Lamine Yamal: Bir Müslüman olarak bu kabul edilemez

2026 Dünya Kupası’na katılmayı daha önce garantileyen İspanya, hazırlık maçında sahasında Mısır’ı ağırladı. RCDE Stadyumu’nda oynanan ve 0-0 sona eren karşılaşmanın önüne ise sahadaki futboldan çok tribünlerden yükselen İslamofobik ve yabancı düşmanı tezahüratlar geçti.

Maç sırasında bazı taraftarların “Zıplamayan Müslüman” şeklinde tezahüratta bulunması kamuoyunda büyük yankı uyandırdı. Tribünlerden ayrıca, daha önce de ırkçı saldırılara maruz kalan Vinicius Junior’a yönelik “Vinicius plaj topu” şeklinde ifadeler kullanıldığı öne sürüldü.

Stadyumda anons yapıldı

Yaşanan tezahüratlar üzerine stadyumda hem maç oynanırken hem de devre arasında anons yapıldığı bildirildi. Karşılaşma öncesinde ise tribünlerin bir bölümünün Mısır Milli Takımı’nın marşını ıslıkladığı aktarıldı.

Maçın ardından konuşan İspanya Milli Takımı Teknik Direktörü Luis de la Fuente, yaşananlara tepki göstererek, “Her türlü yabancı düşmanlığı ve ırkçılığı tiksindirici buluyorum. Bu kabul edilemez. Bu kişiler futbolu temsil etmiyor.” ifadelerini kullandı.

Yamal: Ben Müslümanım, elhamdülillah

Tribünlerdeki tezahüratlar sırasında sahada bulunan İspanya Milli Takımı’nın genç yıldızı Lamine Yamal da sosyal medya üzerinden dikkat çeken bir açıklama yaptı. Müslüman kimliğine vurgu yapan Yamal, yapılan tezahüratların doğrudan kendisine yönelik olmasa da kabul edilemez olduğunu belirtti.

Yamal açıklamasında şu ifadelere yer verdi:

“Ben Müslümanım, elhamdülillah. Dün stadyumda ‘zıplamayan Müslümandır’ tezahüratı duyuldu. Bunun rakip takıma yönelik olduğunu ve bana kişisel bir saldırı olmadığını biliyorum, ancak bir Müslüman olarak bu yine de saygısızlık ve kabul edilemez bir durum.

Her taraftarın böyle olmadığını anlıyorum ama bu tarz şeyleri söyleyenlere: bir dini alay konusu yapmak sizi cahil ve ırkçı insanlar olarak gösterir. Futbol, keyif almak ve desteklemek içindir; insanların kim olduğuna ya da neye inandığına saygısızlık etmek için değil.”

Soruşturma başlatıldı

Katalonya özerk yönetim polisi Mossos d’Esquadra, Barselona’daki RCDE Stadyumu’nda duyulan Müslüman karşıtı ve yabancı düşmanı tezahüratlarla ilgili soruşturma başlatıldığını açıkladı.

İspanyol basını da yaşananlara geniş yer verdi. El Pais, tribünlerden en büyük alkışı alan isimlerden birinin Müslüman futbolcu Lamine Yamal olduğuna dikkat çekerek yaşanan tabloyu “paradoksal bir ırkçı durum” olarak değerlendirdi. El Mundo ise RCDE Stadyumu’ndaki atmosferin yabancı düşmanlığı içeren bağırışlarla gölgelendiğini ve bunun tahammül edilemez olduğunu yazdı.

Karşılaşma 0-0 sona ererken, İspanya-Mısır maçının ardından en çok konuşulan başlık futbol değil, tribünlerde yükselen nefret söylemi ve buna karşı verilen tepkiler oldu.

Uluslararası Irk Ayrımı ile Mücadele Günü: 21 Mart, insanlık vicdanına bırakılan tarihi bir uyarı

21 Mart, dünyada ırk ayrımcılığına karşı ortak hafızanın ve uluslararası dayanışmanın sembol günlerinden biri olarak kabul ediliyor. Birleşmiş Milletler’in resmî takviminde “Uluslararası Irk Ayrımı ile Mücadele Günü” olarak yer alan bu tarih, her yıl devletlere, kurumlara ve toplumlara ırkçılıkla mücadele sorumluluğunu yeniden hatırlatıyor.

