Türkiye’de yılın ilk 8 ayı en sıcak 14 dönem arasına girdi

Türkiye’de 2026’nın ocak-ağustos döneminde ortalama sıcaklık 14,9 derece olarak ölçülürken, yılın ilk 8 ayı 1971’den bu yana en sıcak 14 dönem arasına girdi.

Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Meteoroloji Genel Müdürlüğünün 2026 yılı Ocak-Ağustos dönemi iklim değerlendirmesinden derlenen bilgilere göre, Türkiye’nin yılın ilk 8 ayındaki ortalama sıcaklığı, 1991-2020 dönemini kapsayan 14,5 derecelik normalin 0,4 derece üzerinde gerçekleşti.

Böylece 2026’nın ocak-ağustos dönemi, 1971’den bu yana en sıcak 14. dönem oldu.

Türkiye’nin ortalama sıcaklıklarında, 2005’ten bu yana 2009, 2011 ve 2012 yılları hariç normallerine göre pozitif sapmalar görüldü. 1971’den bu yana ocak-ağustos döneminde en yüksek sıcaklık sapması, normalinin 2,3 derece üzerinde gerçekleşen 2024’te kaydedildi.

Bu yıl mart, nisan ve mayıs aylarının ortalama sıcaklıkları 1991-2020 normallerinin altında, diğer aylarda ise normallerin üzerinde gerçekleşti.

Yılın ilk 8 ayında normaline göre en yüksek sıcaklık farkı şubatta görüldü. Şubat ayı ortalama sıcaklığı normalinin 3,5 derece üzerinde ölçüldü.

Kış normallerin 1,9 derece üzerinde geçti

Mevsimsel değerlendirmelere göre, 2026’da kış ve yaz mevsimlerinin ortalama sıcaklıkları uzun yıllar ortalamalarının üzerinde, ilkbaharda ise normallerin altında gerçekleşti.

Kış mevsiminin ortalama sıcaklığı 5,8 dereceyle 1991-2020 kış normali olan 3,9 derecenin 1,9 derece üzerinde kaydedildi.

İlkbahar mevsiminin ortalama sıcaklığı 11,6 dereceyle 12,4 derecelik normalin 0,8 derece altında kalırken, yaz mevsimi ortalama sıcaklığı 24,4 dereceyle 24 derecelik normalin 0,4 derece üzerinde gerçekleşti.

Yılın ilk 8 ayında Türkiye’deki en düşük sıcaklık 3 Ocak’ta sıfırın altında 33,1 dereceyle Erzurum’da, en yüksek sıcaklık ise 31 Temmuz’da 46,8 dereceyle Cizre’de ölçüldü.

İklim analiz çalışmalarında kullanılan 220 istasyondan 8’i kendi aylık maksimum sıcaklık rekorunu, 3’ü ise aylık minimum sıcaklık rekorunu kırdı.

Yeni maksimum sıcaklık rekorları arasında 15 Şubat’ta Bartın’da ölçülen 28,6 derece, İstanbul’da ölçülen 24,7 derece ve Florya’da ölçülen 24,4 derece yer aldı.

Yağışlar normalin yüzde 54 üzerinde gerçekleşti

Türkiye’de ocak-ağustos dönemindeki ortalama bölgesel yağış miktarı metrekareye 562,2 kilogram olarak gerçekleşti.

1991-2020 döneminde aynı dönemin yağış normali metrekareye 365 kilogram olarak hesaplanırken, bu yıl yağışlar normalin yüzde 54 üzerinde kaydedildi.

Ülkenin büyük bölümünde normalin üzerinde yağış görülürken, özellikle Ege, Akdeniz ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinin bazı kesimlerinde belirgin pozitif yağış anomalileri oluştu.

İzmir, Antalya, Adana, Hatay, Adıyaman, Diyarbakır, Şırnak, Hakkari ve Van çevresinin bazı kesimlerinde yağışların normaline göre artışı yüzde 100’ün üzerine çıktı.

Kırklareli, Tekirdağ, İstanbul, Kastamonu ve Artvin başta olmak üzere kuzeybatı, kuzey ve kuzeydoğudaki sınırlı alanlarda yağışlar uzun yıllar ortalamasının altında kaldı.

Aylık değerlendirmelerde haziran dışındaki tüm aylarda yağışlar normalin üzerinde gerçekleşti.

Kış mevsimi yağışları normalin yüzde 47, ilkbahar yağışları yüzde 54 üzerinde gerçekleşirken, yaz mevsimi yağışları normalin yüzde 9 altında kaldı.

Aralık 2025-Ağustos 2026 dönemini kapsayan 9 aylık Standart Yağış İndisi değerlendirmesinde de Türkiye’nin hemen hemen tamamının değişen oranlarda nemli bir dönem geçirdiği belirlendi.

İlk 8 ayda 1263 ekstrem meteorolojik olay

Öte yandan, Türkiye’de bu yılın ilk 8 ayında 1263 ekstrem meteorolojik olay kaydedildi.

Bu olayların yüzde 33’ünü şiddetli yağmur ve seller, yüzde 20’sini fırtınalar, yüzde 17’sini dolu, yüzde 10’unu toprak kaymaları, yüzde 8’ini yoğun kar yağışları oluşturdu. Yıldırım çarpması ve çığın payı ise yüzde 4 olarak kayıtlara geçti.

Yılın dikkati çeken ekstrem hava olaylarından biri 3 Mayıs’ta Şanlıurfa ve Gaziantep’te yaşandı.

Öğle saatlerinde başlayan ve akşam saatlerine kadar devam eden şiddetli rüzgar, gök gürültülü sağanak, dolu ve ani seller yaşamı olumsuz etkiledi. Şanlıurfa’nın Viranşehir ilçesinde rüzgarın hızı saatte 136,1 kilometreye ulaşırken, bölgede hortum meydana geldi.

Olumsuz hava koşulları nedeniyle ev ve sokaklarda su baskınları yaşanırken, çatılar uçtu, ağaçlar devrildi, çok sayıda araç ve bina ile tarım arazileri ve enerji iletim hatları zarar gördü.

 

Türkiye’de 10 aylık su yılı yağışları son 66 yılın zirvesinde

Türkiye’de 2026 su yılının ilk 10 ayında yağışlar uzun yıllar ortalamasının belirgin şekilde üzerine çıktı.

Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Meteoroloji Genel Müdürlüğünün 2026 Su Yılı 10 Aylık Alansal Yağış Raporu’na göre, 1 Ekim 2025-31 Temmuz 2026 döneminde Türkiye genelinde metrekareye ortalama 693 kilogram yağış düştü.

1991-2020 dönemine göre hesaplanan su yılı normali metrekareye 533,7 kilogram olurken, geçen yılın aynı döneminde metrekareye 393,2 kilogram yağış kaydedilmişti.

Buna göre yağışlar normalin yüzde 30, geçen yılın aynı döneminin ise yüzde 76 üzerinde gerçekleşti.

