Adidas’a Gazze tepkisi büyüdü: İsrail askerini reklam yüzü yapan marka özrü bölgesel hesapla sınırladı

Adidas’ın amputeler ve tek ayağı bulunan sporcular için geliştirdiği “Single Shoe”, yani “tek ayakkabı” hizmetinin İsrail’deki yerel tanıtımı, spor dünyasının çok ötesine geçen büyük bir tartışmaya dönüştü.

Kampanyada yer verilen isimlerden biri, geçmişte İsrail ordusunun Nahal Piyade Tugayı’nda görev yapan Shalev Biton oldu. Biton, Mayıs 2021’de Gazze’den ateşlenen bir tanksavar füzesinin İsrail tarafındaki askeri araca isabet etmesi sonucu ağır yaralandı ve sol bacağı ampute edildi. İsrail kaynakları Biton’un yaralandığı sırada Gazze Şeridi’nin içindeydi, yani soykırım yapıyordu. Biton’un İsrail ordusunda görev yapmış bebek katili soykırımcı bir eski asker olması ve bu geçmişe sahip bir ismin Gazze’deki devasa amputasyon krizinin ortasında amputelere yönelik bir kampanyada kullanılması, tepkilerin merkezine yerleşti.

Adidas’ın İsrail mağazalarında kullanılan yerel tanıtım materyallerinde Biton’un yanı sıra 10 engelli sporcunun daha yer aldığı bildirildi. Şirket, kampanyanın küresel “Single Shoe” hizmetinin yerel bir tanıtımı olduğunu, posterlerin yalnızca İsrail’de kullanıldığını savundu.

Ancak tartışmayı büyüten asıl mesele, reklamın konusu ile Gazze’de yaşanan insani felaket arasındaki çarpıcı tezat oldu.

Gazze’de 5 binden fazla amputasyon: Kampanyanın en tartışmalı tarafı

Dünya Sağlık Örgütü’nün Mayıs 2026 tarihli güncel değerlendirmesine göre, Ekim 2023’ten bu yana Gazze’de yaralanan yaklaşık 172 bin kişinin 43 binden fazlası hayatını değiştirecek nitelikte yaralanmalarla karşı karşıya kaldı.

WHO, Gazze’de 22 binden fazla ağır uzuv yaralanması ve 5 binden fazla travmatik amputasyon gerçekleştiğini tahmin ediyor. Ampute edilen her beş kişiden birinin çocuk olduğu belirtiliyor. Yaklaşık 10 bin çocuğun ise yaşam boyu etkileri sürecek ağır yaralanmalar taşıdığı ifade ediliyor.

Daha da çarpıcı olan, protez ve rehabilitasyon imkanlarının son derece sınırlı olması.

WHO verilerine göre Eylül 2024-Mayıs 2026 arasında uzuv kaybı bulunan 2 bin 300 kişi değerlendirmeye alınırken, bunlardan yalnızca yaklaşık 500’üne kalıcı protez takılabildi. Gazze’de hiçbir rehabilitasyon merkezinin tam kapasiteyle çalışamadığı, gerekli ekipman ve protez malzemelerine erişimin ciddi biçimde kısıtlı olduğu bildirildi.

İşte Adidas’ın amputelere yönelik bir hizmeti tanıtırken İsrail ordusunda görev yapmış bir ismi vitrine çıkarması tam da bu nedenle sadece bir reklam tercihi olarak görülmedi.

Eleştirilerin merkezindeki soru şuydu: Gazze’de binlerce sivil, aralarında çok sayıda çocuk da bulunmak üzere kolunu veya bacağını kaybederken, küresel bir spor markasının “ampute bireylerin hayatını kolaylaştırma” mesajını eski bir İsrail askeri üzerinden vermesi nasıl bir toplumsal ve etik hassasiyet taşıyor?

Gazze’de uzuvlarını kaybeden çocuklardan Adidas’a: “Biz sizin insanlığınızın neresindeyiz?”

Kampanyaya en çarpıcı tepki ise Gazze’de İsrail saldırılarında uzuvlarını kaybeden çocuklardan geldi.

Anadolu Ajansına konuşan Filistinli amputeler, Adidas’ın tercihine tepki gösterirken “Biz sizin insanlığınızın neresindeyiz?” sorusunu yöneltti.

