Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya

Tarımda üretim maliyetleri yeniden yükselişte: Enerji yüzde 53,38 zamlandı, çiftçinin girdi enflasyonu yüzde 32,36’ya çıktı

Türkiye İstatistik Kurumunun (TÜİK) açıkladığı Eylül 2026 Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi (Tarım-GFE), tarımsal üretimde maliyet baskısının sürdüğünü ortaya koydu. Tarım-GFE eylülde aylık yüzde 3,78, yıllık yüzde 32,36 artarken, en yüksek artış enerji ve yağlayıcılarda gerçekleşti. Enerji giderleri yıllık yüzde 53,38, aylık yüzde 9,56 yükseldi. Gübre ve toprak geliştiricilerde yıllık artış yüzde 31,90’a, hayvan yeminde yüzde 31,19’a, tohum ve dikim materyalinde yüzde 26,22’ye ulaştı. Veriler, başta Konya olmak üzere tarımsal üretimin yoğun olduğu bölgelerde çiftçinin maliyetlerini, yeni üretim döneminin finansman ihtiyacını ve gıda fiyatları üzerindeki olası etkileri yeniden gündeme taşıdı.

Türkiye İstatistik Kurumunun (TÜİK) açıkladığı Eylül 2026 Tarımsal Girdi Fiyat

Tarımsal üretimde kullanılan mal ve hizmetlerin fiyatları, 2026 yılının eylül ayında yeniden yükseldi. Türkiye İstatistik Kurumu tarafından 20 Kasım 2026 Cuma günü açıklanan Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi verileri, özellikle enerji, gübre, yem ve diğer üretim girdilerinde maliyet artışlarının devam ettiğini gösterdi.

TÜİK’in 2020=100 temel yılına göre hesapladığı Tarım-GFE, eylülde bir önceki aya göre yüzde 3,78, 2025 yılının aralık ayına göre yüzde 25,73, geçen yılın aynı ayına göre yüzde 32,36 ve on iki aylık ortalamalara göre yüzde 32,88 yükseldi.

Açıklanan verilerde dikkat çeken en önemli gelişme, enerji ve yağlayıcılardaki fiyat artışının genel tarımsal girdi enflasyonunun belirgin biçimde üzerine çıkması oldu. Bu grupta yıllık fiyat artışı yüzde 53,38’e ulaşırken, yalnızca eylül ayında kaydedilen yüzde 9,56’lık yükseliş maliyet baskısının boyutunu ortaya koydu.

Tarımsal girdi fiyat endeksi eylülde ne kadar arttı?

TÜİK’in açıkladığı verilere göre Tarım-GFE, Eylül 2026’da 1.074,02 endeks değerine yükseldi. Ağustos ayında 1.034,89 olan endeks, bir ayda 39,13 puan arttı.

Geçen yılın aynı döneminde ise endeks 811,45 seviyesindeydi. Böylece eylül 2025 ile eylül 2026 arasındaki endeks artışı 262,57 puan oldu.

Eylül 2026 tarımsal girdi enflasyonu

Gösterge Değişim
Bir önceki aya göre %3,78
Aralık 2025’e göre %25,73
Eylül 2025’e göre %32,36
On iki aylık ortalamalara göre %32,88
Eylül 2026 endeks değeri 1.074,02

Bu rakamlar, tarımsal üretimin yalnızca belirli bir maliyet kaleminde değil, genel girdi fiyatları açısından da yükselişle karşı karşıya olduğunu gösteriyor.

Yılbaşından eylül ayı sonuna kadar oluşan yüzde 25,73’lük artış, üreticilerin 2026 yılı içerisinde tarımsal faaliyetlerini sürdürebilmek için kullandıkları mal ve hizmetlerin fiyatlarında önemli bir yükseliş yaşandığını ortaya koyuyor.

Ancak endeksin 1.074,02 olması, belirli bir ürünün fiyatının 1.074 lira olduğu anlamına gelmiyor. Bu değer, tarımsal girdi fiyatlarındaki değişimi ölçen endeksin seviyesini ifade ediyor.