Son 66 yılın en yüksek seviyesine çıktı

2026 su yılının ilk 10 aylık döneminde kaydedilen yağış miktarı, Türkiye genelinde son 66 yılın en yüksek seviyesine ulaştı.

Yağışlar Tekirdağ, Bursa, Yalova, Kastamonu, Malatya, Gümüşhane, Bayburt, Trabzon, Rize, Artvin, Ardahan ve Erzurum çevrelerinde normaline göre yüzde 20’ye varan oranlarda azalırken, Siirt, Şırnak ve Van çevrelerinde yer yer yüzde 80’in üzerinde arttı.

Tüm bölgelerde yağışlar normalin üzerinde

Türkiye’nin 7 bölgesinin tamamında yağışlar hem normalin hem de geçen yılın aynı döneminin üzerinde gerçekleşti.

Normaline göre en yüksek artış yüzde 47 ile Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde kaydedildi.

Bölgelere göre artış oranları şöyle gerçekleşti:

  • Güneydoğu Anadolu: yüzde 47
  • Akdeniz: yüzde 45
  • Doğu Anadolu: yüzde 33
  • Ege: yüzde 29
  • İç Anadolu: yüzde 28
  • Karadeniz: yüzde 18
  • Marmara: yüzde 11

Geçen yılın aynı dönemine göre ise Akdeniz, İç Anadolu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde yağışlar yüzde 100’ün üzerinde arttı.

Ege Bölgesi’nde yüzde 79, Doğu Anadolu’da yüzde 74, Marmara’da yüzde 62 ve Karadeniz’de yüzde 22 artış kaydedildi.

Akdeniz’de 66 yılın rekoru

10 aylık kümülatif yağışlarda Akdeniz Bölgesi son 66 yılın en yüksek seviyesine ulaştı.

Doğu Anadolu Bölgesi’nde son 38 yılın, İç Anadolu Bölgesi’nde son 15 yılın, Ege Bölgesi’nde son 11 yılın ve Karadeniz Bölgesi’nde son 10 yılın en yüksek 10 aylık su yılı yağışları kaydedildi.

En fazla yağış Rize’ye düştü

İller arasında en fazla yağış metrekareye 1347,7 kilogramla Rize’de ölçüldü.

En düşük yağış ise metrekareye 370,4 kilogramla Iğdır’da kaydedildi.

Bursa ve Sinop’ta yağışlar normalleri civarında gerçekleşirken, Tekirdağ ve Artvin’de normalin altında kaldı. Diğer tüm illerde ise normalin üzerinde yağış görüldü.

10 ilde son 66 yılın en yüksek yağışı

Adana, Düzce, Hatay, Isparta, İzmir, Kahramanmaraş, Osmaniye, Tokat, Manisa ve Niğde’de son 66 yılın en yüksek 10 aylık su yılı yağışı kaydedildi.

Bingöl, Bitlis, Kayseri, Sivas ve Tunceli’de son 38 yılın, Van’da son 32 yılın, Bartın ve Zonguldak’ta son 31 yılın, Gaziantep’te ise son 30 yılın en yüksek yağış seviyesine ulaşıldı.

Bölgelere göre yağış miktarları

10 aylık dönemde metrekareye düşen yağış miktarları bölgelere göre şöyle gerçekleşti:

Bölge Yağış
Akdeniz 924,9 kg/m²
Güneydoğu Anadolu 769,6 kg/m²
Ege 740,4 kg/m²
Karadeniz 709,9 kg/m²
Doğu Anadolu 678,9 kg/m²
Marmara 673,6 kg/m²
İç Anadolu 480 kg/m²

10 soruda El Nino ve etkileriyle ilgili merak edilenler

ABD Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi (NOAA), sonbahar ve kış mevsimlerinde çok güçlü bir El Nino yaşanma ihtimalinin yüzde 90’dan fazla, bunun 1950 yılından itibaren kaydedilen en güçlü El Nino olma olasılığının ise yüzde 69 olduğunu açıkladı.

El Nino ve etkilerine dair merak edilenler 10 soru şöyle:

1- El Nino nedir?

İspanyolca bir kelime olan ve Türkçe karşılığı “erkek çocuk” anlamına gelen El Nino, ekvatoral Pasifik’in orta ve doğu kesimlerinde deniz yüzeyi sıcaklıklarının normalin üzerine çıkmasıyla gelişen bir hava olayı olarak tanımlanıyor.

El Nino olayı, ekvatoral Pasifik’in orta ve doğu kesimlerini kapsayan ve Nino 3.4 olarak adlandırılan bölgedeki deniz suyu sıcaklığının belli bir dereceye ulaşmasıyla başlıyor.

NOAA, El Nino’nun etkili olup olmadığını belirlemek için bu bölgedeki deniz yüzeyi sıcaklığının 3 aylık ortalamasını baz alıyor. Okyanus sıcaklığı, 5 ardışık 3 aylık dönem boyunca normalin 0,5 derece üzerinde kalırsa, El Nino koşulları oluşmuş kabul ediliyor.

2- Mevcut El Nino ne zaman başladı ve ne zamana kadar etkili olacak?

El Nino olayı 2 ila 7 yılda bir meydana gelerek yaklaşık 1 yıl sürüyor. NOAA, son El Nino olayının haziran ayında resmen başladığını duyurdu. Pasifik’teki deniz suyu sıcaklığının kasım-aralık-ocak döneminde zirve noktasına ulaşması ve sonrasında düşüşe geçmesi, El Nino koşullarının 2027’nin ilkbahar aylarında kademeli olarak zayıflaması bekleniyor.

3- 2026-27 El Nino’sunu geçmişteki diğer El Nino olaylarından farklı kılan ne?

Deniz suyu sıcaklığının normallerin 2 derece üzerine çıktığı El Nino dönemleri “Çok güçlü El Nino” veya “Süper El Nino” olarak adlandırılıyor. Daha önce 1982-1983, 1997-1998 ve 2015-2016 yıllarındaki El Nino olayları bu kategoride yer almıştı. NOAA’nın tahminlerine göre mevcut El Nino, yüzde 90’dan fazla ihtimalle sonbahar ve kış aylarında çok güçlü bir El Nino’ya dönüşecek.

Geçen temmuzda Pasifik sularının normalden 2 derece daha sıcak olduğu tespit edildi. Bu anomalinin artarak devam etmesi, ekim-kasım-aralık döneminde 2,5 derecenin üzerine çıkması bekleniyor. Bu da mevcut El Nino’nun, Süper El Nino olması bir yana yüzde 69 ihtimalle kayıtlara en güçlü El Nino olayı olarak geçeceğini gösteriyor.

4- El Nino, hava sıcaklıklarını ve aşırı hava olaylarını nasıl tetikliyor?