Sharpeville katliamının gölgesinde doğan gün

Bu özel günün tarihsel arka planı, 21 Mart 1960’ta Güney Afrika’nın Sharpeville kentinde yaşanan katliama dayanıyor. Apartheid rejiminin dayattığı “paso yasalarını” protesto eden göstericilere polisin ateş açması sonucu 69 kişi hayatını kaybetti. Birleşmiş Milletler, bu olayın ardından 21 Mart’ı yalnızca bir anma günü değil, aynı zamanda ırk ayrımcılığına karşı küresel mücadele çağrısı haline getirdi.

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 1965’te Her Türlü Irk Ayrımcılığının Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Uluslararası Sözleşme’yi kabul etti. Ardından 1966’da 21 Mart’ı Uluslararası Irk Ayrımı ile Mücadele Günü olarak ilan ederek, tüm ülkelere ayrımcılığı önleme yönündeki çabalarını artırma çağrısı yaptı.

BM’ye göre mücadele bitmedi

Birleşmiş Milletler’in güncel değerlendirmelerinde, ırkçılığın yalnızca geçmişe ait bir sorun olmadığı özellikle vurgulanıyor. BM Genel Sekreteri António Guterres’in son mesajlarında, ırkçılığın kölelik, sömürgecilik ve ayrımcılığın zehirli mirası olarak bugün de toplumları etkilemeye devam ettiği belirtiliyor. BM İnsan Hakları Yüksek Komiserliği de ayrımcılığın toplumsal dokuyu zedelediğini, eşitsizlikleri derinleştirdiğini ve insan onuruna doğrudan saldırı niteliği taşıdığını ifade ediyor.

BM İnsan Hakları Ofisi’nin paylaştığı değerlendirmelere göre, apartheid rejiminin sona ermesi gibi önemli kazanımlara rağmen ırkçılık; topluluklarda, siyasette, medyada ve dijital alanlarda varlığını sürdürüyor. Bu nedenle 21 Mart’ın taşıdığı anlam, yalnızca tarihsel bir anmayı değil, güncel sorunlara karşı hukuk, eğitim ve kamusal politika düzeyinde aktif mücadeleyi de kapsıyor.

Nefret söylemi, dışlanma ve eşitsizlik gündemde

Uzmanlara göre ırk ayrımcılığı bugün klasik biyolojik üstünlük iddialarının ötesine geçmiş durumda. Göçmen karşıtlığı, yabancı düşmanlığı, dini ve etnik kimlikler üzerinden hedef gösterme, dijital mecralarda yayılan nefret söylemi ve kamusal hizmetlere erişimde yaşanan eşitsizlikler, çağdaş ırkçılığın en görünür biçimleri arasında yer alıyor. Birleşmiş Milletler de 21 Mart kapsamında yaptığı çağrılarda, devletlerin yalnızca söylem düzeyinde değil; yasa, uygulama ve denetim mekanizmaları bakımından da somut adımlar atması gerektiğini belirtiyor.

21 Mart neden hâlâ önemli?

Uluslararası Irk Ayrımı ile Mücadele Günü, bir takvim günü olmanın ötesinde, insan hakları rejiminin temel başlıklarından birini temsil ediyor. Çünkü ırk ayrımcılığı; eğitimden istihdama, adalete erişimden güvenlik politikalarına kadar pek çok alanda kalıcı sonuçlar doğuruyor. BM belgeleri, bu mücadelenin yalnızca mağdurların değil, tüm toplumların ortak sorumluluğu olduğuna işaret ediyor.

21 Mart’ın her yıl yeniden anılması, Sharpeville’de hayatını kaybeden 69 kişinin hatırasını yaşatırken, dünyaya da açık bir mesaj veriyor: Irkçılık geçmişte kalmış bir sorun değil; hukuki, siyasi ve toplumsal kararlılıkla mücadele edilmesi gereken güncel bir insan hakları meselesi.