İsrail saldırısı sırasında bacağını kaybeden 14 yaşındaki Ömer Halive de reklamı gördüğünde büyük hayal kırıklığı yaşadığını anlattı. Gazze’deki amputeler, en temel protez imkanlarına dahi ulaşmakta zorlandıkları bir ortamda dünyaca ünlü bir markanın eski İsrail askerini böyle bir kampanyada öne çıkarmasının çifte standart olduğunu savundu.

Bu tepki, Adidas tartışmasının belki de en önemli noktasını oluşturuyor.

Çünkü mesele artık yalnızca bir kişinin reklamda kullanılması değil; küresel sermayenin savaş, insan hakları ve büyük insani krizler karşısındaki kurumsal sorumluluğunun sınırlarının nerede çizildiği tartışmasına dönüşmüş durumda.

Boykot çağrıları büyüyünce Adidas geri adım attı

Kampanya sosyal medyada kısa sürede yayıldı ve Adidas’a yönelik boykot çağrıları başladı.

Filistin yanlısı aktivistler, amputelere yönelik bir hizmetin İsrail ordusunda görev yapmış bir asker üzerinden tanıtılmasını eleştirirken, Gazze’deki çocuk amputelerin fotoğrafları ile kampanyadaki Biton görüntülerini yan yana paylaşmaya başladı.

Tepkilerin büyümesinin ardından Adidas açıklama yapmak zorunda kaldı.

Şirket, kampanyanın küresel merkez tarafından oluşturulmuş özel bir İsrail askeri kampanyası olmadığını, “Single Shoe” hizmetinin Avrupa’da başlatıldığını ve daha sonra Orta Doğu ile Asya’daki farklı pazarlara yayıldığını savundu.

Adidas açıklamasında, kullanılan görselin “endişelere ve güçlü tepkilere” neden olduğunun farkında olduklarını belirtti ve gücendirdikleri kişilerden özür diledi.

Ancak bu kez tartışma özrün biçimine yöneldi.

Özür neden Adidas’ın ana hesabından yayımlanmadı?

Adidas’ın kamuoyuna yansıyan özür mesajı şirketin Adidas Arabia adlı bölgesel sosyal medya hesabından yayımlandı.

Adidas Arabia paylaşımında şu ifadeleri kullandı:

“Yerel ekibin yakın zamanda düzenlediği bir etkinlikte kullanılan bir görselin endişelere ve güçlü tepkilere yol açtığının farkındayız. Kimseyi gücendirmek gibi bir amacımız hiçbir zaman olmadı. Etkilenen herkesten özür dileriz.”

Şirket ayrıca dile getirilen endişeleri ciddiye aldığını, Orta Doğu’daki topluluklarla uzun süreli bağlarının bulunduğunu ve kapsayıcı değerlerini eylemlerine yansıtmak için “dinlemeye ve öğrenmeye” devam edeceğini kaydetti.

Ancak Anadolu Ajansının aktardığı verilere göre Adidas Arabia hesabının yaklaşık 1,4 milyon, Adidas’ın küresel Instagram hesabının ise 29,6 milyondan fazla takipçisi bulunuyor.

Dolayısıyla tartışmanın dünya çapında büyümesine karşın özür mesajının, küresel hesaba göre çok daha düşük erişime sahip bölgesel bir hesapta yayımlanması eleştirileri dindirmek yerine yeni sorular doğurdu.

Adidas’ın ana sosyal medya hesaplarında aynı nitelikte kamuya açık bir özür mesajı yayımlanmadığı görüldü.

Şirket, Times of Israel’e verdiği açıklamada da benzer bir özür metni kullandı ancak bu açıklama da uzun süre şirketin küresel sosyal medya hesaplarında geniş biçimde paylaşılmadı. Anadolu Ajansı ise Adidas’a konuya ilişkin yönelttiği soruların yanıtsız bırakıldığını bildirdi.

Küresel özür mü, bölgesel kriz yönetimi mi?

Tam da bu noktada Adidas’ın yaklaşımı kurumsal iletişim açısından ayrı bir tartışmaya dönüşüyor.

Bir marka dünya çapında tepki çeken bir tercih yaptığında, özrün de aynı ölçekte görünür olması bekleniyor. Oysa Adidas’ın mesajını ağırlıklı olarak Arap dünyasına hitap eden bölgesel hesaptan paylaşması, eleştirmenler tarafından “küresel bir sorunu bölgesel iletişimle sınırlama” girişimi olarak yorumlandı.