Analizler, güçlü bir El Nino’nun küresel ortalama sıcaklığı 0,2 derece artırdığını gösteriyor. Dünya yüzeyinin neredeyse üçte birini kaplayan Pasifik Okyanusu, aynı zamanda atmosfer için dev bir enerji ve nem kaynağı demek. El Nino sırasında deniz yüzeyi ısındıkça buharlaşma da artıyor ve atmosfere daha fazla ısı ve su buharı taşınıyor. Bu da bazı bölgelerde sıcaklıkların artmasına, bazı bölgelerde de güçlü yağış ve fırtına sistemlerinin oluşmasına neden oluyor.

Normalde yoğun yağışların görüldüğü bölgelerden biri olan Batı Pasifik’teki yağış düzeni, El Nino sırasında doğuya doğru kayabiliyor. Bu değişim, atmosferdeki basınç ve rüzgar sistemlerini etkileyebiliyor. Jet akımları ve büyük ölçekli hava dolaşımının buna tepki vermesi, binlerce kilometre uzaktaki bölgelerde bile hava koşullarını değiştirebiliyor.

5- En fazla hangi bölgeler etkilenecek?

El Nino etkileri, en güçlü şekilde tropikal bölgelerde hissediliyor. Her El Nino olayı aynı şiddette etkili olmasa da genellikle Peru ve Ekvador’da daha fazla yağış, sel, heyelan ve kıyı taşkınları, Güney Afrika, Kolombiya, Endonezya ve Avustralya’da kuraklık, Hindistan’da muson yağmurlarında azalma, ABD’nin güneyinde daha yağışlı, kuzeyinde ise daha sıcak koşullar, Brezilya’nın güneyinde sel, kuzeyinde kuraklık görülebiliyor.

El Nino dönemlerinde Atlantik’teki kasırga sezonu ise daha sakin geçiyor.

6- Aşırı hava olayları ve sıcaklık artışı dışındaki etkileri neler?

El Nino’nun, sıcaklığın artmasına neden olduğu bölgelerde orman yangını riski de artıyor. Bunun dışındaki en önemli etki, tarımsal üretimde kendisini gösteriyor. Gerek kuraklık gerekse aşırı yağışlar tarımı ve küresel gıda stoklarını etkiliyor.

7- El Nino ekonomiyi, tarımı ve gıda fiyatlarını ne derece etkiliyor?

Mevcut El Nino’nun etkileri henüz tam anlamıyla kendisini göstermese de geçmiş yıllarda yaşanan El Nino olaylarının küresel ekonomide trilyonlarca dolar kayba neden olduğu düşünülüyor.

Dartmouth College araştırmacılarının 2023’te Science dergisinde yayımladığı bir çalışmaya göre, 1997-98’de etkili olan El Nino, takip eden 5 yıl içinde küresel gelirde yaklaşık 5,7 trilyon dolarlık kayba yol açtı.

Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütünün (FAO) haziran ayında yaptığı uyarıya göre, riskin en yüksek olduğu Güney ve Güneydoğu Asya, Orta Amerika, Karayipler ve Sahel bölgesi ile Güney Afrika’nın geniş kesimlerinde bazı tarım ve mera alanlarında kuraklık görülme olasılığı yüzde 50’nin üzerine çıktı.

Dünya Gıda Programı (WFP), güçlenen El Nino hava olayının 2027 sonuna kadar en az 49 milyon kişiyi daha akut gıda güvensizliği durumuna sürükleyebileceği uyarısında bulundu.

8- Türkiye, El Nino’dan etkilenecek mi?

Türkiye, El Nino’nun en belirgin etkilerinin görüldüğü bölgeler arasında yer almıyor. El Nino’nun Türkiye ve Akdeniz havzasındaki hava koşullarına etkisi doğrudan değil, atmosferik dolaşım üzerinden ve daha belirsiz biçimde ortaya çıkabiliyor. Akdeniz havzası, El Nino yıllarında genellikle daha sıcak ve daha kurak bir sonbahar-kış eğilimi gösteriyor. Uzmanlar, bu durumun Akdeniz havzasında yer alan Türkiye’de gelecek aylarda sıcaklık anomalilerinin sürmesine ve uzayan bir yangın sezonu nedeniyle orman yangını riskinde artışa neden olabileceğine dikkati çekiyor.

9- El Nino ve La Nina arasındaki fark nedir?

El Nino’nun karşıt fazı olan ve Türkçede “kız çocuğu” anlamına gelen La Nina, ekvatoral Pasifik’teki deniz yüzeyi sıcaklıklarının normalin altına inmesiyle ortaya çıkıyor ve küresel ortalama sıcaklıkları düşürme eğilimi gösteriyor. El Nino’dan sonra her zaman La Nina şartları hakim olmuyor. Bu iki hava olayı arasındaki geçişte nötr koşullar, yani doğal hava olayları etkisini gösterebiliyor.

10- İklim değişikliği ile El Nino arasında bağlantı var mı?

İklim değişikliği ile daha güçlü El Nino olayları arasındaki ilişki konusunda bilim dünyasında kesin bir görüş birliği bulunmuyor. Ancak son dönemde yapılan çalışmalar, küresel ısınmanın daha güçlü El Nino olaylarına yol açabileceğine işaret ediyor. İngiltere’deki Imperial College London araştırmacılarının yaptığı bir çalışmaya göre, El Nino’nun neden olduğu deniz yüzeyi sıcaklıklarındaki aşırı değerler, 1960 öncesindeki seviyelerle karşılaştırıldığında yaklaşık yüzde 10 oranında güçlenmiş durumda.

Türkiye son 56 yılın en serin mayıs aylarından birini yaşadı

Türkiye, 2026 yılının mayıs ayında son yılların en serin dönemlerinden birini geride bıraktı. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Meteoroloji Genel Müdürlüğü verilerine göre, ülke genelinde mayıs ayı ortalama sıcaklığı mevsim normallerinin 1,4 derece altında gerçekleşti.

1991-2020 yılları arasında Türkiye’nin mayıs ayı uzun yıllar ortalama sıcaklığı 17,1 derece olarak ölçülürken, 2026 yılı mayıs ayında bu değer 15,7 dereceye düştü. Böylece mayıs 2026, son 56 yılın en soğuk 7’nci mayıs ayı olarak kayıtlara geçti.

Meteoroloji verileri, serin havanın Türkiye genelinde geniş bir alanda etkili olduğunu ortaya koydu. Marmara Bölgesi’nin tamamı, Karadeniz ve Ege bölgelerinin kıyı kesimleri, Akdeniz Bölgesi’nin batı kesimleri ile Doğu Anadolu Bölgesi’nde Ağrı, Iğdır, Ardahan, Van ve Hakkari çevrelerinde sıcaklıklar genel olarak mevsim normalleri civarında seyretti. Kale-Demre ve Bartın’da sıcaklıklar normallerin üzerinde ölçülürken, ülkenin büyük bölümünde değerler mevsim normallerinin altında kaldı.

