKŞEKER’in 3 bin 720 liralık fiyatı açıklamasının ardından değerlendirmelerini sürdüren Bestil, yüzde 20’lik artışın üretici açısından yeterli olmadığını savundu.

“Pancar üreticisine bu fiyat reva mı?” sorusunu yönelten Bestil, açıklanan fiyat artışının genel enflasyonun da gerisinde kaldığını belirterek çiftçinin emeğinin karşılığını alabileceği bir fiyat düzenlemesi yapılmasını istedi.

KONPADER’in talep ettiği 5 bin liralık fiyat ile açıklanan 3 bin 720 liralık alım bedeli arasında ton başına 1.280 liralık fark bulunuyor. Bu da derneğin talep ettiği fiyatın mevcut alım bedelinden yaklaşık yüzde 34,4 daha yüksek olduğu anlamına geliyor.

Bestil’in itirazları, yalnızca pancar alım fiyatındaki artışla sınırlı kalmadı. TÜRKŞEKER’in ürettiği şekerin fabrika çıkış satış fiyatında yaptığı artış ile pancar üreticisine verilen fiyat arasındaki farklılık da tartışmanın önemli başlıklarından biri haline geldi.

Ereğli’den çağrı: Çiftçi sadaka değil, alın terinin karşılığını istiyor

Konya’nın önemli pancar üretim merkezlerinden Ereğli’de de açıklanan fiyatın yeniden değerlendirilmesi isteniyor.

Ereğli Ziraat Odası Başkanı Abdullah Çelik, üreticilerin mazot, gübre, tohum, sulama, elektrik ve işçilik giderleri karşısında ekonomik olarak zorlandığını belirterek şeker pancarının ton başına en az 4 bin 500 liradan alınması gerektiğini savundu.

Çelik, çiftçilerin taleplerinin üretimden elde ettikleri gelirin artırılmasından ibaret olmadığını, artan maliyetler karşısında üretime devam edebilmelerinin de önem taşıdığını vurguladı.

Üreticinin beklentisini şu sözlerle dile getirdi:

“Çiftçimiz sadaka değil, alın terinin karşılığını istiyor.”

Ereğli Pancar Ekicileri Kooperatifi Başkanı Yunus Çelik de açıklanan fiyatın yeniden ele alınması gerektiğini belirtti.

Şeker pancarı üretiminin bölgede binlerce ailenin geçim kaynağı olduğunu vurgulayan Yunus Çelik, gübre, enerji, sulama ve diğer tarımsal girdilerdeki artışların üreticinin gelirini doğrudan etkilediğine dikkat çekti. Çelik, çiftçinin üretimini sürdürebilmesi ve gelirinin korunabilmesi için alım fiyatında iyileştirme yapılmasını istedi.

Konya’nın Altınekin ilçesinde ise Ziraat Odası Başkanı Bekir Kağnıcıoğlu, fiyat açıklanmadan önce ton başına en az 4 bin 500 liralık beklentiyi gündeme taşımıştı.

Eski Meram Ziraat Odası Başkanı Murat Yağız da pancar alım fiyatının hasat döneminin başlamasına rağmen geç açıklanmasını eleştirerek üreticinin belirsizlik içinde bırakılmaması gerektiğini vurgulamıştı.

Konya’dan yükselen bu açıklamalarda ortak talep, pancar fiyatının yalnızca geçen yılki alım bedeline belirli oranda zam yapılarak değil, mevcut üretim maliyetleri ve çiftçinin gelir ihtiyacı dikkate alınarak yeniden belirlenmesi.

Eskişehir Pancar Ekicileri Kooperatifi: Bir ton pancarın maliyeti 4 bin liraya ulaştı

Alım fiyatına yönelik itirazların öne çıktığı illerden biri de Eskişehir oldu.

Eskişehir Pancar Ekicileri Kooperatifi Başkanı Halil Ünal, 13 Ekim’de yaptığı açıklamada kooperatifin saha çalışmaları ve maliyet analizlerine göre bir ton şeker pancarının üretim maliyetinin yaklaşık 4 bin liraya ulaştığını bildirdi.

Ünal, kota tamamlama primi dahil açıklanan 3 bin 720 liralık alım fiyatının bu hesaplanan maliyetin altında kaldığını belirterek fiyatın en az 4 bin 500 liraya yükseltilmesi gerektiğini savundu.

Kooperatifin açıkladığı maliyet hesabına göre ton başına 280 liralık maliyet-fiyat farkı bulunuyor. Ancak bu rakam, bütün üreticilerin kesin olarak ton başına 280 lira zarar ettiği anlamına gelmiyor. Üretim maliyetleri kullanılan girdilere, sulama koşullarına, arazi durumuna ve elde edilen verime göre değişebiliyor.

Halil Ünal, mevcut fiyat politikasının yalnızca pancar çiftçisini değil, şeker fabrikalarını, hayvancılığı ve ülkenin gıda güvenliğini de olumsuz etkileyebileceği uyarısında bulundu.

Üretimin sürdürülebilirliği için çiftçinin kazancını koruyacak bir alım fiyatı gerektiğini savunan Ünal, açıklanan tutarın yeniden değerlendirilmesini istedi.

Eskişehir’de pancar ekmeme çağrısı ve imza kampanyası

Eskişehir’de fiyat tartışmaları, üreticilerin gelecek yıl pancar ekimine devam edip etmeyeceği sorusunu da gündeme taşıdı.

Odunpazarı Ziraat Odası Başkanı Burhan Çelikoğlu, 14 Ekim’de yaptığı açıklamada çiftçilere gelecek yıl pancar ekmeme çağrısında bulundu.

Açıklanan alım fiyatıyla pancar üretiminin ekonomik olarak sürdürülebilir olmadığını savunan Çelikoğlu, kendisinin de gelecek yıl pancar yerine arpa ve buğday ekmeyi düşündüğünü belirtti.

Seyitgazi Ziraat Odası Başkanı Erhan Erden ise tarımsal girdilerdeki artışların yüzde 35 seviyelerine ulaştığını ifade ederek pancar fiyatının en az 4 bin 500 lira olması gerektiğini dile getirdi.

Eskişehir Genç Rençberler Derneği Başkanı Burak Kuşan da açıklanan 3 bin 720 liralık fiyatı kabul etmediklerini belirterek imza kampanyası başlattıklarını duyurdu.

Kuşan, 10 gün sürmesi planlanan kampanyada toplanacak imzaların Tarım ve Orman Bakanlığına gönderileceğini açıkladı. Derneğin talebinin pancar alım fiyatının en az 4 bin 500 liraya yükseltilmesi olduğunu bildirdi.

Eskişehir’de üretici kuruluşlarının dile getirdiği uyarılar, fiyat tartışmasının yalnızca mevcut hasat dönemini değil, gelecek yılın ekim tercihlerini de etkileyebileceğini gösteriyor.

Erzincan’da üreticiler şeker fabrikası önünde toplandı

Erzincan’da da açıklanan pancar fiyatına yönelik tepkiler üretici kuruluşlarının açıklamalarının ötesine taşındı.

Erzincan Pancar Ekicileri Kooperatifi Başkan Vekili Barış Güntürk, 3 bin 720 liralık alım fiyatının üreticilerin beklentilerini karşılamadığını belirterek fiyatın en az 4 bin 500 liraya yükseltilmesini istedi.

Güntürk, tohum, gübre, mazot ve sulama maliyetlerinin sürekli artmasına karşın pancar alım fiyatına yapılan zammın yeterli olmadığını savundu. Tarım ve Orman Bakanlığı ile Ticaret Bakanlığına çağrıda bulunarak fiyatın yeniden düzenlenmesini talep etti.

Kooperatifin açıklamasında, şeker pancarı tarımının sürdürülebilirliği açısından çiftçinin gelirinin korunması gerektiği vurgulanarak “Çiftçi yaşasın ki üretim yaşasın” mesajı verildi.

14 Ekim’de Erzincan Şeker Fabrikası önünde bir araya gelen üreticiler, fiyatın yeniden değerlendirilmesini istedi.

Kooperatif Başkanı Harun Karakaş ve beraberindeki heyet, üreticilerin taleplerini iletmek üzere Erzincan Valiliğine gitti.

Eski Erzincan Ziraat Odası Başkanı Tamer Geyik de açıklanan fiyatın üreticilerin beklentilerini karşılamadığını belirterek tarımsal üretimin devamlılığı açısından uyarıda bulundu.

“Çiftçiyi hor gören gıdayı zor görür” sözleriyle tepki gösteren Geyik, üretimden vazgeçilmesinin yalnızca çiftçileri değil, toplumun tamamını ilgilendiren sonuçlar doğurabileceğine dikkat çekti.

Aksaray ve Nevşehir’deki üretici kuruluşları da tepkili

Aksaray’da da ziraat odaları, pancar alım fiyatına yapılan yüzde 20’lik artışın mevcut üretim maliyetleri karşısında yetersiz kaldığını savundu.

Aksaray Ziraat Odası Başkanı Emin Koçak, tarımsal girdilerde yaşanan artışların çiftçinin üretim maliyetini yükselttiğine dikkat çekerek açıklanan fiyatın yeniden değerlendirilmesini istedi.

Eskil Ziraat Odası Başkanı Gazi Mutlu ise bazı üretim giderlerinde çok yüksek oranlı fiyat artışları yaşandığını belirterek pancar üreticisinin karşılaştığı maliyet yükünün dikkate alınması gerektiğini vurguladı.

Nevşehir’in Gülşehir ilçesinde Ziraat Odası Başkanı Ahmet Tuzocak da gübre, mazot, tohum, sulama ve işçilik giderlerindeki artışlara işaret ederek pancar alım fiyatında iyileştirme yapılmasını talep etti.

