Keşkeler ve iyikiler!

Şu günlerde çok sorgular oldum yaşımı, yaşadıklarımı, geçmişte yaptıklarımı ve gelecekte yapabileceklerimi. Baktım kumbaramda keşkeler mi çok, yoksa iyi kiler mi? Peki sizinkinde?

Geçmişte yaptıklarım, iyisiyle kötüsüyle kaldı geride. Belki bilerek, belki de bilmeyerek yapmış olduğum birçok olumlu, olumsuz davranışlar vardır muhakkak. Bazıları güzel, bazıları hâlâ güzel olabilir; bazıları kötü. Bazılarının ne özrü var ne telafisi, sadece geriye kalan belki içten bir tövbesi, can yakan özlemi ve koskocaman keşkesi.

Hepimizde öyle değil mi? Nedense keşke de rekor kırarken iyi ki de sınıfta kalırız.

Gönül isterdi ki daha bilinçli olsam ve ona göre davransaydım. Şimdiki farkındalığı o zaman yakalasaydım mesela:

İsrafa dikkat ederdim, bol keseden savurmaz, bulanı bulamayanı, yoksulu düşünürdüm. İnsanların yardımına koşar, bir yetimin başını sevgiyle daha samimi okşardım. Kendime her yıl mont almaz, üşüyen birine alır giydirirdim. Modaya takılmaz, gardırobumu hiç doldurmaz, ayakkabıları yığmaz yoksula pay ederdim. İki çeşit zeytini kahvaltıya koymaz abartalı sofralar kurmaz kuru ekmeği soğanı olmayanı unutmazdım.

Hastanede yatan arkadaşımın ilk ziyaretçisi ben olur, düzenli kan bağışı yapar çevremdekilere cimri olmadan, cömertçe sevdiğimi söylerdim. Çocuklarıma daha çok masal anlatır, bol bol kitap okurdum. Anneme, babama zamanımı fazla ayırır, eşimle dünyayı gezerdim. Bedenime, ruhuma iyi bakar, sağlığıma dikkat ederdim. Daha çok üretir, üreteni bütün gücümle desteklerdim.

Büyüklerimi kırmaz, insanları yormazdım. Zeytinyağlı sarmayı çok yapar, bayram sofraları kurar ziyaretlerimi aksatmazdım. Kedime yaş mamayı bol koyar sokaktakileri de unutmazdım, düğünlerde, ölümlerde hemen yardıma koşardım. Acısı olan, yüreği yanmış annenin, babanın yangınına ortak olur, gariplerin hâlini hatırını sorardım.

Kapıyı bile sert örtmez, bir eşyayı kırmaz hiçbir şeye hor bakmazdım. İbadetlerime dikkat eder, duamı eksik etmezdim. Kalbimi huzurla şükürle minnetle süslerdim. Çevremdekilere küçük de olsa bir şeyler hediye ederdim. İyi olan her şeye sevinir, kötü olan her şeye hayır derdim. Kendime kocaman bir aferin çeker, kendi kul hakkımı da gözetlerdim.

Dünya Ana’ya kıyamaz, dağlara, ovalara bakar, ilham alırdım. Bulutları seyreder, doğan güneşe, yağan rahmete şükrederdim. Denizi kirletmez,  hayvanlara eziyet etmez e, ağaçları sular, toprağı eker, besmeleyi çok çekerdim. Doğaya şevkle hizmet eder, çiçekleri koklar, kartopu oynardım.

Her yaşımın kıymetini bilir, doya doya yaşardım. Köşedeki bakkal kazansın diye iki adım fazla yürür, ekmeği ondan alır, bacaklarım ve ayaklarım olduğu için yaratana teşekkür ederdim. Sağlıklı olduğuma şükreder, sadakamı, zekâtımı bol bol verirdim.

Beni neşe, huzur içinde büyüten aileme minnet duyar, ara sıra komşunun bahçesinden topladığım iğdeyi, eriği tadını çıkararak yerdim. Resimlerimi rengârenk yapar, şiirlerimi bol bol yazardım. Kuzenlerimle, kardeşlerimle sık sık buluşur, eski günleri yâd eder, konuşurdum. Anı biriktirir, dertlerine deva, sevinçlerine ortak olurdum.

Babaannemin dizinin dibinden hiç kalkmaz, elime kına yakmasını isterdim. Dedemle kuşlara yem vermek, anneannemin yoğurtlu ve şekerli dürümünü yemek isterdim. Dayımın sigara kokusunu duyarken amcamın öğüdünü bellerdim. Erkenden göçen teyzemi çok sık ziyaret ederdim.

Şu an bazıları kayıplar içinde kaldı. Belki bulamam anneannemi, dedemi, babaannemi, teyzemi, birkaç da kuzenimi. Gittiler onlar ebedî âleme. Belki sorsak onlar da diyecekler: “Yaptıklarımız geride kaldı ama yapacaklarımız için şansımız kalmadı.”

Keşkeleri var onların da tıpkı iyi kileri gibi… Bitmez ki insan hayatında keşkeler. Umarım yerini alır bol bol iyi kiler.

Savaşlar var dünyada, hâlâ ölüyor mazlumlar, yanıyor her sene ormanlar, işkence görüyor hayvanlar. Say say bitmiyor kanayan yaralar ve acılar. Salgınlar, hastalıklar, ekonomik sıkıntılar, kısıtlamalar, ırkçılıklar, sitem içinde daha niceleri var. Hepsinin düzelmesi için insanın uyanışına ihtiyaç var.

O zaman benim veya sizlerin hâlâ şansı var yapacaklarımıza keşkeleri azaltmaya iyi kileri çoğaltmaya.

Geçmiş geride kaldı artık keşkeleriyle, gelecek ise büyük bir muamma. En iyisi anda kalmak.

Hadi sen de anda iyikilere.