Bu durum, bir başka önemli soruyu ortaya çıkarıyor:

Eğer şirket yaptığı tercihin yanlış veya incitici olduğunu düşünüyorsa neden yaklaşık 30 milyon kişinin takip ettiği küresel hesabından açık ve görünür bir özür yayımlamadı?

Eğer yanlış olmadığını düşünüyorsa neden bölgesel hesabından özür dileme ihtiyacı hissetti?

Adidas’ın karşı karşıya kaldığı iletişim krizi tam da bu ikilemin üzerinde büyüyor.

“Kapsayıcılık” mesajıyla Gazze gerçeği arasındaki uçurum

Şirket “Single Shoe” hizmetini engelli ve ampute bireylerin spor ürünlerine daha adil erişebilmesini amaçlayan kapsayıcı bir uygulama olarak tanımlıyor.

Fikir kendi başına sosyal açıdan önemli bir ihtiyaca cevap veriyor: Tek ayağı bulunan bir kişinin iki ayakkabı satın almak zorunda kalmaması.

Ancak kampanyanın sembolik yüzlerinden birinin seçimi, bu kapsayıcılık mesajını gölgede bıraktı.

Çünkü kampanyanın gündeme geldiği dönemde Gazze’de 5 binden fazla amputasyon, 22 binden fazla ağır uzuv yaralanması bulunuyor. WHO’nun verileri bu krizin uzun yıllar sürecek bir rehabilitasyon ihtiyacı doğurduğunu ortaya koyuyor.

Bu tablo karşısında eleştirmenlerin tepkisi yalnızca politik bir kampanya olarak değerlendirilemez.

Tartışmanın merkezinde, reklam etiği, insan hakları duyarlılığı ve büyük sermayenin toplumsal sorumluluğu bulunuyor.

Bir şirketin hukuken suç teşkil etmeyen bir reklam tercihi, toplumsal ve vicdani açıdan yine de sorgulanabilir. Hele ki reklamın konusu “amputeler” olduğunda ve dünyanın hemen yanı başında binlerce çocuk aynı savaşın sonucu olarak uzuvlarını kaybetmişken, markanın seçtiği yüzün taşıdığı sembolik anlam çok daha ağır hale geliyor.

Adidas tartışması “sermayenin vicdanı” sorusunu yeniden gündeme taşıdı

Dünyanın en büyük spor şirketlerinden biri olan Adidas’ın yaşadığı kriz, küresel markaların artık yalnızca ürünlerinin kalitesi veya reklamlarının yaratıcılığıyla değerlendirilmediğini bir kez daha gösterdi.

Tüketiciler, özellikle savaşlar ve büyük insani krizler söz konusu olduğunda şirketlerin kimin yanında durduğuna, kimi görünür kıldığına, kimi görmezden geldiğine ve kriz çıktığında nasıl özür dilediğine de bakıyor.

Gazze’de binlerce ampute bulunurken İsrail ordusunda görev yapmış bir eski askerin amputelere yönelik kampanyada kullanılmasının doğurduğu öfke de bu nedenle basit bir reklam tartışmasının çok ötesine geçti.

Adidas “kimseyi gücendirmek istemediğini” söylüyor.

Ancak Gazze’den yükselen “Biz sizin insanlığınızın neresindeyiz?” sorusu, şirketin bölgesel hesabından yayımladığı birkaç paragraflık özürden çok daha ağır bir soruyu beraberinde getiriyor:

Küresel sermaye için insanlık, kapsayıcılık ve vicdan yalnızca reklam metinlerinde kullanılan kavramlar mı; yoksa bedeli olduğunda da savunulan değerler mi?

Adidas’ın bundan sonraki tutumu, bu soruya vereceği asıl cevap olacak.

İsrail basınına göre İsrail, dünyanın en çok boykot edilen ülkesi haline geldi

Yedioth Ahronoth gazetesinin haberine göre, Avrupa ülkeleri ve uluslararası boykot grupları, Batı Şeria’daki şiddet olayları ve gasp eylemleri sebebiyle İsrailli bakanlara, Filistin topraklarını gasbeden İsrailliler ve onlara yakın kuruluşlara yönelik yaptırımlar, giriş yasakları ve yatırım kısıtlamaları uyguladı.