Farklı illerden gelen bu açıklamalarda ortak nokta, yüzde 20’lik artışın üretim maliyetleriyle uyumlu olmadığı ve mevcut fiyat politikasının gelecek sezon üretim kararlarını olumsuz etkileyebileceği yönündeki değerlendirmeler oldu.

Sosyal medyada da pancar fiyatına tepkiler var

Pancar alım fiyatının açıklanmasının ardından sosyal medyada da üreticilerin itirazları gündeme geldi.

Tarımsal yayınların paylaşımlarına yapılan yorumlarda çiftçiler; mazot, gübre, ilaç, sulama, elektrik ve işçilik giderlerinin hızla yükseldiğini, buna karşılık pancar fiyatına yapılan artışın maliyetleri karşılamadığını savundu.

Bazı kullanıcılar alım fiyatının hangi maliyet hesaplarına göre belirlendiğini sorgularken, bazıları pancar fiyatının 4 bin 500 liranın da üzerine çıkarılması gerektiğini dile getirdi.

Gelecek sezon pancar üretiminden vazgeçmeyi düşündüğünü ifade eden çiftçiler de oldu.

Sosyal medyadaki bireysel değerlendirmeler bütün üreticilerin görüşünü temsil etmese de ziraat odaları ve pancar kooperatiflerinin açıklamalarıyla birlikte değerlendirildiğinde, çiftçilerin üretimin ekonomik sürdürülebilirliğine ilişkin kaygılarının arttığı görülüyor.

Türkiye’de çiftçinin maliyeti ne kadar arttı?

Pancar fiyatına yönelik itirazların ekonomik temelini, son bir yılda tarımsal üretimde kullanılan girdilerin fiyatlarında yaşanan artışlar oluşturuyor.

Türkiye İstatistik Kurumunun (TÜİK) 21 Eylül 2026 tarihinde yayımladığı Temmuz 2026 Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi verilerine göre tarımsal girdi fiyatları yıllık yüzde 27,62 yükseldi.

Aynı dönemde on iki aylık ortalamalara göre artış yüzde 33,39 olurken, tarımda kullanılan mal ve hizmetlerde yıllık fiyat artışı yüzde 28,82 olarak gerçekleşti.

Gübre ve toprak geliştiriciler grubundaki yıllık artış ise yüzde 33,07’ye ulaştı.

Mayıs 2026’da yıllık tarımsal girdi enflasyonu yüzde 36,65, gübre ve toprak geliştiricilerdeki artış ise yüzde 63,56 seviyesindeydi.

Bu veriler, çiftçinin üretim sezonu boyunca farklı dönemlerde yüksek maliyet artışlarıyla karşılaştığını ortaya koyuyor.

TÜİK’in son açıklanan yıllık yüzde 27,62’lik tarımsal girdi enflasyonu ile pancar fiyatındaki yüzde 20’lik artış karşılaştırıldığında, pancara verilen zam genel maliyet artışının 7,62 puan gerisinde kalıyor.

Mazot, gübre, ilaç ve elektrik fiyatlarında bir yıllık değişim

Türkiye Ziraat Odaları Birliğinin (TZOB) Eylül 2026 verilerine göre Eylül 2025 ile Eylül 2026 arasında tarımsal üretimde kullanılan başlıca girdilerin fiyatları şöyle değişti:

Tarımsal girdi Eylül 2025 Eylül 2026 Yıllık artış
Mazot (litre) 55,43 TL 94,60 TL %70,7
Amonyum nitrat gübresi (ton) 13.617 TL 23.040 TL %69,2
Amonyum sülfat gübresi (ton) 12.393 TL 19.282 TL %55,6
20.20.0 kompoze gübre (ton) 22.574 TL 31.279 TL %38,6
DAP gübresi (ton) 35.583 TL 48.356 TL %35,9
ÜRE gübresi (ton) 25.655 TL 29.158 TL %13,7
Zirai ilaç (Deltametrin EC 25 g/L) 900 TL 1.150 TL %27,7
Tarımsal elektrik (kWh) 3,7721 TL 4,7208 TL %25,1

Veriler, pancar üretiminde önemli yer tutan girdilerin büyük bölümünün yüzde 20’lik alım fiyatı artışından daha yüksek oranlarda pahalandığını gösteriyor.

Mazotun litre fiyatı bir yılda 39,17 lira yükselerek yüzde 70,7 arttı. Amonyum nitrat gübresinin ton fiyatı 9 bin 423 lira, amonyum sülfat gübresinin ton fiyatı ise 6 bin 889 lira yükseldi.

Buna karşılık ÜRE gübresindeki yıllık artış yüzde 13,7 ile pancar fiyatındaki yüzde 20’lik artışın altında kaldı. Dolayısıyla maliyet baskısı bütün girdilerde aynı düzeyde gerçekleşmedi.

Ancak özellikle tarla hazırlığı, ekim, bakım, ilaçlama, sulama ve hasat dönemlerinde kullanılan mazot ile gübre fiyatlarındaki artışlar, pancar üretiminin toplam giderlerini doğrudan etkiliyor.

Tohum, ilaç, elektrik ve sulama giderleri de arttı

Pancar üretiminde mazot ve gübrenin yanı sıra tohum, ilaç, enerji ve sulama maliyetleri de önemli yer tutuyor.

TÜİK’in Temmuz 2026 Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi alt kalemlerine ilişkin verilerine göre tohum ve dikim materyallerinde yıllık artış yüzde 29,92, enerji ve yağlayıcılarda yüzde 30,04, tarımsal ilaçlarda ise yüzde 22,69 olarak gerçekleşti.

Bu üç maliyet kalemindeki artış da pancar alım fiyatına verilen yüzde 20’lik zammın üzerinde bulunuyor.

Özellikle Konya Kapalı Havzası ve çevresindeki pancar üretim bölgelerinde sulama, üretim ekonomisini belirleyen temel unsurlardan biri.

Elektrikle çalışan pompalarla yer altı suyu kullanılarak yapılan sulamada, enerji fiyatlarının yükselmesi çiftçinin giderlerini artırıyor. Sulama için kullanılan elektrik miktarı, suyun çıkarıldığı derinlik, pompa sistemi, sulama yöntemi ve sulama sayısına bağlı olarak değişiyor.

TZOB’un karşılaştırmasında tarımsal elektrik birim fiyatındaki yıllık artış yüzde 25,1 olarak görülüyor.

Ancak elektrik fiyatındaki artış, tek başına her çiftçinin toplam sulama giderinin aynı oranda yükseldiği anlamına gelmiyor. Sulama maliyetinin hesaplanabilmesi için tüketilen elektrik miktarı, su ihtiyacı, bakım giderleri ve kullanılan sistemin verimliliğinin de dikkate alınması gerekiyor.

Bununla birlikte enerji maliyetindeki yükseliş, özellikle sulama ihtiyacı yüksek bölgelerde pancar üreticilerinin gelirini etkileyen önemli bir unsur olmaya devam ediyor.

Tarımsal işçilikte ücret artışı yüzde 40’a yaklaştı

Pancar üretiminin maliyet kalemlerinden biri de tarımsal işçilik.

TÜİK’in 2025 yılına ilişkin kapsamlı tarımsal işçilik verilerine göre mevsimlik tarım işçilerinin ortalama günlük ücretleri bir önceki yıla göre yüzde 37,8 artarak 1.299 liraya yükseldi.

Sürekli tarım işçilerinin ortalama aylık ücretleri ise yüzde 42,1 artışla 37 bin 305 liraya ulaştı.

Bu rakamlar 2025 yılına ait gerçekleşmeleri gösteriyor. 2026 yılının tamamına ilişkin aynı kapsamdaki resmî tarımsal işçilik artışı henüz açıklanmış değil.

Dolayısıyla 2025 işçilik verileri, 2026’daki pancar üretim maliyetine doğrudan yıllık artış oranı olarak uygulanamıyor. Ancak işçilik maliyetlerindeki yükselişin üreticiler açısından önemli bir gider unsuru olduğunu gösteriyor.

Tarla hazırlığı, bakım, hasat ve nakliye çalışmalarında kullanılan iş gücünün bedeli de pancarın ton başına maliyetinin belirlenmesinde etkili oluyor.

TÜRKŞEKER şekere bir yılda yüzde 29,73 zam yaptı

Pancar alım fiyatına yönelik itirazların dikkat çeken bir diğer boyutu, TÜRKŞEKER’in ürettiği şekerin fabrika çıkış satış fiyatlarında son bir yılda yaptığı artış.

Kurumun resmî satış duyurularına göre TÜRKŞEKER, 6 Ekim 2025 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere şekerin kilogram liste fiyatını KDV hariç 42 lira olarak açıklamış, ancak yüzde 11,90 indirim uygulayarak kilogram başına 37 liradan satış yapılacağını duyurmuştu.

Dolayısıyla söz konusu dönemde açıklanan liste fiyatı 42 lira olmasına rağmen, indirimli satış koşullarında fiilen uygulanan fiyat 37 liraydı.

4 Temmuz 2026’da yayımlanan duyuruda ise şekerin kilogram liste fiyatı 45 liraya, indirimli peşin satış fiyatı 40 liraya yükseltildi.

Son olarak 9 Ekim 2026’da duyurulan ve 12 Ekim’de yürürlüğe giren düzenlemeyle, 50 kilogramlık çuval şekerin kilogram satış fiyatı KDV hariç 48 lira olarak belirlendi.

TÜRKŞEKER’in son bir yıllık şeker satış fiyatları

Dönem Liste fiyatı Açıklanan satış fiyatı
Ekim 2025 42 TL/kg 37 TL/kg
Temmuz 2026 45 TL/kg 40 TL/kg
Ekim 2026 48 TL/kg 48 TL/kg

Ekim 2025’te uygulanan 37 liralık indirimli satış fiyatı ile Ekim 2026’da açıklanan 48 liralık fiyat karşılaştırıldığında, bir kilogram şekerde 11 liralık artış ortaya çıkıyor.

