Nöbetçi Eczaneler
İSTANBUL – 2 Şubat 2026 – Baykar Yönetim Kurulu Başkanı Selçuk Bayraktar, Patronlar Dünyası için Toygun Atilla ile yaptığı söyleşide, Sarıyer’de geçen çocukluk yıllarından eğitim yolculuğuna uzanan kişisel hikâyesini aktardı. Bayraktar’ın anlatısında öne çıkan tema, denizcilik pratiğiyle erken yaşta tanışan “saha öğrenmesi”, aile içi disiplin ve köklerle kurulan aidiyet oldu.
Deniz, “mahalle kültürü” ve erken sorumluluk
Söyleşide Bayraktar, balıkçı bir dedenin torunu olarak çocukluğunun denizle iç içe geçtiğini; altı yaşında olta ve ağla tanıştığını, gece avları ve tekne işleriyle büyüdüğünü anlattı. Deniz deneyimini “manzara”dan ziyade “disiplin” olarak tarif eden Bayraktar, çocuk yaşta motor bakımı, sintine temizliği gibi işlere dahil olmasının öğrenme yaklaşımını şekillendirdiğini dile getirdi. “On yaşında kaptan gibiydim” ifadesi de bu dönemi özetleyen cümlelerden biri olarak aktarıldı.
Garipçe Köyü vurgusu: “kökler” ve aidiyet
Bayraktar’ın anlatısında çocukluk dünyasının merkezinde Sarıyer’e bağlı Garipçe Köyü yer aldı. Röportajda, köyün muhafazakâr dokusuna, aile mezarlarının burada bulunmasına ve babası Özdemir Bayraktar’ın burada defnedilmesine değinildi; kendisinin de “son istirahatgâh” vurgusunu Garipçe üzerinden kurduğu aktarıldı.
Bayraktar’ın Garipçe ile bağını geçmişte de “baba toprağı” ifadesiyle tanımladığı; geniş aile buluşmalarını burada sürdürdüğü yönündeki paylaşımlar da kamuoyuna yansımıştı.
Aile içi tablo: “otorite”, rol model ve çalışma düzeni
Söyleşide Bayraktar, babasını “evdeki otorite” olarak tanımlarken, bu otoritenin çocukluk yıllarında “boşluk”tan çok “disiplin kaynağı” olduğunu söyledi. Annesi Canan Bayraktar için ise “rol model” vurgusu yaptı; iktisat eğitimi aldığını ve çalışma hayatının aile düzeninde belirleyici bir yere sahip olduğunu dile getirdi. Bayraktar, ilkokul yıllarında annesini “çok özlediğini” ifade ederken, bugün kendi çalışma düzeninde çocuklarıyla “birlikte olma” modelini önemsemesinde bu hatıranın etkili olduğunu belirtti; röportajda, Baykar tesislerindeki kreş düzenine ilişkin ayrıntılar da paylaşıldı.
Eğitim hattı: Robert Koleji, İstanbul Erkek Lisesi ve Massachusetts Institute of Technology
Bayraktar, eğitim sürecinde annesinin etkisini açık biçimde anlatarak “Annem sayesinde Robert’e girdim” dedi; ders çalışmayı sevmediğini ancak matematik ve fen alanlarına meraklı olduğunu, disiplin tarafında annesinin belirleyici rol oynadığını aktardı.
Röportajın eğitim bölümünde ayrıca, Robert Koleji’ne başlamadan önce babasının “Burası Batı’nın, Amerika’nın devşirme mektebi gibi bir yer” sözleriyle kendisini uyardığı; buna karşın Robert Koleji ve MIT deneyimini “kimlikten kopuş” değil, daha çok “bilerek okuma / seçici öğrenme” yaklaşımıyla ele aldığı anlatıldı.
Atölyeden yüksek teknolojiye: “kurum kültürü” vurgusu
Söyleşide Bayraktar, mühendisliği bir “zeka gösterisi” olarak değil, “kurum kültürü” olarak gördüğünü; küçük yaşlardan itibaren atölye ortamında çalıştığını ve Baykar’ın geçmişte talaşlı imalat yaptığı döneme ilişkin hatıralarını paylaştı. Bu dönemi “torna, freze, tesviye” gibi üretim disiplinleri üzerinden anlattığı aktarıldı.
Model uçak merakı, havacılığa temas ve “öğrenme” hattı
Röportajın dikkat çeken bölümlerinden biri de model uçak ve havacılık merakı oldu. Bayraktar, çocukluk döneminde model uçaklarla uğraştığını; babasının pilotluk eğitimi aldığı ve kendisini küçük yaşta uçuş deneyimine götürdüğü bilgisini paylaştı. Bu hattın, bugün sürdürdüğü teknoloji ilgisine “merak + pratik” ekseninde zemin oluşturduğu aktarıldı.
Aynı bölümde Bayraktar’ın, çocukken ansiklopedi okuma alışkanlığını “kaynağı belli bilgi” vurgusuyla ilişkilendirdiği; bunu da “Küre” adlı açık kaynak ansiklopedi fikrine bağladığı ifade edildi.
Kimlik tanımı ve toplumsal mesajlar
Söyleşinin kamuoyuna yansıyan başlıkları arasında Bayraktar’ın kimlik tanımı da yer aldı. Bayraktar, kendisini “Türk Müslüman… bu ülkenin evladı” sözleriyle tarif etti; “Robertli/Amerika eğitimli” gibi etiketlerle kendini tanımlamadığını söyledi.
Türkiye Gazetesi’nin röportajdan aktardığı bölümlerde Bayraktar’ın, günümüz dünyasına ilişkin eleştirileri ile The New Yorker sonrası Türkiye’de yazılı basınla kapsamlı söyleşi gerçekleştirdiği bilgisi de öne çıkarıldı; aynı haberde TEKNOFEST’i “teknolojiyi popülerleştiren bir hamle” olarak değerlendiren ifadelerine yer verildi.