Mayıs ayında Türkiye genelinde ölçülen en düşük sıcaklık sıfırın altında 2 dereceyle Ardahan’da, en yüksek sıcaklık ise 37,9 dereceyle Ceylanpınar’da kaydedildi.

Marmara’da sıcaklıklar normale yakın seyretti

Marmara Bölgesi’nde mayıs ayında sıcaklıklar genel olarak mevsim normalleri civarında gerçekleşti. Ancak Bilecik çevresinde sıcaklıkların normallerin altında kaldığı belirlendi.

Bölgenin mayıs ayı uzun yıllar ortalama sıcaklığı 17,4 derece olurken, bu yıl mayıs ayı ortalaması 17,1 derece olarak ölçüldü. Marmara’da en düşük sıcaklık 1,9 dereceyle Balıkesir’de, en yüksek sıcaklık ise 32,4 dereceyle Edirne’de kayıtlara geçti.

Ege’de iç kesimler serinledi

Ege Bölgesi’nde özellikle iç kesimlerde sıcaklıklar mevsim normallerinin altında seyretti. Akhisar, Kütahya, Uşak, Emirdağ, Güney, Simav, Tavşanlı, Gediz, Yatağan, Muğla, Manisa, Salihli, Afyonkarahisar, Denizli, Marmaris ve Nazilli çevrelerinde sıcaklıkların normallerin altında kaldığı görüldü.

Bölgenin uzun yıllar mayıs ayı ortalama sıcaklığı 19 derece iken, 2026 yılı mayıs ayında ortalama sıcaklık 17,9 derece olarak hesaplandı. Ege’de en düşük sıcaklık 0,4 dereceyle Simav’da, en yüksek sıcaklık ise 34 dereceyle Nazilli’de ölçüldü.

Akdeniz’de Demre dikkat çekti

Akdeniz Bölgesi’nde mayıs ayında sıcaklıklar birçok merkezde mevsim normallerinin altında kaldı. Silifke, Elmalı, Yumurtalık, Dalaman, Anamur, Samandağ, Gazipaşa, Köyceğiz, Kaş, Finike, Manavgat, Antalya Havalimanı, Isparta, Alanya, Eğirdir ve Fethiye çevrelerinde sıcaklıklar normaller civarında gerçekleşti.

Demre’de ise sıcaklıklar mevsim normallerinin üzerinde kaydedildi. Bölgenin uzun yıllar mayıs ayı ortalama sıcaklığı 19,7 derece olurken, geçen ay ortalama sıcaklık 18,5 derece olarak ölçüldü. Akdeniz’de en düşük sıcaklık sıfırın altında 0,1 dereceyle Göksun’da, en yüksek sıcaklık ise 35,4 dereceyle Kozan’da tespit edildi.

İç Anadolu’da belirgin düşüş yaşandı

İç Anadolu Bölgesi, mayıs ayında serin havanın en belirgin hissedildiği bölgelerden biri oldu. Kangal çevresinde sıcaklıklar mevsim normalleri civarında gerçekleşirken, bölgenin diğer kesimlerinde sıcaklıklar normallerin altında seyretti.

Bölgenin mayıs ayı uzun yıllar ortalama sıcaklığı 15,1 derece olarak hesaplanırken, 2026 yılı mayıs ayında ortalama sıcaklık 13,1 dereceye geriledi. İç Anadolu’da en düşük sıcaklık sıfırın altında 0,6 dereceyle Ulukışla’da, en yüksek sıcaklık ise 28,5 dereceyle Çumra’da ölçüldü.

Karadeniz’de Bartın normallerin üzerine çıktı

Karadeniz Bölgesi’nde mayıs ayında sıcaklıklar birçok merkezde mevsim normallerinin altında kaldı. Osmancık, Beypazarı, Karabük Kapullu, Kızılcahamam, Tokat, Tosya, Zile, Şebinkarahisar, İspir, Merzifon, Amasya, Kastamonu, Bolu, Çorum, Boyabat, Oltu, Bayburt ve Gümüşhane çevrelerinde sıcaklıklar normallerin altında gerçekleşti.

Bartın’da ise sıcaklıkların mevsim normallerinin üzerine çıktığı kaydedildi. Bölgenin uzun yıllar mayıs ayı ortalama sıcaklığı 15,7 derece olurken, 2026 yılı mayıs ayı ortalaması 14,4 derece olarak ölçüldü. Karadeniz’de en düşük sıcaklık 0,3 dereceyle Bayburt’ta, en yüksek sıcaklık ise 31,8 dereceyle Bartın’da kayıtlara geçti.

Doğu Anadolu’da soğuk hava etkili oldu

Doğu Anadolu Bölgesi’nde Başkale, Ardahan, Yüksekova, Iğdır, Van ve Ağrı çevrelerinde sıcaklıklar mevsim normalleri civarında gerçekleşti. Bölgenin diğer kesimlerinde ise sıcaklıklar normallerin altında kaldı.

Doğu Anadolu’nun mayıs ayı uzun yıllar ortalama sıcaklığı 13,9 derece iken, 2026 yılı mayıs ayında ortalama sıcaklık 12,2 derece olarak ölçüldü. Bölgede en düşük sıcaklık sıfırın altında 2 dereceyle Erzurum’da, en yüksek sıcaklık ise 31,3 dereceyle Iğdır’da tespit edildi.

Güneydoğu Anadolu’da Ceylanpınar zirvede

Meteoroloji verilerine göre Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde mayıs ayı boyunca sıcaklıklar genel olarak mevsim normallerinin altında değerlendirildi. Bölgede uzun yıllar mayıs ayı ortalama sıcaklığı 20,9 derece olarak hesaplandı.

Mayıs ayında bölgede en düşük sıcaklık 4,8 dereceyle Mardin’de, en yüksek sıcaklık ise 37,9 dereceyle Ceylanpınar’da kaydedildi. Ceylanpınar’da ölçülen bu değer, aynı zamanda Türkiye genelinde ayın en yüksek sıcaklığı oldu.

İki ilçede minimum sıcaklık rekoru kırıldı

Mayıs ayında serin havanın etkisi yalnızca ortalama sıcaklıklarda değil, minimum sıcaklık değerlerinde de kendini gösterdi. Meteoroloji verilerine göre Anamur ve Kaş’ta mayıs ayı minimum sıcaklık rekoru kırıldı.

Anamur’da mayıs ayı en düşük sıcaklığı 8,2 derece olarak ölçüldü. Bu değer, uzun yıllar mayıs ayı minimum sıcaklığının 0,4 derece altında gerçekleşti. Kaş’ta ise en düşük sıcaklık 9,7 derece oldu. Bu sıcaklık, uzun yıllar mayıs ayı minimum değerinin 1 derece altında kaydedildi.

