Seydişehir’de “İlk Kale Aile” konferansı düzenlendi

Konya’nın Seydişehir ilçesinde aile kurumunun güçlendirilmesi ve aile içi iletişimin önemine dikkat çekilmesi amacıyla “İlk Kale Aile” konferansı gerçekleştirildi.

Şaban Cengiz Kültür Merkezi’nde düzenlenen konferansa konuşmacı olarak katılan Prof. Dr. Oğuzhan Aydın, aile hayatının temel unsurları üzerine değerlendirmelerde bulundu.

Aile içi iletişim ve karşılıklı anlayış ele alındı

Konferansta aile bireyleri arasındaki sağlıklı iletişimin önemine değinen Prof. Dr. Oğuzhan Aydın, karşılıklı anlayış, sorumluluk bilinci ve manevi rehberlik konularını ele aldı.

Aile kurumunun toplumsal yaşamdaki yerine odaklanan programda, aile içindeki ilişkilerin güçlendirilmesine yönelik değerlendirmeler paylaşıldı.

İlçe protokolü konferansa katıldı

Şaban Cengiz Kültür Merkezi’ndeki programa Seydişehir Belediye Başkan Yardımcısı Serkan Sağlam, Seydişehir İlçe Müftüsü Mustafa Kızmaz, kurum müdürleri ve davetliler katıldı.

“İlk Kale Aile” konferansı, aile içi iletişim ve dayanışma konularında farkındalık oluşturulmasına yönelik değerlendirmelerle tamamlandı.

Yıldırım ve Akyel ailelerinin mutlu günü

Konya’nın tanınmış ailelerinden TÜRSAB Konya Bölge Temsil Kurulu Yönetim Kurulu Üyesi ve Balamirfly Turizm ve Seyahat Acentesi sahibi Hasan Fehmi Yıldırım ile Fadimana Yıldırım’ın oğulları Cengizhan, Durmuş Akyel ve Tuğba Akyel’in kızları Gaye ile dünya evine girdi.

Diltaş Düğün ve Kongre Merkezi’nde gerçekleştirilen düğüne yoğun katılım oldu.

Düğüne iki ailenin yakınları ve sevenlerinin yanı sıra TÜRSAB Konya Bölge Temsil Kurulu üyeleri, Konya ve Karaman’daki turizm ve seyahat acentelerinin sahip ve yöneticileri, turizmciler ile iş dünyasının temsilcileri katıldı.

Davetlilere geleneksel Konya etli pilavı ikram edilirken, Hasan Fehmi Yıldırım da bu özel günlerinde kendilerini yalnız bırakmayan misafirlere teşekkür etti.

Gaye ve Cengizhan çifti, aileleri ve davetlilerle birlikte mutluluklarını paylaşırken, düğün töreni hatıra fotoğraflarının çekilmesiyle sona erdi.

Tatil dinlenme olmaktan çıkıp toplumsal baskıya dönüşüyor

Yaz aylarıyla birlikte tatil planları gündemin ilk sıralarına yerleşirken, dinlenme ihtiyacı giderek ekonomik imkânların, sosyal karşılaştırmanın, çocukların beklentilerinin ve dijital görünürlüğün etkilediği toplumsal bir meseleye dönüşüyor.

Tatil artık yalnızca dinlenmek değil, aynı zamanda toplum içinde “geri kalmadığını göstermek” anlamına da gelebiliyor. Özellikle sosyal medyanın oluşturduğu “tatil vitrini”, dar ve orta gelirli aileler üzerindeki ekonomik ve psikolojik baskıyı artırabiliyor.

“Yaz tatili sendromu” olarak ifade edilen durumun özellikle çocuklu ailelerde daha belirgin yaşandığına dikkat çekilirken, tatilin niteliğinin gidilen yerden çok aile bireylerinin birlikte geçirdiği zamanla ilişkili olduğu belirtiliyor.

Tatil artık sadece dinlenmek anlamına gelmiyor

Okulların kapanması, yıllık izin dönemlerinin başlaması ve şehir hayatının yoğun temposu yaz aylarında ailelerin dinlenme beklentisini artırıyor.

Ancak günümüzde tatil yalnızca dinlenme, ailece vakit geçirme veya gündelik hayatın temposundan uzaklaşma anlamına gelmiyor. Ekonomik imkânlar, sosyal çevre, çocukların beklentileri, dijital görünürlük ve tüketim kültürü tatili çok boyutlu bir toplumsal meseleye dönüştürüyor.

“Yaz tatili sendromu” olarak tanımlanabilecek bu durum yalnızca bireysel bir kaygı değil, aynı zamanda sosyolojik bir olgu olarak değerlendiriliyor. Tatil, modern toplumda giderek kişinin sosyal çevrede nasıl göründüğüyle de ilişkilendirilen sembolik bir alan haline geliyor.

İnsanların kimi zaman gerçekten dinlenmekten çok başkalarının gözünde eksik görünmemek amacıyla tatil planı yapması, tatilin doğal anlamının geri plana düşmesine yol açabiliyor.

Sosyal karşılaştırma tatil beklentisini büyütüyor

Tatil, tüketim kültürünün önemli parçalarından biri haline gelirken otel tercihleri, gidilen şehirler, yurt dışı seyahatleri ve sosyal medyada paylaşılan fotoğraflar da zaman zaman statü göstergesi olarak algılanabiliyor.

Bu durum sosyolojik açıdan “gösterişçi tüketim” ve “sosyal karşılaştırma” kavramlarıyla açıklanıyor. İnsanlar yalnızca kendi ihtiyaçlarına göre değil, başkalarının yaptığı tatillere bakarak da beklentilerini şekillendirebiliyor.

Sosyal medya ‘tatil vitrinine’ dönüşüyor

Yaz aylarında sosyal medya platformları adeta bir “tatil vitrini” haline geliyor. Paylaşılan görüntüler ise çoğunlukla hayatın seçilmiş ve en dikkat çekici anlarını yansıtıyor.

Deniz kenarında çekilen fotoğraflar, lüks oteller, yurt dışı gezileri ve kusursuz aile tatili görüntüleri özellikle dar ve orta gelirli ailelerde eksiklik duygusuna neden olabiliyor.

Kişinin kendi yaşamını başkalarının seçilmiş ve parlatılmış görüntüleriyle kıyaslaması sonucunda tatil, rahatlama fırsatı yerine kaygı kaynağına dönüşebiliyor.

Çocukların beklentileri aile içi gerilimi artırabiliyor

“Yaz tatili sendromu” çocuklu ailelerde daha belirgin hissedilebiliyor. Çocuklar arkadaş çevresi ve dijital ortamlar aracılığıyla farklı tatil deneyimlerine tanık olurken benzer deneyimleri kendi ailelerinden de bekleyebiliyor.

Bir çocuğun arkadaşının denize, kampa veya yurt dışına gittiğini görmesi kendi tatil beklentisini artırabiliyor. Anne ve babalar ise bir yandan çocuklarının eksiklik duygusu yaşamasını istemezken diğer yandan aile bütçesinin sınırlarıyla karşı karşıya kalıyor.

Bu ikilem, yaz aylarında yaşanan görünmeyen aile içi gerilimlerden biri haline gelebiliyor.

Tatil ekonomik bir sınava dönüşebiliyor

Artan tatil maliyetleri birçok aile için ciddi bir ekonomik yük oluşturuyor. Ulaşım, konaklama, yeme içme, plaj ve tesis ücretleri ile çocuklara yönelik etkinliklerin maliyeti, kısa süreli bir dinlenmeyi önemli bir bütçe planlamasına dönüştürüyor.

Bazı aileler çocuklarını mutlu etmek veya sosyal çevreden geri kalmamak adına kredi kartı borçlarına, taksitli tatil paketlerine ya da ihtiyaç kredilerine yönelebiliyor.

Böylece dinlenmek için çıkılan tatil, dönüşte yeni bir borç ve stres kaynağı haline gelebiliyor.

Yaz tatili aynı zamanda sosyal politika meselesi

Yaz tatilinin yalnızca bireysel bütçe veya aile tercihi olarak değerlendirilmemesi gerektiği belirtilirken, konunun çocuk refahı, kent planlaması, yerel yönetim hizmetleri, çalışma hayatı ve sosyal devlet anlayışıyla da doğrudan ilişkili olduğuna dikkat çekiliyor.

Her aile pahalı bir otele veya uzak bir tatil beldesine gidemese de her çocuğun güvenli, anlamlı ve geliştirici bir yaz ortamına erişebilmesi önem taşıyor.

Parklar, kütüphaneler, spor alanları, gençlik merkezleri, kültür-sanat etkinlikleri, belediyelerin yaz okulları ve uygun maliyetli kamplar bu noktada önemli alternatifler oluşturuyor.

Yaz kampları ve yaz okulları erişilebilir olmalı

Yaz kampları ve yaz okulları çocukların sosyalleşmesi, özgüven kazanması ve yeni beceriler edinmesi açısından önemli imkânlar sunuyor.

Ancak bu hizmetlerin yalnızca yüksek gelirli ailelerin çocuklarının ulaşabileceği seçeneklere dönüşmesi sosyal eşitsizlikleri daha da artırabiliyor.

Bu nedenle belediyeler, okullar, üniversiteler, sivil toplum kuruluşları ve ilgili kamu kurumlarının uygun maliyetli, güvenli ve nitelikli yaz programları geliştirmesi önem taşıyor.

Tatil anlayışı yeniden sorgulanmalı

Tatilin yalnızca uzak bir yere gitmek, pahalı bir otelde kalmak veya sosyal medyada paylaşılacak fotoğraflar üretmek üzerinden değerlendirilmesi, dinlenme ihtiyacını da tüketim yarışının bir parçası haline getirebiliyor.

Ailelerin çocuklarına tatilin yalnızca otel, deniz veya yurt dışı seyahati anlamına gelmediğini göstermesi gerekiyor. Birlikte geçirilen zaman, kısa geziler, doğayla temas, akraba ziyaretleri, kitap okuma, spor ve kültür-sanat etkinlikleri de anlamlı bir tatilin parçaları arasında yer alıyor.

Çocuklara yalnızca nereye gidildiğini değil, birlikte nasıl zaman geçirildiğini göstermek önem taşıyor. En anlamlı tatil her zaman lüks otellerde, uzak ülkelerde veya sosyal medyada en fazla beğeni alan karelerde başlamıyor. Bazen en güzel tatil, ailenin birbirine zaman ayırdığı, çocukların kendini değerli hissettiği ve insanların gerçekten nefes alabildiği yerde başlıyor.

DOSD Meram ailesi piknikte buluştu

Meram Belediyesi öncülüğünde çalışmalarını sürdüren Down Sendromlu Bireyler Yaşam Destek Merkezi (DOSD Meram), öğrencileri ve aileleri için geleneksel piknik programı düzenledi.

Dutlu Millet Bahçesi’nde gerçekleştirilen etkinlikte çocuklar, aileler, eğitimciler, kurum temsilcileri, gönüllüler ve hayırseverler bir araya geldi.

Çocuklar doyasıya eğlendi

Gün boyunca renkli görüntülere sahne olan etkinlikte DOSD Meram öğrencileri için çeşitli aktiviteler düzenlendi.

Yüz boyama, şişme oyun parkurları, ahşap oyunları, spor aktiviteleri, yarışmalar, dans ve palyaço gösterileri çocuklara keyifli anlar yaşattı.

Öğrenciler bir yandan arkadaşlarıyla oyun oynarken bir yandan da aileleri ve etkinliğe katılan davetlilerle hatıra fotoğrafları çektirdi.

Vali Akın ve Başkan Kavuş öğrencilerle buluştu

Konya Valisi İbrahim Akın ile Meram Belediye Başkanı Mustafa Kavuş’un etkinlik alanına gelişi sırasında öğrenciler büyük sevinç yaşadı.

Öğrencilerle yakından ilgilenen Akın ve Kavuş, çocukların oyunlarına eşlik ederek birlikte fotoğraf çektirdi.

DOSD Meram öğrencilerinin hazırladığı ebru çalışmaları da protokol üyeleri ve davetlilere hediye edildi.

“Üç yılda koca bir ağaç olduk”

DOSD Meram Dernek Başkanı Mehmet Munlafalıoğlu, merkezin üç yıl içerisinde güçlü bir aile yapısına kavuştuğunu belirtti.

Munlafalıoğlu, ailelerin, kamu kurumlarının, belediyelerin, üniversitelerin ve hayırseverlerin desteğinin önemine dikkat çekerek, “Biz burada bir fidan diktik, üç yılda koca bir ağaç oldu” dedi.

Kavuş: Her çocuğumuz bizim için özel

Meram Belediye Başkanı Mustafa Kavuş, DOSD Meram öğrencilerinin sevgisi ve samimiyetinin kendileri için çok kıymetli olduğunu söyledi.

DOSD Meram’ın üç yılda önemli bir gelişim gösterdiğini belirten Kavuş, ailelerin duyduğu güvenin bu süreçte büyük payı olduğunu ifade etti.

Merkez bünyesinde eğitim çalışmalarının yanı sıra spor, istihdam ve ailelere yönelik projelerin de geliştirildiğini kaydeden Kavuş, DOSD Meram’ın her geçen gün büyümeye devam ettiğini söyledi.

Vali Akın: Bu iş gönül işi

Konya Valisi İbrahim Akın da DOSD Meram’ın yalnızca eğitim ve rehabilitasyon hizmeti sunan bir merkez olmadığını, çocuklar, aileler ve toplum arasında güçlü gönül bağları kurduğunu ifade etti.

Akın, “Bu iş gönül işi” diyerek merkezin çalışmalarında emeği bulunan belediyelere, eğitimcilere, iş insanlarına, sanayicilere ve kurumlara teşekkür etti.

Birlik ve beraberlik günü oldu

Program, öğrenciler ve ailelerin birlikte yemek yemesi ve gün boyu devam eden etkinliklerle sürdü.