Gazete, İsrail’in, birden fazla ülkeden ve BDS (Boykot, Tecrit ve Yaptırımlar) destekçisi örgütlerden gelen baskıların artmasıyla birlikte, hükümet yetkililerini, Filistin topraklarını gasbeden İsraillileri ve kurumları hedef alan uluslararası bir yaptırım “tsunamisi”yle karşı karşıya kaldığını vurguladı.

Boykot faaliyetleri, İsrail’in Gazze Şeridi’ne yönelik soykırıma varan saldırıları başladığı Ekim 2023’ten sonra arttı.

Yakın zamanda Fransa, daha önce giriş yasağı getirdiği aşırı sağcı Ulusal Güvenlik Bakanı Itamar Ben-Gvir’in ardından, Maliye Bakanı Bezalel Smotrich’e de yasak getirdiğini açıkladı. Gerekçe olarak ise bu isimlerin işgal altındaki Batı Şeria’nın ilhakını, gasbedilen yeni Filistin topraklarını ve Filistin yönetimini baltaladığı düşünülen politikaları aktif olarak teşvik etmeleri gösterildi.

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un Lübnan Özel Temsilcisi Jean-Yves Le Drian, Smotrich’in politikalarının “iki devletli çözüme bağlı olan uluslararası toplumun ezici çoğunluğu tarafından kabul edilemeyeceğini” belirtti.

Gazete, “Filistin İçin İsrail’i Boykot Girişimi” olarak bilinen BDS gruplarının faaliyetlerinin İsrail’in uluslararası alandaki itibarına zarar verdiğini vurguladı.

Yaptırımlar, İsrail’in yurt dışı ve yurt içindeki politikalarını hedef aldı

Habere göre yaptırımlar, İsrail’in hem yurt dışındaki eylemlerini hem de iç politikalarını hedef aldı. Boykot, İsrail vatandaşlarının denizaşırı ülkelerde dışlanmasında, sanatçıların İsrail’de sahne almayı reddetmesinde, yazarların eserlerinin İbraniceye çevrilmesine izin vermemesinde ve İsrail’in Eurovision ya da FIFA müsabakaları gibi etkinliklerden çıkarılmasına yönelik yürütülen kampanyalarda kendini gösteriyor.

Norveç Varlık Fonu’nun İsrailli şirketlerden yatırımlarını çekmesi dahil, yabancı yatırımları geri çekme girişimleri arttı. Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Yüksek Komiserliği’nin (OHCHR) kara listesi ise “Yeşil Hat”tın ötesinde faaliyet gösteren İsrailli ve uluslararası şirketleri hedef alıyor.

İşgal altındaki Batı Şeria’da İsraillilerin Filistinlilere yönelik şiddet eylemlerini ve mülklere zarar verdiğini gösteren raporlar ve videolar, yaptırımları daha da körükledi.

Bu videolar, İsrail hükümeti tarafından desteklenen gasp faaliyetlerinin yanı sıra Filistinliler için idam cezası kararı gibi yasal düzenlemeleri de gözler önüne seriyor.

Bakanların kamuoyuna yönelik açıklamaları ve eylemleri, özellikle de Ben-Gvir’in Gazze’ye giden Küresel Sumud Filosu’nun katılımcılarını aşağıladığı ve internette yaygın şekilde paylaşılan videosu, birçok ülke tarafından “kırmızı çizginin aşılması” olarak değerlendirilerek kınandı.

Fransa, İngiltere, Kanada, Avustralya, Yeni Zelanda ve Norveç’ten İsrail’e yaptırım kararı

Fransa, İngiltere, Kanada, Avustralya, Yeni Zelanda ve Norveç olmak üzere altı ülke, “Batı Şeria’da şiddeti teşvik eden” Filistin topraklarını gasbeden İsraillilere ve kuruluşlara karşı koordineli yaptırımlar uyguladı. Fransa buna ek olarak, isimlerin tam listesi yayınlanmamış olsa da dört İsrailli lidere ve 21 İsrailliye giriş kısıtlaması getirdi.