Bu iki fiyat arasındaki yıllık değişim yüzde 29,73 olarak hesaplanıyor.

50 kilogramlık bir çuval şekerin fabrika çıkış satış bedeli ise KDV hariç 1.850 liradan 2.400 liraya yükseldi. Bir çuval şekerdeki fiyat farkı 550 liraya ulaştı.

Şekerin satış fiyatı yüzde 29,73, pancarın alım fiyatı yüzde 20 arttı

TÜRKŞEKER’in son bir yıldaki şeker satış fiyatlarıyla pancar alım fiyatı karşılaştırıldığında dikkat çekici bir farklılık görülüyor.

Ekim 2025’te uygulanan indirimli şeker satış fiyatı ile Ekim 2026’daki yeni satış fiyatı arasında yüzde 29,73 artış yaşanırken, pancarın prim dahil alım fiyatı yüzde 20 artırıldı.

Böylece şekerin fabrika çıkış satış fiyatındaki artış, pancarın alım fiyatına yapılan zammın 9,73 puan üzerine çıktı.

Başka bir ifadeyle, üreticiden satın alınan pancarın fiyatı yüzde 20 artarken aynı ham maddeden üretilen şekerin karşılaştırılan satış fiyatı yaklaşık yüzde 30 yükseldi.

Bununla birlikte iki önemli ayrıntı bulunuyor. Birincisi, Ekim 2025’teki 37 liralık fiyat indirimli satış bedeliyken Ekim 2026’daki 48 lira son duyurulan satış fiyatı. İkincisi, şekerin fabrika çıkış fiyatı ile pancar alım fiyatı farklı ürünlere ve farklı üretim aşamalarına ait.

Bu nedenle yüzde 9,73 puanlık artış farkı, TÜRKŞEKER’in kârının aynı oranda yükseldiği anlamına gelmiyor. Şeker fabrikalarının enerji, işçilik, bakım, finansman, nakliye ve diğer işletme giderleri de üretim maliyetini belirliyor.

Ancak ortaya çıkan fiyat farkı, pancar üreticilerinin alım fiyatının yeniden değerlendirilmesine ilişkin taleplerinde önemli bir karşılaştırma oluşturuyor.

Pancar fiyatı tarımsal maliyetler kadar artsaydı kaç lira olurdu?

Pancar fiyatının yeterliliği konusunda yalnızca şeker satış fiyatları değil, tarımsal girdi enflasyonu da önemli bir karşılaştırma imkânı sunuyor.

Geçen yıl ton başına 3 bin 100 lira olarak açıklanan pancar alım fiyatının farklı maliyet göstergeleri doğrultusunda artırılması halinde ortaya çıkacak rakamlar şöyle:

Hesaplama yöntemi Ton başına karşılığı
TÜRKŞEKER’in açıkladığı fiyat, %20 artış 3.720 TL
Yıllık Tarım-GFE, %27,62 artış 3.956 TL
Tarımda kullanılan mal ve hizmetler, %28,82 artış 3.993 TL
Tarım-GFE 12 aylık ortalaması, %33,39 artış 4.135 TL
Üretici kuruluşlarının alt düzey talebi 4.500 TL
KONPADER’in talebi 5.000 TL

TÜİK’in Temmuz 2026 için açıkladığı yıllık yüzde 27,62’lik tarımsal girdi enflasyonu esas alındığında, geçen yıl 3 bin 100 lira olan pancar fiyatının yaklaşık 3 bin 956 liraya ulaşması gerekiyor.

Bu rakam, açıklanan 3 bin 720 liralık fiyatın yaklaşık 236 lira üzerinde bulunuyor.

On iki aylık ortalama tarımsal girdi enflasyonuna göre hesaplandığında ise fiyat yaklaşık 4 bin 135 liraya yükseliyor. Bu durumda açıklanan fiyatla arasındaki fark 415 lirayı buluyor.

Üretici kuruluşlarının 4 bin 500 liralık talebi ile açıklanan fiyat arasında 780 lira, Konya’dan dile getirilen 5 bin liralık taleple açıklanan fiyat arasında ise 1.280 lira fark bulunuyor.

Bu rakamlar farklı endeks ve beklentilere göre oluşturulmuş karşılaştırmalardır. Pancarın gerçek üretim maliyetini veya bütün çiftçiler için uygulanması gereken tek bir fiyatı doğrudan göstermiyor.

Ancak üretici kuruluşlarının 4 bin 500 ile 5 bin lira arasında fiyat talep etmesinin arkasında, maliyet artışının karşılanmasının yanı sıra üretimden gelir elde edilebilmesi beklentisinin de bulunduğunu gösteriyor.

Pancar üretim maliyeti neden farklı hesaplanıyor?

Pancar fiyatıyla ilgili tartışmanın önemli başlıklarından birini de üretim maliyetinin hangi yöntemle hesaplandığı oluşturuyor.

6 Ekim’de Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı’nın katılımıyla gerçekleştirilen, sektör temsilcilerinin de yer aldığı toplantıda pancar fiyatı ve şeker sektörünün ekonomik koşulları ele alındı.

Basına yansıyan bilgilere göre Şeker Dairesi ve sektör kuruluşlarının bazı maliyet çalışmalarında dekara yaklaşık 19-20 bin lira üretim gideri, dekardan ortalama 6,5 ton verim üzerinden değerlendirme yapıldı.

Bu varsayımlarla ton başına yaklaşık 2 bin 923 ile 3 bin 77 lira arasında üretim maliyeti hesaplanıyor.

Eskişehir Pancar Ekicileri Kooperatifinin açıkladığı maliyet ise ton başına yaklaşık 4 bin lira.

Aradaki farkın ortaya çıkmasında sulama giderleri, enerji tüketimi, arazi kirası, finansman maliyetleri, işçilik, gübre kullanımı, nakliye ve dekardan elde edilen verim gibi unsurlar etkili olabiliyor.

Örneğin aynı miktarda gübre ve mazot kullanan iki üreticiden biri dekardan 5 ton, diğeri 8 ton pancar elde ettiğinde ton başına maliyetleri önemli ölçüde farklılaşıyor.

Benzer biçimde yer altı suyuyla elektrik kullanarak sulama yapan çiftçi ile daha düşük enerji gideriyle sulama yapabilen çiftçinin maliyeti de aynı olmuyor.

Dolayısıyla 3 bin 720 liralık alım fiyatının üretici açısından yeterli olup olmadığını belirlemek için yalnızca ülke genelindeki ortalama maliyetler değil, bölgelere ve üretim koşullarına göre hazırlanmış ayrıntılı maliyet hesapları da gerekiyor.

Açıklanan fiyat üreticinin maliyet artışını karşılıyor mu?

TÜRKŞEKER’in açıkladığı pancar alım fiyatı ile resmî tarımsal girdi verileri birlikte değerlendirildiğinde, fiyat artışının genel üretim maliyeti artışının gerisinde kaldığı görülüyor.

Son açıklanan yıllık Tarım-GFE oranı yüzde 27,62 iken pancar alım fiyatındaki artış yüzde 20 düzeyinde bulunuyor.

TZOB’un Eylül 2026 verilerinde de mazot yüzde 70,7, amonyum nitrat gübresi yüzde 69,2, amonyum sülfat yüzde 55,6, kompoze gübre yüzde 38,6, DAP gübresi yüzde 35,9 ve tarımsal elektrik yüzde 25,1 oranında artmış durumda.

Tohum, enerji, ilaç ve işçilik giderlerine ilişkin veriler de üreticinin maliyet baskısıyla karşı karşıya olduğunu gösteriyor.

Bununla birlikte bütün maliyet kalemleri aynı oranda yükselmediği gibi her üreticinin girdi kullanım miktarı ve dekardan aldığı ürün de aynı değil. Bu nedenle yıllık maliyet artışının her çiftçinin gelirine etkisi farklı olabiliyor.

Pancar fiyatının yüzde 20 yükselmesi, üreticinin mutlaka yüzde 20 daha fazla kazandığı anlamına da gelmiyor. Üretim maliyetleri satış gelirinden daha hızlı arttığında, çiftçinin elinde kalan tutar azalabiliyor.

Bu durum, üretici kuruluşlarının yalnızca alım fiyatının artırılmasını değil, fiyatın gerçek üretim maliyetleri ve makul üretici geliri dikkate alınarak belirlenmesini istemesinin temel gerekçeleri arasında bulunuyor.

Pancar ekimindeki olası azalma şeker sektörünü de etkileyebilir

Şeker pancarı üretimi, yalnızca çiftçilerin elde ettiği gelir açısından değil, Türkiye’nin şeker sanayisi ve tarımsal üretim zinciri açısından da stratejik önem taşıyor.

Şeker pancarı; fabrikaların ham madde ihtiyacını karşılamasının yanı sıra nakliye, depolama, işleme ve yan ürünlerin değerlendirilmesi yoluyla farklı sektörlere ekonomik katkı sağlıyor.

Şeker üretimi sırasında ortaya çıkan küspe ve melas gibi yan ürünler de hayvancılık ve farklı sanayi faaliyetlerinde kullanılıyor.

Bu nedenle pancar üretiminde yaşanabilecek azalma, uzun vadede yalnızca çiftçilerin gelirini değil, fabrikaların kapasite kullanımını, ham madde tedarikini, taşımacılığı ve yan ürün arzını da etkileyebilir.

Eskişehir’de bazı üretici kuruluşlarının gelecek sezon pancar ekilmemesi yönündeki çağrıları, bu açıdan dikkat çekiyor.

Ancak mevcut açıklamalar, gelecek yıl Türkiye genelinde pancar ekim alanlarının kesin olarak azalacağını gösteren resmî bir veri veya üretim kararı niteliğinde değil.