Uzman verileri serin mayısa işaret etti

Türkiye genelinde mayıs ayının serin geçmesi, ilkbahar döneminde sıcaklık dalgalanmalarının belirginleştiğini gösterdi. Meteoroloji Genel Müdürlüğü verilerine göre 2026 yılı mayıs ayında birçok bölgede sıcaklıklar uzun yıllar ortalamalarının altında kalırken, bazı kıyı ve geçiş bölgelerinde değerler normaller civarında seyretti.

Özellikle İç Anadolu, Doğu Anadolu, Karadeniz’in iç kesimleri, Ege’nin iç bölgeleri ve Akdeniz’in bazı merkezlerinde ölçülen düşük sıcaklıklar, mayıs ayının genel karakterini belirledi. Türkiye ortalamasının 15,7 dereceye gerilemesiyle birlikte 2026 yılı mayısı, son 56 yılın en serin mayıs ayları arasında yerini aldı.

Türkiye’de su yılı yağışları son 38 yılın zirvesine çıktı

Türkiye’de 2025 sonbaharı ile 2026 ilkbaharı arasındaki dönemde etkili olan yağışlar, uzun yıllar ortalamasının üzerine çıktı. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Yusuf Demir, 1 Ekim 2025 ile 31 Mart 2026 arasındaki su yılı yağışlarının son 38 yılın en yüksek seviyesine ulaştığını açıkladı.

Prof. Dr. Demir, Türkiye’deki iklim olayları ve yağış miktarlarına ilişkin değerlendirmesinde, yağışlardaki artışın dikkat çekici boyuta ulaştığını söyledi.

Yağışlar normalin yüzde 25 üzerine çıktı

Türkiye’de özellikle 2025 sonbaharı ile 2026 ilkbaharı arasındaki dönemde yağışların uzun yıllar ortalamasının üzerinde gerçekleştiğini belirten Demir, su yılı yağışlarında önemli artış yaşandığını ifade etti.

Demir, “1 Ekim 2025 ile 31 Mart 2026 arasındaki su yılı yağışları normalin yüzde 25, geçen yılın aynı döneminin ise yüzde 87 üzerinde gerçekleşti. Son 38 yılın en yüksek seviyesine ulaştığı tespit edilmiştir” dedi.

2026 kış mevsimi yağışlarının da dikkat çekici seviyelere çıktığını belirten Demir, bazı ölçümlerde son 66 yılın zirvesinin görüldüğünü kaydetti.

Türkiye’de son aylarda etkili olan kuvvetli yağışlar, baraj doluluk oranlarını artırırken uzmanlardan yaz aylarına ilişkin dikkat çeken uyarılar geldi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarımsal Yapılar ve Sulama Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Yusuf Demir, Türkiye’nin son 6 aylık süreçte olağanüstü yağışlı bir dönemden geçtiğini belirtti.

Demir, Meteoroloji Genel Müdürlüğü verilerine göre Türkiye’de son dönemde alınan yağışların 2025 yılı su yılına göre yaklaşık yüzde 25 daha fazla olduğunu, geçen yılın aynı dönemine kıyasla ise yüzde 80’in üzerinde artış gösterdiğini söyledi. Prof. Dr. Demir, bu verilerin Türkiye’nin son 66 yılın en yağışlı dönemlerinden birini yaşadığını ortaya koyduğunu ifade etti.

Son dönemde birçok bölgede etkili olan sağanakların, zaman zaman kısa sürede yüksek miktarda yağış bırakması nedeniyle sel riskini artırdığına dikkat çeken Demir, “Bir ayda düşecek yağış bir saatte düşüyor. Ani seller meydana geliyor” değerlendirmesinde bulundu.

Yağışlı dönem yaz aylarında yerini farklı risklere bırakabilir

Türkiye’de ilkbahar aylarında etkili olan yoğun yağışların yaz boyunca aynı şekilde devam etmesinin beklenmediğini vurgulayan Prof. Dr. Demir, yaz ayları için farklı bir tabloya işaret etti.

Demir’e göre yaz döneminde ülke genelinde serin ve yağışlı bir iklim beklentisi doğru değil. Aksine temmuz, ağustos ve eylül aylarında aşırı sıcaklar, bunaltıcı hava koşulları ve kuraklık riski öne çıkabilir. Buna karşın bazı bölgelerde ani ve şiddetli yağışlar da görülebilir.

Bu nedenle yaz aylarında iki farklı riskin aynı anda gündeme gelebileceği belirtiliyor: Bir tarafta kuraklık ve su kaynaklarının hızla azalması, diğer tarafta ise kısa sürede düşen aşırı yağışlar nedeniyle ani sel ve taşkınlar.

Yağışların arkasında 3 ana etken var

Prof. Dr. Yusuf Demir, yağış rejimindeki değişimin tek başına “yağış arttı” ya da “kuraklık bitti” şeklinde yorumlanmaması gerektiğini söyledi. Küresel iklim değişikliğinin yalnızca kuraklıkla değil, düzensiz ve aşırı yağışlarla da kendini gösterdiğini vurguladı.

Demir, bu yıl yaşanan yoğun ve düzensiz yağışların arkasında 3 ana etken bulunduğunu belirtti. Bunlardan ilki Akdeniz üzerindeki yüksek sıcaklıklar ve sıcak hava dalgaları. Akdeniz’deki sıcaklık artışının, Türkiye çevresindeki yağış sistemlerinin güçlenmesinde etkili olduğu ifade edildi.

İkinci etken olarak atmosferdeki jet akımlarındaki değişkenlik gösterildi. Demir, hava akımlarındaki düzensizliğin yağışların Türkiye ve çevresinde daha yoğun ve ani şekilde oluşmasına katkı sunduğunu söyledi.

Üçüncü etken ise El Nino ile La Nina arasındaki geçiş süreci olarak açıklandı. Demir, 2025-2026 döneminde yaşanan bu geçişin düzensiz, ani ve yoğun yağışların oluşmasında önemli rol oynadığını dile getirdi.

Sosyal medyadaki iddialara bilimsel yanıt

Son dönemde sosyal medyada yağışların “hava manipülasyonu”, “iklim silahı” ya da bölgesel savaşlarla bağlantılı olduğu yönünde iddialar gündeme geldi. Prof. Dr. Yusuf Demir, bu iddiaların bilimsel bir temeli bulunmadığını söyledi.

Demir, yağışların farklı ülkelerin müdahalesiyle oluştuğu ya da bir bölgedeki nemin başka bir bölgeye taşındığı iddialarının bilimsel olarak ortaya konulmuş gerçekler olmadığını belirtti. Bu tür söylemlerin daha çok komplo teorisi niteliği taşıdığını ifade eden Demir, halkın sosyal medyadaki doğrulanmamış içeriklere itibar etmemesi gerektiğini vurguladı.

Bulut tohumlama uygulamalarına da değinen Demir, bu yöntemin tamamen açık havada yağmur oluşturmadığını, yalnızca nem ve bulut yapısı uygunsa yağışı belli ölçüde artırabildiğini söyledi.