Pikniğe Konya Valisi İbrahim Akın, Meram Kaymakamı Doktor Bayram Yılmaz, Meram Belediye Başkanı Mustafa Kavuş, DOSD Meram Dernek Başkanı Mehmet Munlafalıoğlu, Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanı Profesör Doktor Şükrü Nail Güner, Müstakil Sanayici ve İşadamları Derneği (MÜSİAD) Konya Şube Başkanı Osman Ulular, Konya Müteahhitler Birliği (KOMÜT) Başkanı Adem Bulut, Meram İlçe Milli Eğitim Müdürü Erkan Yakışır ve hayırseverler katıldı.

Etkinliğin sonunda DOSD Meram öğrencileri, kendi hazırladıkları ebru eserlerini protokol üyeleri ve hayırsever iş insanlarına hediye etti.

Konya Büyükşehir’in Baba-Oğul Kampı ağustosta da devam edecek

Konya Büyükşehir Belediyesi tarafından geleneksel olarak düzenlenen Baba-Oğul Kampı, ağustos ayında da baba ve oğulları doğayla buluşturacak.

Spor Konya Kamp Alanı’nda, Çumra Apa Barajı çevresinde gerçekleştirilecek organizasyonda katılımcılar doğayla iç içe vakit geçirirken çeşitli etkinliklere katılma fırsatı bulacak.

İki ayrı yaş grubuna kamp

Organizasyon iki ayrı dönem halinde gerçekleştirilecek. 7-9 yaş grubundaki çocuklar için kamp 14-15 Ağustos, 10-12 yaş grubundaki çocuklar için ise 15-16 Ağustos tarihlerinde yapılacak.

Çocuklar kampta babalarıyla birlikte zaman geçirerek hem doğayla buluşacak hem de ortak etkinliklere katılacak.

Atölyeler ve takım oyunları düzenlenecek

Kamp programında eğitici atölyeler, sportif etkinlikler, takım oyunları ve çeşitli sosyal aktiviteler yer alacak.

Etkinliklerle çocukların kişisel ve sosyal gelişimlerine katkı sağlanması, aynı zamanda baba-oğul arasındaki iletişim ve aile bağlarının güçlendirilmesi hedefleniyor.

Kayıtlar 10 Ağustos’ta başlayacak

Kontenjanın sınırlı olduğu Baba-Oğul Kampı’na katılmak isteyen vatandaşlar, 10 Ağustos Pazartesi günü saat 10.00’dan itibaren spor.konya.com.tr adresi üzerinden kayıt yaptırabilecek.

Etkinlik hakkında ayrıntılı bilgi almak isteyen vatandaşlar ise 444 55 42 numaralı telefonun 3824-25 dahili hatları üzerinden yetkililere ulaşabilecek.

Baba olmak yalnızca evlat sahibi olmak değil, bir ömür emanet taşımaktır

Baba nedir?

Baba, bir çocuğun dünyaya gözlerini açtığında karşılaştığı ilk güven kapılarından biridir. Bazen evin yükünü omuzlayan sessiz kahraman, bazen evladının geleceği için kendi isteklerinden vazgeçen fedakâr bir yol arkadaşıdır. Baba; yalnızca geçim sağlayan kişi değil, aynı zamanda yön veren, koruyan, terbiye eden, doğruyu gösteren ve evladının karakter inşasında derin izler bırakan kişidir.

Babalık, biyolojik bir bağdan çok daha fazlasıdır. Bir çocuğun zihninde baba; güven, disiplin, merhamet, emek, sabır ve sığınak anlamına gelir. Baba, evladının sadece bugünüyle değil yarınıyla da ilgilenir. Onun iyi bir insan olması, ahlaklı yetişmesi, sorumluluk sahibi olması ve hayata güçlü tutunması için çaba gösterir.

Bir baba çoğu zaman sevgisini yüksek sesle ifade etmeyebilir. Ancak erken kalkışında, geç dönüşünde, alın terinde, kaygısında, nasihatinde ve evladının başarısıyla duyduğu sessiz gururda o sevgi açıkça görülür.

Babalığın sorumluluğu büyüktür

Babalık, evlada yalnızca maddi imkân sunmakla sınırlı değildir. Bir babanın en temel sorumluluklarından biri çocuğuna iyi bir karakter, sağlam bir ahlak ve doğru bir hayat çizgisi kazandırmaktır. Çocuk, çoğu zaman nasihatten önce davranışı görür. Bu nedenle baba, evladına sözleriyle olduğu kadar yaşayışıyla da örnek olur.

Baba; adaletli olmayı, emeğin değerini, dürüstlüğü, sabrı, merhameti ve sorumluluk bilincini evladına aktaran kişidir. Evladına sevgiyi de sınırı da öğretir. Onu hayata hazırlar, zorluklar karşısında ayakta durmayı gösterir, hata yaptığında yolunu bulmasına yardımcı olur.

Bir babanın sorumluluğu yalnızca çocuk küçükken başlamaz ve büyüyünce bitmez. Baba, evladı kaç yaşında olursa olsun onun hayatında iz bırakan bir rehberdir. Bazen bir söz, bazen bir bakış, bazen de yıllar önce verilen bir öğüt evladın hayatı boyunca yolunu aydınlatır.

Babalar Günü ne anlama geliyor?

Babalar Günü, babaların aile içindeki yerini ve fedakârlıklarını hatırlamak için önemli bir gündür. Bu gün, hediyelerle sınırlı görülmemelidir. Asıl anlamı; babanın emeğini fark etmek, hayattaysa gönlünü almak, yanında olmak, duasını istemek, vefat etmişse rahmetle anmak ve onun bıraktığı değerleri yaşatmaktır.

Babalar Günü, aynı zamanda aile bağlarının yeniden güçlendirilmesi için de bir vesiledir. Günlük hayatın koşuşturması içinde çoğu zaman babaların sessiz fedakârlıkları fark edilmez. Oysa bir babanın gecesi gündüzü, alın teri, kaygısı ve duası evladının geleceğine adanmıştır.

Bu özel gün, “Baba kıymeti bilinmeli” mesajını yeniden hatırlatır. Çünkü bazı kıymetler, varlığıyla çok görünmez; yokluğuyla derinden hissedilir.

Babasız olmak: Bir yanın eksik kalması

Babasız olmak, hayatın en ağır eksikliklerinden biridir. Baba yokluğu, yalnızca evde bir kişinin eksilmesi değil; çoğu zaman güven duygusunun, dayanılacak bir omzun, nasihat kapısının ve ailedeki güçlü bir dayanağın eksilmesidir.

Babasını küçük yaşta kaybeden bir çocuk, çoğu zaman hayata yaşıtlarından daha erken tutunmak zorunda kalır. Bazı cümleleri duyamadan, bazı nasihatleri alamadan, bazı anılara sahip olamadan büyür. Mezuniyetinde, düğününde, ilk başarısında, ilk zor gününde yanında olmasını istediği kişi eksiktir.

Babasızlık yalnızca çocuklukta değil, yetişkinlikte de hissedilir. İnsan kaç yaşına gelirse gelsin, bazı günlerde babasının sesini duymak, fikrini almak, duasını almak ister. Bu nedenle babası hayatta olanlar için en büyük görevlerden biri, onun kıymetini zamanında bilmektir.

Baba kıymeti zamanında bilinmeli

Babanın kıymeti, çoğu zaman onun yokluğunda daha derinden anlaşılır. Hayattayken sıradan görülen bir telefon konuşması, bir nasihat, bir sofra başı sohbeti ya da “Kendine dikkat et” cümlesi, yokluğunda büyük bir hasrete dönüşür.

Bu yüzden baba hayattayken gönlü alınmalı, duası istenmeli, kapısı çalınmalı, eli öpülmeli ve yalnız bırakılmamalıdır. Babalar bazen duygularını açıkça göstermekte zorlanabilir; fakat evlatlarının ilgisi, saygısı ve sevgisi onlar için en büyük hediyedir.

Baba kıymeti bilmek; yalnızca özel günlerde hatırlamak değil, her zaman saygı göstermek, ihtiyaç duyduğunda yanında olmak, kırıcı sözlerden kaçınmak ve onun emeklerine vefa göstermektir.

Bizim kültürümüzde anne ve babanın yeri

Türk-İslam kültüründe anne ve baba, ailenin temel direkleri olarak görülür. Anne rahmeti, şefkati ve fedakârlığı temsil ederken; baba koruyuculuğu, emeği, rehberliği ve aile sorumluluğunu temsil eder. Ancak bu iki değer birbirinden ayrı değil, birbirini tamamlayan iki büyük emanettir.

Bizim kültürümüzde anne ve babaya saygı, yalnızca ahlaki bir tavsiye değil; aynı zamanda dini bir sorumluluktur. Büyüklerin duasını almak, anne-babanın gönlünü hoş tutmak, onlara hizmet etmek, yaşlandıklarında sabırla yanlarında olmak ve onları incitmemek en önemli erdemler arasında kabul edilir.

Atalarımızın “Ana-baba duası almak” sözünü bu kadar önemsemesi tesadüf değildir. Çünkü anne ve babanın rızası, aile huzurunun ve manevi bereketin en güçlü kaynaklarından biri olarak görülmüştür.

Kur’an-ı Kerim’de anne ve baba hakkı

İslam’da anne ve babaya iyilik, Allah’a kulluktan hemen sonra zikredilen en büyük sorumluluklardan biridir. Kur’an-ı Kerim’de bu konu açık bir şekilde vurgulanır.

İsrâ Suresi 23. ayette şöyle buyrulur:

“Rabbin, yalnız kendisine kulluk etmenizi ve anne babaya iyi davranmanızı kesin olarak emretti. Onlardan biri veya her ikisi senin yanında yaşlanırsa, onlara ‘öf’ bile deme; onları azarlama; ikisine de güzel söz söyle.”

Bu ayet, anne ve babaya karşı saygının sınırını çok açık biçimde ortaya koyar. Sadece kötü davranmak değil, “öf” demek bile yasaklanmıştır. Bu, yaşlanan anne ve babaya karşı sabır, nezaket ve merhametin ne kadar önemli olduğunu gösterir.

Lokmân Suresi 14. ayette ise insanın anne ve babasına karşı sorumluluğu şöyle hatırlatılır:

“Biz insana anne babasına iyi davranmasını tavsiye ettik. Annesi onu güçsüzlük üstüne güçsüzlükle taşıdı. Sütten ayrılması da iki yıl içinde olur. Bana ve anne babana şükret. Dönüş ancak banadır.”

Bu ayette özellikle annenin fedakârlığı vurgulanırken, anne ve babaya şükür Allah’a şükürle birlikte anılmıştır. Bu da anne-baba hakkının ne kadar büyük olduğunu gösterir.

Ahkâf Suresi 15. ayette de insanın anne ve babasına iyilikle yükümlü olduğu bildirilir. Bu ayetler, İslam’ın aile kurumuna verdiği değeri ve anne-baba hakkının ne kadar ağır bir emanet olduğunu açıkça ortaya koyar.

Hadislerde anne, baba ve evlat sorumluluğu

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed’in hadislerinde de anne ve babaya iyilik en faziletli davranışlardan biri olarak bildirilmiştir.

Bir hadis-i şerifte, bir sahâbî Peygamber Efendimize “İnsanlar içinde iyi davranmama en layık olan kimdir?” diye sormuş, Peygamber Efendimiz üç kez “Annen” buyurmuş, dördüncüde ise “Baban” cevabını vermiştir. Bu hadis, annenin hakkının büyüklüğünü ortaya koyarken, babanın da aile içindeki yüksek makamını açıkça göstermektedir.

Bir başka hadis-i şerifte ise şöyle buyrulmuştur:

“Baban, cennetin orta kapısıdır.”

Bu hadis, babaya hürmetin ve babanın rızasını kazanmanın manevi değerine işaret eder. Baba, evlat için yalnızca dünyadaki bir dayanak değil, aynı zamanda ahiret hayatı açısından da büyük bir sorumluluk vesilesidir.

Yine Peygamber Efendimiz, kişinin ailesinden sorumlu olduğunu bildirerek babalık vazifesinin önemini ortaya koymuştur. “Hepiniz çobansınız ve hepiniz güttüğünüzden sorumlusunuz” hadisinde aile reisi olan kişinin ailesinden sorumlu olduğu ifade edilir. Bu sorumluluk, yalnızca maddi geçim değil; ahlak, eğitim, merhamet, adalet ve güven ortamını da kapsar.

Baba, evladına miras olarak ahlak bırakır

Bir babanın evladına bırakacağı en değerli miras yalnızca mal, mülk ya da servet değildir. Asıl kalıcı miras; güzel ahlak, dürüstlük, çalışkanlık, merhamet, adalet ve vefadır. Para tükenebilir, mal el değiştirebilir; ancak babadan kalan sağlam karakter ve güzel terbiye ömür boyu yaşar.

Evlat, babasının emeğini yıllar sonra daha iyi anlar. Çocukken sert görünen bazı uyarıların aslında koruma duygusundan geldiğini, bazı nasihatlerin hayat tecrübesiyle söylendiğini zamanla fark eder. Bu nedenle babaların sözleri, evlatların hayatında çoğu zaman geç anlaşılan ama derin iz bırakan öğütlerdir.

Babaya vefa, sadece sözle değil davranışla gösterilir

Babaya vefa göstermek; onu sadece Babalar Günü’nde aramakla sınırlı değildir. Hayattayken yanında olmak, hastalandığında ilgilenmek, ihtiyaç duyduğunda destek vermek, yalnız bırakmamak ve gönlünü hoş tutmak en büyük vefa göstergesidir.

Vefat etmiş babalar için ise dua etmek, hayırla anmak, varsa emanetlerine sahip çıkmak, dostlarıyla bağı koparmamak ve onun güzel hatırasını yaşatmak evlatlık sorumluluğunun bir parçasıdır.

Bizim kültürümüzde “baba ocağı” ifadesi de bu anlamı taşır. Baba ocağı; yalnızca bir ev değil, hatıraların, emeğin, alın terinin ve aile bağlarının merkezidir. O ocağın tüttüğünü görmek, ailenin kökleriyle bağını sürdürmesi anlamına gelir.

Babalar unutulmamalı, kıymetleri ertelenmemeli

Modern hayatın hızı, aile ilişkilerini zaman zaman zayıflatabiliyor. Ancak anne ve baba hakkı ertelenebilecek bir sorumluluk değildir. Bugün aranmayan bir baba, yarın hasretle aranabilir. Bugün alınmayan bir dua, yarın büyük bir eksiklik olarak hissedilebilir.