İngiltere, İsraillilerin saldırılarının finansman ağlarını ve desteğini hedef alan bir “eylem planı” başlatarak şirketleri Batı Şeria’da gaspedilen yerlerde faaliyet göstermekten kaçınmaya çağırdı.

Kanada iki İsrailliye ve beş kuruluşa giriş yasağı ve mali kısıtlamalar getirirken, Avustralya 3 İsrailliye ve 6 yasa dışı gasbedilen Filistin toprağına yaptırım uyguladı. Yeni Zelanda ise Ben-Gvir ve Smotrich’in de aralarında olduğu 35 kişilik kara listeye 3 İsrailliyi daha ekledi.

Yaptırımlara ek olarak Fransa, Küresel Sumud Filosu olayıyla bağlantılı işkence ve savaş suçları iddialarına ilişkin soruşturma başlattı.

İtalya ise İtalyan sivilleri aşağıladığı gerekçesiyle Ben-Gvir hakkında bir inceleme başlatacağını duyurdu.

Ben-Gvir, eylemlerini savunarak İtalya’yı “iki yüzlüler ülkesi” olarak nitelendirmiş ve İsrail ordusunun yanında gururla durmaya devam edeceğini belirtmişti.

İtalya Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Antonio Tajani, Ben-Gvir’in bu açıklamalarını kabul edilemez bularak kınamıştı.

İsrailli bakanlara yönelik kişisel yaptırımlar konusunda Avrupa Birliği (AB) içindeki görüşmeler devam ediyor.

İsrail, boykota karşı etkili bir şekilde karşılık veremiyor

Habere göre, İsrail’e karşı mevcut yaptırım dalgası ve boykot faaliyetleri, bir strateji değişikliğini yansıtıyor.

Daha önceki girişimler, İsrail’e iki devletli bir çözüm için müzakerelerde bulunması yönünde baskı yapmayı amaçlarken, bugün boykot hareketi İsrail’in dünya çapındaki meşruiyetinin sorgulanmasını sağlıyor.

Gazeteye göre İsrail, bu gelişmelere karşı etkili bir şekilde karşılık veremiyor.

Eurovision öncesinde İsrail’e yönelik protesto ve boykot çağrıları artıyor

Sanatçılardan kamu yayıncılarına, sivil toplum kuruluşlarından siyasetçilere kadar çok sayıda kurum ve kişi, Gazze’de soykırım yapan İsrail’in 2026 Eurovision Şarkı Yarışması’na katılmasına tepki gösteriyor.

Bu yıl 70’incisi 12-16 Mayıs’ta Viyana’da düzenlenecek Eurovision Şarkı Yarışması için hazırlıklar sürerken, İsrail’in katılımına yönelik protesto ve boykot çağrıları her geçen gün artıyor.

Son haftalarda tepkiler, sadece sokak gösterileriyle sınırlı kalmayarak kültür, medya ve siyaset alanına da yansıdı.

Birçok ülke Eurovision’u yayımlamayacak

Birçok ülke, yarışmayı boykot kararı almanın yanı sıra Eurovision’un düzenleneceği tarihlerde alternatif yayınlar yapmayı planlıyor.

Eurovision’da doğrudan finale kalma hakkına sahip ülkelerden biri olan ve İsrail’in katılımı nedeniyle yarışmayı boykot kararı alan İspanya’nın devlet radyo ve televizyonu RTVE, 1961’den bu yana kesintisiz olarak yayımladığı etkinliği paylaşmayacak.

İrlanda da hem yarışmayı boykot eden hem de yayımlamayı reddeden ülkeler arasında yer alıyor.

Yarışmayı boykot eden ülkeler arasında bulunan Slovenya’nın kamu yayıncısı Slovenya Radyo ve Televizyonu (RTV SLO), Eurovision tarihleri boyunca “Filistin’in Sesleri” konulu yayın yapacağını duyurdu.

RTV SLO, Filistin’e ilişkin film, belgesel ve analiz programlarını ekranlara taşıyacağını açıkladı.

Yarışmaya katılan ülkelerde de tepkiler büyüyor

İsrail’in 2026 Eurovision Şarkı Yarışması’na katılımına yönelik tepkiler, yalnızca yarışmadan çekilen ülkelerle sınırlı kalmazken, katılacağını açıklayan ülkelerde de protesto ve boykot çağrıları giderek artıyor.

