Nöbetçi Eczaneler
Konya’yı seven, Konyalıyı seven, Konyaspor’umuzu seven, oldukça başarılı ve değerli Garnizon Komutanımız Tümgeneral Mete Kuş, Konya’mızdan alındı.
Niye oldu?
Konyaspor’u, Konya’mızı sevdi diye oldu bu.
Konyaspor Fenerbahçe maçında bu şehrin heyecanına ortak oldu diye oldu bu.
Olacak iş değil…
Çok açık bir şekilde yazıyorum; Konya 3. Ana Jet Üs ve Garnizon Komutanımız Tümgeneral Mete Kuş’un görevden alınmasını abartılı buluyorum.
İçinde bulunduğu şehrin heyecanını paylaşmak… Evet, belki biraz abartılı olabilir. Ama bu durum en fazla bir uyarıyla geçiştirilebilecek bir konudur. Neden görevden alınıyor? Fenerbahçeliler sosyal medyadan tepki gösterdi diye mi?
İyi de bu ülkede Fenerbahçe, Galatasaray, Beşiktaş için yüzlerce abartılı sevgi görmedik mi? Hiçbirinde böyle bir hassasiyet oluşmadı. Bir tek bizim komutanımızın abartılı sevgisi mi battı devlet büyüklerimizin gözüne?
Bu şehre, bu takıma sahip çıkan kıymetli komutanımızı Konya’mıza tekrar istiyoruz. Uyarılsın, elbette uyarılsın ama Konya’mızdan alınmasın.
Cuma vaktinde F16 uçuranları görevden mi almıştınız? Niye onlar görülmedi de bizim komutanımıza bu durum reva görüldü? Mete Komutanımız Konya ile bütünleşmişti, şehir ile ünsiyet kurmuştu Konya’mızı anlayan, seven, Konyaspor’umuz için F16 uçuranı mı görevden alıyorsunuz anlamıyorum ki?
Biz Konyalılar olarak en büyük sorunumuzu biliyoruz: Bu şehre sahip çıkılmaması. Bir milletvekilinin, bir bürokratın, o başkanın bu başkanın çıkıp da bu şehre sevgisini, bağlılığını ortaya koyamadığı bir şehirden bahsediyoruz. Konyaspor’dan bahsediyoruz. Yıllarca bir değil, üç farklı polis çemberiyle adeta taraftarına anarşist muamelesi yapılan bir şehirden, Konya’mızdan bahsediyoruz. Ben Konyaspor maçlarını hiç kaçırmam, bunu bilenler bilir. İnanın o kadar çok hakem hataları yapıldı ki Konyaspor’umuza… Hem de yıllardır bu devam ediyor. Bir tek milletvekili çıkıp, bu takımı size yedirmeyiz, diyemedi. Bir tek siyasiden tek açıklama gelmedi.
İşte tam da bu yüzden, bu şehir için gösterilen her samimi duruş bizim için sıradan değildir. Bir tek ben olsam, bir tek ben sahip çıksam bile söylüyorum: Tümgeneral Mete Kuş Komutanımız yalnız değildir, size yedirmeyiz ve kıymetli Komutanımızın Konya ve Konyaspor sevgisinin önünde saygıyla eğiliyorum.
Komutanım, bu şehir sevgisini kolay gösteremez. Biz içten severiz. Ama bilin ki herkes benim gibi düşünüyor. Sizi seviyoruz, yanınızdayız, yalnız değilsiniz. Bu şehre tekrar gelmenizi istiyoruz; bunu açık açık yazıyorum.
Neredeyse her şeyin kirlendiği bir dünyada, Konya vicdanı ile hareket eden Bakanımız Mustafa Çiftçi’nin tavrı da ortadadır. Meseleyi büyütmeden, insanları karşı karşıya getirmeden, sorunları copla değil konuşarak çözmeyi tercih eden bir anlayış… İşçilerle görüşülmüş, sorun dinlenmiş, çözüm üretilmiş, gözlüğün, elbisenin makamın arkasına saklanıp polislere işçiler dövdürtülmemiş ve neticede işçiler haklarını almış, eylem sona ermiştir. İşte bu vicdandır, bu merhamettir, bu devlet ciddiyetidir Konya.
Biz Konyalılar olarak İçişleri Bakanımız Mustafa Çiftçi’yi, kıymetli Komutanımız Tümgeneral Mete Kuş’u seviyoruz.
Sayın Cumhurbaşkanım, bu yanlıştan dönülsün. Komutanımız elbette uyarılsın, bir daha olmasın ama Komutanımız Konya’mızdan da gitmesin, Konya’dan alınmasın.
Bizim şehrimiz yıllarca bu ülkede dışlanmış, adeta ötelenmiş bir şehirdir. Bir komutanın bu şehri, bu takımı, bizleri sevdiğini görmenin ne anlama geldiğini anlatmak kolay değil. Bu yüzden sizden açık bir talebimiz var: Mete Kuş Komutanımıza görevini iade edin, komutanımız Konya’mıza geri gelsin. Bunu samimi bir şekilde arz ediyoruz.
Sayın Komutanım, bütün zerremizle ve küremizle karşınızda saygıyla duruyoruz. Bu şehir vefasız değil, sizin sevginize de mutlaka vefa gösterecek, buna inanıyurm. Sağ olun, var olun. Konyalıların gönlünde, Konyaspor taraftarlarının gönlünde yeşerttiğiniz o sevgi bağının büyüklüğünü belki siz de tahmin edemezsiniz.
Sevgi karşılıksız değil Komutanım. Bu şehir, bizler, Konyaspor taraftarları… Hepimiz sizi seviyoruz.
Yalnız değilsiniz ve sevginizi karşılığı var bilginiz olsun Sayın Komutanım.