Bu nedenle Babalar Günü, yalnızca takvimde işaretlenmiş bir gün değil; evlatlara önemli bir hatırlatmadır. Babası hayatta olanlar için bu gün, gönül alma ve vefa gösterme fırsatıdır. Babasını kaybedenler için ise dua, rahmet ve güzel hatıralarla anma günüdür.

Sonuç: Baba, evladın hayatında kök salan bir çınardır

Baba; bazen gölgesinde dinlenilen bir çınar, bazen fırtınada sığınılan bir liman, bazen de sessizce yol gösteren bir rehberdir. Babalık, sevgiyle birlikte sorumluluğu, fedakârlığı ve sabrı da içinde barındırır.

Babalar Günü vesilesiyle unutulmaması gereken en önemli gerçek şudur: Baba kıymeti zamanında bilinmelidir. Hayattaki babaların gönlü alınmalı, duası istenmeli, emekleri görülmeli; ebediyete göç eden babalar ise rahmetle, minnetle ve dualarla anılmalıdır.

Çünkü baba, evladın hayatında yalnızca bir isim değil; kök, emek, dua, güven ve vefa demektir.

Mehir Aile Platformu Ordu İl Temsilciliği Kuruldu

Mehir Aile Platformu Ordu İl Temsilciliği, Bahar Alagöz başkanlığında kurularak faaliyetlerine başladı. Platformun Ordu’daki çalışmalarıyla aile odaklı sosyal, kültürel ve eğitim projelerinin hayata geçirilmesi hedefleniyor.

Aile kurumunun korunması, güçlendirilmesi ve toplumsal değerlerin gelecek nesillere aktarılması amacıyla Türkiye genelinde faaliyet yürüten Mehir Aile Platformu, teşkilatlanma çalışmalarını sürdürüyor. Bu kapsamda Ordu İl Temsilciliği kurularak yeni dönem resmen başlatıldı.

Mehir Aile Platformu Ordu İl Temsilciliği görevine Bahar Alagöz getirilirken, il yönetim kurulu üyeleri de belirlendi. Temsilciliğin, aileyi merkeze alan sosyal, kültürel ve eğitim odaklı çalışmalarla Ordu’da çeşitli projeler yürütmesi planlanıyor.

Konuya ilişkin açıklamada bulunan Mehir Aile Platformu Yönetim Kurulu Başkanı Münteha Hilal Pekkendir, “Ordu İl Temsilcimiz Bahar Alagöz Hanımefendiye ve değerli yönetim kurulu üyelerimize yeni görevlerinde başarılar dilerim. Hayırlı olsun.” ifadelerini kullandı.

Pekkendir, Mehir Aile Platformu’nun Türkiye’nin farklı illerinde aile kurumunu korumaya ve güçlendirmeye yönelik çalışmalar yürüttüğünü belirterek, Ordu İl Temsilciliği’nin de aynı anlayışla önemli hizmetlere imza atacağına inandığını kaydetti.

  • Bahar Alagöz — İl Temsilcisi
  • Gülşen Tapanoğlu — İl Temsilcisi Yardımcısı
  • Bilgen Borulu — Yönetim Kurulu Üyesi
  • Yadigar Bayram — Yönetim Kurulu Üyesi
  • Beria Nur Ertuğrul — Yönetim Kurulu Üyesi
  • Lalehan Pamuk — Yönetim Kurulu Üyesi
  • Hülya Dinçsoy — Yönetim Kurulu Üyesi

Platform yetkilileri, Ordu’da gerçekleştirilecek çalışmalarla aile içi iletişimin güçlendirilmesi, evlilik öncesi eğitimlerin desteklenmesi, kadın ve çocuklara yönelik sosyal projelerin geliştirilmesi ve toplumsal dayanışmanın artırılmasının amaçlandığını bildirdi.

Mehir Aile Platformu Ordu İl Temsilciliği’nin kurulmasıyla, aile odaklı sivil toplum çalışmalarının Karadeniz Bölgesi’nde daha da güçlenmesi bekleniyor.

Reklamda kurgu ile toplumsal gerçeklik arasındaki ince çizgi

İstanbul Medeniyet Üniversitesi Sosyoloji Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Mahmut Hakkı Akın, reklamcılığın tarihsel gelişimini, dijitalleşmeyle geçirdiği dönüşümü ve kültürel değerlerle ilişkisini değerlendirdi:

Reklamcılığın tarihi antik medeniyetlerdeki duvar ilanlarına, sokaklarda ve pazarlarda tellallara kadar götürülse de matbaanın icadı reklamcılık tarihi için bir dönüm noktası olarak kabul edilmiştir. Bugün bilindiği anlamda reklamcılık daha çok sanayi üretimi ve kitleselleşme dolayısıyla gelişmiştir. Reklamcılığın temel mantığı üretilen bir ürünün pazarlanması üzerine kuruludur. Bu nedenle de pazarlama ve satış odaklı bir iş olmasının yanında bir iletişim süreci olma özelliği de taşır ve iletişimin temelini teşkil eden kaynak, mesaj, kanal, alıcı ve geri bildirim gibi unsurlara bağlı olarak gerçekleştirilir. Bu iletişimin esas amacı, satılan ürün her ne ise onu satın alma yönünde bir davranışın gerçekleşmesini sağlamaktır.

Reklamcılık, kapitalist ekonomik sistemin vazgeçilmez iletişim mekanizmalarından biridir. Öyle ki üreticiler sadece ürettikleri ürünün özellikleri üzerinde değil aynı zamanda onun alıcılara nasıl ve hangi yollarla sunulacağı üzerine de mesai harcamak zorunda kalmışlardır. Hatta bazen ürünün nasıl sunulduğu ürünün kendisinden bile daha önemli hale gelmiştir. İlk olarak gazete ve radyo, daha sonra televizyon ve şimdi ise dijitalleşme ile birlikte reklamcılık başka bir boyuta ulaşmıştır. Bugün sosyal medya platformlarında yüksek takipçi sayısına sahip olan birisi, birçok firma için cazip bir reklam aracısı olarak görülmektedir. Truman Show filminde gündelik hayatın içinde en sıradan iletişim anlarında bile reklamlara yapılan vurgular, bugün sosyal medya üzerinden benzer bir anlayışı sürdürmektedir. Hatta eskiden bir futbol takımı formasının sadece ön yüzünde görülen reklamlar, artık ayrı şirketlere ait olarak formanın sırtında numaraların üstünde ve altında, sağ ve sol kollarda ve şortlarda bile yer almaktadır. Reklam, bugün dünyadaki ekonomik sistemin vazgeçilmez bir unsuru olmaya devam etmektedir.

Bayramlar, semboller ve hikayeler

Reklam bir iletişim süreci olduğu için ve her iletişim de sosyal ve kültürel bir gerçeklik bağlamında gerçekleştiği için reklamcılar sosyal ve kültürel unsurları dikkate alırlar. Küresel çapta üretim yapan firmaların, farklı ülkelerde ve farklı dönemlerde kültürel temalara başvurarak ürün satmaya çalıştıkları bilinir. Bu tercih, bir şekilde ürün satılacak insanların kültürel gerçekliği ile bir bağ ve yakınlık kurmak ve onlara ulaşmakla ilgilidir. Bayramlar, kutsal günler, toplum tarafından değer atfedilen semboller ve isimler farklı hikayeleştirmelerle reklamların araçları haline getirilebilir. Kurgular, hikayeler ve araçlar değişse de esas olan hedef değişmez. Önemli olan tüketiciyi uyarmak ve tüketmesini sağlamaktır.

Anneler Günü, Sevgililer Günü gibi modernleşmeyle birçok toplumun hayatına dahil olan ya da edilen özel günler yaklaştığında da bu günler için hazırlanan reklamlar dikkati çekmeye başlar. Türkiye’de öteden beri Anneler Günü’nde beyaz eşya ve mutfak aletleri üreticilerinin reklamlarında bir artış gözlemlenir. Bu temsilin en önemli sebeplerinden biri, toplumun büyük çoğunluğu için annelik ile mutfak arasındaki yakın ilişki olmuştur. En azından toplumun önemli bir kesiminin hafızasında mutfakta bir annenin ciddi bir karşılığı vardır, beyaz eşya ya da mutfak aletleri üreten firmalar için reklam yapan ajanslar da bu sosyal ve kültürel gerçeklik bağlamını dikkate alarak reklam kurguları yapmışlardır.

“Evcil hayvan annesi” reklamı neden kaldırıldı?

Yakın zamanda evcil hayvanının bakımı için elektrikli bir temizlik aleti alan ve reklamın kurgusu gereği kendisini evde beslediği köpeğinin annesi olarak tanıtan bir kadın kurgusuyla hazırlanan reklamın ciddi tepkiyle karşılandığına şahit olduk. Reklamı veren firma, reklamı televizyonlardan ve diğer dijital mecralardan kaldırmıştı. Bu reklamın temsili açısından birkaç husus özellikle dile getirilmişti. Türkiye’de evcil hayvanlarına “oğlum” ve “kızım” şeklinde hitap eden insanlar olsa da annelik ya da babalık gibi kavramların tarihsel, sosyal ve kültürel gerçeklik bağlamı başka bir anlam taşımaktadır. Diğer taraftan Türkiye’de demografik tartışmalar ciddi bir şekilde yoğunlaşmakta ve çocuk sahibi olmak yerine evcil hayvan sahibi olmak yeni ve hatta aile kurumuna karşı bir tavır gibi görülebilmektedir. Elbette böyle bir karşıtlığın her olay için geçerli olmasa da bu olay özelinde anneliğe yüklenen anlam ve bu anlamın temsili noktasında bir iletişim kazası olduğu görülmüştür.

Türkiye’de annelik yanında ailenin temsiliyeti konusunda da bazen sosyal ve kültürel gerçeklik dışına çıkıldığı ve reklamların tepki görerek yayından kaldırıldığı vakalar daha önce de yaşanmıştır. Reklamcılıkta esas amaç öncelikle gerçekliğin olduğu gibi bir temsili değil, reklamı yapılan ürünün dikkat çekilerek satışının sağlanmasıdır. Hedef kitlenin hassasiyetleri ve değerlerinin farkında olmak, reklamcılar açısından son derece önemlidir. Genelde aile sofrasının temsili, büyükanne ve büyükbabaya saygının öncelendiği reklamlar toplumsal gerçekle uyumu dolayısıyla karşılık bulabilmekte ve yeni kurgularla tekrarlanmaktadır.

Bugün, çalışan bir anne tipinin reklamlardaki temsili ya da ev işlerinde eşine yardım eden bir baba tipinin temsili tepki çekmeyecektir. Değişen gerçeklik, kurumlarda ve rollerde de değişime sebep olmaktadır. Ancak temsiliyetin değerlerle ilişkisi son derece önemli ve hassas bir konudur. Ayrıca temsil edilenlerde istisna olanın genellenmesi de başka bir risktir ve iletişim kazalarına sebep olabilir. Dinamik ve değişime açık bir sektörde çalıştıkları için reklamcıların başka ülkelerde nasıl reklamlar yapıldığını takip etmeleri gerekir. Ancak başka bir kültürel gerçeklikteki değer ve anlam bağlamı göz önünde bulundurulmadan hareket edilmesi iletişim kazalarına sebep olacaktır. Kurgulanan reklamın toplumsal gerçeklikle uyumu, değerler açısından hassasiyeti yüksek olan aile ve annelik gibi konularda özellikle önemlidir. Ancak bütünüyle sosyal ve kültürel gerçekliği ve değerleri hassasiyetle yansıttığı düşünülen bir reklamın bu değer alanının yeniden üretilmesine ne kadar katkı sağladığı ise daha derin ve esaslı bir mesele olmaya devam edecektir.

[Prof. Dr. Mahmut Hakkı Akın, İstanbul Medeniyet Üniversitesi Sosyoloji Bölümü Öğretim Üyesidir.]

Bayramlar çocuklara değerleri yaşayarak öğretiyor

Çocukların değerleri en çok gözlem ve deneyim yoluyla öğrendiğini aktaran Klinik Psikolog Emine Akın Aytop, “Aile bireylerinin bayramlaşması, çocukların büyüklerinin elini öpüp bayram harçlığı alması, ailece yapılan kahvaltılar ve akraba ziyaretleri; çocuğun kendisini ailesine ve kültürüne ait hissetmesini destekleyen önemli sosyal yaşantılar arasında yer alır.” dedi. Aile büyükleriyle geçirilen zamanın, paylaşma, saygı ve empati gibi değerlerin gelişmesine katkı sağladığına dikkat çeken Aytop, dijitalleşmenin artmasıyla yüz yüze etkileşimlerin azalmasının bu öğrenme sürecini zayıflatabileceğine vurgu yaptı.

Üsküdar Üniversitesi NPİSTANBUL Hastanesi Klinik Psikolog Emine Akın Aytop, bayramlarda çocuklara kültürel değerlerin, sosyal becerilerin ve aidiyet duygusunun nasıl aktarıldığı hakkında açıklamalarda bulundu.

Bayramlar, değerlerin somutlaştığı sosyal alanlar!

Bayramların, bireyleri ortak değerler etrafında bir araya getirerek toplumsal bağları güçlendiren ve kültürel mirasın nesilden nesile aktarılmasına katkı sağlayan özel zamanlar olduğunu ifade eden Klinik Psikolog Emine Akın Aytop, “Çocuk gelişimi açısından değerlendirildiğinde, çocuklar özellikle erken yaşlarda gözlem ve model alma yoluyla öğrenirler. Bu noktada bayramlar; sevgi, saygı, empati, paylaşma, dayanışma ve yardımlaşma temelli ilişkilerin somut hale geldiği önemli sosyal alanlardır.” dedi.

Bayram öncesinde yapılan hazırlıklara değinen Aytop, “Aile bireylerinin bayramlaşması, çocukların büyüklerinin elini öpüp bayram harçlığı alması, ailece yapılan kahvaltılar ve akraba ziyaretleri; çocuğun kendisini ailesine ve kültürüne ait hissetmesini destekleyen önemli sosyal yaşantılar arasında yer alır.” şeklinde konuştu.