Çiftçilerin gelecek sezon hangi ürünü tercih edeceğinde pancarın alım fiyatı kadar alternatif ürünlerin getirisi, üretim maliyetleri, sulama imkânları ve sözleşmeli üretim koşulları da etkili olacak.

Pancar fiyatı yeniden düzenlenecek mi?

Geçen yıl pancar alım fiyatının ilk açıklamanın ardından güncellenmiş olması, 2026-2027 sezonu için de yeni bir düzenleme yapılıp yapılmayacağı sorusunu gündeme taşıdı.

Konya, Eskişehir, Erzincan, Aksaray ve Nevşehir’deki üretici kuruluşlarının açıklamalarında fiyatın yeniden değerlendirilmesi talebi öne çıkıyor.

Üretici temsilcilerinin bir bölümü ton başına en az 4 bin 500 lira fiyat isterken, Konya’da KONPADER 5 bin liralık talebini dile getiriyor.

14 Ekim 2026 itibarıyla üretici kuruluşlarının talepleri doğrultusunda yeni bir alım fiyatı artışı kararı açıklandığına ilişkin doğrulanmış resmî bilgi bulunmuyor.

Buna karşılık TÜİK ve TZOB verileri, pancar fiyatına yapılan yüzde 20’lik artışın genel tarımsal girdi enflasyonunun ve birçok önemli üretim girdisindeki fiyat yükselişinin gerisinde kaldığını ortaya koyuyor.

TÜRKŞEKER’in son bir yılda uygulanan indirimli şeker satış fiyatından yeni satış fiyatına geçişinde ortaya çıkan yüzde 29,73’lük artış da pancar alım fiyatındaki yüzde 20’lik artışla birlikte değerlendirildiğinde, üreticilerin gündeme getirdiği ekonomik farklılığı belirginleştiriyor.

Pancar üreticilerinin itirazlarının temelinde yalnızca açıklanan 3 bin 720 liralık fiyat değil; artan üretim maliyetleri, daralan gelir beklentisi, fiyatın geç açıklanması ve gelecek sezon üretime devam edip edemeyeceklerine ilişkin kaygılar bulunuyor.

Çiftçi kuruluşlarının fiyatın yeniden belirlenmesine yönelik çağrıları sürerken, tartışmanın bundan sonraki aşamasında üretim maliyetlerinin hangi esaslarla hesaplandığı, üreticinin gelirinin nasıl korunacağı ve şeker pancarı tarımının sürdürülebilirliği için nasıl bir fiyat politikası izleneceği önem taşıyor.

Pamuk fiyatlarında 48 ayın en sert düşüşü: Eylülde yüzde 15,7 geriledi

Küresel emtia piyasalarında pamuk fiyatları, 2026 yılının eylül ayında son dört yılın en sert aylık düşüşünü kaydetti. Dünya ekonomisindeki yavaşlama endişeleri, yüksek faiz oranları, Çin’in pamuk talebindeki zayıflık ve tekstil sektöründeki gelişmeler, fiyatların yönünü belirleyen başlıca unsurlar oldu.

Yıla libre başına 0,60 dolar seviyesinden başlayan pamuk, ocak ayında yüzde 1,7 değer kaybetti. Takip eden aylarda jeopolitik riskler, enerji fiyatlarındaki yükseliş ve olumsuz hava koşullarına ilişkin endişelerle dalgalı bir seyir izleyen fiyatlar, ağustos ayında 0,9374 dolara kadar yükseldi.

Ancak eylül ayında yaşanan sert satışlarla pamuk fiyatları yüzde 15,7 gerileyerek ayı 0,7852 dolardan tamamladı.

Bu düşüş, pamuğun yüzde 24,6 değer kaybettiği Eylül 2022’den bu yana kaydedilen en yüksek aylık gerileme oldu.

Eylül ayındaki sert düşüşe rağmen pamuk fiyatları, yılın ilk dokuz aylık döneminde yaklaşık yüzde 30 değer kazandı.

Küresel ekonomik büyüme endişeleri pamuk talebini baskılıyor

Vadeli işlem ve emtia piyasaları uzmanı Zafer Ergezen, pamuk fiyatlarında yaşanan sert düşüşün temel nedenlerinden birinin küresel ekonomik büyümeye ilişkin endişeler olduğunu söyledi.

Yüksek faiz oranlarının ekonomik büyümeyi yavaşlatabileceğine yönelik beklentilerin, sanayi üretiminde kullanılan pamuğun talebini de olumsuz etkilediğini belirten Ergezen, şu değerlendirmede bulundu:

“Pamuk fiyatlarındaki düşüşün en büyük sebeplerinden bir tanesi küresel ekonomik büyümeye yönelik endişeler. Faiz oranlarının yüksek seviyelerde bulunmasının ekonomik büyümeyi yavaşlatacağı beklentisi pamuk talebini de azaltacağı endişelerini beraberinde getirdi.”

Ergezen, fiyatlardaki gerilemenin zamanlamasına dikkat çekerek düşüşün ABD Merkez Bankasının (Fed) faiz artırımı yaptığı döneme denk geldiğini vurguladı.

Petrol fiyatlarındaki yükseliş pamuk talebini destekledi

Pamuk fiyatlarında eylül ayında sert satışlar görülmesine rağmen yıl genelinde yüksek seviyelerin korunduğunu belirten Ergezen, bunda petrol fiyatlarındaki yükselişin önemli rol oynadığını ifade etti.

Petrol fiyatlarının yüksek seyretmesi, petrokimya ürünlerinden üretilen polyester gibi sentetik elyafların maliyetini artırırken doğal bir elyaf olan pamuğun rekabet gücünü destekledi.

Ergezen, bu durumun yıl içinde pamuk talebinin artabileceğine yönelik beklentileri güçlendirdiğini belirtti.

Bununla birlikte küresel ekonomide büyümenin yavaşlayacağına ilişkin kaygıların, pamuk gibi endüstriyel kullanım alanı geniş ürünlerde talep beklentilerini zayıflattığını kaydetti.

El Nino ve Hindistan’daki yağış azlığı pamuk arzını etkiledi

Pamuk piyasasında fiyatları etkileyen unsurlar yalnızca talep gelişmeleriyle sınırlı kalmadı. İklim koşulları ve tarımsal üretime ilişkin riskler de yıl boyunca fiyat hareketlerinde etkili oldu.

Zafer Ergezen, El Nino hava olayının ve Hindistan’da muson yağışlarının azalmasının pamuk arzını olumsuz etkilediğini belirterek bu gelişmelerin etkilerinin yılın başından itibaren hissedildiğini söyledi.

Üretim koşullarına ilişkin endişelerin fiyatların yükselmesine katkıda bulunduğunu ifade eden Ergezen, eylül ayındaki sert düşüşün ise bir kâr satışı olarak değerlendirilebileceğini belirtti.

Ergezen, küresel büyümeye ilişkin belirsizlikler nedeniyle endüstride yaygın şekilde kullanılan pamukta talebin azalacağı beklentilerinin öne çıktığını, bunun da fiyatların geri çekilmesine yol açtığını kaydetti.

Pamuk talebinde yüzde 3 büyüme eşiği

Rabobank Kıdemli Tahıllar ve Yağlı Tohumlar Analisti Owen Wagner de küresel ekonomik büyümenin pamuk tüketimi açısından belirleyici olduğunu vurguladı.

Wagner, küresel büyümenin yavaşlaması ve enerji maliyetlerinin yüksek seyretmesinin pamuk talebindeki artışı sınırlandırabileceğini belirterek şu ifadeleri kullandı:

“Talep cephesinde, pamuk talebinin sürdürülebilmesi için küresel Gayri Safi Yurt İçi Hasıla’da (GSYH) yüzde 3’lük bir büyüme gerektiği genel kabul gören bir kuraldır. Yüksek enerji fiyatları göz önüne alındığında, uluslararası kuruluşların öngörüleri, bu yıl pamuk talebinde kayda değer bir artış görülmesinin zor olacağına işaret etmektedir.”

Wagner’in değerlendirmesi, pamuk fiyatlarının gelecek dönemdeki seyrinde küresel ekonomik büyüme ve sanayi üretiminin önemli rol oynayacağını ortaya koydu.

Çin’den gelen talep beklentileri karşılamadı

Saxo Capital Emtia Strateji Başkanı Ole Hansen ise pamuk fiyatlarının önceki aylarda yükselmesinde petrol ve petrokimya ürünlerindeki fiyat artışları, ABD’deki pamuk mahsulünün durumuna ilişkin endişeler ve Çin’in yeniden alım yapacağı beklentisinin etkili olduğunu belirtti.

Hansen, petrol ve petrokimya ürünlerindeki fiyat artışının pamuğun sentetik elyaflara karşı rekabet gücünü artırdığını ifade etti.

Ancak eylül ayında küresel talepteki zayıflamanın belirginleşmesiyle fiyatların sert biçimde gerilediğini vurgulayan Hansen, şunları kaydetti:

“Daralan iplik üretim marjları, zayıf siparişler ve uygun fiyatlı Brezilya pamuğunun bol miktarda bulunması nedeniyle tekstil üreticileri yüksek fiyatlardan alım yapmakta isteksiz kaldı. Çin’den gelen talebin beklentileri karşılayamaması, pamuk fiyatlarındaki baskıyı daha da artırdı.”

Brezilya pamuğu ve tekstil sektöründeki zayıf siparişler fiyatları etkiledi

Küresel pamuk ticaretinde üretici ülkeler arasındaki rekabet de fiyatlar üzerinde belirleyici oldu.

Brezilya’nın uluslararası piyasaya uygun fiyatlarla yüksek miktarda pamuk sunması, tekstil üreticilerinin daha pahalı pamuk alımlarına yönelik isteğini azalttı.