En yüksek artış enerji ve yağlayıcılarda: Yıllık yüzde 53,38

Eylül ayı verilerinde en dikkat çekici maliyet kalemi enerji ve yağlayıcılar oldu.

TÜİK’in alt grup endekslerine göre enerji ve yağlayıcı fiyatları, Eylül 2025’e kıyasla yüzde 53,38 yükseldi. Yalnızca ağustostan eylüle geçişte kaydedilen artış ise yüzde 9,56 olarak hesaplandı.

Böylece enerji ve yağlayıcılardaki yıllık fiyat artışı, yüzde 32,36 olan genel Tarım-GFE’nin 21,02 puan üzerine çıktı.

Aylık artışta da benzer bir tablo görüldü. Genel tarımsal girdi fiyatları yüzde 3,78 yükselirken enerji ve yağlayıcılar yüzde 9,56 arttı.

Enerji fiyatlarındaki bu yükseliş; tarımsal faaliyetlerde kullanılan yakıt, makine çalıştırma, taşıma ve enerjiye bağlı diğer işlemler bakımından önem taşıyor.

Üretim sürecindeki enerji giderlerinin artması, işletmenin kullandığı üretim yöntemine göre farklı düzeylerde ek maliyet oluşturabiliyor.

Özellikle sulama ve mekanizasyon ihtiyacı yüksek tarımsal faaliyetlerde enerji fiyatlarının seyri, üreticilerin maliyet hesaplarında daha fazla önem kazanıyor.

Burada önemli bir ayrım bulunuyor: Yüzde 53,38’lik artış, enerji ve yağlayıcılar alt grubunun fiyat endeksindeki yıllık değişimi gösteriyor. Her üreticinin elektrik veya mazot faturasının aynı oranda yükseldiği anlamına gelmiyor.

Gübre, yem, tohum ve tarımsal ilaçlarda son durum

TÜİK’in yayımladığı alt grup grafikleri, tarımsal üretimde kullanılan 11 temel girdi grubunun yıllık ve aylık fiyat değişimlerini ortaya koyuyor.

Tarımsal girdilerde yıllık ve aylık zam oranları

Girdi grubu Yıllık değişim Aylık değişim
Enerji ve yağlayıcılar +%53,38 +%9,56
Gübre ve toprak geliştiriciler +%31,90 +%3,76
Hayvan yemi +%31,19 +%3,26
Diğer mal ve hizmetler +%29,66 +%1,48
Binalar +%29,59 +%1,15
Bina bakım masrafları +%27,43 +%1,69
Tohum ve dikim materyali +%26,22 +%2,72
Veteriner harcamaları +%25,37 -%0,57
Makine bakım masrafları +%22,97 +%0,61
Tarımsal ilaçlar +%22,87 +%1,16
Malzemeler +%22,07 +%2,15

TÜİK’in alt grup grafikleri incelendiğinde enerji ve yağlayıcılar dışındaki 10 grubun yıllık fiyat artışının genel Tarım-GFE oranının altında kaldığı görülüyor.

Bu durum, enerji ve yağlayıcıların tarımsal girdi enflasyonu içerisinde belirgin bir fiyat artışına sahip olduğunu ortaya koyuyor.

Aylık verilerde ise 11 alt gruptan yalnızca veteriner harcamalarında düşüş yaşandı. Diğer bütün alt gruplarda fiyatlar arttı.

Veteriner harcamalarındaki aylık gerileme yüzde 0,57 olurken, bu grupta yıllık fiyat artışı yüzde 25,37 düzeyinde gerçekleşti.

Gübre fiyatlarında artış sürüyor: Bileşik gübreler daha hızlı yükseldi

Bitkisel üretimin temel girdileri arasında bulunan gübre ve toprak geliştiricilerde fiyatlar eylülde aylık yüzde 3,76, yıllık yüzde 31,90 yükseldi.

TÜİK’in ayrıntılı Excel veri seti, gübre grubunun kendi içerisinde de önemli farklılıklar bulunduğunu gösteriyor.