Gelenekler bireylere kimlik ve aidiyet duygusu kazandırıyor! 

Geleneklerin çocukluk döneminde öğrenilmesinin önemli olduğunu aktaran Klinik Psikolog Emine Akın Aytop, “Gelenek, bir toplumda kuşaktan kuşağa aktarılan değerler, alışkanlıklar ve davranış kalıpları bütünüdür. Gelenekler bireylere kimlik ve aidiyet duygusu kazandırır, toplumsal düzenin sürdürülmesine katkı sağlar.” dedi.

Çocukluk döneminin, kimlik gelişiminin ve sosyal öğrenmenin yoğun olduğu dönemlerden biri olduğunu hatırlatan Aytop, “Tekrarlayan aile ritüelleri ve kültürel uygulamalar; çocuğun yaşamı daha düzenli ve öngörülebilir algılamasına katkı sağlar. Bu öngörülebilirlik, çocuğun duygusal güvenlik geliştirmesini destekler. Ayrıca gelenekler; çocukların sevgi, saygı, empati, paylaşma, dayanışma ve iletişim gibi sosyal becerileri gözlem ve deneyim yoluyla içselleştirmesine katkı sağlar. Geleneklerin hiç ya da yetersiz aktarılması durumunda çocukta sosyal kimlik gelişimi ve duygusal güven gibi alanlarda sınırlılıklar görülebileceği dikkate alınmalıdır.” ifadelerini kullandı.

Çocuklar sosyal davranışları gözlem ve ilişkisel etkileşim yoluyla öğreniyor!

Büyüklerle geçirilen zamanın, çocukların sosyal becerilerinin gelişiminde önemli bir rol oynadığına işaret eden Aytop, şöyle devam etti:

“Çocuklar sosyal davranışları gözlem ve ilişkisel etkileşim yoluyla öğrenirler. Bu süreçte ebeveynler ve aile büyükleri güçlü sosyal modeller olarak işlev görür. Çocuğun gelişim düzeyine uygun şekilde ev içi sorumluluklara katılması da önemlidir. Sofra hazırlığına yardım etme ve günlük rutinleri birlikte yürütme gibi deneyimler; sorumluluk bilincinin gelişmesini destekler. Aynı zamanda iş birliği yapma ve aidiyet geliştirme becerilerine katkı sağlar. Büyüklerle kurulan sağlıklı ilişkiler, iletişim becerilerinin gelişimini destekler. Yüz yüze etkileşimler kelime dağarcığını genişletir, kendini ifade etme becerisini güçlendirir ve sosyal iletişim kurallarının öğrenilmesine katkı sağlar.

Kuşaklararası etkileşimler empati ve duygu düzenleme açısından da önem taşır. Farklı yaş gruplarındaki bireylerin yaşam deneyimlerini gözlemlemek, çocuğun bakış açısı geliştirmesine yardımcı olur. Aile büyüklerinden dinlenen yaşam deneyimleri ve gelenekler çocuğun aidiyet duygusunu ve kimlik gelişimini destekler.”

Bayramlar, doğrudan insan temasıyla kurulan etkileşimlerin öne çıktığı kıymetli zaman dilimleri!

Dijitalleşmenin arttığı günümüzde, çocukların etkileşimlerinin giderek daha fazla ekranlar üzerinden gerçekleştiğini dile getiren Klinik Psikolog Emine Akın Aytop, “Bu durum, yüz yüze etkileşimlerin azalmasına yol açabiliyor.” dedi.

Kuşaklararası temasın azalmasının sosyal bağların çeşitliliğini sınırlayabileceği uyarısını yapan Aytop, “Bu noktada bayramlar, doğrudan insan temasıyla kurulan etkileşimlerin öne çıktığı kıymetli zaman dilimlerinden biri olarak değerlendirilebilir. Aile bireyleriyle fiziksel bir araya gelme, ziyaretleşme ve birlikte zaman geçirme; çocukların sosyal etkileşim repertuvarını zenginleştiren özel bir alan sunar. Bu deneyimlerin sınırlı kalması ise aidiyet hissi açısından bazı gelişimsel alanların daha zayıf deneyimlenmesine yol açabilir.” açıklamasını yaptı.

Anlatımlar, çocuğun deneyimi anlamlandırmasına yardımcı olur ancak tek başına yeterli değil!

Ebeveynlerin bayram kültürünü çocuklara aktarırken en etkili yaklaşımın, yaşantısal deneyimi merkeze alan bir tutum olduğunu vurgulayan Emine Akın Aytop, “Çocuklar değerleri ve kültürel ritüelleri çoğunlukla gözlem ve tekrar eden deneyimler yoluyla öğrenirler. Bu noktada bayramın; ziyaretleşme, bayramlaşma, paylaşma ve aile büyükleriyle bir araya gelme gibi boyutlarına çocuğun dahil edilmesi önem taşır.” dedi.

Anlatımın ise bu yaşantıyı anlamlandıran tamamlayıcı bir unsur olduğu bilgisini veren Aytop, “Ebeveynin bayramın anlamını açıklaması ve geleneklerin neden önemli olduğunu sade bir dille ifade etmesi, çocuğun deneyimi anlamlandırmasına yardımcı olur. Ancak tek başına anlatım genellikle sınırlı kalır. Aile içi bağlar açısından bayram deneyimleri, kaliteli ortak zaman geçirme ve yüz yüze etkileşim yoluyla ilişkisel yakınlığın güçlenmesine katkı sağlar. Birlikte geçirilen bu zamanlar, aile bireyleri arasında aidiyet hissinin pekişmesine olanak tanır.” diye konuştu.

Yüz yüze etkileşimin azalması, geleneksel değerlerin deneyim yoluyla öğrenilmesini sınırlandırabilir!

Bayramların ‘tatile dönüşmesi’nin kültürel açıdan modern yaşamın getirdiği bir dönüşüm olarak ele alınabileceğini ifade eden Aytop, “Bu süreç, bir yandan bayramların geleneksel ritüellerinden uzaklaşma eğilimini beraberinde getirirken, diğer yandan aileyle bir araya gelme ve dinlenme ihtiyacına da karşılık verebilir.” dedi.

Kültürel açıdan en belirgin sınırlılığın, bayramın yalnızca bir tatil zamanına indirgenmesiyle birlikte yüz yüze etkileşim boyutunun zayıflaması olduğunu aktaran Aytop, sözlerini şöyle tamamladı:

“Özellikle çocuklar açısından bu durum, geleneksel değerlerin deneyim yoluyla öğrenilmesini sınırlandırabilir. Bayram vesilesiyle çocuklara aktarılması gereken en önemli gelenekler, bayramlaşma, akraba ziyaretleri ve paylaşma kültürüdür. Çocuğun büyüklerle yüz yüze iletişim kurması; nezaket, saygı ve sosyal iletişim becerilerinin gelişmesine katkı sağlar. Paylaşma ve ikram kültürü ise çocukta cömertlik, empati ve sosyal karşılıklılık duygusunun gelişmesini destekler. Aile içi birlikte zaman geçirme ve ritüeller de çocuğun aidiyet duygusunu güçlendirir. Bu geleneklerin korunmasının temel nedeni, çocukların bu değerleri çoğunlukla yaşantı içinden öğreniyor olmasıdır. Bayramlar bu açıdan, kültürel değerlerin davranışa dönüştüğü doğal sosyal öğrenme alanlarından biridir.”

 

Ailenin Çitlene Çitlene Çitlenbiğe Dönüşen Hâli

Bizler bir vakitler yalnız anne ile babanın değil; dedenin duası, ninenin şefkati, amcanın vakar ve mesuliyeti, dayının himmeti, halanın rikkati, teyzenin merhameti ile büyürdük. Bir çocuk yalnız bir hanenin değil, bir mahallenin emaneti sayılırdı. Kapı önünde oynayan bir çocuğun düşen dizine mahalle teyzesi pamuk basar, yaramazlık eden delikanlıya en yakın komşu öğüdünü verirdi. Edep, yalnız sofrada değil; sokakta, selamda, oturuşta, kalkışta, büyük karşısında susmayı bilmeyi öğrenirken verilirdi. Kısacası çocuk, aile denen büyük çınarın dalları arasında, her bir koldan beslenerek serpilirdi.

Bugün ise “modern hayat” denilen curcuna içinde aile mefhumu daraldı, kısaldı, budandı. Çekirdek aile diye diye, çitlene çitlene  çitlembiğe döndük. Artık çocuklarımız teyzesiz  halasız, amcasız, dayısız; hatta babaanne ve anneannesiz, köksüz büyüyorlar. Sanki ağaç kovuğundan çıkmışçasına yalnız, desteksiz, gölgesiz… Bu yüzden özgüvensiz, kırılgan, incinmiş, umutsuz , sorumsuz ve ne yazık ki çabuk yorulan nesiller yetişiyor. Çünkü hiçbir çocuk tek bir evin dar duvarlarına sığmaz; çocuk kalbinin genişliğini ancak geniş bir aile iklimi büyütebilir.

Bugün nice baba, geçim derdi yahut gaflet sebebiyle evladının ruh terbiyesinden uzak düşüyor. Nice anne ve baba ise modern hayatın yükleri altında yalnız bırakılıyor.

Çocuklar ise ekseriyetle kreşlere, bakıcılara ve dijital ekranlara havale ediliyor. Böylece terbiyenin en mühim kısmı, yani kalbe dokunan sıcak nefes, yabancıların eline ya da ekranların karanlık girdabına teslim ediliyor. Sonuç ortada: Yalnızlaşmış, öfkesi yüksek, sabırsız, sorumsuz, merhamet duygusu zayıflamış bir nesil…

Halbuki mektep ve okulların en önemli vazifesi evvela eğitim ve ögretim; ilim öğretmektir. Terbiye ise okuldan evvel hanede, doğdukları evlerde başlar. Bir çocuğun şahsiyetini yoğuran asıl kudret, annenin duası, babanın vakarı, evin huzuru ve aile ocağındaki edep iklimidir. Evlat, çocuk yetiştirmek başkasına havale edilecek basit bir iş değildir; bilakis bir milletin istikbalini mayalamaktır. Eğer biz bu mesuliyeti ekranlara ve ücretli ellere bırakmaya devam edersek, yarın cemiyet kendi eliyle büyüttüğü maneviyatsız, ruhsuz boşluğun bedelini ağır ödeyecektir.

Velhasıl kelam… Anne babalar, “ben görevimi yaptım” zannına kapılmadan evlâtlarının hem aklını hem ruhunu beslemeye yeniden talip olmalıdır. Çünkü çocuk yalnız büyütülmez; sevgiyle, irfanla, edeple ve geniş bir aile gölgesiyle yetişir.

 

Cenâb-ı Hak hanelerimizi huzur, muhabbet ve merhametle mamur; nesillerimizi iman, haya, edep ve vicdanlı !

Cenâb-ı Hak hanelerimizi huzur, muhabbet ve merhametle mamur; nesillerimizi iman, haya ve vicdan ile güzelleştirip,  aydınlatsın. Binler öykü
Aile küçüldükçe çocuk büyümez.
Kökü zayıflayan fidan meyve vermez.
Bir çocuğun kalbi, tek bir eve değil; bir ömrü saracak bir aile iklimine muhtaçtır. Aile büyüyüp genişledik çe çocuklar daha da güvende hisseder.  Çocukları ve  nesli yetiştiren ev değil, evlerden yükselen merhamettir.

 

 

 

 

Aile ve çocuklar en büyük mutluluk kaynağı

Türkiye İstatistik Kurumunun, “İstatistiklerle Aile 2025” bülteni yayımlandı.

Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) sonuçlarına göre, Türkiye’de 2008’de 4 olan ortalama hane halkı büyüklüğü azalış gösterdi ve 2025’te 3,08 kişiye düştü.

İllere göre incelendiğinde, 2025’te ortalama hane halkı büyüklüğü en yüksek il 4,84 kişiyle Şırnak oldu. Bu ili, 4,63 kişiyle Şanlıurfa ve 4,43 kişiyle Batman izledi.

Ortalama hane halkı büyüklüğünün en düşük olduğu il ise 2,49 kişiyle Tunceli olarak belirlendi. Bu şehri, 2,5 kişiyle Giresun ve 2,51 kişiyle Çanakkale takip etti.

ADNKS sonuçlarına göre, 2014’te yüzde 13,9 olan yalnız yaşayan fertlerden oluşan tek kişilik hane halklarının oranı 2025’te yüzde 20,5’e yükseldi.

Tek çekirdek aile olarak ifade edilen, yalnızca eşlerden veya eşler ve çocuklarından veya tek ebeveyn ve en az bir çocuktan oluşan hane halklarının oranı 2014’te yüzde 67,4 iken 2025’te yüzde 62,7’e geriledi. Diğer yandan, geniş aile olarak tanımlanan ve en az bir çekirdek aile ve diğer kişilerden oluşan hane halklarının oranı, aynı dönemde yüzde 16,7’den yüzde 13,5’e düştü.

Çekirdek aile bulunmayan birden fazla kişiden oluşan hane halklarının oranı, 2014’te yüzde 2,1 iken, 2025’te yüzde 3,3’e yükseldi.

En yüksek tek kişilik hane halkı oranı Gümüşhane’de

İllere göre hane halkı tipleri incelendiğinde, geçen yıl tek kişilik hane halklarının oranının en yüksek olduğu il yüzde 32,7 ile Gümüşhane oldu. Bu ili yüzde 30,8 ile Tunceli ve yüzde 30,5 ile Giresun izledi.

Tek kişilik hane halklarının oranının en düşük olduğu il ise yüzde 11,5 ile Batman olarak kayıtlara geçti. Bu ili yüzde 12,4 ile Diyarbakır ile Van takip etti.

Aynı dönemde, tek çekirdek aileden oluşan hane halkları oranının en yüksek olduğu il, yüzde 70,5 ile Gaziantep oldu. Bu kentin ardından yüzde 69,8 ile Diyarbakır ve yüzde 69,6 ile Şanlıurfa geldi. Tek çekirdek aileden oluşan hane halkları oranının en düşük çıktığı il ise yüzde 49,9 ile Tunceli olarak saptandı. Bu şehri yüzde 51,5 ile Gümüşhane ve yüzde 53,4 ile Artvin izledi.