Bunun yanında iplik üretimindeki kâr marjlarının daralması ve tekstil sektöründe siparişlerin zayıflaması da pamuk tüketimine ilişkin beklentileri olumsuz etkiledi.

Özellikle dünyanın önemli pamuk tüketicilerinden Çin’den beklenen güçlü talebin gelmemesi, piyasadaki satış baskısını artıran etkenlerden biri oldu.

Pamuk fiyatlarının 2026 yılı seyri

Yaklaşık dönemsel artış
Yıl başlangıç fiyatı 0,60 dolar/libre
Ağustosta görülen seviye 0,9374 dolar/libre
Eylül kapanış fiyatı 0,7852 dolar/libre
Eylül 2022 aylık değişimi -%24,6

Veriler, paylaşılan piyasa değerlendirmesindeki fiyat ve değişim oranlarını göstermektedir.

Pamuk piyasasında gözler küresel talep ve üretim koşullarında

Pamuk fiyatlarının önümüzdeki dönemdeki seyrinde küresel ekonomik büyüme, merkez bankalarının faiz politikaları, enerji maliyetleri ve tekstil sektöründen gelecek talep göstergelerinin etkili olması bekleniyor.

Çin’in pamuk alımları, Brezilya’nın ihracat performansı, ABD’deki üretim koşulları ve Hindistan’daki hava durumu gelişmeleri de küresel pamuk piyasasının yakından takip ettiği başlıklar arasında bulunuyor.

Eylül ayında yaşanan yüzde 15,7’lik düşüş, arz kaynaklı fiyat artışı beklentileri ile küresel talepteki yavaşlama endişelerinin pamuk piyasasında karşı karşıya geldiğini gösterdi.

Tarımsal örgütlerin derecelendirme sonuçları açıklandı: 248 örgüt birinci derece oldu

Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından tarımsal örgütlerin kurumsal kapasitelerinin, faaliyetlerinin ve üreticilere sundukları hizmetlerin değerlendirilmesi amacıyla yürütülen 2026 yılı Tarımsal Amaçlı Örgütlerin Derecelendirilmesi çalışmaları tamamlandı.

Bakanlığın 13 Ekim 2026 tarihinde resmî sosyal medya hesaplarından yaptığı açıklamaya göre, değerlendirme sürecine toplam 374 tarımsal amaçlı örgüt başvurdu. Komisyonların incelemeleri sonucunda bu kuruluşlardan 248’i birinci derece olarak belirlendi.

Böylece başvuruda bulunan tarımsal örgütlerin yaklaşık yüzde 66,3’ü birinci dereceye girmeye hak kazandı.

127 kooperatif, 85 yetiştirici birliği ve 36 üretici birliği birinci derece oldu

Bakanlığın açıkladığı sonuçlara göre birinci derece olarak belirlenen 248 kuruluşun 127’si tarımsal kooperatiflerden oluştu.

Yetiştirici birliklerinden 85’i, üretici birliklerinden ise 36’sı birinci derece kapsamında değerlendirildi.

Örgüt türü Birinci dereceye giren
Tarımsal kooperatifler 127
Yetiştirici birlikleri 85
Üretici birlikleri 36
Toplam 248

Değerlendirmeye başvuran toplam örgüt sayısı 374 olurken, birinci derece kapsamında yer almayan kuruluşların sayısı 126 olarak hesaplandı.

Ancak bu 126 kuruluşun tamamının başarısız olduğu veya faaliyetlerine ilişkin olumsuz bir karar verildiği anlamı çıkarılamaz. Bakanlığın duyurusunda yalnızca birinci derece olarak belirlenen örgütlerin sayıları açıklandı.

Tarımsal örgütlerin derecelendirilmesi ne anlama geliyor?

Tarımsal Amaçlı Örgütlerin Derecelendirilmesi sistemi, kooperatif ve birliklerin belirli kurumsal ölçütler çerçevesinde değerlendirilmesine dayanıyor.

Sistem kapsamında tarımsal örgütlerin yönetim ve organizasyon yapıları, faaliyetlerini yürütme kapasiteleri, üreticilere yönelik hizmetleri ve kurumsal işleyişleri gibi unsurlar önem taşıyor.

Birinci derece olarak belirlenen örgütler, değerlendirme sistemindeki üst yeterlilik düzeyini karşılayan kuruluşlar arasında yer alıyor.

Derecelendirme çalışmalarıyla tarımsal örgütlenmenin güçlendirilmesi, kooperatif ve birliklerin kurumsal kapasitelerinin geliştirilmesi ve üreticilere sunulan hizmetlerin daha etkin hale getirilmesi amaçlanıyor.

Bu uygulama, üreticilerin ortak hareket etmesi, tarımsal ürünlerin değerlendirilmesi, pazarlanması ve tarımsal faaliyetlerin planlanması açısından örgütlü yapının önemini de ortaya koyuyor.

Tarım ve Orman Bakanlığından açıklama

Tarım ve Orman Bakanlığı, 2026 yılı derecelendirme sonuçlarını resmî sosyal medya hesaplarından duyurdu.

Bakanlığın açıklamasının tamamı şöyle:

“Bakanlığımızca yürütülen 2026 yılı Tarımsal Amaçlı Örgütlerin Derecelendirilmesi çalışmaları kapsamında komisyon değerlendirmeleri tamamlandı.

Başvuruda bulunan 374 örgütümüzden:

127’si Kooperatif,

85’i Yetiştirici Birliği ve

36’sı Üretici Birliği olmak üzere toplam 248 örgüt 1. Derece olarak belirlendi.

Üreticilerimize ve sektörümüze hayırlı olsun.

Detaylar: todes.tarimorman.gov.tr”

Sonuçlar Konya’daki kooperatif ve birlikleri de ilgilendiriyor

Türkiye’nin önemli tarım ve hayvancılık merkezlerinden Konya’da, tarımsal kooperatifler, pancar ekicileri kooperatifleri, üretici birlikleri ve yetiştirici birlikleri bölge ekonomisinde önemli görevler üstleniyor.

Tarımsal üretimin planlanması, girdilerin temini, ürünlerin pazarlanması ve üreticilerin ekonomik çıkarlarının korunmasında kooperatif ve birliklerin etkinliği büyük önem taşıyor.

Bu nedenle Tarım ve Orman Bakanlığının açıkladığı derecelendirme sonuçları, Konya’daki tarımsal örgütler açısından da önem taşıyor.

Birinci dereceye giren kooperatif ve birliklerin kurumsal yapılarının güçlendirilmesi, üreticilere yönelik faaliyetlerin geliştirilmesi ve tarımsal örgütlenmenin daha etkin hale getirilmesi bakımından derecelendirme sistemi dikkat çekiyor.

Bununla birlikte Bakanlığın sosyal medya duyurusunda Konya’dan kaç kooperatif veya birliğin birinci dereceye girdiğine ilişkin il bazında bir dağılım paylaşılmadı. Konya’daki kuruluşların durumunun belirlenmesi için ayrıntılı sonuç listelerinin incelenmesi gerekiyor.

Birinci dereceye giren örgütlerin listesi nereden öğrenilecek?

2026 yılı Tarımsal Amaçlı Örgütlerin Derecelendirilmesi sonuçlarına ilişkin ayrıntılar, Bakanlığın Tarımsal Amaçlı Örgütlerin Derecelendirilmesi Sistemi üzerinden erişime sunuluyor.

Üreticiler, kooperatif yöneticileri ve birlik temsilcileri sonuçları todes.tarimorman.gov.tr adresinden inceleyebilecek.

Açıklanan sonuçlarla birlikte 374 başvurudan 248’inin birinci derece olarak belirlenmesi, Türkiye’deki tarımsal örgütlerin yaklaşık üçte ikisinin değerlendirme sürecinde bu düzeye ulaştığını gösterdi.

Derecelendirme sonuçları, Türkiye genelindeki tarımsal örgütlerin kurumsal gelişimi ve üreticilere sundukları hizmetlerin değerlendirilmesi bakımından yeni bir gösterge oluşturdu.

 

TMO çeltik alım fiyatlarını açıkladı: Alımlar 15 Ekim’de başlayacak

Toprak Mahsulleri Ofisi (TMO), 2026 yılı çeltik alım fiyatlarını belirledi. Tarım ve Orman Bakanlığının 13 Ekim 2026 tarihinde kamuoyuna duyurduğu kararla birlikte çeltik üreticilerinin merakla beklediği alım fiyatları, randevu tarihleri, ödeme takvimi ve ürün teslimatına ilişkin koşullar netleşti.

Eylül ayı ortasında başlayan çeltik hasadının devam ettiği Türkiye’de, piyasa koşullarının yakından takip edilmesinin ardından üreticilerin korunması ve piyasa istikrarının sağlanması amacıyla altı farklı çeltik grubu için alım fiyatları açıklandı.

TMO, Baldo grubu çeltikler için ton başına 45 bin TL ile en yüksek alım fiyatını belirlerken Cammeo grubu için 43 bin TL, Toros grubu için 41 bin TL, Osmancık grubu için 38 bin TL, Ronaldo grubu için 35 bin TL ve diğer uzun çeşit çeltikler için 32 bin TL fiyat açıkladı.

Türkiye İstatistik Kurumunun (TÜİK) tahminlerine göre 2026 yılında Türkiye’nin çeltik üretiminin bir önceki yıla göre yüzde 7,7 artarak 1 milyon 75 bin tona ulaşması bekleniyor.

2026 yılı TMO çeltik alım fiyatları

TMO’nun açıkladığı fiyatlarda ürünlerin çeşidi ve randıman değerleri esas alındı. Altı farklı ürün grubunda ton başına alım fiyatları 32 bin TL ile 45 bin TL arasında değişiyor.