Buna göre düz gübrelerde fiyatlar yıllık yüzde 28,30, aylık yüzde 2,05 artarken, bileşik gübrelerde yıllık yükseliş yüzde 36,55’e, aylık yükseliş ise yüzde 5,92’ye ulaştı.

Gübre türü Yıllık artış Aylık artış
Gübre ve toprak geliştiriciler (genel) %31,90 %3,76
Düz gübreler %28,30 %2,05
Bileşik gübreler %36,55 %5,92

Bileşik gübrelerdeki aylık artışın genel gübre grubundan daha yüksek olması, üreticilerin farklı gübre türlerinde karşılaştığı fiyat gelişmelerinin aynı olmadığını gösteriyor.

Bu ayrım özellikle sonbahar ekimleri ve yeni üretim dönemine hazırlık açısından önem taşıyor.

Buğday ve arpa gibi ürünlerde gübreleme planı yapan üreticiler için girdi fiyatlarının yanı sıra kullanılacak gübre miktarı, toprak analizleri ve beklenen ürün verimi de maliyet hesaplarının temel unsurları arasında bulunuyor.

Hayvancılıkta yem maliyetleri yükseldi: Kesif yemlerde yıllık artış yüzde 33’ü aştı

Tarımsal girdi fiyatlarındaki artış yalnızca bitkisel üretimi değil, hayvancılık işletmelerini de ilgilendiriyor.

TÜİK verilerine göre hayvan yemi fiyatları eylülde bir önceki aya göre yüzde 3,26, geçen yılın aynı ayına göre yüzde 31,19 arttı.

Ayrıntılı veri setinde kaba yemler ve kesif yemler arasında farklı fiyat değişimleri görüldü.

Yem türü Yıllık artış Aylık artış
Hayvan yemi (genel) %31,19 %3,26
Kaba yemler %27,18 %3,29
Kesif yemler %33,06 %3,24

Kesif yemlerde yıllık artışın yüzde 33,06’ya ulaşması, yem türleri arasındaki maliyet farklılaşmasını ortaya koyuyor.

Hayvancılık işletmelerinde yem giderleri, üretim maliyetinin önemli bileşenlerinden biri. Bu nedenle yem fiyatlarındaki değişim, işletmenin kendi yemini üretip üretmediğine, dışarıdan ne kadar yem satın aldığına ve hayvan varlığına göre farklı sonuçlar doğurabiliyor.

Süt ve besi hayvancılığı yapan üreticiler açısından yem maliyetlerinin yanı sıra süt ve canlı hayvan satış fiyatlarının seyri de işletmelerin ekonomik durumunu belirleyen temel faktörlerden biri olmayı sürdürüyor.

Yem fiyatlarındaki artışın üretici üzerindeki net etkisini değerlendirebilmek için girdi maliyetlerinin ürün satış gelirleriyle birlikte incelenmesi gerekiyor.

Tarımsal ilaçlarda yıllık artış yüzde 22,87

Tarımsal üretimde hastalık, zararlı ve yabancı otlarla mücadelede kullanılan ilaçların fiyatlarında da artış yaşandı.

Tarımsal ilaçlar endeksi eylülde aylık yüzde 1,16, yıllık yüzde 22,87 yükseldi.

TÜİK’in ayrıntılı verilerine göre alt kategorilerde şu fiyat değişimleri kaydedildi:

Tarımsal ilaç grubu Yıllık artış Aylık artış
Mantar öldürücü ilaçlar %22,23 %0,99
Böcek ve haşere ilaçları %22,39 %0,79
Ot öldürücü ilaçlar %23,36 %1,55
Diğer tarımsal ilaçlar %24,82 %1,22

Bu gruptaki artışların genel tarımsal girdi enflasyonunun altında kalması dikkat çekse de fiyatların yıllık bazda yükselmeye devam ettiği görülüyor.