Hane halklarının yüzde 11,3’ü tek ebeveyn ve çocuklu

Türkiye’de 2025’te, toplam hane halklarının yüzde 11,3’ünü tek ebeveyn ve çocuklardan oluşan aileler oluşturdu. Toplam hane halklarının yüzde 2,8’inin baba ve çocuklar, yüzde 8,5’inin ise anne ve çocukların bulunduğu ailelerin oluşturduğu belirlendi.

Tek ebeveyn ve çocuklardan oluşan hane halkları oranının en yüksek olduğu il, geçen yıl yüzde 13,8 ile Bingöl olarak kayıtlara geçti. Bu şehri, yüzde 13,7 ile Elazığ ve yüzde 13,4 ile Adana izledi. Bu oranın en düşük olduğu iller ise yüzde 8,3 ile Ardahan, yüzde 8,9 ile Burdur ve yüzde 9,1 ile Yozgat olarak tespit edildi.

Toplam hane halkları içinde anne ve çocuklardan oluşan hane halkları oranının en yüksek olduğu iller, yüzde 10,7 ile Bingöl, yüzde 10,4 ile Elazığ ve yüzde 10,2 ile Adana, bu oranın en düşük olduğu iller ise yüzde 5,6 ile Ardahan, yüzde 6,5’er ile Burdur ve Yozgat oldu.

Baba ve çocuklardan oluşan hane halkları oranının en yüksek olduğu şehirler yüzde 4,3 ile Kilis, yüzde 3,7 ile Batman, yüzde 3,6 ile Malatya olarak belirlenirken bu oranın en düşük olduğu iller yüzde 2,2 ile Sinop, yüzde 2,3’er ile Nevşehir ve Kastamonu olarak kayıtlara geçti.

Geniş aileler en çok Hakkari’de

Geniş aileden oluşan hane halkları oranının en yüksek olduğu il, 2025’te yüzde 21,2 ile Hakkari oldu. Hakkari’yi yüzde 19,2 ile Batman, yüzde 18,6 ile Şırnak izledi. Bu oranın en düşük olduğu şehir ise yüzde 9,2 ile Eskişehir olarak belirlendi. Bu ili, yüzde 10,3’er ile Ankara ve Çanakkale takip etti.

ADNKS sonuçlarına göre, geçen yıl toplam hane halkı sayısı 26 milyon 977 bin 795 olurken bunların yüzde 41,9’unda 0-17 yaş grubunda en az bir çocuk bulunduğu görüldü.

0-17 yaş grubunda en az bir çocuk bulunan hane halkı oranının en yüksek olduğu il yüzde 68,2 ile Şanlıurfa, en düşük olduğu il ise yüzde 27,3 ile Tunceli olarak kayıtlara geçti.

Hanelerin yüzde 19,1’inde 0-17 yaş grubunda bir çocuk, yüzde 14,1’inde iki çocuk, yüzde 5,7’sinde üç çocuk, yüzde 1,9’unda 4 çocuk, yüzde 1,1’inde ise 5 ve daha fazla çocuk bulunduğu belirlendi.

1 milyon 836 bin 496 yaşlı tek başına yaşıyor

Türkiye’de, hanelerin 7 milyon 46 bin 560’ında yaşlı nüfus olarak tanımlanan 65 ve daha yukarı yaşta en az bir fert bulunduğu, hanelerin yüzde 26,1’inde en az bir yaşlı fert yaşadığı tespit edildi.

Bu hanelerin, 1 milyon 836 bin 496’sını tek başına yaşayan yaşlı fertler oluşturdu.

Söz konusu yılda, 25-29 yaş grubunda ve hiç evlenmemiş 3 milyon 502 bin 33 kişiden, 2 milyon 452 bin 909’unun anne ve/veya babasıyla yaşadığı görüldü.

Bu gruptaki kişilerin oranı, yüzde 70 olarak hesaplandı. Bu oranın yüzde 42,6’sını erkekler, yüzde 27,4’ünü kadınlar oluşturdu.

Akraba evliliği oranı

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) “İstatistiklerle Aile 2025” bültenini yayımladı.

Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) sonuçlarına göre 2025’te toplam resmi evlilikler içinde, birinci dereceden kuzenleriyle akraba evliliği yapmış 16 ve üzeri yaştaki bireylerin oranı yüzde 8 oldu. Akrabalık türüne göre evlilikler incelendiğinde, bireylerin yüzde 46,4’ünün hala/dayı çocukları, yüzde 27,2’sinin amca çocukları, yüzde 26,4’ünün ise teyze çocukları ile evlendiği belirlendi.

2010’da gerçekleşen resmi evlenmelerin yüzde 5,9’unu akraba evliliği oluştururken bu oran sürekli düşüş göstererek 2020’de yüzde 3,8’e, 2025’te yüzde 3’e geriledi.

Geçen yıl toplam evli bireyler içinde akraba evliliği yapmış 16 ve üzeri yaştaki bireylerin oranının en fazla olduğu il yüzde 19,7 ile Mardin olarak belirlendi. Bu ili yüzde 18,8 ile Şanlıurfa, yüzde 16,7 ile Siirt izledi. Bu oranın en az olduğu iller ise yüzde 1,2 ile Edirne, yüzde 1,5 ile Kırklareli ve yüzde 2 ile Çanakkale olarak sıralandı.

Akraba evliliği oranı en yüksek il yüzde 16,9 ile Şanlıurfa olarak tespit edildi. Bu ili, yüzde 11 ile Mardin, yüzde 10,8 ile Siirt izledi. Bu oranın en az olduğu iller ise yüzde 0,4’er ile Kütahya ve Edirne, yüzde 0,5 ile Çanakkale çıktı.

Aile ve çocuklar en büyük mutluluk kaynağı

Yaşam Memnuniyeti Araştırması 2025 sonuçlarına göre kendilerini en çok ailelerinin mutlu ettiğini belirtenlerin oranı yüzde 69 oldu. Bireylerin mutluluk kaynağı olan kişiler sıralamasında bunu yüzde 15,6 ile çocuklar, yüzde 4,8 ile kendisi, yüzde 3,9 ile eş, yüzde 3,3 ile anne/baba ve yüzde 1,9 ile torunlar takip etti.

ADNKS sonuçlarına göre geçen yıl Türkiye’de 21 milyon 375 bin 930 çocuk içinde hem annesi hem babası vefat etmiş olanların sayısının 4 bin 907, babası vefat etmiş çocuk sayısının 251 bin 929, annesi vefat etmiş olanların ise 79 bin 214 olduğu hesaplandı.

Cinsiyete göre incelendiğinde, hem annesi hem babası vefat etmiş erkek çocuk sayısının 2 bin 552, kız çocuk sayısının 2 bin 355, babası vefat etmiş erkek çocuk sayısının 128 bin 983, kız çocuk sayısının 122 bin 946, annesi vefat etmiş erkek çocuk sayısının 40 bin 478, kız çocuk sayısının 38 bin 736 olduğu kayıtlara geçti.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının verilerine göre 2025’te ülke genelinde kuruluş bakımı altında bulunan çocuk sayısı 15 bin 508 olarak kaydedildi. Koruyucu aile sayısı 9 bin 96, koruyucu aile yanında bakımı sağlanan çocuk sayısı 10 bin 841 ve evlat edindirilen çocuk sayısı 681 oldu.

Kesinleşen davalar sonucu geçen yıl 193 bin 793 çift boşandı. 191 bin 371 çocuk velayete verildi. Boşanma davaları sonucu, çocukların velayetinin çoğunlukla anneye verildiği görüldü. Velayetlerin yüzde 74,6’sını anne, yüzde 25,4’ünü baba aldı.

Yoksulluk oranları araştırıldı

Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması sonuçlarına göre eşdeğer hane halkı kullanılabilir fert medyan gelirinin yüzde 60’ı dikkate alınarak belirlenen sınır kapsamında yoksulluk oranı 2025’te yüzde 20,6 olarak hesaplandı.

Hane halkı tipine göre yoksulluk oranı incelendiğinde ise tek kişilik hane halklarının yüzde 9,8’inin, tek çekirdek aileden oluşan hane halklarının yüzde 20,4’ünün, geniş ailelerden oluşan hane halklarının yüzde 27,1’inin, çekirdek aile bulunmayan birden fazla kişiden oluşan hane halklarının ise yüzde 14,3’ünün yoksulluk sınırının altında yaşadığı belirlendi.

Kendilerine ait konutta oturanların oranı yüzde 57,1

Konutun mülkiyet durumları incelendiğinde, 2025’te fertlerin yüzde 57,1’inin oturduğu konutun sahibi olduğu, yüzde 27’sinin ise kiracı yaşadığı anlaşıldı. Lojmanda oturanların oranı yüzde 0,9 olurken kendi konutunda oturmayıp kira ödemeyenlerin oranı ise yüzde 15 olarak kayıtlara geçti.

Nüfusun yüzde 28,8’inin konutunda, sızdıran çatı, nemli duvarlar, çürümüş pencere çerçevesi gibi sorunlar, yüzde 27,9’unun izolasyondan dolayı ısınma sorunları, yüzde 22,1’inin trafik veya endüstrinin neden olduğu hava kirliliği, çevre kirliliği veya diğer çevresel sorunlar yaşadığı tespit edildi.

Türkiye’de 18-74 yaş grubundaki 59 milyon kişinin yüzde 43,1’i bakım sorumluluğu taşıyor

Türkiye İstatistik Kurumu, 2025 yılına ilişkin “İş ve Aile Yaşamının Uyumu” bültenini yayımladı.

Buna göre söz konusu araştırma, 2025 yılı boyunca “Hanehalkı İşgücü Araştırması” ile birlikte birinci görüşme hanelerinde yer alan 18-74 yaş grubundaki nüfusa uygulandı. Araştırma, içerdiği değişkenler ve uygulama yöntemi açısından bu kapsamda daha önce gerçekleştirilen çalışmalardan farklılık gösteriyor.

Avrupa Birliği ülkeleriyle aynı dönemde uygulanan bu çalışmayla fertlerin iş gücüne katılımları, bakım sorumlulukları ile bu sorumluluklarının iş ve aile yaşamı üzerindeki etkilerinin ortaya konulması amaçlandı.

Bakım sorumluluğu kişinin aynı hanede veya hane dışında yaşayan ve düzenli olarak ilgilendiği 15 yaşın altındaki çocukları, torunları ile 15 ve daha yukarı yaştaki hasta, engelli çocukları, eşleri veya bakıma muhtaç yakınları kapsıyor.

İstihdamdakilerin yüzde 39’unun sadece çocuk bakım sorumluluğu var

Geçen yıl 18-74 yaş grubundaki 59 milyon 127 bin kişinin yüzde 43,1’ini bakım sorumluluğu bulunanlar oluşturdu. Bu oran erkeklerde yüzde 40,6 iken kadınlarda yüzde 45,6 olarak kaydedildi.

18-74 yaş grubunda iş gücüne katılma oranı yüzde 58,2 olurken bu oran bakım sorumluluğu olanlar için yüzde 60,5, olmayanlar için yüzde 56,4 olarak gerçekleşti.

Kadınlarda bakım sorumluluğu olanların iş gücüne katılma oranı yüzde 37,8 iken olmayanlarda yüzde 41,7 oldu. Bu oran erkeklerde ise sırasıyla yüzde 86 ve yüzde 70 olarak kayıtlara geçti.

Geçen yıl 18-74 yaş grubundaki istihdamdaki kişilerin yüzde 39’unun sadece çocuk bakım sorumluluğu bulunurken sadece torun bakım sorumluluğu olanların oranı yüzde 2,3 ve sadece yetişkin (15 yaşın üstünde bakıma muhtaç eş, çocuk veya akraba) bakım sorumluluğu bulunanların oranı ise yüzde 2,3 oldu.

Çocuk ve yetişkin bakımı veya torun ve yetişkin bakımı sorumluluğunu birlikte yürütenlerin oranı yüzde 2,1 olarak hesaplandı.

İstihdamdakilerin yüzde 83’ü profesyonel bakım hizmeti almadı

15 yaş altında çocuk bakım sorumluluğu bulunan ve istihdamda olan kişilerin yüzde 14’ü kurumsal bakım merkezini, yüzde 1,6’sı evde ücretli bakımı, yüzde 1,4’ü ise her ikisini birlikte kullandı. Bu kişilerden yüzde 83’ü profesyonel bakım hizmeti almadı.

İstihdamda olup yetişkin bakım sorumluluğu olanların yüzde 17’si evde ücretli bakımı, yüzde 3,6’sı ise kurumsal bakım merkezini kullanırken, yüzde 79,3’ü ise bakım hizmetinden yararlanmadı.

Çocuk bakımını kendisi veya eşiyle yürütenlerin oranı yüzde 50,8

Bakım sorumluluğu olan istihdamdaki fertlerden çocuk bakım hizmeti kullanmayanların yüzde 50,8’i bakımı kendisi veya eşiyle birlikte yürüttü. Bu kişilerden yüzde 19,7’si çocukların kendilerine bakabildiğini belirtirken yüzde 17,6’sı profesyonel bakım hizmeti maliyetinin yüksek olduğunu, yüzde 5,5’i ise bakımı büyükanne, büyükbaba veya diğer yakınlarıyla yürüttüğünü bildirdi.

İstihdamda olup yetişkin bakım hizmeti kullanmayanların yüzde 72,6’sı profesyonel bakım hizmetine ihtiyaç duymadığını ifade etti.

Yetişkin bakım hizmetini kullanmayanların yüzde 17,9’u profesyonel bakım hizmetinin maliyetinin yüksek olduğunu ve yüzde 5,3’ü ulaşılabilecek mesafede bakım hizmetinin veya boş kontenjanın bulunmadığını belirtti.

En büyük zorluk olarak çalışma saatleri gösterildi

İstihdamda olup bakım sorumluluğu bulunanların yüzde 70,1’i işi ile bakım sorumluluğunu birlikte yürütürken herhangi bir zorluk yaşamadığını bildirdi.

