Nöbetçi Eczaneler
Etkinlikte yeme bozukluklarının yalnızca “kilo kaybı” ya da “aşırı yeme” davranışı üzerinden değerlendirilmesinin eksik kalacağına dikkat çeken Sözan, bu rahatsızlıkların beden algısı, duygu durumu, stresle baş etme biçimleri, benlik algısı ve sosyal çevre gibi birçok başlıkla ilişkili, çok boyutlu bir tablo olduğunun altını çizdi. Sözan, sağlıklı bir değerlendirme için yalnızca beslenme alışkanlıklarına odaklanmak yerine, bireyin yaşam öyküsü, psikososyal geçmişi ve mevcut koşullarının birlikte ele alınması gerektiğini vurguladı.
“Beslenme öyküsü, tanı ve tedavinin temel taşı”
Sözan, klinik değerlendirmede beslenme öyküsü alma sürecinin kritik rolüne de değinerek; doğru, detaylı ve sistematik bir öykünün, antropometrik ölçümler, laboratuvar bulguları ve davranışsal göstergeler ile birlikte değerlendirilmesinin tanı, ayırıcı tanı ve tedavi planı açısından belirleyici olduğunu ifade etti.
Program kapsamında katılımcılarla; beslenme öyküsü alma süreci, ölçüm ve klinik değerlendirme aşamalarına ilişkin bilgiler paylaşılırken, oturumlarda gerçek vaka örnekleri üzerinden tanı ve ayırıcı tanı yaklaşımları uygulamaya dönük biçimde ele alındı.
“Başarı, multidisipliner ekip çalışmasıyla mümkün”
Yeme bozukluklarının tedavisinde tek bir disiplinle ilerlemenin mümkün olmadığını belirten Sözan, etkili ve sürdürülebilir sonuç için diyetisyen–hekim–psikolog/psikiyatrist iş birliğine dayalı multidisipliner yaklaşımın zorunlu olduğunu söyledi. Her uzmanlık alanının sürece farklı bir perspektif kattığını vurgulayan Sözan, ekip çalışmasının danışanın tedaviye uyumunu ve güvenini de güçlendirdiğini dile getirdi.
“Etkili iletişim tedavinin sürdürülebilirliğini belirler”
Etkinliğin öne çıkan başlıklarından biri de danışanla kurulan iletişim oldu. Sözan, yargılayıcı olmayan, empatik ve destekleyici bir dilin tedavi başarısı açısından kritik olduğunu; güven ilişkisi kurulmadan yapılan müdahalelerin uzun vadede sürdürülebilir olmayacağını belirtti. Danışmanlık sürecinin etik ilkelere bağlı, danışanın aktif katılımını teşvik eden ve bireysel ihtiyaçları gözeten bir yaklaşımla yürütülmesi gerektiğini ifade etti.