Üreticilerin bitki koruma maliyetleri, yetiştirilen ürünün türüne, zararlı ve hastalık yoğunluğuna, uygulama sıklığına ve kullanılan ilaca göre farklılık gösterebiliyor.

Tarımda kullanılan mal ve hizmetler yüzde 33,90 arttı

TÜİK’in verilerinde Tarım-GFE, iki ana grupta değerlendiriliyor: Tarımda kullanılan mal ve hizmetler ile tarımsal yatırıma katkı sağlayan mal ve hizmetler.

Her iki ana grupta da eylül ayında fiyat artışı kaydedildi.

Ana gruplara göre tarımsal girdi fiyatları

Ana grup Endeks Aylık artış Yıllık artış
Tarım-GFE genel 1.074,02 %3,78 %32,36
Tarımda kullanılan mal ve hizmetler 1.049,81 %4,05 %33,90
Tarımsal yatırıma katkı sağlayan mal ve hizmetler 1.267,39 %2,02 %22,97

Tarımda kullanılan mal ve hizmetler grubundaki aylık artış yüzde 4,05 olurken, yıllık yükseliş yüzde 33,90’a ulaştı.

Tarımsal yatırıma katkı sağlayan mal ve hizmetler grubunda ise aylık yüzde 2,02, yıllık yüzde 22,97 artış gerçekleşti.

Aralık 2025’e kıyasla ilk grupta yüzde 27,14, ikinci grupta yüzde 17,08 yükseliş yaşandı.

On iki aylık ortalamalara göre ise tarımda kullanılan mal ve hizmetlerde yüzde 34,45, tarımsal yatırıma katkı sağlayan mal ve hizmetlerde yüzde 23,68 artış görüldü.

Bu veriler, üretim sırasında kullanılan girdilerdeki yıllık fiyat artışının tarımsal yatırımlara yönelik mal ve hizmetlere kıyasla daha yüksek olduğunu gösteriyor.

Tarımsal girdi enflasyonu son aylarda nasıl değişti?

TÜİK’in Excel veri seti, 2026 yılı boyunca tarımsal girdi fiyatlarındaki hareketin aynı hızda gerçekleşmediğini ortaya koyuyor.

Yılın ilk aylarında artış devam ederken nisan ayında aylık yükseliş yüzde 5,61’e ulaştı. Mayıs ayında artış hızı yavaşladı, haziranda ise endeks bir önceki aya göre yüzde 0,92 geriledi.

Temmuz ayında sınırlı bir yükseliş görüldükten sonra ağustos ve eylül aylarında aylık fiyat artışları yeniden hızlandı.

2026 yılında Tarım-GFE’nin aylık ve yıllık seyri

Ay Aylık değişim Yıllık değişim
Ocak 2026 +%3,86 +%30,59
Şubat 2026 +%3,10 +%31,55
Mart 2026 +%3,89 +%34,26
Nisan 2026 +%5,61 +%38,97
Mayıs 2026 +%0,44 +%36,65
Haziran 2026 -%0,92 +%32,06
Temmuz 2026 +%0,20 +%27,62
Ağustos 2026 +%3,41 +%30,28
Eylül 2026 +%3,78 +%32,36

Bu tabloya göre 2026’nın ilk dokuz ayında aylık artışın en yüksek olduğu dönem nisan, en düşük olduğu dönem ise haziran oldu.

Yıllık artış oranı da nisan ayında yüzde 38,97 ile yılın ilk dokuz ayındaki en yüksek seviyesine ulaştı. Temmuzda yüzde 27,62’ye kadar geriledikten sonra ağustosta yüzde 30,28’e, eylülde ise yüzde 32,36’ya yükseldi.

Dolayısıyla tarımsal girdi enflasyonunda yıllık artış hızı temmuz ayından sonra yeniden yükseliş eğilimi gösterdi.

Öte yandan Eylül 2025’te yıllık yüzde 34,60 olan artışın Eylül 2026’da yüzde 32,36’ya gerilemiş olması, yıllık karşılaştırmada 2,24 puanlık bir düşüşe işaret ediyor.

