Nöbetçi Eczaneler
Orta Doğu’da diplomasi ile caydırıcılık arasındaki çizgi yeniden inceliyor. Umman Dışişleri Bakanı Badr Albusaidi’ye göre ABD ile İran, nükleer müzakerelerin üçüncü turu için Cenevre’de yeniden masaya oturacak. Ancak diplomatik takvim ilerlerken, sahadaki askeri hareketlilik de artıyor.
“Önce hedefli vuruş” iddiası: Beyaz Saray’da askeri seçenek masada
New York Times’ın konuya yakın kaynaklara dayandırdığı haberde, görüşmelerin sonuçsuz kalması halinde Trump yönetiminin askeri seçenekleri değerlendirdiği; ilk aşamada “hedefli saldırı”, devamında daha geniş kapsamlı bir operasyon ihtimalinin konuşulduğu öne sürüldü. Haberde hedef seti olarak nükleer tesisler ve balistik kapasiteye ilişkin unsurların değerlendirildiği iddiaları yer aldı.
“Yüksek yoğunluklu ve uzun süreli operasyon” uyarısı
Bölgedeki konuşlanmanın geldiği seviyeye ilişkin değerlendirmeler de dikkat çekiyor. Eski Pentagon yetkilisi Dana Stroul’un, ABD’nin mevcut askeri varlığının “yüksek yoğunluklu ve uzun süreli bir askeri operasyonu” yürütebilecek düzeye ulaştığı yönündeki sözleri, Washington’un sadece “gösteri” değil, fiili kapasite inşası yaptığını gösteren yorumlar arasında yer aldı.
Rusya-İran “gizli füze anlaşması” iddiası
Gündeme düşen bir diğer başlık ise Moskova-Tahran hattı. Financial Times, sızdırılan belgelere ve bilgi sahibi kaynaklara dayandırdığı haberinde, Rusya ile İran arasında Aralık ayında Moskova’da imzalanan yaklaşık 500 milyon avroluk bir anlaşmadan söz etti. Buna göre Rusya’nın İran’a üç yıl içinde 500 adet Verba MANPADS fırlatma ünitesi ve 2.500 adet 9M336 füze teslim etmeyi taahhüt ettiği iddia edildi. Reuters da FT’nin bu haberini aktarırken, söz konusu iddiaların bağımsız doğrulanamadığını not etti.
Kritik eşik: Müzakere masası mı, sahadaki hazırlık mı?
Washington’un askeri yığınağı ve “hedefli vuruş” iddiaları, Cenevre’deki görüşmelerin sonuç üretip üretmeyeceğini daha da kritik hale getiriyor. Reuters’a göre taraflar hâlâ temel başlıklarda karşı karşıya: ABD’nin talepleri ile İran’ın “barışçıl zenginleştirme hakkı” vurgusu arasında mesafe bulunuyor. Bu nedenle, diplomasinin başarısızlığı ihtimaline karşı “askeri seçeneğin” masada tutulduğu bir döneme girildiği değerlendiriliyor.