Kendi kendine öğrendiği zanaatla çeyrek asırdır ahşaba ses veriyor

KONYA – Konya’nın Güneysınır ilçesinde yaşayan Mustafa Özdemir, çocukluk yıllarından itibaren ilgi duyduğu el sanatlarını emeklilik döneminde yeni bir boyuta taşıdı.

Çalışma hayatında 20 yıl terzilik, 20 yıl da motosiklet tamirciliği yapan Özdemir, emekli olduktan sonra müziğe ve ahşaba olan ilgisini birleştirerek enstrüman üretmeye başladı. Herhangi bir ustanın yanında çıraklık yapmayan Özdemir, deneme yanılma yoluyla öğrendiği zanaatı yaklaşık çeyrek asırdır sürdürüyor.

Evinin bahçesinde kurduğu küçük atölyede sabahın ilk saatlerinden itibaren çalışmaya başlayan Özdemir, kullanacağı ahşabın özelliklerine göre yapacağı enstrümana karar veriyor. Kimi zaman bir bağlamanın teknesini hazırlayan, kimi zaman sapına şekil veren Özdemir, ut ve kabak kemane gibi farklı müzik aletleri de üretiyor.

Atölyeden yükselen testere ve zımpara sesleri ise zaman zaman yerini Özdemir’in kendi elleriyle yaptığı enstrümanlardan çıkan nağmelere bırakıyor.

“Ben hiçbir işi ustadan görmedim”

Çocukluğundan bu yana el emeği gerektiren işlere merak duyduğunu anlatan Özdemir, terzilik ve motosiklet tamirciliğini de kendi çabalarıyla öğrendiğini söyledi.

Müzikle tanışmasının 1963 yılına dayandığını belirten Özdemir, enstrüman üretimine ise 2000 yılında başladığını ifade etti.

Özdemir, zanaat yolculuğunu şöyle anlattı:

“1963’ten beri saz çalıyordum. 2000’de de saz yapmaya başladım. Sonra ut, daha sonra kabak kemane yapmaya başladım. Böyle geldi geçti ömrümüz. Benim hiç ustam yok. Kimsenin yanında da görmedim. Allah vergisi işte. Ben hiçbir işi ustadan görmedim. Sıfırdan her şeyini yaparım.”

Yaptığı enstrümanları çoğunlukla hediye ettiğini belirten Özdemir, bazı kişilerin ise emeğinin karşılığı olarak kendisine bir miktar para verdiğini dile getirdi.

Farklı ağaçlardan 150 baston yaptı

Enstrüman üretiminin yanı sıra baston yapımına da merak salan Özdemir, farklı ağaç türlerinden hazırladığı bastonlara kendine özgü modeller veriyor.

Kendi yaptığı bastonlardan oluşan 150 parçalık bir koleksiyona sahip olduğunu anlatan Özdemir, koleksiyonunu atölyesinin duvarlarında sergiliyor.

Özdemir, baston merakını şu sözlerle anlattı:

“Bir de bastona merak sardım ve yapmaya başladım. Kendime göre bastonlara model veriyorum. Her ağaçtan yapayım diye düşündüm. Kendi kendime ‘150 tane yapayım, bırakayım’ diye söz verdim. İşte 150 tane yaptım, atölyeme astım. Hepsi kendime ait. Yaptıktan sonra bakıyorum, beğenmezsem ‘sevap olur’ diye bir fakire veriyorum. Beğendiğimi asıyorum. Böyle koleksiyon yapıyorum. Bende koleksiyon hastalığı da var.”

Müzik, zorlu hayatında sığınağı oldu

Küçük yaşta anne ve babasını kaybeden Mustafa Özdemir, hayatı boyunca pek çok zorlukla mücadele ettiğini söyledi. El becerileriyle uğraşmanın ve müziğin kendisini ayakta tuttuğunu belirten Özdemir, atölyesinde çalışırken huzur bulduğunu ifade etti.

Üretmenin zamanına değer kattığını vurgulayan Özdemir, müziğin kendisini kötü alışkanlıklardan uzak tuttuğunu dile getirerek, “Enstrüman çalmayı öğrendikten sonra yapmaya başladım. Bunları yapınca her şeyden vazgeçtim. Becerdim de Allah’a şükür. Müzik beni kötü alışkanlıklardan vazgeçirdi. Dünyanın telaşında geldik, geçtik.” dedi.

Mustafa Özdemir’in yıllar içinde kendi kendine geliştirdiği zanaatı, bugün yalnızca bir emeklilik uğraşı değil, hayat tecrübesini ve müzik tutkusunu gelecek kuşaklara taşıyan değerli bir kültürel miras niteliği taşıyor.