Ancak yıllık artış hızının geçen yılın aynı ayına göre düşmesi, fiyatların gerilediği anlamına gelmiyor. Tarımsal girdi fiyatları yükselmeye devam ederken artışın hızı dönemlere göre değişebiliyor.

TÜİK’in grafiklerinde dikkat çeken üç gelişme

Eylül 2026 Tarım-GFE bülteninde yayımlanan grafikler ve Excel verileri birlikte incelendiğinde üç önemli gelişme öne çıkıyor.

İlk olarak, yıllık fiyat artışı bakımından enerji ve yağlayıcılar açık şekilde diğer alt gruplardan ayrışıyor. Yüzde 53,38’lik yıllık artış, bu kalemin genel tarımsal girdi enflasyonundan daha hızlı yükseldiğini gösteriyor.

İkinci olarak, aylık fiyat değişimlerinde enerji ve yağlayıcılar yüzde 9,56 ile ilk sırada bulunurken, veteriner harcamaları yüzde 0,57 düşüşle diğer gruplardan ayrılıyor. Bu da eylül ayında fiyatların hemen hemen bütün ana alt gruplarda yükseldiğini ortaya koyuyor.

Üçüncü olarak, Tarım-GFE’nin yıllık artış oranı temmuz ayındaki yüzde 27,62 düzeyinden eylülde yüzde 32,36’ya çıktı. İki aylık süreçte yıllık değişim oranında 4,74 puanlık yükseliş yaşandı.

Bu gelişmeler, tarımsal maliyetlerdeki artışın son aylarda yeniden güçlendiğine işaret ediyor.

Konya Ovası’nda maliyet artışı neden önemli?

Türkiye’nin önemli tarımsal üretim merkezlerinden Konya’da açıklanan Tarım-GFE verileri, üreticilerin maliyet hesapları açısından önem taşıyor.

Konya; hububat, şeker pancarı, mısır ve çeşitli tarla bitkilerinin üretildiği geniş tarım alanlarının yanı sıra hayvancılık faaliyetleriyle de öne çıkan iller arasında bulunuyor.

Bu üretim yapısı nedeniyle enerji, gübre, yem ve tohum fiyatlarındaki değişimler, Konya’daki tarımsal işletmeler açısından yakından takip edilmesi gereken maliyet başlıklarını oluşturuyor.

Özellikle Konya Ovası’nda sulama ihtiyacı bulunan arazilerde enerji giderleri, üretim maliyetinin önemli unsurlarından biri olabiliyor.

Yer altı suyuyla sulama yapan işletmelerde pompa sistemlerinin çalıştırılması için kullanılan enerji, tarla hazırlığı ve hasat dönemlerinde kullanılan yakıt ve makine giderleriyle birlikte değerlendirildiğinde maliyet hesabında önemli bir yer tutuyor.

Bu nedenle enerji ve yağlayıcılarda yıllık yüzde 53,38’e ulaşan fiyat artışı, Konya’da sulama ve mekanizasyona dayalı üretim yapan çiftçilerin ekonomik koşulları açısından ayrıca önem taşıyor.

Ancak TÜİK’in açıkladığı Tarım-GFE Türkiye geneline ait bir endeks. Bu nedenle yüzde 53,38’lik enerji artışını veya yüzde 32,36’lık genel girdi enflasyonunu Konya’ya özgü bir maliyet artışı olarak değerlendirmek doğru değil.

Konya’daki gerçek üretim maliyetlerini ortaya koyabilmek için ürün bazında mazot, elektrik, gübre, tohum, işçilik, sulama ve diğer giderlerin ayrıca incelenmesi gerekiyor.

Buğday ve arpa üreticileri yeni sezonda hangi maliyetlerle karşılaşıyor?

Konya’da tarımsal üretimin önemli bölümlerinden birini oluşturan buğday ve arpa yetiştiriciliğinde, tarla hazırlığı ve ekim sürecinin maliyetleri üreticilerin yeni sezon planlamasında belirleyici oluyor.