Zorluk yaşayan 4 milyon 303 bin kişinin yüzde 38,4’ü uzun çalışma saatlerini, yüzde 26,9’u zahmetli ya da yorucu işi ve yüzde 8,9’u ev ile iş arasındaki ulaşımın uzun sürmesini neden olarak gösterdi.

Uzun çalışma saatleri nedeniyle zorluk yaşayan erkeklerin oranı yüzde 39,3 iken bu oran kadınlarda yüzde 36,4 oldu.

Ekonomi kategorisine gönderildi | ile etiketlendi

Selçuklu’da Ailelere Çocuk Gelişimi Seminerleri

Konya – Selçuklu Belediyesi, eğitim alanında yürütülen çalışmalar kapsamında, bünyesinde bulundurduğu Hatice Hatun Mahalle Külliyesi Çocuk Mektebi’nde, 4-6 yaş aralığındaki çocukların gelişimine katkı sunmak amacıyla velilere yönelik milli ve manevi değerler temelli eğitimler düzenleniyor. Velilerin çocuklarıyla sağlıklı iletişim kurmaları konusunda büyük destek olan ve gelişim süreçlerine dair farkındalık oluşturan eğitimlerin son oturumu “DEHB (Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu)” konusu ele alındı.  Alanında uzman Psikolojik Danışman ve Oyun Terapisti Ayşe Söğüt’ün katkılarıyla gerçekleştirilen seminerde velilere kapsamlı bilgiler aktarıldı. 

Söğüt, DEHB’nin özellikle 3-6 yaş aralığı çocuklarda ortaya çıktığını belirterek, çocukların dikkatini toplamakta zorlandığı, çok hareketli olabildiği ve bazen düşünmeden hareket ettiği bir durum olduğunu aktararak,  ailelere tavsiyelerde bulundu.

Bu durum ile karşı karşıya kalan velilerin sabırlı ve anlayışlı bir yaklaşım benimsemeleri, net kurallar ve düzenli rutinler oluşturmaları, çocuklarının güçlü yönlerini desteklemeleri ve gerektiğinde uzman desteğine başvurmalarının önemine değinen Söğüt, ayrıca okul-aile iş birliğinin çocuğun gelişim sürecindeki belirleyici rolüne dikkat çekti.

Psikolog Ayşe Söğüt, “Ayrılık Kaygısı ve Okula Dönüş”, “Oyun Terapisi Nedir, Ne Değildir?”, “Gelişim Dönemleri ve Mizaç” ile “Sınır Koyma” gibi önemli başlıkları dönem boyunca velilere aktardı. 

Gerçekleştirilen seminerlerde, velilerin çocuk gelişimi konusunda bilinçlendirilmesi ve öğrencilerin eğitim süreçlerine daha etkin destek sağlanması amaçlandı.

İYİ Parti Konya Eğitim Politikaları Başkanı Türegün: Şiddet artık sıradanlaşmış durumda

Makbule Gülcan Türegün, Kahramanmaraş ve Şanlıurfa’daki okullarda yaşanan silahlı saldırıların ardından yaptığı açıklamada, benzer olayların önlenmesi için eğitimin ailede başladığını ve çocukların ruhsal gelişiminin yakından takip edilmesi gerektiğini vurguladı.

Makbule Gülcan Türegün, Kahramanmaraş ve Şanlıurfa’da okullarda yaşanan silahlı saldırıların ardından yaptığı açıklamada, olayların yalnızca “bir çocuğun saldırısı” olarak değerlendirilmemesi gerektiğini belirtti. Türegün, yaşananların ailede, eğitim sisteminde ve toplumda yıllardır biriken ihmallerin sonucu olduğuna dikkat çekti.

Bu tür vakaların buzdağının yalnızca görünen kısmı olduğunu ifade eden Türegün, bir çocuğun sebepsiz yere şiddete yönelmeyeceğini söyledi. Öfke, dışlanmışlık, değersizlik hissi ve bastırılmış travmaların zamanla birikerek patlama noktasına ulaşabileceğini kaydeden Türegün, ailelerin çocuklarının iç dünyasını gerçekten tanımaya çalışması gerektiğini dile getirdi.

Sevgi göstermenin yalnızca çocuğun temel ihtiyaçlarını karşılamakla sınırlı olmadığını vurgulayan Türegün, çocukları dinlemenin, anlamanın ve ruhsal gelişimlerini takip etmenin büyük önem taşıdığını belirtti. Günümüzde birçok çocuğun evde fiziksel olarak aileyle birlikte olsa da psikolojik olarak yalnız büyüdüğünü ifade etti.

Okullarda akademik başarının ön planda tutulduğunu, öğrencilerin psikolojisi, sosyal uyumu ve iç dünyasının ise çoğu zaman ikinci planda kaldığını belirten Türegün, rehberlik hizmetlerinin yetersiz kaldığını ya da çoğu zaman formalite gibi yürütüldüğünü söyledi. Öğrenciler arasında zorbalık, dışlama ve gruplaşma gibi ciddi sorunların bulunduğunu dile getiren Türegün, bu problemlere kalıcı çözümler üretilmediğini kaydetti.

Türegün, bu tür olayların ön sinyallerinin aylar öncesinden görülebileceğini belirterek, içine kapanma, saldırgan söylemler ve yalnızlaşmanın dikkate alınması gereken önemli işaretler olduğunu söyledi. Ancak bu belirtilerin çoğu zaman yeterince takip edilmediğini ifade etti.

Şiddetin artık sıradanlaştığını söyleyen Türegün, sosyal medyada, dizilerde ve haberlerde sürekli öfke ve kutuplaşma dilinin yer aldığını, çocukların da bu ortamı izleyerek büyüdüğünü belirtti. Empati yerine güç gösterisinin öne çıktığı bir ortamda yetişen çocuklardan sağlıklı tepki beklemenin gerçekçi olmadığını vurguladı.

Yaşanan olayların ihmal edilmiş aile yapısı, yetersiz eğitim sistemi ve duyarsızlaşmış toplumun ortak ürünü olduğunu belirten Türegün, her olaydan sonra yalnızca suçlu arayarak dosyanın kapatılmasının benzer haberlerin artmasına neden olacağını söyledi. Asıl sorunun, çocuğun bu noktaya gelene kadar kimlerin durumu fark edip görmezden geldiği olduğunu kaydetti.

Eğitimciler olarak üzerlerine düşeni yapmaya çalıştıklarını ifade eden Türegün, en önemli ve ilk eğitimin ailede başladığını belirterek ailelere çocuklarını dinleme ve onlarla daha fazla sohbet etme çağrısında bulundu. Türegün, “Bir çocuğun en güvenli limanı ailesidir” dedi.

Kardeşlerin ayrılması çocuklarda duygusal güvenliği riske atıyor

Yetişkinlerin boşanma veya ayrılık süreçlerinde kardeşlerin de birbirinden ayrılabildiğini belirten uzmanlar, bu durumun çocuk için duygusal güvenliğin kaybı anlamına geldiğini ifade ediyor. Üsküdar Üniversitesi NPİSTANBUL Hastanesi Klinik Psikolog Tuğçe Tunçel, kardeşlerin çoğu zaman çocuk için yalnızca bir aile üyesi değil, aynı zamanda güçlü bir duygusal destek kaynağı olduğunu söyledi.

10 Nisan Uluslararası Kardeşler Günü kapsamında değerlendirmelerde bulunan Tunçel, boşanma sürecinin çocuk için önemli bir kayıp ve yeniden uyum gerektiren bir dönem olduğunu belirterek, “Bu süreçte kardeşlerin de birbirinden ayrılması, çocuğun güvenli alanlarından birinin daha kaybı anlamına gelir” dedi.

Uzman görüşüne göre kardeş bağının kopması, çocuklarda yalnızlık, terk edilme hissi, kaygı ve öfke gibi duyguların yoğunlaşmasına yol açabiliyor. Erken yaşlarda yaşanan bu tür ayrılıkların bağlanma biçimlerini etkileyebileceğine dikkat çeken Tunçel, bunun ileriki yaşlarda arkadaşlık ve romantik ilişkilerde zorluklara neden olabileceğini vurguladı.

Birlikte kalmaları psikolojik dayanıklılığı güçlendiriyor

Kardeş ilişkisinin çocuğun sosyal ve duygusal gelişimi açısından benzersiz bir alan sunduğunu kaydeden Tuğçe Tunçel, çocukların kardeşleriyle birlikteyken paylaşmayı, empati kurmayı, çatışma çözmeyi ve duygularını düzenlemeyi öğrendiğini belirtti. Aynı zamanda kardeşlerin zor zamanlarda birbirleri için “tanıdık ve güvenli bir liman” işlevi gördüğünü ifade etti.

Tunçel, birlikte büyüyen kardeşler arasında oluşan ortak anıların kimlik gelişimini desteklediğini ve aidiyet duygusunu güçlendirdiğini söyledi. Bu bağın çocukların stresle başa çıkma becerilerini artırdığını ve yalnızlık hissini azalttığını belirten uzman, kardeşlerin birlikte kalabilmesinin psikolojik dayanıklılık açısından koruyucu bir faktör olduğunu dile getirdi.

Duygusal mesafeyi önlemek için düzenli temas önemli

Ayrı büyüyen kardeşler arasında zamanla duygusal uzaklaşma ve yabancılaşma görülebileceğini söyleyen Tunçel, düzenli temas ve ortak yaşantı eksikliğinin duygusal mesafeyi artırabileceğini belirtti. Özellikle küçük yaşlarda ayrılan kardeşlerin birbirlerini yeterince tanıyamayabileceğini ve ilişkinin yüzeysel kalabileceğini kaydetti.

Bu durumun önüne geçebilmek için ebeveynlerin bilinçli çaba göstermesi gerektiğini vurgulayan Tunçel, düzenli görüşmeler, ortak etkinlikler, tatiller ve mümkünse rutin bir iletişim planı oluşturulmasının önemli olduğunu ifade etti. Dijital iletişim araçlarının da bu bağı desteklemek için kullanılabileceğini belirten uzman, temasın yalnızca sıklığının değil niteliğinin de önemli olduğunu söyledi.

Her çocuk aynı şekilde etkilenmiyor

Ayrılığın etkisinin çocuğun yaşına, mizacına ve bireysel özelliklerine göre değişebileceğini belirten Tunçel, küçük çocukların ayrılığı daha somut bir kayıp olarak yaşadığını, ergenlerin ise öfke, suçluluk ve sadakat çatışması gibi daha karmaşık duygular yaşayabildiğini anlattı. Hassas, içe dönük veya kaygıya yatkın çocukların bu süreçten daha fazla etkilenebileceğini belirten Tunçel, destekleyici çevresi olan daha esnek ve sosyal çocukların uyum sürecini daha kolay atlatabildiğini söyledi.

Uzmanlar, mümkün olan durumlarda kardeşlerin birlikte kalmasının, bunun mümkün olmadığı durumlarda ise kardeş bağının aktif şekilde desteklenmesinin büyük önem taşıdığına dikkat çekiyor.

Otizmde aileye destek, zorluklarla başa çıkmada belirleyici oluyor

Otizmli çocuk sahibi olmak, aileler açısından yalnızca bir bakım süreci değil, aynı zamanda yoğun duygusal, sosyal ve psikolojik yükleri de beraberinde getiriyor. Uzmanlar, özellikle ilk tanı döneminde anne ve babaların neyle karşı karşıya olduklarını tam olarak bilemedikleri için kaygı, üzüntü ve belirsizlik duygularını aynı anda yaşayabildiğine dikkat çekiyor.

Üsküdar Üniversitesi NPİSTANBUL Hastanesi Çocuk ve Ergen Psikiyatri Uzmanı Dr. Öğr. Üyesi Melek Gözde Luş, 2 Nisan Dünya Otizm Farkındalık Günü kapsamında yaptığı değerlendirmede, otizm tanısı alan çocukların ailelerinin hem duygusal hem de sosyal açıdan önemli güçlüklerle karşılaştığını söyledi.

“Anne babalar tanımlayamadıkları davranışlarla baş başa kalıyor”

Otizm gibi gelişimsel bozukluğu olan çocuğa sahip ailelerde aile içi ilişkilerde de sorunlar yaşanabildiğini belirten Dr. Öğr. Üyesi Melek Gözde Luş, anne ve babaların çocuklarında karşılaştıkları ve anlamlandıramadıkları birçok davranışla baş başa kaldığını ifade etti.

Luş, iletişim kurmakta zorlanan bir çocuğun ihtiyaçlarını anlamaya çalışmanın, alışılmamış davranışlarla baş etmenin ve çocuk tehlikeleri tanıyamıyorsa onu sürekli kontrol altında tutmanın aileleri yıpratabildiğini söyledi. Bu süreçte bazı ailelerde suçluluk duygusunun öne çıktığını, bazı ebeveynlerin ise yoğun kaygı ve panik yaşayabildiğini dile getirdi.

İlk tanı döneminde büyük üzüntü yaşanabiliyor

Otizm tanısının ilk konulduğu dönemin aileler açısından en hassas evrelerden biri olduğuna işaret eden Luş, birçok ailenin ilk aşamada otizmin ne olduğuna dair yeterli bilgiye sahip olmadığını vurguladı.

Dr. Öğr. Üyesi Luş, “Özellikle ilk tanı konulduğu zaman aileler, otizmin nasıl bir hastalık olduğunu bilmeyebiliyor. Ebeveynler, çocuklarının durumunu ilk başlarda kaygı ve endişe ile karşılayabiliyor” dedi.

Zamanla ailelerin duruma uyum sağlamaya başladığını ifade eden Luş, ancak bu süreçte yakın çevreden yeterli destek alınamamasının anne ve babaları daha da yalnızlaştırabildiğini belirtti. Bazı ailelerin çocukları için en uygun eğitim kurumunu seçme konusunda da karar vermekte zorlandığını kaydetti.