Çeltik çeşidi Randıman Ton fiyatı Kilogram fiyatı
Baldo grubu 55 45.000 TL 45 TL
Cammeo grubu 58 43.000 TL 43 TL
Toros grubu 58 41.000 TL 41 TL
Osmancık grubu 60 38.000 TL 38 TL
Ronaldo grubu 60 35.000 TL 35 TL
Diğer uzun çeşit çeltikler 65 32.000 TL 32 TL

Açıklanan fiyatlar, belirtilen randıman değerleri için geçerli alım fiyatlarıdır. Üreticinin teslim ettiği çeltiğin çeşidi ve kalite özellikleri, alım sürecinde uygulanacak fiyatlandırmada önem taşıyor.

Çeltikte randıman, ürünün işlenmesi sonucunda elde edilebilen pirinç miktarını gösteren teknik bir ölçü. Bu nedenle TMO’nun açıkladığı farklı çeşitlere ait fiyatların değerlendirilmesinde randıman değerlerinin de dikkate alınması gerekiyor.

Örneğin Baldo grubu çeltik için 55 randımanda 45 bin TL, Osmancık grubu çeltik için ise 60 randımanda 38 bin TL fiyat uygulanacak. Farklı ürün gruplarının alım fiyatları yalnızca randımana göre değil, çeşitlerine göre de belirleniyor.

Tarım ve Orman Bakanlığının açıklamasının tamamı

Tarım ve Orman Bakanlığı, 2026 yılı çeltik alım fiyatlarına ilişkin yaptığı açıklamada şu ifadelere yer verdi:

“TOPRAK MAHSULLERİ OFİSİ 2026 YILI ÇELTİK ALIM FİYATLARI BELİRLENDİ

2026 dönemi çeltik hasadı eylül ayı ortasında başlamış ve devam etmektedir.

Hasat ve piyasalar yakından takip edilmiş, gelinen noktada TMO çeltik alım fiyatlarının açıklanması uygun görülmüştür.

Bu kapsamda çeltik çeşitlerine göre açıklanan TMO alım fiyatları aşağıdaki tabloda yer almaktadır.

Çeşidi Alım fiyatı
Baldo Grubu 45.000 TL/ton
Cammeo Grubu 43.000 TL/ton
Osmancık Grubu 38.000 TL/ton
Diğer çeşit çeltikler 32.000 TL/ton

TMO, çeltik alımlarına ilişkin teknik altyapı, depolama kapasitesi, personel planlaması ve finansman hazırlıklarını tamamlamıştır ve 15 Ekim 2026 tarihinden itibaren alımlara başlayacaktır.

TMO ürün bedeli ödemeleri, ürün teslimatını müteakip 21. günden itibaren üreticilerin banka hesaplarına yapılacaktır.

Tüm üreticilerimize hayırlı ve bereketli bir hasat sezonu diliyoruz.”

Bakanlığın açıklamasında dört ana fiyat grubu yer alırken, TMO Genel Müdürlüğünün ayrıntılı alım duyurusunda Toros ve Ronaldo grupları da ayrıca fiyatlandırılarak altı ürün grubuna ilişkin alım bedelleri belirlendi.

TMO çeltik alımları 15 Ekim’de başlayacak

TMO, 2026 yılı çeltik alımlarına ilişkin hazırlıklarını tamamladı. Kurumun teknik altyapı, depolama kapasitesi, personel planlaması ve finansman hazırlıklarının ardından ürün alımları 15 Ekim Perşembe günü başlayacak.

Üreticiler 13 Ekim Salı gününden itibaren randevu alabilecek. Alımlar, TMO’nun Türkiye genelindeki iş yerleri ile protokol imzalanan lisanslı depolarda gerçekleştirilecek.

TMO iş yerlerinde resmî tatiller ve pazar günleri dışında haftanın altı günü alım yapılacak. Üreticilerin uzun süre beklemesini önlemek amacıyla randevulu alım sistemi, anlaşmalı lisanslı depolar dahil bütün alım noktalarında uygulanacak.

Ürün teslimatı ve ödeme sürecine ilişkin takvim şöyle:

İşlem Tarih ve uygulama
Alım fiyatlarının açıklanması 13 Ekim 2026
Randevuların başlaması 13 Ekim 2026
Ürün alımlarının başlaması 15 Ekim 2026
Alım günleri Pazar ve resmî tatiller hariç haftada 6 gün
Ürün bedeli ödemeleri Teslimatı izleyen 21’inci günden itibaren
Satın alınabilecek miktar ÇKS’ye kayıtlı üretim miktarının tamamı
Borsa tescil ücreti TMO tarafından karşılanacak
Geçici alım merkezleri %1 hizmet bedeli kesintisi

Ürün bedelleri, teslimatın ardından 21’inci günden itibaren üreticilerin banka hesaplarına yatırılacak. Bu süre, ödemelerin ürünün teslim edildiği gün yapılmayacağı anlamına geliyor.

TMO iş yerlerine satılan ürünlerin borsa tescil ücretleri kurum tarafından karşılanırken geçici alım merkezlerinde yüzde 1 oranında hizmet bedeli kesintisi uygulanacak.

ÇKS’ye kayıtlı üretimin tamamı satın alınabilecek

TMO’nun açıkladığı alım koşullarında, üreticilerin Çiftçi Kayıt Sistemi’nde (ÇKS) kayıtlı üretim miktarının tamamının satın alınabileceği belirtildi.

Ancak teslim edilecek çeltik çeşitlerinin Tarım ve Orman Bakanlığına bağlı Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkez Müdürlüğü (TTSM) tarafından tescil edilmiş veya üretim izni verilmiş olması gerekiyor.

Tescilli olmayan ya da üretim izni bulunmayan çeşitler TMO tarafından satın alınmayacak.

Bu nedenle üreticilerin alım randevusu öncesinde ÇKS bilgilerinin güncelliğini ve yetiştirdikleri ürünlerin tescil durumunu kontrol etmeleri gerekiyor.

Üreticiler randevularını nasıl alacak?

Çeltik teslim etmek isteyen üreticiler, randevu işlemlerini TMO’nun elektronik randevu sistemi üzerinden yapabilecek.

Randevular, TMO Randevu Sistemi veya e-Devlet üzerinden alınabilecek. Ayrıca TMO başmüdürlükleri, şube müdürlükleri ve ajans amirlikleri aracılığıyla da randevu oluşturulabilecek.

Lisanslı depolara ürün teslim ederek Elektronik Ürün Senedi (ELÜS) üzerinden TMO’ya satış yapmak isteyen üreticilerin ise bankadan ELÜS işlem emrine izin veren yatırım hesabı açmaları gerekiyor.

Bu üreticiler, kimlik belgesi, yatırım hesabı ve ikamet adresi bilgileriyle en yakın Ürün Piyasası Aracı Kurumu (ÜPAK) acentesi olan ticaret borsalarına başvurarak üyelik işlemlerini tamamlayacak.

Ürünler, TMO iş yerlerine veya lisanslı depolara doğrudan ürün sahibi tarafından ya da vekâlet verilen kişi aracılığıyla teslim edilebilecek.

Üreticilere temel destek ve sertifikalı tohum desteği de ödenecek

TMO alım fiyatlarına ek olarak Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından üreticilere temel destek ve sertifikalı tohum kullanım desteği de sağlanacak.

Bu destekler, açıklanan çeltik alım fiyatlarından ayrı olarak uygulanacak. Destek tutarları ve ödeme takvimi ise ilgili destekleme koşulları çerçevesinde belirlenecek.

Üreticilerin ürün teslimatı öncesinde ÇKS kayıtlarını güncellemeleri, randevularını almaları ve ürünlerini belirlenen tarihte teslim etmeleri gerekiyor.

TMO işlemleri hakkında ayrıntılı bilgi, kurumun resmî internet sitesi ve iş yerlerinin yanı sıra 0312 416 34 10 numaralı Alo Ürün Hattı üzerinden alınabilecek.

Kurumun anlaşmalı bankaları arasında Akbank, Albaraka Türk, Denizbank, Halkbank, İş Bankası, Şekerbank, Vakıflar Bankası, Yapı ve Kredi Bankası ile Ziraat Bankası bulunuyor.

Çeltik üretiminde yüzde 7,7 artış bekleniyor

2026 yılı çeltik hasadı eylül ayı ortasında başlarken üretimin geçen yıla göre yüzde 7,7 artarak 1 milyon 75 bin tona ulaşacağı tahmin ediliyor.

Üretimde beklenen artışın piyasaya sunulan ürün miktarını yükseltmesi öngörülürken TMO’nun alım fiyatlarını açıklaması, hasat döneminde fiyat istikrarı açısından önem taşıyor.

Baldo, Cammeo, Toros, Osmancık, Ronaldo ve diğer uzun çeşit çeltikler için ayrı ayrı belirlenen fiyatlar, üreticilerin ürünlerini hangi koşullarda satabileceklerini ortaya koyuyor.

Alım işlemlerinin 15 Ekim’de başlamasıyla birlikte çeltik üreticileri, ÇKS kayıtlı üretim miktarları ve belirlenen kalite koşulları çerçevesinde ürünlerini TMO’ya teslim edebilecek.

Şeker pancarı taban fiyatı açıklandı: TÜRKŞEKER’in yeni alım fiyatı belli oldu

Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. (TÜRKŞEKER), 2026-2027 üretim yılı şeker pancarı alım fiyatını açıkladı. Tarım ve Orman Bakanlığının 13 Ekim 2026 tarihinde resmî sosyal medya hesaplarında yayımladığı duyuruya göre, şeker pancarının ton başına alım fiyatı kota tamamlama primi dahil 3 bin 720 TL oldu.

Türkiye’nin stratejik tarım ürünlerinden şeker pancarında yeni üretim döneminin fiyatının belirlenmesiyle birlikte, çiftçilerin ve şeker fabrikalarının merakla beklediği önemli bir konu netlik kazandı. Geçen yılın güncellenmiş alım fiyatı olan 3 bin 100 TL’ye göre ton başına 620 TL artış yapılırken, yeni fiyat kilogram başına 3,72 TL’ye karşılık geldi.