Bulut tohumlama ne yapabilir, ne yapamaz?

Prof. Dr. Demir’in değerlendirmelerine göre bulut tohumlama, atmosferde mevcut olan nem ve bulut yapısından yararlanarak yağış ihtimalini artırmaya yönelik bir uygulama. Ancak bu yöntem, sıfırdan yağmur üretme ya da büyük ölçekli iklim olaylarını yönlendirme gücüne sahip değil.

Demir, bulut tohumlamanın bazı koşullarda yağışı yüzde 5 ile yüzde 20 arasında artırabileceğini, ancak bir bölgedeki yağışın başka bir ülkeye taşınması ya da iklimin kontrol edilmesi gibi iddiaların bilimsel gerçeklikle örtüşmediğini belirtti.

Bu açıklama, yoğun yağışların nedenine ilişkin bilgi kirliliğinin arttığı bir dönemde kamuoyuna bilimsel veriyle hareket edilmesi gerektiğini hatırlattı.

Yaz ayları için kuraklık ve sel uyarısı

Prof. Dr. Demir, özellikle yaz ayları için uyarılarını artırdı. Temmuz, ağustos ve eylül aylarında aşırı sıcaklar ve kuraklık riskinin artabileceğini belirten Demir, bazı bölgelerde ise kısa süreli ve şiddetli yağışların sel felaketlerine yol açabileceğini söyledi.

Karadeniz Bölgesi gibi ani yağışlara açık bölgelerde yaz aylarında da sel riskinin devam edebileceğini kaydeden Demir, vatandaşların, yerel yönetimlerin ve ilgili kurumların hazırlıklı olması gerektiğini ifade etti.

Bu tablo, Türkiye’de yaz aylarında hem su tasarrufu hem de afetlere hazırlık başlıklarının birlikte ele alınması gerektiğini gösteriyor.

Barajlar doldu ama su tasarrufu uyarısı sürüyor

Yoğun yağışlar, birçok bölgede baraj doluluk oranlarını artırdı. Ancak uzmanlara göre bu durum, su kaynaklarının sınırsız olduğu anlamına gelmiyor.

Prof. Dr. Demir, mevcut yağışlarla barajlarda yüksek doluluk oranlarına ulaşıldığını, bazı bölgelerde su salımı nedeniyle sel uyarıları yapıldığını belirtti. Amasya civarındaki barajlarda doluluk oranlarının yükselmesi üzerine resmi kurumların vatandaşları dikkatli olmaya çağırdığını hatırlattı.

Demir, “Hazıra dağlar dayanmaz” sözleriyle su kaynaklarının doğru yönetilmesi gerektiğini vurguladı. Yaz aylarında kuraklık riskinin artabileceğini belirten Demir, bugün yüksek görünen su kaynaklarının sıcak ve kurak dönemlerde hızla azalabileceğine dikkat çekti.

Uzmandan kritik mesaj: Şimdiden hazırlık yapılmalı

Türkiye’de son dönemde yağışların artması, kısa vadede barajlar ve tarımsal üretim açısından olumlu bir tablo ortaya koysa da uzmanlar uzun vadeli risklere dikkat çekiyor.

Prof. Dr. Yusuf Demir’e göre önümüzdeki süreçte en önemli başlık, suyun doğru yönetilmesi olacak. Yaz aylarında aşırı sıcaklar, kuraklık, ani yağışlar ve sel riskinin aynı dönemde görülebileceğini belirten Demir, vatandaşların ve kurumların şimdiden önlem alması gerektiğini söyledi.

Demir’in değerlendirmeleri, Türkiye’de iklim değişikliğinin yalnızca kuraklıkla değil, düzensiz yağış, ani sel, yüksek sıcaklık ve su yönetimi sorunlarıyla birlikte ele alınması gerektiğini ortaya koyuyor.


Verilerle yağış ve yaz uyarısı

Başlık Veri / Değerlendirme
Değerlendirmeyi yapan uzman Prof. Dr. Yusuf Demir
Kurum Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi
İncelenen dönem Son 6 aylık yağış süreci
Su yılına göre yağış durumu Yaklaşık yüzde 25 daha fazla
Geçen yılın aynı dönemine göre yağış Yüzde 80’in üzerinde artış
Uzmanın vurguladığı dönem Son 66 yılın en yağışlı dönemlerinden biri
Yaz ayları için riskli dönem Temmuz, ağustos, eylül
Beklenen yaz riskleri Aşırı sıcak, bunaltıcı hava, kuraklık, ani sağanak, sel
Özellikle dikkat çekilen bölge Karadeniz Bölgesi
Barajlar için mevcut durum Doluluk oranları yüksek seviyelere ulaştı
Su yönetimi uyarısı Kaynakların doğru ve planlı kullanılması gerekiyor

Yağışların artmasında öne çıkan nedenler

Neden Etkisi
Akdeniz’deki yüksek sıcaklıklar Yağış sistemlerinin güçlenmesine katkı sağlıyor
Sıcak hava dalgaları Atmosferdeki dengesizliği artırarak yağış düzenini etkiliyor
Jet akımlarındaki değişkenlik Yağış geçişlerinin daha düzensiz ve ani yaşanmasına yol açabiliyor
El Nino-La Nina geçiş süreci Düzensiz, yoğun ve ani yağışların oluşmasında etkili oluyor
Küresel iklim değişikliği Yağış rejiminde dengesizlik, aşırı hava olayları ve kuraklık riskini artırıyor

Bulut tohumlama hakkında doğru bilinenler

Soru Yanıt
Bulut tohumlama sıfırdan yağmur oluşturur mu? Hayır
Açık havada yağmur yağdırabilir mi? Hayır
Etkili olması için ne gerekir? Nem ve uygun bulut yapısı gerekir
Yağışı ne kadar artırabilir? Bazı durumlarda yüzde 5 ile yüzde 20 arasında
Bir ülkenin yağmurunu başka ülkeye taşıyabilir mi? Bilimsel olarak böyle bir gerçeklik ortaya konulmuş değil
Büyük ölçekli iklimi kontrol edebilir mi? Mevcut teknolojiyle gerçekçi kabul edilmiyor

Yaz ayları için olası risk tablosu

Risk Olası etki Alınması gereken önlem
Aşırı sıcaklar Sağlık sorunları, enerji tüketiminde artış Özellikle yaşlılar, çocuklar ve kronik hastalar korunmalı
Kuraklık Tarımda verim kaybı, su kaynaklarında azalma Su tasarrufu ve planlı sulama yapılmalı
Ani sağanak Kısa sürede su baskını Dere yatakları ve riskli bölgelerde tedbir artırılmalı
Sel ve taşkın Can ve mal kaybı riski Erken uyarılar takip edilmeli, altyapı kontrolleri yapılmalı
Barajlardan su salımı Yerleşim yerlerinde taşkın riski Resmi kurumların uyarılarına uyulmalı

Nisanda sıcaklıklar mevsim normallerinin altında kaldı

Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Meteoroloji Genel Müdürlüğü verilerinden derlenen bilgilere göre, Türkiye genelinde 1991-2020 döneminde 12,3 olarak ölçülen nisan ayı ortalama sıcaklığı, geçen ay 11,7 dereceyle mevsim normallerinin 0,6 derece altına indi.