Gübre ve toprak geliştiricilerde yıllık yüzde 31,90, tohum ve dikim materyallerinde yüzde 26,22, enerji ve yağlayıcılarda yüzde 53,38 fiyat artışı yaşanması, bu temel girdi kalemlerinde maliyet baskısının sürdüğünü gösteriyor.

Üreticinin karşılaştığı toplam maliyet ise kullanılan tohum miktarına, gübreleme programına, sulama koşullarına, mekanizasyon düzeyine ve işletme büyüklüğüne göre değişiyor.

Buğday ve arpa üretiminde kullanılan temel girdilerin fiyatlarında artış yaşanması, yeni üretim döneminin finansman ihtiyacını artırabilecek bir unsur olarak değerlendiriliyor.

Özellikle yüksek girdi maliyetleriyle üretim yapan çiftçilerin, ürünlerini hangi fiyatlardan satabilecekleri ve verimliliklerini ne ölçüde koruyabilecekleri önem taşıyor.

Mısır, şeker pancarı ve sulama gerektiren ürünlerde enerji baskısı

Konya’da mısır ve şeker pancarı gibi sulama gereksinimi bulunan ürünlerin yetiştirildiği alanlarda, enerji maliyetleri çiftçinin üretim planını etkileyebilecek önemli unsurlar arasında yer alıyor.

Üretim sürecinde sulama, gübreleme, tarla işlemleri, hasat ve nakliye gibi faaliyetlerin maliyetleri birlikte değerlendiriliyor.

Enerji ve yağlayıcı grubundaki sert fiyat artışı, sulama ve makine kullanımına bağlı giderler açısından önemli bir gelişme olarak dikkat çekiyor.

Özellikle su kaynaklarının korunması ve verimli kullanılması gerekliliği dikkate alındığında, tarımsal üretimde enerji verimliliği ile su verimliliğinin birlikte ele alınması önem kazanıyor.

Konya Ovası’nda modern sulama sistemlerinin yaygınlaştırılması, mevcut sistemlerin verimli işletilmesi ve su kullanımının doğru planlanması yalnızca çevresel açıdan değil, tarımsal işletmelerin maliyet yönetimi bakımından da değerlendirilmesi gereken başlıklar arasında bulunuyor.

Konya’da hayvancılık işletmeleri açısından yem fiyatları

Konya’da süt ve besi hayvancılığı yapan işletmeler için yem fiyatları da önemli bir maliyet unsurunu oluşturuyor.

Eylül ayında hayvan yeminde yıllık yüzde 31,19, aylık yüzde 3,26 fiyat artışı gerçekleşmesi, yem tedarik eden işletmelerin maliyetlerinde yükselişin devam ettiğine işaret ediyor.

Özellikle kesif yemlerde yıllık artışın yüzde 33,06’ya ulaşması, hayvancılık faaliyetlerinde kullanılan yem türleri arasındaki fiyat farklılıklarını ortaya koyuyor.

Hayvancılık işletmeleri açısından yem giderlerinin sürdürülebilirliği, süt ve et üretiminden elde edilen gelirlerle doğrudan ilişkili bulunuyor.

Yem maliyetleri yükselirken ürün satış fiyatlarının aynı ölçüde artmaması durumunda işletmelerin kârlılığı üzerinde baskı oluşabilir.

Bu nedenle hayvancılıkta maliyetleri değerlendirirken yalnızca yem fiyatlarına değil, süt ve canlı hayvan fiyatlarına, işletmelerin yem tedarik yöntemlerine ve üretim verimliliğine de bakılması gerekiyor.

Tarımsal girdi enflasyonu gıda fiyatlarına nasıl yansıyabilir?

Tarımsal üretimde kullanılan enerji, gübre, yem, tohum ve diğer girdilerin fiyatlarında yaşanan artış, gıda fiyatlarının oluşum süreci bakımından önemli bir gelişme.

Çiftçinin üretim için katlandığı maliyetler arttığında bunun ürün satış fiyatlarına yansıması gündeme gelebiliyor. Ancak gıda fiyatlarını yalnızca tarımsal girdiler belirlemiyor.