TÜRKŞEKER’in belirlediği fiyat, pancarın şeker oranına ve sözleşme koşullarına bağlı olarak üreticinin fiilen alacağı bedelden farklılaşabiliyor. Özellikle 16 poların üzerinde şeker oranına sahip pancarlarda kaliteye bağlı fiyat farkı oluşabilmesi, açıklanan rakamın değerlendirilmesinde önem taşıyor.

Yeni fiyat, Konya başta olmak üzere şeker pancarı üretiminin yoğun olduğu bölgelerde de yakından takip ediliyor.

Tarım ve Orman Bakanlığının açıklamasının tamamı

Tarım ve Orman Bakanlığı, TÜRKŞEKER’in 2026-2027 üretim yılı fiyatını sosyal medya hesapları üzerinden yaptığı açıklamayla kamuoyuna duyurdu.

Bakanlık, sözleşmeli üretimin çiftçiye alım güvencesi sağladığını vurgulayarak şeker pancarı tarımının ülkenin stratejik üretim gücü açısından önemine dikkat çekti.

Bakanlığın yayımladığı açıklamanın tamamı şöyle:

“TÜRKŞEKER 2026-2027 ÜRETİM YILI ŞEKER PANCARI ALIM FİYATI AÇIKLANDI

Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.’nin (TÜRKŞEKER) 2026-2027 üretim yılı şeker pancarı alım fiyatı belirlenmiştir.

Sözleşmeli üretim modeliyle çiftçimize alım güvencesi sunan şeker pancarı tarımı, üreticimizin geleceği kadar ülkemizin stratejik üretim gücü açısından da büyük önem taşımaktadır. Tarladan fabrikaya uzanan bu güçlü zincir, şeker sanayimizi ikinci asrına taşıyacak en önemli dayanaktır.

Ülkemizde şeker üretiminin hammaddesi olan şeker pancarının 2026-2027 üretim yılı alım fiyatı, ton başına kota tamamlama primi dahil 3.720 TL olarak belirlenmiştir.

Tarım ve Orman Bakanlığı olarak; alınan bu kararın şeker pancarı üreticilerimiz başta olmak üzere ülkemize ve milletimize hayırlı ve bereketli olmasını temenni ediyoruz.”

Şeker pancarı alım fiyatı geçen yıla göre yüzde 20 arttı

TÜRKŞEKER, 2025-2026 üretim yılı şeker pancarı alım fiyatını ilk olarak ton başına 2 bin 975 TL olarak açıklamış, daha sonra yapılan değerlendirmeyle fiyat 3 bin 100 TL’ye yükseltilmişti.

2026-2027 dönemi için açıklanan 3 bin 720 TL’lik fiyat, geçen yılın güncellenmiş rakamına göre yüzde 20 artış anlamına geliyor.

Üretim yılı Ton başına fiyat
2024-2025 2.375 TL
2025-2026 ilk fiyat 2.975 TL
2025-2026 güncellenmiş fiyat 3.100 TL
2026-2027 yeni fiyat 3.720 TL
Son yıla göre artış %20

Karşılaştırmada kota tamamlama primi dahil açıklanan fiyatlar kullanılmıştır.

Yeni fiyat üzerinden 100 ton pancarın brüt alım değeri 372 bin TL, 500 ton pancarın karşılığı 1 milyon 860 bin TL, 1.000 ton pancarın karşılığı ise 3 milyon 720 bin TL olarak hesaplanıyor.

Ancak bu hesaplamalar, açıklanan referans fiyat üzerinden yapılan brüt gelir hesapları. Üreticinin fiilî geliri, pancarın polar oranına, kota tamamlama durumuna, teslim koşullarına ve diğer sözleşme hükümlerine göre değişebiliyor.

Açıklanan fiyat 16 polar pancar için ne anlama geliyor?

Şeker pancarında fiyatı belirleyen unsurlardan biri, ürünün içerdiği şeker miktarı. Sektörde bu özellik polar olarak ifade ediliyor.

Polar, pancarın şeker oranını gösteren bir kalite ölçüsü. Örneğin 16 polar pancar, ağırlığının yaklaşık yüzde 16’sı oranında şeker içeren pancarı ifade ediyor.

TÜRKŞEKER’in fiyatlandırma sisteminde 16 polar, baz alım fiyatının belirlenmesinde kullanılan standart ölçü niteliğinde. Pancarların şeker oranı bu seviyenin üzerine çıktığında üretici lehine, altında kaldığında ise aleyhine fiyat farkı oluşabiliyor.

Nitekim TÜRKŞEKER’in 2025 yılı sektör raporunda bu uygulamanın somut sonuçları yer aldı. Rapora göre 2025 yılında 16 polar için belirlenen baz alım kesin fiyatı ton başına 2 bin 980,80 TL olurken, gerçekleşen ortalama polar oranının 17,24’e ulaşmasıyla A kotası pancarın ortalama alım fiyatı 3 bin 212,30 TL’ye yükseldi. Kota tamamlama primiyle birlikte açıklanan başlangıç fiyatı ise 3 bin 100 TL’ydi.

Bu örnek, üreticinin yalnızca ne kadar pancar elde ettiğinin değil, teslim ettiği pancarın şeker oranının da ekonomik karşılık açısından belirleyici olduğunu gösteriyor.

Yeni dönemde açıklanan 3 bin 720 TL’nin Bakanlık duyurusunda kota tamamlama primi dahil olduğu belirtiliyor. Ancak 2026-2027 dönemi için ayrıntılı polar farkı tarifesi ve prim dağılımı bu duyuruda yer almıyor. Dolayısıyla 17 veya 18 polar pancarın kesin olarak kaç liradan alınacağını, yalnızca açıklanan 3 bin 720 TL üzerinden belirlemek mümkün değil.

Bununla birlikte TÜRKŞEKER’in önceki yıllarda uyguladığı polar farkı sistemi, şeker oranı yüksek pancarlarda referans bedelin üzerine çıkılabileceğini ortaya koyuyor.

Konya’da çiftçinin beklentisi 5 bin TL’ydi

Şeker pancarı fiyatının açıklanması öncesinde Konya’daki üretici temsilcileri, özellikle yükselen üretim giderleri nedeniyle ton başına 5 bin TL alım fiyatı talep etmişti.

Konya Pancar ve Tarım Ürünleri Üreticileri Derneği (KONPADER) Başkanı Ahmet Bestil, 25 Eylül 2026 tarihinde yaptığı açıklamada üreticilerin 5 bin TL fiyat beklediğini duyurmuştu.

Bestil, gübre, mazot, işçilik ve diğer üretim giderlerindeki artışlara dikkat çekerek şeker pancarının Anadolu çiftçisi için stratejik bir ürün olduğunu belirtmişti. Üretimde kullanılan bazı girdilerin bir yılda yaklaşık yüzde 100 arttığını savunan Bestil, üreticiyi koruyacak bir alım fiyatının açıklanması gerektiğini ifade etmişti.

KONPADER Başkanı Bestil, 10 Ekim’deki değerlendirmesinde de 5 bin TL talebini yinelemiş, kristal toz şekerin fabrika çıkış fiyatının ton başına 48 bin TL olarak belirlenmesinin pancar alım fiyatına da yansıması gerektiğini savunmuştu.

TÜRKŞEKER’in açıkladığı 3 bin 720 TL ile Konya’dan dile getirilen 5 bin TL talebi arasında ton başına 1.280 TL fark bulunuyor.

Bu fark, talep edilen fiyatın yüzde 25,6 altında bir alım bedeli açıklandığını gösteriyor.

Karşılaştırma Ton başına
2025-2026 güncellenmiş fiyat 3.100 TL
2026-2027 TÜRKŞEKER fiyatı 3.720 TL
KONPADER’in dile getirdiği beklenti 5.000 TL
Beklenti ile açıklanan fiyat farkı 1.280 TL

Konya’daki 5 bin TL talebi, bütün pancar üreticilerinin ortak ve bağlayıcı bir fiyat kararı değil, üretici temsilcisinin kamuoyuna açıkladığı beklenti niteliğinde bulunuyor.

Diğer taraftan sektörün fabrika ve alıcı tarafında yapılan fiyat tahminlerinde 16 polar pancar için 3 bin 600-3 bin 700 TL bandı öne çıkmıştı. Böylece TÜRKŞEKER’in açıkladığı rakam, sektördeki fiyat tahminini büyük ölçüde karşılarken Konya’daki üretici temsilcisinin talebinin altında kaldı.

Tarımsal girdi fiyatları yüzde 27,62 arttı

Yeni pancar alım fiyatının üreticinin gelirine etkisini belirleyen en önemli konulardan biri de tarımsal üretim maliyetleri.

Türkiye İstatistik Kurumunun (TÜİK) 21 Eylül 2026 tarihinde açıkladığı Temmuz 2026 Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi’ne göre, tarımsal girdiler bir önceki yılın aynı ayına kıyasla yüzde 27,62 pahalandı.

Aynı dönemde tarımda kullanılan mal ve hizmetlerin fiyatı yüzde 28,82, gübre ve toprak geliştiricilerin fiyatı ise yüzde 33,07 arttı. Tarımsal girdi fiyatlarının 12 aylık ortalamalara göre yükselişi yüzde 33,39 olarak gerçekleşti.

Gösterge Artış oranı
Şeker pancarı alım fiyatı %20,00
Tarımsal girdi fiyatları (yıllık) %27,62
Tarımda kullanılan mal ve hizmetler %28,82
Gübre ve toprak geliştiriciler %33,07
Tarımsal girdiler (12 aylık ortalama) %33,39

Rakamlar, pancar alım fiyatındaki yüzde 20’lik artışın yıllık tarımsal girdi enflasyonunun 7,62 puan altında kaldığını gösteriyor. Gübre ve toprak geliştirici fiyatlarındaki yükselişle karşılaştırıldığında fark 13,07 puana ulaşıyor.