Geçen ay sıcaklıklar Antakya, Palu, Ergani, Siirt, Mardin, Batman, Şırnak, Çermik, Viranşehir, Cizre, Ceylanpınar, Zara, Artvin, Merzifon, Amasya, Bayburt, İspir, Oltu, Zile, Şebinkarahisar ve Bandırma çevrelerinde mevsim normallerinin altında, Kale (Demre) ve Çeşme çevrelerinde mevsim normallerinin üzerinde, yurdun diğer kesimlerinde mevsim normalleri civarında gerçekleşti.

Geçen ay en düşük sıcaklık sıfırın altında 11,4 dereceyle Erzurum’da, en yüksek sıcaklık ise 31,9 dereceyle Adana’nın Kozan ilçesinde ölçüldü.

Bölgelere göre sıcaklıklar

Marmara Bölgesi’nde geçen ay sıcaklıklar, Bandırma çevresinde mevsim normallerinin altında, bölgenin diğer kesimlerinde mevsim normalleri civarında gerçekleşti. Bölgede en düşük sıcaklık Lüleburgaz’da, en yüksek sıcaklık ise Edirne’de gözlendi.

Ege Bölgesi’nde nisanda sıcaklıklar, Çeşme çevresinde mevsim normallerinin üzerinde, bölgenin diğer kesimlerinde mevsim normalleri civarında seyretti. Bölgede en düşük sıcaklık Gediz’de, en yüksek sıcaklık ise Aydın ve Nazilli’de kayıtlara geçti.

Akdeniz Bölgesi’nde geçen ay sıcaklıklar, Antakya çevresinde mevsim normallerinin altında, Kale çevresinde mevsim normallerinin üzerinde, bölgenin diğer kesimlerinde mevsim normalleri civarında gerçekleşti. Bölgede en düşük sıcaklık Kahramanmaraş Göksun’da, en yüksek sıcaklık ise Kozan’da ölçüldü.

İç Anadolu Bölgesi’nde nisanda sıcaklıklar, Zara çevresinde mevsim normallerinin altında, bölgenin diğer kesimlerinde mevsim normalleri civarında gözlendi. Bölgede en düşük sıcaklık Kangal’da, en yüksek sıcaklık ise Kayseri’de kaydedildi.

Karadeniz Bölgesi’nde geçen ay sıcaklıklar, Artvin, Merzifon, Amasya, Bayburt, İspir, Oltu, Zile ve Şebinkarahisar çevrelerinde mevsim normallerinin altında, bölgenin diğer kesimlerinde mevsim normalleri civarında gerçekleşti. Bölgede en düşük sıcaklık Bayburt’ta, en yüksek sıcaklık ise Boyabat’ta ölçüldü.

Doğu Anadolu Bölgesi’nde nisanda sıcaklıklar, Palu ve Ergani çevrelerinde mevsim normallerinin altında, bölgenin diğer kesimlerinde mevsim normalleri civarında seyretti. Bölgede en düşük sıcaklık Erzurum’da, en yüksek sıcaklık ise Iğdır’da gözlendi.

Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde geçen ay sıcaklıklar, Siirt, Mardin, Batman, Şırnak, Çermik, Viranşehir, Cizre ve Ceylanpınar çevresinde mevsim normallerinin altında, bölgenin diğer kesimlerinde mevsim normalleri civarında gerçekleşti. Bölgede en düşük sıcaklık Diyarbakır’da, en yüksek sıcaklık Ceylanpınar’da kaydedildi.

Martta yağışlar geçen yıla göre yaklaşık 3 kat arttı

Meteoroloji Genel Müdürlüğünün 2026 Mart Ayı Alansal Yağış Raporu’na göre, Türkiye genelinde mart ayı yağışı uzun yıllar ortalaması ve geçen yılın aynı ayına göre belirgin artış gösterdi. 1991-2020 döneminde mart ayı uzun yıllar ortalaması metrekareye 61,2 kilogram olurken, Mart 2025’te bu miktar 28,8 kilogram, Mart 2026’da ise 81,1 kilogram olarak ölçüldü.

Bu verilere göre mart ayı yağışları normale göre yüzde 33, geçen yılın aynı ayına göre ise yaklaşık 3 kat arttı.

Bazı illerde azaldı, bazı bölgelerde yüzde 100’ü aştı

Yağışlar; Edirne, Çanakkale, Bursa, Bilecik, Zonguldak, Bartın, Kastamonu, Sinop, Samsun, Amasya, Tokat, Kayseri, Malatya, Gümüşhane, Trabzon ve Erzurum çevrelerinde normallerine göre yüzde 60’ın üzerinde azaldı. Buna karşılık İstanbul, Yalova, Aydın, Manisa, Konya, Mersin, Adana, Hatay, Ardahan, Kars, Hakkari çevrelerinde, Afyonkarahisar’ın doğusunda, Antalya’nın batı kesimlerinde ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde yağışlar normallerine göre yüzde 100’ün üzerinde arttı.

Mart ayında yağışlar Ege, Akdeniz, Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde normalin üzerinde gerçekleşti. Marmara Bölgesi normal civarında seyrederken, İç Anadolu ve Karadeniz bölgelerinde yağışlar normalin altında kaldı.

Konya’da yağışlar yüzde yüz arttı

Konya’da mart ayı yağışları dikkat çekici artış gösteren iller arasında yer aldı. Meteoroloji verilerine göre kentte mart ayında düşen yağış miktarı mevsim normallerine göre yüzde 100’ün üzerinde arttı. Bu artış, Konya’nın da içinde bulunduğu İç Anadolu Bölgesi’nde bazı alanlarda yağışların normalin altında seyretmesine rağmen, il genelinde yağışın belirgin şekilde yükseldiğini ortaya koydu. Mart ayındaki bu tablo, tarımsal üretim açısından önemli bir gelişme olarak değerlendirilirken, kentte ilkbahar dönemine güçlü bir yağış girişi yaşandığı görüldü.

Güneydoğu ve Akdeniz’de dikkat çeken artış

Güneydoğu Anadolu Bölgesi mart ayında normalinin 2 katından fazla yağış aldı ve bölge genelinde son 30 yılın en yüksek mart yağışı kaydedildi. Akdeniz Bölgesi’nde ise son 11 yılın en yüksek mart ayı yağışı görüldü.

İl bazında en fazla yağış metrekareye 281,3 kilogramla Şırnak’ta, en az yağış ise metrekareye 21,5 kilogramla Amasya’da ölçüldü. Normaline göre en fazla azalma ise yüzde 61 ile Bartın’da kaydedildi.