Portekiz’de ulusal seçmelere katılan 16 sanatçı, seçilmeleri halinde Eurovision’a katılmayı reddedeceklerini açıkladı. Sanatçılar, Gazze’de Filistinlilere yönelik soykırım eylemleri gerçekleştiren İsrail’in Eurovision’a katılımının reddedilmesini istedi.

Yunanistan’da ana muhalefet partisi SYRIZA da hükümete, İsrail’in katılımı nedeniyle yarışmadan çekilmesi çağrısında bulunarak, “Gazze’de soykırım yapan (İsrail Başbakanı Binyamin) Netanyahu rejimiyle stratejik ortaklık” eleştirisi yöneltti.

Malta’da ise 150’den fazla sanatçı ve entelektüel, İsrail’in yarışmadan menedilmemesi halinde ülkenin Eurovision’dan çekilmesini talep ederken, başkent Valetta’da “Soykırıma Müzik Yok” sloganıyla protesto yürüyüşü düzenlendi.

İtalyan devlet televizyonu RAI’nin yönetim kurulunun bazı üyeleri, Avrupa Yayın Birliğine (EBU) bu yılki yarışmada Filistin temasına yer verilmesi çağrısı yaptı.

Öte yandan yarışmaya katılan Belçika’nın Flaman kamu yayıncısı VRT, İsrail’in Eurovision Şarkı Yarışması’na katılımına yönelik eleştiriler nedeniyle yarışma öncesinde “Gazze’deki saldırılar” bağlamında bu katılımı ele alan özel değerlendirme programları yayımlayacak.

VRT, yarı final ve final öncesinde ekrana gelecek 10-15 dakikalık programlarda bu yılki yarışmanın “istisnai” niteliğine ilişkin izleyicilere kapsamlı çerçeve sunulacağını, Gazze’de savaş suçu işlediği yönündeki eleştirilerin hedefinde bulunan İsrail’e ilişkin tartışmaların da ele alınacağını bildirdi.

Ayrıca, Belçikalı 170 sanatçı, ülkenin Fransızca kamu yayıncısı RTBF’nin, İsrail’in Eurovision Şarkı Yarışması’nda temsil edilmesine rağmen etkinliğe katılma kararı almasını kınadı.

Sanatçılardan kitlesel boykot çağrısı

İsrail’in Eurovision’a katılımına yönelik en güçlü tepkilerden biri müzik dünyasından geldi.

“No Music for Genocide (Soykırıma Müzik Yok)” kampanyası kapsamında açık mektup yayımlandı. 1000’den fazla sanatçının imza attığı mektupta, Eurovision’un “İsrail’in Filistinlilere karşı yürüttüğü soykırımı örtbas etmek ve normalleştirmek” için kullandırılmaması gerektiği vurgulandı.

Mektupta, ayrıca EBU’ya İsrailli yayıncı KAN’ı menetme çağrısı yapıldı.

Sanatçılar, Rusya’nın Ukrayna’ya saldırıları nedeniyle yarışmadan menedildiğini hatırlatarak, İsrail’e aynı politikanın uygulanmamasını “çifte standart” şeklinde nitelendirdi.

Eurovision tarihinde ilk kez sanatçılar ödüllerini iade etme kararı aldı

2024 Eurovision’un kazananı İsviçreli sanatçı Nemo, İsrail’in katılımına tepki olarak ödülünü iade edeceğini açıklarken, 1994’teki yarışmanın galibi İrlandalı Charlie McGettigan da aynı yönde karar aldı.

Nemo, “Eurovision’un temsil ettiğini söylediği değerler ile EBU’nun aldığı kararlar arasında açık çelişki var.” ifadesini kullanarak, İsrail’in yarışmada yer almaya devam etmesini eleştirdi.

Kamuoyu baskısı artıyor

Küresel vatandaşlık platformu Avaaz’da İsrail’in Eurovision’dan çıkarılması talebiyle başlatılan imza kampanyasında ise 620 binden fazla imzaya ulaşıldı.

Kampanya kapsamında yapılan çağrıda, İsrail hükümetinin Gazze’de işlediği soykırımı sonlandırana ve uluslararası hukuka uymaya başlayana kadar yarışmaya katılımının yasaklanması gerektiği vurgulandı.