Aileler sosyal hayattan uzaklaşabiliyor

Otizmli çocukların öz bakım becerilerini geç kazanmasının da aileler üzerinde ciddi bir yük oluşturduğunu belirten Luş, özellikle tuvalet eğitimi, beslenme ve günlük yaşam alışkanlıklarında yaşanan gecikmelerin anne ve babaları zorladığını söyledi.

Luş, bazı ailelerin çocuklarının bakımını sürdürebilmek için iş hayatından, sosyal yaşamdan ve kişisel zamanlarından vazgeçebildiğini, bu nedenle çevrelerinden uzaklaşabildiklerini anlattı. Durumu kabullenmekte zorlanan bazı ebeveynlerde ise depresyon gibi psikiyatrik sorunların gelişebildiğini ifade etti.

Çocuğun sosyal ortamlarda sorunlu davranışlar sergilemesinin de anne babaları çaresiz ve zaman zaman öfkeli hissettirebildiğini belirten Luş, çocukların dışlanmasının aileler üzerinde ayrıca yıpratıcı bir etki yarattığını söyledi. Ailelerin, çocuklarının diğer çocuklar gibi görülmesini istediğini vurguladı.

Gelecek kaygısı aileleri zorluyor

Otizmli çocuk sahibi ailelerin en büyük endişelerinden birinin gelecek olduğunu belirten Luş, çocuklarının ileride kendi başlarına nasıl yaşayacağı, öz bakımını nasıl sürdüreceği ve bağımsız bir yaşam kurup kuramayacağı sorularının ailelerde güçlü bir kaygı oluşturduğunu dile getirdi.

Bu nedenle yalnızca çocuğa yönelik değil, aileye yönelik destek sistemlerinin de güçlendirilmesi gerektiğini ifade eden Luş, sosyal destek mekanizmalarının bu noktada belirleyici olduğunu söyledi.

Sosyal destek mekanizmaları kritik önem taşıyor

Dr. Öğr. Üyesi Melek Gözde Luş, anne ve babaların otizmli bir çocuğa sahip olmanın getirdiği zorluklarla başa çıkabilmesi için güçlü sosyal destek sistemlerine ihtiyaç duyduğunu belirtti. Yeterli sosyal desteğin aileleri daha dirençli hale getirdiğini söyleyen Luş, yerel yönetimlerin, gönüllü kuruluşların, sosyal hizmet uzmanlarının, özel eğitim merkezlerinin ve çocuk psikiyatrisi kliniklerinin sayısının artırılmasının önemli olduğunu vurguladı.

Uzmanlara göre, otizmde yalnızca çocuğun değil, ailenin de desteklenmesi; hem bakım sürecinin sağlıklı ilerlemesi hem de ailelerin yaşam kalitesinin korunması açısından büyük önem taşıyor.

Karatay’da Evlilik ve Aile Gelişim Akademisi başladı

Karatay’da evli çiftlere yönelik hazırlanan Evlilik ve Aile Gelişim Akademisi ilk oturumuyla başladı. Karatay Belediyesi ile Enderun Eğitim Vakfı iş birliğinde düzenlenen akademinin açılış programı, Mevlana Kültür Merkezi’nde gerçekleştirildi.

Programın ilk buluşmasında yazar Merve Safa Likoğlu, “Ailede Manevi Temeller” başlıklı sunumuyla evli çiftlerle bir araya geldi. Yoğun katılımın olduğu programda Likoğlu, aile içinde manevi değerlerin korunmasının önemine dikkat çekti.

Eğitim sürecini tamamlayan çiftler arasından çekiliş yapılacak

Akademi kapsamında evli ve 40 yaşına kadar olan çiftlere yönelik kapsamlı bir eğitim programı uygulanacak. Alanında uzman isimlerin yer aldığı eğitim sürecini başarıyla tamamlayan çiftler arasından yapılacak çekilişle bir çifte umre ödülü verilecek.

Program, aile yapısını güçlendirmeye yönelik farklı konu başlıklarında düzenlenecek oturumlarla devam edecek.

“Aileye yapılan yatırım topluma yansır”

İlk oturumda konuşan Merve Safa Likoğlu, aile yapısının korunmasının toplumsal huzurun temelini oluşturduğunu vurguladı. Katılımcılara önemli tavsiyelerde bulunan Likoğlu, çiftlerin birbirlerinin olumlu yönlerine odaklanmasının aile içi huzuru güçlendirdiğini ifade etti.

Aile içi iletişime de değinen Likoğlu, zaman zaman yaşanan anlaşmazlıklarda kullanılan sözlerin kalıcı değerlendirilmemesi gerektiğini belirtti. Bu tür durumlarda asıl önemli olanın karşılıklı anlayış, sağduyu ve ilişkinin korunması olduğunu söyledi.

Kadınların hem aile içinde hem de sosyal hayatta aktif rol üstlenmesinin önemine dikkat çeken Likoğlu, üretkenliğin yalnızca ekonomik kazançla sınırlı olmadığını, topluma değer katan her faaliyetin bireylerin psikolojik iyi oluşuna ve aile huzuruna olumlu katkı sunduğunu dile getirdi.

Akademi mayıs ayına kadar sürecek

Evlilik ve Aile Gelişim Akademisi, önümüzdeki haftalarda farklı başlıklarda devam edecek. Program kapsamında 10 Nisan’da yazar Dr. Nazlı Özburun “Evlilikte İletişim Sanatı”, 24 Nisan’da Klinik Psikolog Dr. Mehmet Teber “Çocuk Eğitimi ve Ebeveynlik”, 8 Mayıs’ta yazar Abdülkerim Temizcan “Aile Ekonomisi ve Ev Yönetimi” başlıklı eğitimler verecek.

Akademi, 22 Mayıs’ta Doç. Dr. Fatih Hilmi Çetin’in “Dijital Dünyada Aile” konulu eğitimiyle sona erecek.

Türkiye’de mutlulukta aile öne çıktı: “Mutluluk oranı yüzde 75’in üzerine çıkmalı”

TÜİK’in Yaşam Memnuniyeti Araştırması’na göre Türkiye’de mutluluk oranı yüzde 53,3’e yükseldi. Üsküdar Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Psikoloji Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Tayfun Doğan, açıklanan verileri değerlendirerek, mutlulukta yukarı yönlü eğilimin önemli olduğunu ancak istenen seviyenin henüz yakalanamadığını belirtti.

Türkiye’nin uzun yıllardır hem yerel hem de uluslararası araştırmalarda orta düzeyde mutlu ülkeler arasında yer aldığını ifade eden Doğan, son dönemde yaşanan pandemi, deprem ve ekonomik kriz gibi gelişmelerin mutluluk düzeyini olumsuz etkilediğini söyledi. Buna rağmen araştırmada yükseliş görülmesini olumlu değerlendiren Doğan, “Şahsen mutluluk oranının yüzde 75’lerin üzerine çıkması gerektiği kanısındayım” dedi.

“Mutluluğu artırmak için yapılacak çok şey var”

Prof. Dr. Tayfun Doğan, mutluluğun artması için hem bireysel hem toplumsal hem de yönetsel düzeyde adımlar atılması gerektiğini belirtti. Sağlıklı beslenme, kişilerarası ilişkilerin geliştirilmesi ve yaşamda anlam bulmanın bireysel düzeyde önemli olduğunu söyleyen Doğan, toplumsal ölçekte dayanışmanın artırılması, sosyal-duygusal desteğin güçlendirilmesi ve güven ortamının tesis edilmesinin etkili olacağını ifade etti.

Doğan, devletin ve yöneticilerin de ekonominin iyileştirilmesi, şehirlerde yeşil alan oranının artırılması, kentlerin insan dostu hale getirilmesi, toplumsal adalet ve güvenliğin sağlanması gibi başlıklarda inisiyatif almasının mutluluğu artırabileceğini kaydetti.

Evli bireyler daha mutlu

Araştırmada evli bireylerin bekar ve boşanmış bireylere göre daha mutlu olduğunun görülmesinin aile kurumunun önemine işaret ettiğini vurgulayan Doğan, evli bireylerin yalnızlık duygusunu daha az yaşadığını, daha iyi beslendiğini, ekonomik durumlarının daha iyi olabildiğini ve düzenli bir yaşam kurabildiğini belirtti.

Ailenin insan hayatına anlam katan en güçlü kaynaklardan biri olduğunu dile getiren Doğan, “Aile kurumu ülkemizde huzur ve mutluluğun teminatı olarak görülmelidir. Aile kurumunu yıkmaya ya da ona zarar vermeye yönelik girişimler bertaraf edilmelidir” ifadelerini kullandı.

Bununla birlikte bireylerin daha bilinçli anne-baba ve eş olabilmeleri için eğitilmeleri, bilgilendirilmeleri ve desteklenmeleri gerektiğini de söyledi.

“Aile ve akrabalık bağları büyük avantaj”

Araştırmada mutluluğun en önemli kaynağının yüzde 69 ile aile olarak gösterilmesini de değerlendiren Prof. Dr. Doğan, Türkiye’de kolektif kültürün ve sıcak insan ilişkilerinin hakim olduğunu belirtti. Aile ve akrabalık bağlarının güçlü olmasının, ihtiyaç duyan kişilere sosyal ve duygusal destek sağlanmasında önemli avantaj sunduğunu ifade etti.

Doğan, bu bağlar sayesinde insanların kendilerini yalnız, sahipsiz ya da değersiz hissetmediğini belirterek, bireyselliğin baskın olduğu toplumlarda ise ciddi yalnızlık ve anlam krizlerinin yaşanabildiğine dikkat çekti.

“Mutlu olmak sağlıklı olmaktır”

Araştırmada sağlığın mutluluk kaynakları arasında ilk sırada yer almasını da değerlendiren Doğan, sağlığın mutluluğun en üst düzey biçimi olarak görülebileceğini söyledi. Sağlık iyi olduktan sonra birçok sorunun aşılabileceğini belirten Doğan, günümüzde daha fazla insanın sağlıklı yaşam konusunda bilinçlenmeye başladığını ifade etti.

Buna karşın sigara kullanımı, paketli gıda tüketimi, karbonhidrat ağırlıklı beslenme ve hareketsizliğin Türkiye’de halen yaygın olduğunu vurgulayan Doğan, sağlıklı yaşam alışkanlıklarını benimseyenlerin henüz toplumun küçük bir bölümünü oluşturduğunu kaydetti.

Para önemli ama tek belirleyici değil

Hayat pahalılığının en önemli toplumsal sorun olarak öne çıkmasını da değerlendiren Prof. Dr. Tayfun Doğan, para ve ekonomik güvenliğin mutluluk açısından önemli bir avantaj sağladığını söyledi. Gelirin iyi olmasının kişiye güven duygusu verdiğini, daha iyi beslenme ve sağlık hizmetlerine erişim sağladığını belirten Doğan, buna rağmen paranın tek başına mutluluğu garanti etmediğini ifade etti.

Bu noktada “hedonik adaptasyon” kavramına dikkat çeken Doğan, insanın zamanla iyi ekonomik koşullara alışabildiğini ve başlangıçta mutluluk veren şeylerin etkisini kaybedebildiğini söyledi.

Paranın nasıl harcandığının da önemli olduğunu vurgulayan Doğan, zaman kazandıran harcamaların, yardımseverliğin ve nesnelere değil deneyimlere yapılan harcamaların mutluluğu daha çok desteklediğini belirtti. Güzel anılar biriktirmenin, mutluluğun kalıcılığı açısından daha güçlü etki oluşturduğunu ifade etti.

“Sahip olmaktan çok olmaya yönelmek gerekiyor”

Prof. Dr. Doğan, gelir düzeyinin önemli olduğunu ancak temel ihtiyaçlar karşılandıktan sonra bireysel gelişime ve kendini gerçekleştirmeye yönelmenin daha kalıcı mutluluk getirebileceğini söyledi. Bunun da “sahip olma” anlayışından çıkıp “olma” anlayışına geçmekle mümkün olduğunu vurguladı.

Doğan, daha umutlu, affedici, iyimser, özgüvenli, sevgi dolu ve anlamlı ilişkiler kurabilen bireylerin daha gerçek ve kalıcı mutluluğa ulaşabileceğini ifade etti.

Bayram ziyaretleri ruh sağlığını güçlendiriyor!

Üsküdar Üniversitesi NPİSTANBUL Hastanesi Klinik Psikolog Tuğçe Tunçel, bayram ziyaretlerinin çocuk, genç ve yaşlılar üzerindeki psikolojik ve duygusal etkileri ile aile bağlarını güçlendirmedeki rolü hakkında açıklamalarda bulundu.

Bayram ziyaretleri, aidiyet ve bağlılığı güçlendiriyor!

Bayram ziyaretlerinin bireylerin aidiyet ve bağlılık duygularını güçlendiren önemli sosyal ritüellerden biri olduğunu dile getiren Klinik Psikolog Tuğçe Tunçel, “Özellikle Ramazan Bayramı gibi kültürel ve dini bayramlarda yapılan ziyaretler, bireylerin sosyal destek ağlarını canlı tutmasına yardımcı olur.” dedi.

Aile büyüklerini ziyaret etmenin bireylerde bazı duyguları tetikleyebileceğini aktaran Tunçel, “Kişi kendisini bir ailenin ve geçmişin parçası olarak hisseder bu da Aidiyet ve köklenme duygusunu açığa çıkarır. Büyüklerin yaşam deneyimlerini görmek bireyde takdir, minnettarlık ve saygı duygularını artırır. Tanıdık aile ortamı stresin azalmasına katkı sağlar, güven ve duygusal rahatlama hissedilir. Çocukluk anıları ve ortak ritüeller olumlu duyguları güçlendirir, mutluluk artar. Bu tür sosyal temaslar, psikolojide ‘koruyucu faktör’ olarak adlandırdığımız unsurlar arasında yer alır ve kişinin stresle başa çıkma kapasitesini artırabilir.” şeklinde konuştu.

Bayram ziyaretleri, yaşlılara hâlâ değerli olduklarını hissettirir!

Yaşlı bireyler için bayram ziyaretlerinin çoğu zaman yalnızlık hissini azaltan ve sosyal görünürlüklerini artıran güçlü bir deneyim olduğuna değinen Klinik Psikolog Tuğçe Tunçel, “Yaş ilerledikçe sosyal çevre daralabilir ve birey kendini toplumdan kopmuş hissedebilir. Bayram ziyaretleri ise yaşlı bireylere ‘sen hâlâ ailenin merkezindesin ve değerlisin’ mesajı verir.” dedi.