Mart ayı yağışları Siirt’te son 66 yılın, Mersin, Adana, Diyarbakır, Gaziantep, Kilis ve Mardin’de son 30 yılın en yüksek seviyesine ulaştı. Buna karşılık Sinop’ta son 40, Bartın’da son 37, Tokat’ta son 36, Gümüşhane ve Samsun’da ise son 33 yılın en düşük mart yağışları görüldü.

Martta ortalama 11,5 gün yağış görüldü

Türkiye genelinde mart ayında ortalama 11,5 gün yağışlı geçti. Yağışlı gün sayısı Ege Bölgesi, Marmara ve Akdeniz’in batısı, Orta Karadeniz ile İç Anadolu’nun orta kesimlerinde 5 ila 10 gün arasında değişirken, Hakkari ve Şırnak çevrelerinde 25 günün üzerine çıktı.

Bölgelere göre yağış dağılımı

Bölgesel verilere göre Marmara’da mart ayı yağışı 64,7 kilogram olarak ölçüldü. Bölgede yağışlar normal civarında seyrederken geçen yılın aynı ayına göre yüzde 100’ün üzerinde arttı. Ege Bölgesi’nde 70,1 kilogram yağış düşerken normale göre yüzde 9, geçen yıla göre yüzde 100’ün üzerinde artış yaşandı.

Akdeniz Bölgesi’nde mart ayı yağışı 116,1 kilogram olarak kaydedildi. Bölgede yağışlar normale göre yüzde 69, geçen yıla göre ise yüzde 100’ün üzerinde arttı. İç Anadolu Bölgesi’nde 40,9 kilogram yağış ölçülürken yağışlar normale göre yüzde 4 azaldı, geçen yıla göre ise yüzde 100’ün üzerinde yükseldi.

Karadeniz Bölgesi’nde mart ayı yağışı 40,9 kilogram oldu. Bölgede normale göre yüzde 32 azalma yaşanırken geçen yılın aynı ayına göre yüzde 6 artış görüldü. Doğu Anadolu Bölgesi’nde 98,4 kilogram yağış kaydedildi ve bölgede normale göre yüzde 50, geçen yıla göre yüzde 100’ün üzerinde artış gerçekleşti.

Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde ise mart ayında metrekareye 186,1 kilogram yağış düştü. Bölgede hem normale hem de geçen yılın aynı ayına göre yüzde 100’ün üzerinde artış yaşandı.

MGM’nin Ocak 2026 haritası yeşile döndü: Yağış normali aştı ama “kuraklık bitti” demek için erken

MGM’nin yayımladığı PNI (Normalin Yüzdesi) temelli Ocak 2026 meteorolojik kuraklık değerlendirmesi, haritada Türkiye’nin büyük bölümünün “normal ve üzeri” sınıfında kaldığına işaret ediyor. Aynı döneme ilişkin yağış değerlendirmesi de bu tabloyu destekliyor: Türkiye genelinde Ocak ayında ortalama 103,9 mm yağış ölçülürken, Ocak normali 69,8 mm seviyesinde kaldı; böylece normale göre %49 artış kaydedildi. Geçen yılın Ocak yağışı ise 26,8 mm idi; bu yılki yağış geçen yılın üç katını aştı.

Harita ne söylüyor? (PNI = “normalin yüzdesi”)

PNI haritaları, belirli bir dönemdeki yağışı uzun yıllar ortalamasıyla kıyaslayarak “meteorolojik kuraklık” sinyali üretir. MGM’nin Ocak 2026 haritasında ağırlıklı görünüm, yağışın %75 ve üzeri bandında seyrettiğine işaret ediyor; bu da kısa vadede meteorolojik kuraklık riskinin zayıfladığı anlamına geliyor. Haritanın alt ölçeğinde yer alan eşikler, %65–75 hafif, %55–65 orta, %55 altı şiddetli kuraklık olarak tanımlanıyor.

Bölgelerde tablo: İç Anadolu’da Ocak yağışı güçlü; sezon toplamında hâlâ “açık” var

Ocak ayı yağışları bölgesel düzeyde de normallerin üstünde seyretti:

  • İç Anadolu: Ocak yağışı 62,5 mm, normali 41,9 mm → %49 artış
  • Akdeniz: 177,9 mm (normal 111,6) → %59 artış
  • Güneydoğu Anadolu: 135,0 mm (normal 83,7) → %61 artış

Ancak kuraklık tartışması yalnızca “Ocak” ile sınırlı değil. MGM’nin 1 Ekim 2025–31 Ocak 2026 dönemini kapsayan su/tarım yılı toplamında Türkiye ortalaması 250,9 mm ile normale (253,2 mm) yakın gerçekleşti.
Bu dört aylık toplamda MGM, Konya çevreleri dâhil bazı alanlarda yer yer %40’ın üzerinde azalma görüldüğünü de not ediyor.

Bu çerçevede İç Anadolu’nun su yılı toplamı 147,7 mm, normali 155,0 mm: Bölge genelinde yaklaşık %5’lik bir açık sürüyor.

“Son dönemdeki yağışlar” ne anlama geliyor?

Şubat ortasında MGM’nin peş peşe yayımladığı meteorolojik uyarılar, yağışların yalnız geçmiş aya değil, güncel hava koşullarına da yansıdığını gösteriyor. MGM, 12 Şubat’ta doğu kesimler için kuvvetli yağış uyarısı yayımladı; ayrıca 14 Şubat’ta da kuvvetli yağış riskine dair uyarı yayımlandı.
Bu tür sistemler kısa vadede kuraklık göstergelerini “iyileştirebilir”; fakat etkinin kalıcı olup olmayacağı, yağışın mevsime yayılması ve toprağa/rezervlere ne kadarının işlendiği ile belirlenir.

Kuraklık bitti mi?

Ocak 2026 verileriyle “meteorolojik kuraklık baskısı zayıfladı” demek mümkün; çünkü yağışlar hem ülke genelinde hem bölgelerin çoğunda normallerin üzerine çıktı.
Ancak “kuraklık bitti” ifadesi daha geniş bir değerlendirme gerektirir:

  1. Meteorolojik kuraklık (yağış eksiği) bir ayda toparlayabilir.
  2. Tarımsal kuraklık (toprak nemi/bitki stresi) yağışın zamanlamasına ve sıcaklığa çok duyarlıdır.
  3. Hidrolojik kuraklık (barajlar, akarsular, yeraltı suyu) ise genellikle aylar-mevsimler ölçeğinde toparlanır.

Bu nedenle, tek aylık yeşil harita “rahatlama” işareti verse de, kesin hüküm için MGM’nin aynı sayfada sunduğu 3, 6, 9 ve 12 aylık kuraklık değerlendirmeleri ile su yılı yağış seyrinin birlikte okunması gerekiyor.