Boykota katılan sanatçılar arasında eski Eurovision kazananları Emmelie de Forest ile Charlie McGettigan’in yanı sıra müzisyen ve besteci Roger Waters, ABD’li rap sanatçısı Macklemore, Peter Gabriel ile müzik grupları Massive Attack, Idles ve Kneecap de yer alıyor.

Slovenya, İspanya, Hollanda, İrlanda ve İzlanda, İsrail’in 2026 Eurovision Şarkı Yarışması’na katılmasına izin verilmesinin ardından yarışmadan çekilme kararı almıştı.

Söz konusu boykot kararları, protestolar ve sanatçılardan gelen tepkiler, bu seneki yarışmanın Eurovision tarihindeki en tartışmalı organizasyonlardan biri olacağı değerlendirmelerine yol açıyor.

Binden fazla sanatçı, İsrail’in katılımı nedeniyle Eurovision’u boykot etmeye çağırdı

“No Music for Genocide (Soykırıma Müzik Yok)” kampanyasının internet sitesinden 1000’den fazla sanatçının imzasını taşıyan açık mektup yayımlandı.

Gazze’de soykırım üç yıldır devam ederken, İsrail’in sahnede yer almasına tepki gösterilen açıklamada, Rusya’nın Ukrayna’ya yönelik saldırıları nedeniyle Eurovision’dan yasaklandığı hatırlatıldı.

Açıklamada, “Müzisyenler ve kültür çalışanları olarak, çoğumuz Avrupa Yayın Birliği (EBU) bölgesinde yaşıyoruz. Eurovision’un, İsrail’in Filistinlilere karşı yürüttüğü soykırımı, kuşatmayı ve acımasız askeri işgali örtbas etmek ve normalleştirmek için kullanılmasını reddediyoruz. EBU, suç ortağı olan İsrailli yayıncı KAN’ı yasaklayana kadar, kamu yayıncıları, sanatçılar, parti organizatörleri, ekip ve hayranların Eurovision’u boykot etmeleri yönündeki çağrılara destek veriyoruz.” ifadelerine yer verildi.

EBU’nun Rusya ve İsrail’in suçlarına verdiği ikiyüzlü tepkilerin, Eurovision’un iddia ettiği “tarafsızlık” yanılsamasını ortadan kaldırdığı vurgulanan açıklamada, 2022’de EBU’nun, Rusya’nın katılımının “yarışmanın itibarını zedeleyeceğini” savunduğu hatırlatıldı. Açıklamada, Gazze’de 30 aydan fazla süredir soykırım suçu işlenmesi, Batı Şeria’da etnik temizlik yapılması ve Filistinlilerin topraklarının gasbedilmesine rağmen İsrail’e aynı politikanın uygulanmadığı işaret edildi.

Bazı anlarda sessizliğin bir seçenek olmadığı belirtilen açıklamada, “ABD-İsrail’in ‘Yeni Gazze’de’ aşırı gözetim altında toplama kampları kurma planları varken, hangi sanatçı veya Eurovision hayranı vicdanen Avusturya’da düzenlenecek bir sonraki yarışmaya katılabilir?” diye soruldu.

İsrail’in soykırımı sürerken sessiz kalınamayacağı vurgulanan açıklamada, şunlar kaydedildi:

“İsrail hapishanelerindeki çocuklar bir melodi mırıldandıkları için dayak yerken, Gazze’deki neredeyse her sahne, stüdyo, kitapçı ve üniversiteden geriye kalan tek şey, altında katledilmiş bedenlerin hala kurtarılmayı ve uygun bir şekilde gömülmeyi beklediği moloz yığınları olduğunda… Sanatçılar olarak, kolektif etki gücümüzün ve reddetme gücümüzün farkındayız. Sessiz kalmayı reddediyoruz. Suç ortağı olmayı reddediyoruz. Sektörümüzdeki diğer kişileri bize katılmaya çağırıyoruz. Ve her sektörde suç ortaklığını sona erdirmek için gösterilen tüm ilkeli çabalarla dayanışma içindeyiz.”

Boykota katılan sanatçılar arasında eski Eurovision kazananları Emmelie de Forest ile Charlie McGettigan’in yanı sıra, müzisyen ve besteci Roger Waters, ABD’li rap sanatçısı Macklemore, Peter Gabriel ile müzik grupları Massive Attack, Idles ve Kneecap de yer alıyor.