Nöbetçi Eczaneler
İçişleri Bakanımız Mustafa Çiftçi, biliyorsunuz geçtiğimiz Cuma günü Konya’daydı. Ve Konya, Bakanını gerçekten sevgiyle, samimiyetle karşıladı. O gün şehrin sokaklarında yalnızca bir ziyaretin izleri yoktu; aynı zamanda vefanın, hatıranın, maneviyatın ve aidiyetin sıcaklığı vardı.
Bakan Çiftçi, Konya sokaklarında yürüdü. Kapu Camii’nde Cuma namazını eda etti. Gönül sultanımız, pirimiz Hazreti Mevlana Celaleddin Rumi’nin kabri şerifini ziyaret etti. Konya Valiliği’ne, Konya Büyükşehir Belediyesi’ne, AK Parti ve MHP Konya İl Başkanlıklarına uğradı. Kendisinin de mezun olduğu Konya İmam Hatip Lisesi’nin inşaat alanını ziyaret etti. Her adımında geçmişle bugün arasında bir bağ kuruldu; her durakta Konya’nın ruhuna dokunan bir taraf vardı.
Sonrasında Selçuklu Kongre Merkezi’ne geçti. İftarını orada yaptı. Ardından teravih namazını Selçuklu Merkez Camii’nde kıldı, namaz sonrası cemaatle hasbihal etti. Fakat gecenin asıl derinliği, sahur vaktinde bambaşka bir yerde kendini gösterdi.
Evet, Bakanımız Mustafa Çiftçi, hafızlığını tamamladığı Havzan Nuraniye Mevlüt Çevik Kur’an Kursu’ndaydı.
İşte tam da burada insanın iç dünyasında bambaşka kapılar açılıyor.
Dostlar, Kur’an kursları aslında birer cennet bahçesidir. Orada yalnızca ayetler ezberlenmez; orada kalp terbiye olur, akıl berraklaşır, ruh sükûnet bulur. Orada insan yalnızca okumayı değil, hayatı da öğrenir. Orada diz çökülen rahlelerin önünde aslında bir ömür inşa edilir.
Ben yıllar önce Elmas Kur’an Kursu’nda okumuştum. Hafız olamamıştım. Bugün geriye dönüp baktığımda içimde buruk bir sızı hissediyorum. Ah diyorum, neden hafız olmadım? Neden kendimi Kur’an’ın hizmetine daha büyük bir adımla adayamadım? Bunun eksikliğini insan yıllar geçtikçe daha derinden hissediyor.
Çünkü yaş ilerledikçe duygular değişiyor. Hayatın zemini yerine oturuyor. Akıl başa geliyor. İnsanın öncelikleri berraklaşıyor. Fakat ne yazık ki zaman geri dönmüyor.
Bugünkü aklım olsaydı, gecemi gündüzüme katardım. Dizimi büker, hocalarımın önünde oturur, bütün gayretimle hafız olurdum. Çünkü şimdi çok daha iyi biliyorum ki hafızlık, sadece bir unvan değil; bir bereket kapısı, bir ruh zenginliği, bir ömür boyu insanın omzunda taşıdığı manevi bir şereftir.
Genç kardeşlerime buradan yürekten seslenmek isterim: Hafızlık çok kıymetlidir. Bundan asla şüphe etmeyin.
Ben İmam Hatip’te okuduğum yıllarda hafız ağabeyleri görürdüm. Genelde bizden birkaç yaş büyük olurlardı. Hem ağabeylik yaparlar, hem örnek olurlardı. (Gerçi Adem Bulut Ağabey gibi hala bize detek olanları da var şükür hayatımızda.) Alalh hepsinden razı olsun. Dikkat ederdim; matematikte, fizikte, kimyada, geometride çok başarılı olurlardı. Dersleri çabucak kavrar, meseleleri süratle çözerlerdi. Çünkü zihinleri diriydi, hafızaları güçlüydü, dikkatleri açıktı. Kur’an ile meşgul olan bir aklın bambaşka bir disiplin kazandığına o yaşlarda defalarca şahit oldum.
Keşke bunu çocuklarıma da en güzel şekilde anlatabilsem. Keşke bütün gençlere tek tek söyleyebilsem.
Hafız olun gençler.
Çünkü hafızlık berekettir. Hayatınıza bereket olur, yolunuza bereket olur, rızkınıza bereket olur. İnsan inanıyor ki Allah, kelamını kalbinde taşıyan kullarına ayrı bir lütuf, ayrı bir koruma nasip ediyor. İster zor zamanlar gelsin, ister büyük sarsıntılar yaşansın; Kur’an’la yoğrulmuş bir yürek hiçbir zaman sahipsiz kalmaz.
“Allah” demenin hazzını iliklerinize kadar hissedersiniz.
Bir de hafızlığınızı güzel ahlakla, erdemle, dürüstlükle taçlandırdınız mı, işte o zaman size zarar verebilecek hiçbir dünyevi güç kalmaz. Çünkü Allah’ın kudreti karşısında hiçbir gücün gerçek anlamda bir hükmü yoktur. Güç, makam, mevki, rüzgâr, fırtına… Hepsi gelip geçer. Kalıcı olan imanla kurulan o sarsılmaz bağdır.
İşte Bakanımızın, eski deyişle Havzan Kur’an Kursu’ndaki o Kur’an tomurcuklarıyla bir araya gelmesini görünce zihnimden ve kalbimden geçenler bunlardı.
Bakanımız Mustafa Çiftçi’yi bir insan olarak gerçekten kutluyorum.
Çünkü yüksek makamların rüzgârı sert eser. Yukarılar insanı çoğu zaman değiştirir, dönüştürür, hatta bazen özünden uzaklaştırır. Ama bütün o sert rüzgârlara rağmen imanıyla, karakteriyle, insanlığıyla dimdik kalabilmek ayrı bir maharet ister.
Sayın Bakanımız Mustafa Çiftçi’yi, Konya Valimiz İbrahim Akın’ı, Konya Büyükşehir Belediye Başkanımız Uğur İbrahim Altay’ı, AK Parti Konya İl Başkanı Fatih Özgökçen’i, Meram Belediye Başkanımız Mustafa Kavuş’u, Karatay Belediye Başkanımız Hasan Kılca’yı, Konya İl Müftümüz Prof. Dr. Ali Öge Hocamızı ve AK Parti Meram İlçe Başkanı Mehmet Munlafalıoğlu’nu Kuran öğrenen o öğrencilerimizle aynı sırada yemek alırken, aynı sofraya otururken, aynı yemekhaneyi paylaşırken görmek… İşte bu, tarif edilmesi kolay bir manzara değil.
Elbette bu çocuklara Kuran’ı Kerim’i öğreten bütün hocalarımızdan da Allah razı olsun. Hepsine müteşekkiriz.
Bütün soğuk rüzgarları yerle bir ederek gönlümüzü sımsıcak hale getiren bu tabloyu bizlere hediye eden Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan’dan da Allah razı, olsun, kendilerine şükranlarımızı iletiyoruz.
Bunlar küçük gibi görünen ama hakikatte çok büyük manalar taşıyan tablolardır.
Çünkü samimiyet kendini en çok böyle anlarda belli eder. Makamla halk arasındaki mesafenin kalktığı, protokolün yerini tevazunun aldığı, gösterişin yerini gönül sıcaklığının aldığı anlardır bunlar.
Ve insan o an sadece şunu söyler:
Başarmış.
Allah ondan razı olsun.
Bize bu güzel tabloyu gösteren Rahman’ımıza da sonsuz şükürler olsun.