Bu ziyaretlerin yaşlı bireyler için önemli olduğuna vurgu yapan Tunçel, “Değerli ve hatırlanmış hissetmelerini sağlar, yaşam deneyimlerini aktarma fırsatı sunar, yalnızlık ve izolasyon duygularını azaltır, yaşam doyumlarını artırabilir. Klinik gözlemler, düzenli sosyal temasın yaşlı bireylerde depresif duygulanımı azaltabildiğini ve genel psikolojik dayanıklılığı desteklediğini gösteriyor.” açıklamasını yaptı.

Aile büyükleriyle vakit geçirmek, çocukların duygusal gelişimi için çok değerli

Çocuklar ve gençler için de aile büyükleriyle vakit geçirmenin, duygusal gelişim ve kimlik oluşumu açısından oldukça değerli olduğuna işaret eden Klinik Psikolog Tuğçe Tunçel şunları söyledi:

“Bu süreçte çocuklar; kuşaklar arası bağ kurmayı öğrenirler, empati ve saygı gibi sosyal beceriler geliştirirler, aile hikâyeleri aracılığıyla kimlik ve aidiyet duygusu kazanırlar, sabır, hoşgörü ve farklı yaşam deneyimlerini anlamayı öğrenirler. Ayrıca büyükanne ve büyükbabalar genellikle çocuklara koşulsuz kabul ve sıcaklık sunan figürler olabilir. Bu da çocukların duygusal güvenlik hissini güçlendirebilir.”

Dijital iletişim, yüz yüze etkileşimin yerine geçen değil, onu tamamlayan bir araç!

Görüntülü konuşma, mesajlaşma gibi dijital iletişim araçlarının özellikle mesafe nedeniyle ziyaretlerin mümkün olmadığı durumlarda çok değerli bir alternatif olabileceğini kaydeden Klinik Psikolog Tuğçe Tunçel, “Ancak psikolojik açıdan yüz yüze etkileşimin bazı benzersiz yönleri vardır.” dedi.

Yüz yüze iletişimde beden dili, sarılma, el öpme gibi dokunsal temas, ortak fiziksel ortam gibi unsurlar bulunduğunu ve bunların duygusal bağın güçlenmesinde önemli rol oynadığını ifade eden Tuncel, bu nedenle dijital iletişimin tam bir ‘yerine geçme’ değil, daha çok ‘tamamlayıcı bir araç’ olarak değerlendirilebileceğini söyledi.

Anlamlı ilişkiler ruh sağlığını koruyan en güçlü faktörlerden biri!

Aile bağlarını güçlendiren bayram ritüellerinin, bazı terapi yaklaşımlarının günlük hayatta uygulanmasını destekleyebileceğini de dikkat çeken Klinik Psikolog Tuğçe Tunçel, sözlerini şöyle tamamladı:

“Minnettarlık ve takdir duygularını ifade etmek pozitif psikoloji yaklaşımı, kuşaklar arası iletişimi güçlendirmek aile terapisi perspektifi, güvenli ilişkiler kurmayı pekiştirmek bağlanma temelli yaklaşımlar ve aileyle geçirilen anın değerini fark etmek mindfulness (farkındalık) yaklaşımlarını destekleyebilir.

Kişinin anlamlı ilişkiler kurması ve sürdürmesi, ruh sağlığını koruyan en güçlü faktörlerden biridir. Bayram ziyaretleri de bu ilişkileri canlı tutan önemli sosyal ve kültürel pratikler arasında yer alır.”

Çilem’in Sevgi Dolu Fedakarlığı Valiyi Ağlattı

Erzincan Valiliği, Ramazan’ın 3. gününde yaptıkları bir hane ziyaretine ilişkin duygusal bir paylaşım yayımladı. Valiliğin sosyal medya hesabından “Bir Güzel Aile…” notuyla aktarılan mesajda, üç kardeşin hayat mücadelesi ve fedakârlığı anlatıldı.

Paylaşımda, 28 yaşındaki Çilem’in, özel gereksinimli ablası Pınar (41) ve abisi Ramazan’a (39) bakım verdiği belirtildi. Kardeşlerin annelerini çocuk yaşta kaybettikleri, babalarını ise üç yıl önce yitirdikleri ifade edildi.

Valiliğin açıklamasında, Çilem’in işletme mezunu olduğu, ancak ablası ve abisinin özel ilgiye ihtiyaç duyması nedeniyle çalışma hayatını bıraktığı ve yaşamını kardeşlerine adadığı vurgulandı. Paylaşımda, ziyaret sırasında yaşanan duygusal anlara da yer verildi.

Çilem’in, kendisine yöneltilen takdir sözlerine karşılık, “İnsanlar beni takdir ediyor ama bu benim için sevdiğim bir sorumluluk” dediği aktarıldı. Bir başka cümlesi ise paylaşımın merkezine yerleşti: “Biz sevgi dolu bir aileydik. Annemden babamdan ne gördüysem onu yapıyorum.”

“Şikâyet yok, isyan yok”

Valilik mesajında, abla ve abinin sağlık problemleri bulunduğu ancak Çilem’in yüzünde şikâyet ya da isyan olmadığı, yalnızca yorgunluk izlerinin görüldüğü ifade edildi. Açıklamada, bu tablo karşısında “dağ gibi bir merhametin” hissedildiği dile getirildi.

“İnşallah 15 gün içinde yeni evlerine taşıyacağız”

Paylaşımın sonunda Valilik, aileye yönelik bir destek müjdesi de verdi. Açıklamada, “İnşallah 15 gün içinde bu sevgi dolu aileyi yeni evlerine taşıyacağız” denildi.

Mesaj, “Merhamet bir eğitim meselesidir ama özü Allah vergisidir… İnsanlık hâlâ ayaktaysa, bu senin gibi görünmeyen kahramanlar sayesinde” ifadeleriyle tamamlandı.

Valiliğin paylaşımının tamamı ise şöyle:

“Bir Güzel Aile…

Ramazanın 3. günü  insanlığın kalbine misafir olduk…

Orada merhamet vardı.

Orada fedakârlık vardı.

Orada insanlığın en saf hâli vardı.

Çilem… 28 yaşında.

Ablası Pınar 41.

Abisi Ramazan 39.

İkisi de özel gereksinimli insanlar.

Annelerini çocuk yaşta kaybetmişler.

Babalarını ise üç yıl önce toprağa vermişler, dün gibi…

Hayat, bazı insanlara erken büyümeyi öğretir.

Çilem de öyle büyümüş.

İşletme mezunu…

Belki kendi hayatını kuracak, kendi yoluna gidecekti.

Ama o sevgi ve merhamet yolunu seçmiş.

Anne ve babasından gördüğü sevgiyi yarım bırakmamış.

Ablası ve abisi özel ilgiye muhtaç diye çalışmayı bırakmış.

Hayatını onlara adamış.

Hikâyeyi dinlerken bir an…

O odada nefesler tutuldu.

Boğazlarımız düğümlendi.

Sözler anlamını yitirdi.

“Seninle gurur duyuyoruz” dediğimizde,

Gözlerini indirdi ve öyle bir cümle kurdu ki…

“İnsanlar beni takdir ediyor ama bu benim için sevdiğim bir sorumluluk.”

İşte o an anladık…

Bazı insanlar fedakârlık yaptığını bile düşünmez.

Çünkü onların mayasında sevgi vardır.

Bir cümle daha söyledi…

Bir aileyi, bir terbiyeyi, bir mirası özetleyen cümle:

“Biz sevgi dolu bir aileydik. Annemden babamdan ne gördüysem onu yapıyorum.”

İnsan, gördüğünü yaşar.

Gördüğünü taşır.

Gördüğünü çoğaltır.

Abi ve ablasının sağlık problemleri var.

Ama yüzünde şikâyet yok.

Yorgunluk var belki…

Ama isyan yok.

Biz de bu mübarek ayın bereketine sığınıp bir müjde verdik.

İnşallah 15 gün içinde bu sevgi dolu aileyi yeni evlerine taşıyacağız.

Çünkü bazı evler dua ile ayakta durur.

Bazı insanlar alkışla değil, Allah’ın rızasıyla büyür.

Bugün şunu bir kez daha gördük:

Merhamet bir eğitim meselesidir ama özü Allah vergisidir.

Sevgi, insanın içine yerleştirilmiş ilahi bir emanettir.

Çilem…

Allah senden razı olsun.

Sen bu toplumun harcısın.

Mayasısın.

Sarsılmaz bağısın.

İnsanlık hâlâ ayaktaysa,

Bu senin gibi görünmeyen kahramanlar sayesinde.

Bugün Ramazan’ın üçüncü günüydü.

Ama biz bugün,

Dağ gibi bir merhametin karşısında saygıyla eğildik…”

Deniz Türüç’ten duygulandıran açıklama: “Oğlumun ağır bir hastalığı var, duanıza ihtiyacım var”

TRT Spor’a konuşan futbolcu Deniz Türüç, ailesinin yaşadığı zorlu süreci ilk kez bu kadar açık anlattı. Türüç, oğlunun ağır bir hastalıkla mücadele ettiğini belirterek, yaşadığı acıyı sahaya ve dışarıya yansıtmamaya çalıştığını söyledi.

Deniz Türüç açıklamasında, “Oğlumun ağır bir hastalığı var. Bu durumu dışarı yansıtmamaya çalışıyorum. Benim için çok zor bir süreç” ifadelerini kullandı. Türüç, tedavi sürecine ilişkin olarak da aynı akşam yeniden Hollanda’ya gideceğini dile getirerek, “Duanıza ihtiyacım var” çağrısında bulundu.

Açıklama, kısa sürede sosyal medyada geniş yankı uyandırırken, spor camiasından ve taraftarlardan Türüç’e destek mesajları geldi.

Ailenin Korunması ve Güçlendirilmesi İl Koordinasyon Kurulu, Vali İbrahim Akın başkanlığında toplandı

Vali İbrahim Akın başkanlığında gerçekleştirilen Ailenin Korunması ve Güçlendirilmesi İl Koordinasyon Kurulu’nun 2026 yılı ilk toplantısında, Cumhurbaşkanlığı’nın 2024/6 sayılı Genelgesi doğrultusunda hazırlanan “Ailenin Korunması ve Güçlendirilmesi Vizyon Belgesi ve Eylem Planı (2024-2028)” kapsamında il düzeyinde yürütülecek çalışmalar ele alındı.

Toplantıda; aile kurumunun korunması, aile bağlarının güçlendirilmesi, sosyal destek mekanizmalarının geliştirilmesi ve aile odaklı hizmetlerin daha etkin sunulması başlıkları değerlendirildi. Kurul gündeminde ayrıca, aile odaklı sosyal politika ve hizmetlerin etkinliğinin artırılması, dijitalleşme sürecinde ailenin güçlendirilmesi, aileye duyarlı çevre politikalarının geliştirilmesi ile afet ve acil durumlara karşı ailelerin bilgilendirilmesi konuları yer aldı.

Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü tarafından toplantıda; il genelinde aile yapısının korunması ve güçlendirilmesine yönelik yürütülen mevcut çalışmalar ile eylem planında belirlenen hedeflere ilişkin kapsamlı bir sunum yapıldı. İstişare ve değerlendirmelerin ardından toplantı sona erdi.

Valilik Toplantı Salonu’nda düzenlenen toplantıya; Vali İbrahim Akın’ın yanı sıra İl Jandarma Komutanı Cemil Lütfi Özkul, Vali Yardımcısı Fatmagül Dalmış, İl Emniyet Müdürü Maksut Yüksek, kurum müdürleri ile ilgili kurum ve kuruluş temsilcileri katıldı.

Meram’ın Ramazan geleneği başlıyor: “MEGA ile Ramazan” kayıtları açıldı

Meram Belediyesi’nin çocuklara Ramazan sevincini dijital ortamda yaşattığı “MEGA ile Ramazan” etkinliği için kayıt süreci başladı. İlçe genelinde ikamet eden 6–10 yaş arası çocukların katılabildiği etkinliğe başvuruların 16 Şubat’a kadar sürdürüleceği bildirildi. Kayıtların www.megaileramazan.com adresi üzerinden alınacağı belirtildi.

Belediyeden yapılan açıklamaya göre, bir “Meram klasiği” olarak sürdürülen etkinlikte çocuklar, Ramazan ayı boyunca kendileri için hazırlanan eğitici, öğretici ve eğlenceli görevleri dijital platformda yerine getirecek.

Görevleri tamamlayanlara çekilişle hediyeler

Etkinliğin, Ramazan’ın manevi iklimini yardımlaşma, paylaşma, ibadet ve güzel ahlak temalarıyla çocuklara aktarmayı hedeflediği ifade edildi. Görevlerini eksiksiz ya da belirlenen ölçüde tamamlayan çocuklar arasında yapılacak çekilişle; scooter, notebook, tablet, bisiklet, VR gözlük ve drone gibi hediyelerin sahiplerini bulacağı kaydedildi.

Başkan Kavuş’tan davet

Meram Belediye Başkanı Mustafa Kavuş, etkinliğin ilçede artık bir gelenek haline geldiğini belirterek çocukları ve aileleri katılıma davet etti. Ramazan ayının paylaşma, yardımlaşma, sabır ve güzel ahlak gibi değerleri öğrenmek için önemli bir dönem olduğunu vurgulayan Kavuş, “MEGA ile Ramazan etkinliğimiz, çocuklarımızın Ramazan’ı severek, isteyerek ve anlayarak yaşamalarına katkı sağlamak amacıyla büyük bir özenle hazırlanıyor” ifadelerini kullandı.

Kavuş, amaçlarının çocuklara Ramazan bilinci kazandırmak ve onları manevi değerlerle buluşturmak olduğunu belirterek, dijital ortamda yürütülen görevlerin çocukların sorumluluk duygusunu geliştirdiğini; hediyelerin ise süreçten geriye kalan “tatlı bir hatıra” niteliği taşıdığını dile getirdi.