Ürün arzı, hasat dönemindeki verim, hava koşulları, depolama, taşıma, işleme, perakende maliyetleri ve piyasadaki talep koşulları da nihai fiyatları etkiliyor.

Bu nedenle Tarım-GFE’nin yıllık yüzde 32,36 artması, markette satılan bütün gıda ürünlerinin aynı oranda zamlanacağı anlamına gelmiyor.

Bununla birlikte üreticinin maliyetindeki yükselişin devam etmesi, tarımsal üretimin ekonomik sürdürülebilirliği ve gıda fiyatlarının gelecekteki seyri açısından önemli bir risk unsuru oluşturabiliyor.

Tarımsal girdi fiyatlarının üretici satış fiyatları ve tüketici fiyatlarıyla birlikte değerlendirilmesi, maliyet artışlarının ekonomik etkisini daha sağlıklı ortaya koyabilir.

Çiftçinin maliyetlerini düşürmek için hangi başlıklar öne çıkıyor?

Açıklanan veriler, tarımda maliyet yönetimi ve verimlilik konularını yeniden gündeme getiriyor.

Özellikle enerji maliyetlerindeki yüksek artış, sulamada enerji tasarrufu sağlayan uygulamalar, sulama altyapısının iyileştirilmesi ve tarımsal makinelerin verimli kullanılması gibi konuların önemini artırıyor.

Gübre fiyatlarındaki artış ise toprak analizine dayalı gübreleme, doğru ürün seçimi ve girdi kullanımının planlanması gibi uygulamaların ekonomik açıdan da değerlendirilmesini gerektiriyor.

Hayvancılıkta yem maliyetleri karşısında işletmelerin yem üretim kapasitesi, tedarik planlaması ve hayvan başına verimlilik öne çıkan konular arasında bulunuyor.

Bunun yanında tarımsal üretimin finansmanı, üreticilerin krediye erişimi, kooperatifler aracılığıyla ortak tedarik imkânları ve tarımsal desteklerin etkinliği de maliyet baskısının değerlendirilmesi gereken unsurları arasında yer alıyor.

Konya gibi geniş üretim alanlarına sahip illerde bu başlıkların üretici birlikleri, ziraat odaları, kooperatifler, ilgili kamu kurumları ve üniversiteler tarafından birlikte ele alınması önem taşıyor.

Gözler 22 Aralık’ta açıklanacak ekim ayı verilerinde

TÜİK’in 20 Kasım 2026 tarihinde yayımladığı Eylül 2026 Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi, yılın son çeyreğine girilirken tarımsal maliyetlerin yükselişini sürdürdüğünü ortaya koydu.

Açıklanan verilere göre eylülde aylık yüzde 3,78, yıllık yüzde 32,36 yükselen endekste enerji ve yağlayıcılar yüzde 53,38’lik yıllık fiyat artışıyla en dikkat çekici kalem oldu.

Gübre, yem, tohum ve tarımsal ilaç fiyatlarında da artışlar kaydedilirken, tarımda kullanılan mal ve hizmetlerdeki yıllık yükseliş yüzde 33,90’a ulaştı.

Önümüzdeki dönemde üreticilerin maliyet görünümünü değerlendirmek açısından özellikle enerji, gübre ve yem fiyatlarındaki değişim ile tarımsal ürünlerin satış fiyatları arasındaki ilişki önem taşıyacak.

TÜİK’in Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi’ne ilişkin bir sonraki haber bülteni 22 Aralık 2026 tarihinde yayımlanacak. Bu bültende ekim ayına ilişkin verilerin açıklanması bekleniyor.

Türkiye genelinde ve Konya’da tarımsal üretimin geleceği açısından fiyat artışlarının yanı sıra çiftçinin elde ettiği gelir, üretimin verimliliği ve işletmelerin finansal sürdürülebilirliği de yakından izlenmesi gereken temel göstergeler arasında bulunuyor.