Ancak bu karşılaştırma, bütün pancar üreticilerinin maliyetinin aynı oranda arttığı ya da kârının aynı ölçüde gerilediği anlamına gelmiyor. TÜİK’in tarımsal girdi endeksi genel tarım sektörünü kapsarken, şeker pancarındaki gerçek maliyet çiftçinin gübre, elektrik, mazot, sulama, işçilik ve arazi giderlerine göre değişiyor.

Özellikle sulama için yüksek miktarda enerji kullanan üreticilerde maliyet baskısı daha farklı seviyelerde ortaya çıkabiliyor.

Konya’da pancarın polar oranı da üretici geliri için belirleyici

Türkiye’nin önemli şeker pancarı üretim merkezlerinden Konya’da, açıklanan yeni fiyat üreticilerin yanı sıra şeker fabrikalarını, nakliyecileri, tarım işçilerini ve pancara dayalı diğer ekonomik faaliyetleri de yakından ilgilendiriyor.

Konya’da şeker pancarı üretiminin en önemli maliyet kalemleri arasında sulama, elektrik, gübre, mazot, tohum, ilaç, işçilik ve arazi kirası bulunuyor. Özellikle yer altı suyuyla sulama yapılan alanlarda enerji tüketimi, üretim giderlerini önemli ölçüde etkiliyor.

Bununla birlikte Konya’da pancarın verimi kadar polar oranı da dikkat çekiyor.

PANKOBİRLİK Genel Başkanı ve Konya Pancar Ekicileri Kooperatifi Yönetim Kurulu Başkanı Ramazan Erkoyuncu, 2025-2026 kampanya dönemine ilişkin değerlendirmesinde, önceki sezonda 16,10 olan ortalama polar oranının 17,70’e yükseldiğini açıklamıştı.

Erkoyuncu, özellikle geç söküm yapan üreticilerin polar oranları açısından daha avantajlı olduğunu ifade etmişti.

Konya’da ortaya çıkan bu tablo, yüksek polar oranının üretici açısından neden önemli olduğunu gösteriyor. Aynı miktarda pancar teslim eden iki çiftçinin elde edeceği gelir, ürünün şeker oranı ve fabrikanın uyguladığı fiyatlandırma koşullarına göre farklılaşabiliyor.

Ancak Konya Şeker’in alım koşulları ile TÜRKŞEKER’in fiyat tarifesinin aynı olduğu varsayılamaz. TÜRKŞEKER’in açıkladığı 3 bin 720 TL, diğer fabrikaların sözleşmelerini otomatik olarak belirleyen tek bir fiyat değil; sektörde önemli bir karşılaştırma ve referans niteliği taşıyor.

Sözleşmeli üretim modeli ve şeker sanayisinin geleceği

Tarım ve Orman Bakanlığının açıklamasında da vurgulandığı gibi şeker pancarı üretimi, Türkiye’de ağırlıklı olarak sözleşmeli tarım modeliyle gerçekleştiriliyor.

Bu modelde üreticiler belirlenen kota ve sözleşme koşulları çerçevesinde pancar yetiştiriyor, fabrikalar da sözleşmeye uygun ürünün alımını gerçekleştiriyor. Böylece üretici açısından ürünün pazarlanmasına yönelik bir güvence sağlanıyor.

Ancak alım güvencesinin bulunması, üretimin her koşulda kârlı olduğu anlamına gelmiyor. Üreticinin geliri, teslim ettiği pancar miktarı ve polar oranı yanında üretim giderlerine de bağlı bulunuyor.

Şeker fabrikaları açısından ise pancar alım fiyatı, şeker üretim maliyetinin önemli unsurlarından biri. Enerji, işçilik, bakım, finansman ve nakliye giderleriyle birlikte değerlendirildiğinde, alım fiyatının hem çiftçinin üretimini sürdürebilmesine hem de fabrikaların ekonomik yapısına etkisi bulunuyor.

Bu nedenle pancar fiyatlandırmasında yalnızca açıklanan ton bedelinin değil, üreticinin net kazancının, fabrikaların maliyetlerinin ve sözleşmeli üretim koşullarının birlikte değerlendirilmesi gerekiyor.

Yeni fiyatın çiftçiye gerçek karşılığı hasat sonunda belli olacak

TÜRKŞEKER’in 2026-2027 üretim yılı için açıkladığı 3 bin 720 TL’lik alım fiyatı, geçen yılın güncellenmiş fiyatına göre yüzde 20 artış anlamına geliyor. Böylece yeni dönem için önemli bir referans fiyat belirlenmiş oldu.

Bununla birlikte Konya’daki üretici temsilcisinin dile getirdiği 5 bin TL beklentisi ile açıklanan fiyat arasında önemli fark bulunuyor. Genel tarımsal girdi fiyatlarının yıllık yüzde 27,62 artması da üretim maliyetlerinin fiyat artışından daha hızlı yükseldiğini gösteriyor.

Öte yandan şeker pancarında polar oranının yükselmesi halinde uygulanabilecek kalite farkları, çiftçinin fiilen elde edeceği birim geliri artırabilecek unsurlar arasında yer alıyor.

Sonuç olarak açıklanan 3 bin 720 TL, pancar üreticileri için yeni dönemin temel fiyat göstergesi olurken, gerçek kazancı pancarın polar oranı, verim, kota koşulları ve üretim maliyetleri belirleyecek. Başta Konya olmak üzere pancar üretiminin yoğun olduğu bölgelerde yeni fiyatın ekonomik karşılığı, hasat ve teslim döneminde daha net ortaya çıkacak.

Devlet destekli tarım sigortalarının kapsamı genişletiliyor

Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı, 2027 yılında uygulanacak Tarım Sigortaları Havuzu (TARSİM) yeniliklerini açıkladı.

Yeni düzenlemelerle birlikte hem bitkisel üretimde hem de hayvancılıkta sigorta kapsamı genişletilecek. Amaç, iklim krizi ve doğal afetlerin tarımsal üretim üzerindeki etkilerini azaltmak ve üreticinin risklerini daha fazla güvence altına almak.

Don teminatında ürün sayısı 25’e çıkıyor

Daha önce kayısı, elma, armut, ayva, şeftali, nektarin, erik, kiraz ve vişne için uygulanan don teminatına 16 yeni ürün eklenecek.

Kapsama eklenecek ürünler şöyle:

  • Ceviz
  • Badem
  • Trabzon hurması
  • Dut
  • Nar
  • İncir
  • Kivi
  • Hünnap
  • Yenidünya
  • Muşmula
  • Kızılcık
  • Kuşburnu
  • Alıç
  • Keçiboynuzu
  • Muz
  • Kestane

Böylece 2027’den itibaren teminat dönemi öncesi yaşanan don olaylarına karşı koruma altındaki ürün sayısı 9’dan 25’e yükselecek.

Temel Sigorta Paketi’nde de benzer şekilde 16 yeni ürün sisteme dahil edilerek kapsam 25 ürüne çıkarılacak.

Gelir Koruma Sigortası’na tritikale eklendi

Gelir Koruma Sigortası kapsamında mevcut buğday, arpa ve çavdara ek olarak tritikale de teminat altına alınacak.

Üreticilerin talepleri doğrultusunda pelemir de TARSİM kapsamına dahil edilirken, enginarda çok yıllık yetiştiricilik için dolu paketi teminat başlangıç esasları yeniden düzenlenecek.

Parsel bazlı sigorta 3 ile çıkıyor

Kuraklık başta olmak üzere verim kayıplarını parsel bazında güvence altına alan Parsel Bazlı Verim Sigortası, Tekirdağ’ın ardından Şanlıurfa ve Kayseri’de de uygulanmaya başlanacak.

Pilot uygulamanın daha sonra Türkiye geneline yayılması planlanıyor.

Yeni riskler de teminat kapsamına alındı

Şeker pancarı tohumluk üretiminde yaban domuzlarının erkek bitkileri yemesi nedeniyle oluşan verim kayıpları ile baraj kapaklarının açılması sonucu meydana gelen sel ve su baskını zararları da teminat kapsamına alınacak.

Büyükbaş hayvan hayat sigortalarında da üretici lehine yeni düzenlemeler yapılacak.

Kısırlık nedeniyle oluşan mecburi kesim hasarlarında poliçe döneminde buzağılamış olma şartı, poliçe başlangıcından 120 gün öncesine çekilecek.

Geniş kapsamlı tarifede yetiştiriciler isterse buzağılarını birinci günden itibaren sigortalayabilecek.

Arıcılıkta kovan bedeli arttı

Arıcılık sigortasında kar yağışından kaynaklanan heyelan hasarları teminat kapsamına alınacak.

Kovan bedeli ise 5 bin 500 liradan 6 bin 500 liraya yükseltilecek.

Seracılara prim indirimi

Sera sigortalarında örtü onarım masrafı 6 bin 500 liradan 8 bin 500 liraya çıkarılacak.

Modernize edilen seralarda poliçe primi üzerinden yüzde 5 indirim uygulanacak. Risk inceleme çalışmalarındaki ölçüm toleransı da yüzde 15’ten yüzde 20’ye yükseltilecek.

Şehit yakınları ve gazilere uygulanan indirim imkanı, yeni düzenlemeyle gazi yakınlarını da kapsayacak.

Bakan Yumaklı, TARSİM’in her yıl yeni risk ve ürünlerle genişletildiğini belirterek, 2027 düzenlemeleriyle tarım sigortalarında koruma şemsiyesinin daha da büyütüldüğünü ifade etti.